Meepraten over het nieuws zonder dat je het nieuws hoeft te volgen: zo doe je dat

door Sander Roks

Ik volg het nieuws niet. Lang probeerde ik te doen alsof actualiteiten me iets interesseerden, door twee keer per week geforceerd nu.nl te checken, maar inmiddels heb ik me erbij neergelegd dat ik 95% van die informatie ontzettend saai vind. In plaats van krampachtig het nieuws bijhouden, lees ik me liever in over onderwerpen die me wel interesseren, zoals Noord-Koreaanse verkeersmeisjes, of verdiep ik me bijvoorbeeld in een overzicht van de modernste luchthavens ter wereld.

Ondanks het feit dat ik geen geheim maak van mijn desinteresse voor het nieuws, besef ik ook dat er zich situaties voor kunnen doen waarbij het handig is om erover mee te kunnen lullen, zoals een verjaardag bij je schoonfamilie, een vrijdagmiddagborrel op je nieuwe werk of andere situaties waarin je de indruk wilt wekken heel veel te weten over wat er in de wereld gebeurt.   
 
Omdat ik zeker weet dat er meer mensen zijn zoals ik, heb ik hier wat handige tips voor het moment waarop je manager of schoonvader op je afkomt om je kennis te testen over abstracte begrippen als de eurocrisis en de hypotheekrenteaftrek. Ik heb ze onlangs zelf getest en neem maar van mij aan dat ze werken. Succes!
 
 
Actualiteiten uit de categorie Buitenland zijn grofweg op twee hopen te gooien: Amerika en de rest van de wereld.
 
De rest van de wereld
In deze subcategorie kun je jammer genoeg niet uitgaan van gesprekken over nieuwsberichten als ‘Explosie in vuurwerkpakhuis Nigeria’, waarin een simpele bijdrage als “Ja, erg hè?” zou volstaan. Dit soort incidentjes is iedereen namelijk maximaal 15 seconden na het lezen ervan compleet vergeten. Verwacht hier discussies over langslepende conflicten buiten Europa. Ongeacht wat je gesprekspartner daarover zegt kun je altijd hiermee antwoorden:

“De revolutie is verloren. De vreedzame protesten zijn veranderd in een strijd waarbij zowel het regime als de opstandelingen gewetenloos opereren.”

Dit antwoord zal niemand raar in de oren klinken in een gesprek over welk conflict dan ook in het Midden-Oosten of Afrika. Je nieuwe schoonvader zal knikken, zijn schouders ophalen en nog een blokje kaas door de mosterd halen terwijl hij “Tja, het is wat” mompelt.
 
Mocht je het gevoel hebben nog iets te willen zeggen, gebruik dan dit:

“Het is niet alleen gaande in […]. Die stad lijdt er erg onder, maar in het hele land gaan er mensen dood. Ik vraag me af hoe je dit geweld kunt stoppen. Misschien een door het Westen ondersteunde no-flyzone?”

Op de puntjes vul je een stad in waar het op dat moment rommelt. Nu is het de Syrische stad Homs, een paar maanden geleden zou het Benghazi in Libië zijn geweest. De locatie moet je dus van tevoren wel even opzoeken. Een Palestijnse stad kan altijd.
 
Amerika
Praten over Amerika is praten over het beleid van Obama. Tenzij je iemand treft die Maarten van Rossem heet kun je prima de schijn van nieuwsjunk ophouden met een uitspraak als:

“Ook al is Obama herkozen, er zal weer nauwelijks speelruimte zijn voor zijn progressieve ideeën, want er staan wetten en praktische bezwaren in de weg. Dat bleek al bij Guantanamo Bay. Maar toch is het goed dat hij een tweede kans heeft gekregen.”
 
Als je een echte doordrammer tegenover je hebt die vraagt: “Waarom vind je dat?”, dan zeg je simpelweg:

“Obamacare.”

Meer niet. Daarna neem je zelfverzekerd een slok uit je glas met een blik in je ogen die doet vermoeden dat je vier boeken hebt geschreven over het Amerikaanse zorgstelsel. Niemand die nog met jou in discussie durft te gaan. 
 
