Stuff

Gerrit Zalm is flipperkastfanaat en andere leuke flipperkastweetjes

door Wester van Gaal & Milan Boonstra

0
Afgelopen weekend kwamen vierhonderd bleke mannen samen in een klein schooltje in Slotermeer om het twintigjarig bestaan van de Nederlandse Flipperkast Vereniging te vieren. Boven het portaal van het schooltje hing het credo van de vereniging: ‘No Balls, No Glory’. We gingen erheen om de sfeer te proeven, en raad eens wie we tegenkwamen:
 

Gerrit Zalm op de Monopoly-kast: “Er is niets zo lekker als rammen op een flipperkast.”

VICE: Wow, voorzitter van de raad van bestuur van ABN AMRO Gerrit Zalm, wat doet u nou?
Gerrit Zalm: Ik sta te flipperen. Er is niets zo leuk als lekker rammen op een flipperkast.

Maar wat doet u hier?
Ik ben erelid van de vereniging. Ik moet zo de hoofdprijs uitreiken aan de nieuwe Nederlandse kampioen flipperkasten.

Het Dutch Pinball Open bedoelt u?
Ja, daarginder in de toernooizaal is om zes uur de uitreiking.

Heeft u daar wel tijd voor?
Natuurlijk. Ik ben een bankier. Politici zijn te langzaam. Maar bankiers zijn echte flipperaars.


De bank wint altijd, Ger.
 
Bij de pinballboeken ramsj zat de bastaardzoon van André Hazes, de enige man ter wereld die geboren werd in een kleintje Heineken. 

Het duurde even voor we doorhadden waar het echte flippergeweld zich afspeelde. Aan de andere kant van het schoolpleintje, in een stoffige gymzaal, stonden de flippervedettes in stilte te strijden. Het rook er naar loopgraaf, bier en inspanningswindjes. Flipperen is namelijk niet alleen maar lekker rammen op een kast: het is een topsport. En bij een topsport hoort een dito houding.

"No balls, no glory"
 
Dit is Albert Nomden uit Wildervank (Zuidoost-Groningen), ex-postbode en voormalig wereldkampioen flipperen. Geëerd door zijn collega’s als strategisch meester met een bijna perfecte kastenkennis.

Hé, wat maakt nou een perfecte flipperkampioen?  
Albert: Uithoudingsvermogen, balbeheersing en kastenkennis.

Wat doe je om je voor te bereiden?
Ik hoef me niet meer voor te bereiden. Flipperen is een soort tweede natuur geworden. Iedere kast is anders; je moet hem gewoon goed aanvoelen. Afwachten tot je precies weet hoe je de kast moet bespelen: snel voor de multiball gaan of veel jackpots halen.

Zie jij een kast als een soort vrouw?
Nee.

Hm. Jammer. Hoe voelde je je toen je wereldkampioen werd?
Het was het summum van alles.

Valt er nog iets te bereiken op flippergebied?
Het WK in Duitsland winnen in 2013.


Flippervedette 1.


Flippervedette 2.
 

Flippervedette 3 (Rene): Om duidelijk te maken dat ik hem niet mocht storen beet deze flippervedette geërgerd in zijn schouder, dus heb ik er een foto van gemaakt.


Dit is Ad Jonker (56). Gepensioneerd marinier. Het gerucht deed de ronde dat hij een wandelende encyclopedie is van flipperweetjes. Het is de Gandalf van het flipperwezen. Rustig en nuchterder dan de rest.

Ad: Na 42 jaar weet ik wel dat ik altijd een foutje maak. Ik heb in mijn tijd weleens wat gewonnen, maar nu ben ik scheidsrechter.

Waar speel je nu op?
De Warlok. Mijn favoriet. Hij komt uit 1982. Het is een oudje, net als ik.

Hm. Hm. Heb je zelf ook kasten?
[trots] Een paar.

Na enig aandringen vertrouwt de zachtaardige ex-marinier me toe dat hij vijftig kasten heeft, maar geen vrouw. Luid gekrakeel vanuit een geheime bijzaal verstoort ons gesprek. “Dat zijn kinderen,” weet Ad me nog te vertellen. Hij wijst op een rood deurtje.

Achter het bescheiden portaaltje schuilt een speelkamer van ongeveer negen vierkante meter waar vijftien kinderen om het landskampioenschap strijden. Het ruikt er naar inspanningswindjes en warme adem.


Mart. Vijfvoudig Nederlands kampioen kinderflipperen.


Mart legt de hem welbekende kast AC/DC uit aan de finalisten van 2012. “Een vroege multiball halen en snel de outlanes inrammen,” luidt zijn devies.
 

Dit is Mitchell, het gloednieuwe flipperkampioentje van 2012. Op de foto lijkt het alsof hij aan het juichen is, maar in werkelijkheid durfde hij door de camera niet te bewegen. “Dit is de toekomst,” zegt de trotse vader van Mitchell tegen een andere teleurgestelde vader.
 

En daar is Ger ook weer.


Eenmaal terug in de gymzaal is de spanning nog altijd om te snijden. Albert de meesterstrateeg is nog in de running. Maar niet alle jongesdromen kunnen in vervulling gaan. Mismoedig ijsberend loopt de schouderbijter langs het roltafeltje. Een kleine jongen gevangen in een reuzachtig lichaam. “No balls, no glory,” Rene. Kop op! Tot volgend jaar op het flipper-WK.
door Wester van Gaal & Milan Boonstra 7 months ago Tags: pinball, Gerrit Zalm, No Balls, no Glory
0

Reageer

0