MINUSCULE AVONTUREN MET HITLER

Ik was laatst op vakantie naar Rome met mijn neef, die graag foto's van gebouwen maakt. Terwijl we door de stad liepen zagen we drie dingen die interessant waren.

Ten eerste kwamen we een zaakje tegen waar ze miniaturen van auto's, vliegtuigen en soldaten verkochten. Zo'n speelgoedwinkel voor volwassenen, je kent het wel. Onze aandacht werd in de eerste plaats gegrepen door een schitterend uitgevoerde batmobiel. Het was het model uit Tim Burtons films, en zijn matzwarte curven glommen dat het een lieve lust was. Een plank hoger in de vitrine zagen we  opeens nazispeelgoedfiguurtjes.

Ik vroeg het oude vrouwtje en haar zoon die de winkel runden of ze veel van die figuurtjes verkochten. Ja, zeiden ze. Ik vroeg ze wie dat dan kocht. Italianen, zeiden ze. Niet erg spraakzaam dus, die twee, maar dat kwam misschien door ons hysterische gegiechel en het feit dat we de hele tijd foto's van de tinnen nazi's maakten. Hoe dan ook kreeg ik geen bevredigend antwoord op de vraag waarom ze in het centrum van Rome fascistische memorabilia verkopen. Ik bedoel, ik weet dat die politieke ideologie in bepaalde delen van Italië nog steeds hard gaat, maar Predappio, het dorp waar Mussolini vandaan kwam, is precies dat: een dorp. Geschrokken kochten we toen snel maar een mooi met de hand geschilderd poppetje van Hitler met zijn hondje Blondi.

We verlieten de winkel met de buit en liepen de rest van de dag door Rome. Ik had de verkeerde schoenen aan en de stad was genadeloos: er ontstond een vochtophoping aan de bovenkant van mijn voet.

Daarna zetten we het op een drinken met een meisje dat ik op Sasha Grey vond lijken, en haar vrienden. Ik vertelde niets over het kopen van Hitler, noch over het feit dat ze op een pornoster leek. Ik was bang dat ze me raar zou vinden. Dit is het meisje.

En dit ben ik de volgende ochtend. Ik was nog steeds een beetje aangeschoten, dus ik dacht dat het grappig zou zijn om Hitler mee te nemen naar het Vaticaan.

Hier staan we op het Sint Pietersplein, later die dag. Deze foto is gemaakt door een andere toerist, die dacht dat ik wilde dat ze een foto van ons zou maken, terwijl ik eigenlijk een foto van HAAR wilde maken, omdat ze eruitzag als ketchup met mosterd.

Zie je.

Toen gingen we in de rij staan om de basiliek binnen te komen. Ik was inmiddels compleet vergeten dat ik Hitler bij me had.

Dus toen ik door de metaaldetector liep, ging 'ie af. Ik graaide in mijn zak en haalde de zo gehate dictator te voorschijn. Ik was net zo geschokt als de beveiligingsman. Maar hij had ofwel last van cognitieve dissonantie, of het maakte hem gewoon geen reet uit, want hij liet me zo doorlopen.

Dus zie je me op deze foto staan met Hitler voor de basiliek. Zoals je ziet was het minder leuk dan ik me had voorgesteld. Fascisme is geen grap, blijkbaar.

De andere interessante dingen die we zagen waren deze boeken:

En deze kliniek, waar je je ogen kunt upgraden tot laserwapens. BZWWHOOOHMMMM!

JAN VAN TIENEN