POWER TO THE MACHINES
Realistisch gezien, zat Metropolis er een beetje naast, maar op een metaforisch niveau had regisseur Fritz Lang, met zijn utopische projectie van het heden (wat toen de toekomst was), zeker een punt. Nu is er een probleem met metaforen, namelijk dat alles om te zetten is in een metafoor. Maar wat wij pas echt eng vinden, is wanneer James Cameron een door mensenhanden geschapen machine uit zijn mouw schudt die het einde van de mensheid in zicht brengt, en de mensen vervolgens doorgaan met leven alsof er niets gebeurt. Dat was toen. Nu gebeurt er dit en nog viert iedereen de technologische vooruitgang alsof we in 1726 leven. Of zijn wij soms de enigen die zich zorgen maken over dit soort 'uitvindingen'?
Reageer