Het Megan Fox-interview in Esquire is het slechtst geschreven stuk ooit

door Jamie Lee Curtis Taete

Foto’s van Celebrity Closeup

De cover story van Esquire deze maand is een interview met Megan Fox geschreven door Stephen Marche. En ik kan met zekerheid zeggen dat dit het slechtste is wat iemand ooit heeft geschreven, ongeacht het feit dat ik lang niet alles heb gelezen wat ooit is geschreven.

Maar het is echt fucking LANG, en aangezien jullie ’t allemaal zo druk hebben, heb ik de slechtste dingen er even voor jullie uitgepikt:

De manier waarop de schrijver vertelt hoe mooi Megan Fox is
Megan Fox ziet er goed uit. Als bewijs staan er allemaal foto’s in het artikel. Mocht je hier nog niet tevreden mee zijn, wees niet bang: de interviewer weet ieder detail van haar schoonheid aardig genuanceerd te beschrijven:

[Haar huid heeft] de kleur van de maan in de ijle lucht van de noordelijke winter.

Megan Fox is een lekker wijf. Lekkere wijven zijn in 2013 zoals antiek, een relikwie uit de Oude Wereld, zoals filmpaleizen, vulpennen, flipperkasten of auto’s uit de jaren 70. Lekkere wijven zwierven vroeger als buffels door het culturele landschap. En net zoals buffels zijn ze bijna uitgestorven.

De symmetrie van haar gezicht is van dichtbij oprecht schokkend. Het linkergedeelte van haar lip buigt op precies dezelfde manier als het rechtergedeelte. De ogen zitten op precies dezelfde hoogte. Haar wenkbrauwen zijn in perfecte balans, zoals een logisch vraagstuk, als een zichtbaar doolhof. Het is niet eens mooi meer te noemen. Het komt meer in de buurt van subliem, als de kracht van de natuur, de golfpatronen op een meer, een lawine die over een berg rolt, een uitvoerig gecamoufleerde vlinder. Ze is foutloos. Er is absoluut niets mis met haar.

Haar symmetrische gezicht is ‘oprecht schokkend’? Stel je voor de grap even de schrijver voor als hij haar voor ’t eerst ziet, een sprong in de lucht maakt en roept: “Mijn God, Megan, het spijt me zo erg! Maar je gezicht… Het is zo…” - “Symmetrisch?”, zou Megan balend hebben geantwoord. “Dat hoor ik vaker... *zucht*”
 
De vreemde Aztekenmetafoor die echt nergens op slaat
 
Ergens diep in haar huis hebben Megan Fox en ik het over mensenoffers. Ik vertel haar over een ritueel van de Azteken, dat ze vijfhonderd jaar geleden uitvoerden ten tijde van het feestmaal van Toxcatl, waar de Azteken een perfecte jongeman uitkozen om als een God onder hen te leven. Hij was een idool; mooi, fit, gezond en perfect in proportie…

Dit jaar bestond voor het slachtoffer uit constant genot, vertelde ik haar. Hij danste door de straten gekleed in prachtige gewaden die hij van de koning had gekregen, uitgedost in bloemen en geurend naar wierrook, spelend op een magische fluit die voorspoed in de wereld bracht. Hij had acht slaven en vier maagden die hem op z’n wenken bedienden en hij kon gaan en staan waar hij wilde. Maar aan het einde van het jaar, wanneer het feest van Toxcatl weer plaatsvond, moest hij zijn fluit kapotslaan en de trap van de grote tempel beklimmen, waar de priesters zijn kloppende hart uitsneden en aan de zon offerden.

Megan Fox is geen oude Azteek. Ze is een screensaver op de computer van een puber, de fantasie van een advocaat van middelbare leeftijd, een sekssymbool dat wordt gebruikt om films en broeken te verkopen.

“Er zijn zo veel overeenkomsten…”, zegt ze zachtjes.
Aan het einde van het jaar moest de mooie jongeman zelf naar boven gaan, uit vrije wil. Dat was de deal.

Ze schudt haar hoofd. “Niet iedereen begrijpt dat dat de deal is,” zegt ze.

Megan Fox laat niet uit vrije wil haar hart eruit snijden.

Ik begrijp dat wat er tijdens het interview gebeurde waarschijnlijk niet zo heel interessant was. Ik denk dat hij gewoon tegenover haar zat terwijl ze het hadden over een film waar ze verplicht over moest praten. Hij moest toen een manier verzinnen om dat interessant genoeg te maken om vijf pagina’s mee te vullen. Maar na het opschrijven van de zin “Megan Fox is geen oude Azteek” zou ieder rationeel persoon iets moeten denken als: “Wacht even. Misschien is dit iets te veel van het goede. Misschien moet ik het even laten bezinken en morgenochtend nog eens kijken wat ik ervan kan bakken.”

Megan Fox denkt dat beroemd zijn erger is dan gepest worden
“Ik denk niet dat mensen het begrijpen,” zegt ze. “Ze zeggen allemaal dat we niet mogen klagen en onze bek moeten houden omdat we in een groot huis wonen of in een Bentley rijden. Alsof je leven dan zo geweldig is. Wat mensen niet doorhebben is dat beroemd zijn hetzelfde is als hoe je vroeger werd gepest op school, maar dan door de hele wereld in plaats van door een paar rotjochies.”

