Deze dame wil kippen redden en ze keihard knuffelen

Sharon en haar collega’s breken in bij fokkerijen waar ze de omstandigheden vastleggen op foto en film. Deze jongen valt in de prijzen, want die wordt meegenomen.

Het probleem met dierenactivisten is vaak vooral dat ze geen gevoel voor PR hebben. Er zit een mottige lucht aan bivakmutsen, militante dierenliefde en het eens zijn met Moby. Hun punt is helder—ze willen niet dat dieren met duizend tegelijk in een hokje gepropt worden, gedwongen om een pootje in het oog van een soortgenoot te planten om een beetje te kunnen zitten en vervolgens die soortgenoot uit verdriet maar op te eten—maar met vandalisme, inbraak en het loslaten van een miljoen panische beestjes maak je geen vrienden. Bovendien valt een groep mensen die de stad beplakt met stickers waar “EET GEEN DIEREN VLEES” op staat gewoon niet serieus te nemen. “GEBRUIK GEEN OVERBODIGE SPATIES” is het enige denkbare antwoord daarop.

Sharon Núñez is een Spaans-Ierse dierenactiviste die haar zaak anders aanpakt. Een dierenminnende PR-machine, is zij. In Spanje richtte zij de organisatie Animal Equality op. Die groep voert illegale acties uit waarbij de leden volledig in de openheid treden—hun naam en achtergrond zijn voor iedereen bekend. Ze voeren ‘open rescues’ uit, waarbij ze met een cameraman en een fotograaf erbij een handje dieren uit een bioindustrieschuur stelen. Een dierenarts laat de kijkers thuis zien wat voor schade het beestje door zijn verkommering heeft opgelopen, waarna de actievoerders de dieren naar een geheim weitje meenemen. Daar kunnen de beesten tot hun natuurlijke dood ravotten en met de actievoerders knuffelen. De camera registreert alles, en de video is te vinden op de website van de organisatie. Hoewel de leden van Animal Equality door die openheid makkelijker op te pakken zijn, wordt dat oppakken ineens ook een stuk gemener. Want wie veroordeelt een groepje mensen dat een paar kippetjes uit een miljoenenschuur steelt, om vervolgens die kippetjes een naam en vertroeteling te geven?

Nou, twaalf leden van Animal Equality zijn in juni 2011 opgepakt, en worden verdacht van—wat de rechter in de zaak zelf noemt—ecoterrorisme. Sharon wacht mogelijk vijf jaar cel in Spanje, waar er niet elke dag veganistische kikkererwtenschotel op het menu gaat staan. We spraken haar via Skype.

VICE: Jullie zijn opgepakt omdat jullie ervan verdacht worden in 2007 twintigduizend nertsen vrijgelaten te hebben. Maar jullie aanpak is toch juist dat jullie na een inbraak in een fokkerij een stuk of vijf diertjes kiezen om die in het zonnetje te zetten? Niet om een hele kudde de vrijheid in te sturen?
Sharon Núñez: Ja, klopt. Met die nertsen hebben we niks te maken. Bij ons gaat het erom dat we willen dat mensen nadenken over de uitbuiting van dieren, dat ze zien wat er gebeurt op boerderijen, bij slachterijen en in laboratoria. Daarom doen we alleen open en kleinschalige reddingsacties. We laten nooit hordes nertsen zomaar vrij.