 
Gesprekken over binnenlands nieuws zijn waarschijnlijk het saaist van allemaal. Hier komen begrippen voorbij als hypotheekrenteaftrek, pensioenplicht en andere dingen die beginnen met het woord pensioen. Net als bij het aanhoren van een grap van Guido Weijers, rot ook bij het aanhoren van deze woorden een stukje van je vrolijke ziel weg. Maar goed, je moet er even doorheen, bijvoorbeeld door dit te zeggen:

“Oké, de AOW-leeftijd is dan wel verhoogd, maar daardoor komt de solidariteit tussen generaties ook op termijn minder in het gedrang.”

Over de hypotheekrenteaftrek zeg je dit:

“Door de geleidelijke afschaffing blijft de woningmarkt lekker in beweging.”

Om deze brij van saaiheid zo snel mogelijk af te kappen en je ziel te redden zeg je meteen na deze uitspraak:

“Hé kijk nou, […]!”

Op de puntjes vul je iets in als “een luchtballon”, “volgens mij krijgt die vrouw daar een beroerte” of “cashewnoten”. Gebruik deze bliksemafleider om over een ander onderwerp te beginnen.
 
 
Snijdt je gesprekspartner een economisch onderwerp aan, dan kom je goed weg. Het gaat namelijk slecht met de economie, waardoor erover klagen de enige optie is. Vergelijk dit onderwerp met die ene collega die altijd zijn zojuist geproduceerde strontgeur van de wc mee naar het bureau neemt, waardoor jij en een andere collega hem altijd achter zijn rug om de grond in boren onder het genot van een sigaretje. Door deze gedeelde frustratie zijn jullie inmiddels goede vrienden. Zo werkt het ook bij een economisch onderwerp. Ook al heb je nog geen boterham minder hoeven eten door de crisis, door er samen met iemand als je nieuwe afdelingsmanager over te klagen mag hij je meteen. Hier een paar voorbeelden:

“De extra bezuinigingen van het nieuwe kabinet verergeren de crisis en worden niet eens geïnvesteerd in eigen land.”

Heb je het idee dat degene tegenover je wat meer PVV-esk is, dan mag je best wat explicieter benadrukken dat “al onze centen verdomme naar Griekenland gaan”. Hoe meer gezamenlijk geklaag, hoe sterker de basis voor een goede relatie tussen jullie. Wil je echt een originele noot toevoegen aan het gesprek, zeg dan:

“Nederland is meer en meer het China van Europa aan het worden.”

Ik vond deze lekkere oneliner in een opiniestuk van de Volkskrant dat van begin tot eind behoorlijk abracadabra voor me was. Geen idee wat de schrijver ermee wilde zeggen, maar het laat je sowieso klinken alsof je weet waar je over praat. Voordat iemand kan vragen wat je ermee bedoelt ren je naar de wc, je gezelschap onder de indruk achterlatend.  
 
 
Wat een geluk denk je te hebben als je schoonvader zo’n man is die helemaal los gaat op de Opmerkelijk-sectie van nu.nl. Precies die 5% van het nieuws die jij ook interessant vindt! Helaas voor jou is het nu eenmaal zo dat mensen je aardiger vinden als je verrast lacht om hun grapjes, in plaats van met een zure bek te laten weten dat je er al weken van op de hoogte was dat die Engelse geit roze regenlaarsjes moet dragen om haar hoeven te beschermen. Je lacht je daarom gek om de opmerkelijke nieuwtjes van je schoonvader en zegt achter iedere zin die hij uitspreekt: “ECHT WAAR? WAT GRAPPIG!”
 
Maar bij het vierde opmerkelijke nieuwtje willen je mondhoeken niet meer omhoog. Denkt die vent nou echt dat je nog niet weet dat een merel in Hoorn een stroomstoring heeft veroorzaakt? Of dat een vrouw in Alabama gewoon doorsliep terwijl een tornado haar huis vernietigde? Je verveelt je kapot, onderbreekt je kersverse schoonvader of afdelingsmanager terwijl hij de Opmerkelijk-berichtjes van weken geleden oprakelt en vraagt:

“Wat vind jij eigenlijk van de pensioenplicht?”

 

Reageer