CHEVEU BELOOFT GRATIS DRANK

cheveu

Ik ben gek op Frankrijk vanwege hun St. Tropez, mooie wijn, zachte meisjes en sterk geurende kazen. En, om maar met een uitgekauwd Franstalig begrip te spreken, de crème de la crème van de Europese garagepunk. Neem Yakisakana, het beste label ooit en Bordeaux, dat als een etterende wond de meest ranzige bandjes uitscheidt. Vaak zijn ze geënt op punk & blues, maar in Parijs doen ze het net ietsje anders. Cheveu brengt ook verneukte bluesriffs, maar dan op beats van verneukte drumcomputers en verneukte keyboards, waar zanger David dan diepzinnige teksten als “Lick my feet my love” en “Mr. Bond you are my model” overheen zingt of hijgt. Ik sprak met hem, en gitarist Etienne. Over het leven.

Wat is leuk aan spelen in Cheveu?
Etienne: Lokaal eten. Spelen in Cheveu is één grote, fantastische voedselervaring.
David: We eten allemaal exotische gerechten, laatst nog haggis in Schotland. Dat was lekker, trouwens.

Jullie kennen veel mensen in de Franse scene, maar klinken behoorlijk anders…
David: In Frankrijk klinkt eigenlijk niemand zoals wij, maar we kennen er wel veel mensen. Muzikaal gezien voelen we ons misschien wat meer verbonden met de Amerikaanse scene en bands die daar nu vrij populair zijn, zoals Times New Viking en Tyvek, met wie we hebben getoerd. Maar het is eigenlijk zeldzaam dat we bands tegenkomen die we echt bij ons vinden passen.

Improviseer je al je teksten?
We beginnen altijd te jammen, dat nemen we dan op en zo ontstaan onze liedjes. In het begin gebruikten we maar vier dingen: één casio keyboard dat we op een vlooienmarkt hadden gekocht, één gitaar en twee gitaareffecten. De rest hebben we er later bij verzameld, en zo is gaandeweg de Cheveu-sound ontstaan. De eerste paar shows had ik helemaal geen teksten, dus die verzon ik dan ter plekke. Uiteindelijk bleven er wat dingen hangen, en heel serieus zijn die allemaal niet. Maar nu probeer ik hele goede Franstalige teksten te schrijven voor ons volgende album, dat in januari uitkomt.

Hoe is Parijs voor de tijd van het jaar?
Mooi hoor. Vrienden van ons uit Bordeaux hebben er net een bar geopend. Ze wilden graag een soul bar. Dat is het ook, een leuke bar waar goede soul wordt gedraaid, maar na sluitingstijd, rond een uurtje of twee, wordt het pas echt leuk. Dan gaat de deur dicht en gebeuren er dingen die het daglicht niet kunnen verdragen, ook al is het nog nacht. Jullie moeten er allemaal heen gaan - het heet Le Baron Samedi - en dan na sluitingstijd aankloppen en zeggen dat Cheveu je gratis drank heeft beloofd.

Tekst en foto door Mark van der Ploeg

Reageer