Toen ik op school zat, was er een jongen die door iedereen werd gepest omdat ze dachten dat hij homo was. Een paar ouderejaars hadden hem toen ’n keer de douches ingesleept en daar met geweld een bezemsteel in z’n reet geramd. Ik ben er vrij zeker van dat-ie met je zou willen ruilen, Meg.

Ze gelooft echt in alles
“Heb je ooit beelden gezien van een Santeria-samenkomst of van iemand die voodoo doet? Weet je hoe tastbaar die energie is? Waar ze daar ook mee bezig zijn, het is echt.”

“Ik heb magische en vreemde dingen zien gebeuren. Ik heb mensen genezen zien worden. Zelfs in de kerk waar ik nu naartoe ga, heb ik tijdens de mis soms het idee dat ik in tongen zou kunnen gaan spreken.”

Ze zou veel liever een archeologe zijn die de oude ruines in Israel of Egypte onderzoekt. “Ik heb het idee dat daar letterlijk dingen begraven zijn waar de Maya’s waren,” zegt ze. Oude aliens waren verantwoordelijk voor de oudste beschavingen op aarde. “Ik wil deze geheimen van het universum blootleggen. In mijn fantasie.”

“Ik hou ervan om in dingen te geloven. Ik geloof in al die Ierse mythes, zoals kabouters. Niet die van de potten met goud of de geluksbrengers. Misschien bestonden ze wel op een soort traditionele manier? Ik geloof dat ze ergens anders vandaan komen dan uit de menselijke verbeelding…”
 
“Vind je het niet veel interessanter om erachter te komen dat Bigfoot bestaat dan dat je een goeie film kijkt? Ik geloof in buitenaardse wezens. Ik ben kinderlijk van geest en wil in sprookjes geloven. Het monster van Loch Ness—er is iets mee... Bigfoot is degene die mij laat ontsnappen uit de realiteit. Zij zijn mijn beroemdheden.”
 
Het gephotoshop
 
Dus van alle mensen die deze cover hebben gezien voordat-ie werd geprint is er niemand geweest die iets heeft gezegd in de trant van: “Eh, jongens, haar linkerdij lijkt op een druppel, haar pols zit op de helft van haar arm en haar vagina is bijna een halve meter breed”?

Megans vreemde manier om de roem te ontvluchten
Volgens het artikel “wil Megan Fox niet echt meer beroemd zijn”. Het lijkt me duidelijk dat in je ondergoed op de cover staan van Esquire ter promotie van een van je nieuwe films niet echt de manier is om die wens werkelijkheid te maken. Maar wat dacht je van de andere methodes die ze heeft geprobeerd?

Ze probeerde aan haar lot als sekssymbool te ontsnappen. Ze had een rol in Jennifer’s Body, een fantastisch mooie maar vreselijk ondergewaardeerde parabel over een lekker wijf dat mannen letterlijk opvreet.

In december speelde ze in This Is 40(van Judd Apatow) een vrouw die zo mooi was dat de andere personages het maar niet kunnen geloven.

En geen van die dingen heeft eraan bijgedragen dat ze niet meer beroemd was? Vreemd.
Daarbij, “vreselijk ondergewaardeerd”. Ja hoor.

De schrijver vindt Amy Adams niet mooi
Vrouwen hoeven niet langer mooi te zijn om hun talent te kunnen laten zien. Lena Dunham, Adele, Lady Gaga en Amy Adams zijn allemaal niet zo mooi, maar ze zijn goed in wat ze doen.
‘Hoeven niet langer mooi te zijn’? Hoe misvormd moet je beeld van vrouwen zijn als je deze vrouwen ‘niet zo mooi’ vindt? Mijn god.

Deze alinea
Dit is een stuk tekst dat daadwerkelijk is geschreven over Megan Fox. Als in: de actrice uit ‘kunstwerken’ als Transformers 2 en Jonah Hex.

De eerste kunstwerken ter wereld waren enorme beelden van vruchtbare vrouwen, en waren duizenden jaren geleden overal in Europa te vinden. Ook in Amerikaanse films vind je deze samensmelting van seks en kunst terug. Het zijn prachtige, heidense dromen, volkomen goddeloos en glorieus. Dat soort films hebben een lekker wijf nodig. Er moeten mooie mensen worden geofferd. Ze hebben vrouwen als Megan Fox nodig.
  
De laatste alinea
Stephen Marche eindigt z’n monumentaal domme artikel met de volgende zinnen:
Toen ik naar buiten ging, viel me iets op wat ik daarvoor nog niet had gezien. In de hal stond een sokkeltje met een Byzantijnse crucifix en een rij witte kaarsen. Ze vertelde me dat die kaarsen meestal worden aangestoken voordat ze naar boven gaat om haar pasgeboren zoontje te verzorgen.
 
“Hij heet Noah. In het oude verhaal over de Ark van Noach zijn Noah en zijn familie de enigen die aan de algehele vernietiging van deze verdorven wereld kunnen ontsnappen.”
Kun je je voorstellen hoe hard de editors moesten lachen toen ze deze onzin in InDesign flikkerden?
 
 

Reageer