Mike Judge

Vroeger, toen papa jong was, was MTV helemaal de shit. Jersey Shore was er nog niet, net zo min als 16 and Pregnant. MTV zond echte muziek uit en—belangrijker nog—MTV had Beavis and Butt-Head.

Begin dit jaar verscheen het nieuwsbericht dat het tekenfilmduo zou terugkeren op MTV. Zoals velen groeide ik op met Beavis and Butt-Head, dus de aankondiging van nieuwe afleveringen betekende veel voor me. Bovendien probeerde ik al tijden om geestelijk vader Mike Judge te strikken voor een interview.

Nu lukte het. Toen Mike ook nog zei dat hij de cover voor deze maand wilde illustreren, scheet ik helemaal in mijn broek van vreugde (een klein beetje poep maar, hoor). Ik mailde onze fotograaf Terry om alles aan de kant te schuiven zodat hij snel Mike Judge op de foto kon zetten en hij antwoordde: “Holy shit… ik én Mike én Beavis én Butt-Head bij elkaar? Dat klinkt geweldig! Zeg maar wanneer!” Toen moest ik niet alleen poepen, maar ook overgeven van vreugde. Gelukkig was ik tijdens het interview fris genoeg.

VICE: Het voelt een beetje raar om jou te ontmoeten.
Mike Judge: [lacht] Omdat ik raar ben?

Nee, dat is juist goed. Het is gewoon zo dat jouw werk mijn gevoel voor humor enorm heeft beïnvloed, vooral in mijn kindertijd. Dat geldt eigenlijk voor mijn hele generatie. Dankzij jou durfde ik het gewoon te uiten als ik iets kut vond en kon ik er ook nog om lachen.
Hoe oud ben jij?

29.
Ja, dat heb ik de laatste tijd vaker—dat mensen tegen me zeggen: “Ik ben met jouw dingen opgegroeid”, of: “Toen ik opgroeide mocht ik er niet naar kijken.” Ik hoor verschillende versies van dat verhaal.

Mijn ouders waren cool, want ze lieten mij ernaar kijken. Maar op mijn katholieke school vonden de nonnen dat soort dingen maar niets. Series als The Simpsons en Beavis and Butt-Head waren helemaal uit den boze. Jij zat ook op een katholieke school, toch?
Ja, een katholieke high school. Tot aan de brugklas zat ik op een openbare school. Onlangs pas hoorde ik dat er negatieve dingen over me in de schoolkrant stonden toen de show uitkwam. Tegenwoordig claimen ze me juist, dus…

Hoe denk je dat kinderen die de originele serie nooit hebben gezien op de nieuwe show gaan reageren? Ik heb namelijk het gevoel dat de huidige generatie zo verneukt is dat ze nooit de nuances zullen begrijpen van het commentaar van Beavis en Butt-Head. Een andere en meer waarschijnlijke optie is dat ik gewoon oud en kribbig word.
Toen ik met de show begon, was ik al oud. Ik liep tegen de 30; jouw leeftijd ongeveer, dus voelde ik me vanzelfsprekend al ouder dan de personages. Toch blijft het vreemd dat in 1992 mensen bij MTV zeiden dat AC/DC en Metallica verouderde verwijzingen waren. Ze hadden zoiets van: “Misschien moet je Nirvana nemen, of Pearl Jam, of iets anders, weet je?” Het was dus van het begin af aan al niet hip. Voor mij gaat het dan ook meer om een state of mind dan om een culturele verwijzing naar een bepaalde tijd, ook al zijn er een aantal specifieke verwijzingen. Het gaat erom dat we naar die tijd teruggaan, alleen nu kijk ik naar Jersey Shore en 16 and Pregnant. De laatste aflevering was veertien jaar geleden, dus, ja, er zijn dingen veranderd, maar…

Toch ook weer niet.
Nee. En de andere personages zijn ook niet veranderd. Ik bedoel, ik keek naar het personage van die hippieleraar. In de tijd dat ik met de show begon, dacht ik al: “Bestaan dit soort gasten echt nog?” Daarna keek ik rond en zag ik genoeg hippies in gebatikte t-shirts rondlopen; het was dus allemaal nog hetzelfde. Er zijn delen die we een beetje moesten aanpassen, maar in The Simpsons hebben ze ook nog steeds dezelfde kleren en hetzelfde haar. Die worden ook al zo lang uitgezonden.