Advertentie
Seks

Ik stuurde mijn exen de rekening voor de kosten van mijn anticonceptie

Want het is eigenlijk best vreemd om de verantwoordelijkheid om zwangerschappen te voorkomen volledig bij vrouwen te leggen.

door Milou Deelen
08 oktober 2018, 10:02am

Foto eigendom van de auteur

Tot mijn eenentwintigste werd mijn anticonceptiepil voor een deel vergoed door de ziekteverzekering. Maar zodra je 21 bent stopt die vergoeding, en dus betaal ik sinds 2 jaar zelf voor de pil. Hoe duur anticonceptie is, verschilt per middel: de Microgynon 30 is een van de meest gebruikte pillen en kost rond de 30 euro per jaar. Een spiraaltje zit tussen de 110 en 150 euro.

De pil is het meest gebruikte anticonceptiemiddel in België: 67 procent van de vrouwen slikt de pil. Als de pil helemaal jouw ding is en je ze tot de overgang blijft gebruiken, in totaal zo’n 30 jaar lang, dan ben je dus in ieder geval minstens 900 euro kwijt. Geen schokkend bedrag, maar vaak wel een bedrag dat een vrouw in haar eentje betaalt.

Volgens Sensoa is "het voorkomen van een ongeplande zwangerschap een gedeelde verantwoordelijkheid binnen een koppel." De organisatie vindt dat het soms lijkt alsof enkel de vrouw over anticonceptie moet nadenken.

Rutgers, de Nederlandse evenknie van Sensoa, startte eerder deze week de campagne Gedeelde verantwoordelijkheid voor anticonceptiegebruik, om anticonceptie bewust ook een mannenzaak te maken. Ook zij vinden dat de verantwoordelijkheid en kosten te vaak bij vrouwen liggen: “Vaak wordt van meisjes en vrouwen verwacht dat zij maatregelen nemen als ze nog geen kind willen. (...) Zij moeten naar een arts, op gezette tijden aan hun anticonceptie denken, en hebben mogelijk last van bijwerkingen. (...) Mannen hebben vooral de lusten van seks, terwijl het voorkomen van onbedoelde zwangerschap natuurlijk net zo goed de verantwoordelijkheid is van mannen.”

Voor mannen en jongens blijven de mogelijkheden wel erg achter: de mannenpil is al jaren in aantocht maar is nog niet op de markt, en daarnaast bestaan er condooms. Ook daarover is de campagne van Rutgers helder: “En dan zijn er ook mannen die liever zonder condoom willen vrijen, waardoor de bescherming tegen zwangerschap volledig bij de vrouw komt te liggen.”

Nog nooit was er ook maar één jongen met wie ik het bed deelde die vroeg of hij kon meebetalen aan mijn anticonceptiekosten. Dat is eigenlijk best vreemd is.

Ik wil nog lang geen baby’s, dus slik ik al sinds mijn veertiende de pil. Nog nooit was er ook maar één jongen met wie ik het bed deelde die vroeg of hij misschien kon meebetalen aan mijn anticonceptiekosten – wat eigenlijk best vreemd is, want zij wilden net zo goed nog lang geen vader worden. Soms kwam er een condoom tevoorschijn, maar vaak ook niet; ze gingen er wel vanuit dat ik het had geregeld.

Daarom leek het me een goed idee om de mannen met wie ik de afgelopen twee jaar (sinds ik zelf moet betalen voor de pil) het bed heb gedeeld een betalingsverzoek te sturen voor de gemaakte anticonceptiekosten. Geen hoog bedrag – na een zorgvuldige berekening heb ik de pil-kosten van de afgelopen twee jaar verdeeld onder mijzelf, een ex met wie ik lange tijd het bed heb gedeeld, en een aantal onenightstands, scharrels en andere mannen met wie ik seks heb gehad.

Van drie exen kreeg ik een begripvolle reactie. Zij vonden dat ik een goed punt had en stortten inderdaad het geld (1,50 euro) op mijn rekening.

1538395551477-1538141811477-Schermafbeelding-2018-09-28-om-153626

Een andere jongen betaalde wel, maar vroeg ook of dit soms “de nieuwe vorm van emancipatie was”. Hij vond het een beetje overdreven dat ik hiervoor een betalingsverzoek stuurde en vond “dat we in bepaalde dingen een beetje doorslaan”. Ook vroeg hij hoe het zat met de kosten die hij in z’n leven heeft gemaakt voor condooms. Uit onderzoek van Rutgers blijkt dat bij losse contacten vier op de tien jongeren geen condoom gebruikt, en vaak gebeurt dit omdat ervan uit wordt gegaan dat de vrouw wel de pil zal slikken of een spiraal heeft. Maar natuurlijk is het een goed idee voor mannen om in ieder geval door condooms te kopen – en te gebruiken – bij te dragen aan anticonceptiekosten.

De jongen met wie ik de afgelopen twee jaar het meest het bed heb gedeeld, stuurde ik een betalingsverzoek van 12 euro. Toen ik vertelde dat het me een goed idee leek om de kosten voor het niet krijgen van een baby te delen, zei hij dat hij er nog nooit op die manier over na had gedacht. En dat hij het een prima idee vond om mee te betalen. Zijn begripvolle reactie kon ik zeer waarderen – nog steeds gaan we regelmatig met elkaar naar bed, en het is goed om te weten dat deze man zijn verantwoordelijkheid wil nemen voor iets waar we samen van profiteren. Een man naar m’n hart én bed.

1538395588606-1538141946494-Schermafbeelding-2018-09-28-om-153830

Tot zover de mannen die mijn actie konden waarderen. Natuurlijk waren er ook een paar die het maar idioot vonden of mijn bericht gewoon negeerden. Maar veel raarder werd het toen ik, vlak na het versturen van de betalingsverzoeken, gebeld werd door een onbekende vrouw die mij waarschuwde dat er in verschillende groepsapps screenshots rondgingen van mijn verzoek. Een van de jongens, die overigens niets aan mij had laten weten en de 1,50 niet heeft betaald, vond het blijkbaar zo grappig dat hij het wilde delen met zijn vrienden.

Mijn betalingsactie begon na een tijdje een eigen leven te leiden. Ik ontving allerlei berichten, en kreeg zelfs van een aantal wildvreemden geld op mijn rekening gestort.

En zo begon mijn betalingsactie een eigen leven te leiden, want ik kreeg in de week die volgde meerdere berichten van zowel bekenden als onbekenden, die me vroegen ‘wtf ik aan het doen was’. Op Instagram reageerde iemand die ik niet ken onder een van mijn foto’s 'of er niet een crowdfundingactie begonnen moest worden voor mijn voorbehoedsmiddelen'. Ook kreeg ik uit het niets een bericht van een jongen die dacht beter te weten met wie ik naar bed was geweest dan ikzelf – hij stuurde een naam van iemand die ik zou zijn vergeten.

Als klap op de vuurpijl kreeg ik van een aantal wildvreemden, die ik natuurlijk géén betalingsverzoek had gestuurd, ook 1,50 op mijn rekening gestort. Dat was weer een totaal onverwachte wending in het verhaal, maar betekende vooral meer geld voor het goede doel waar ik het geld aan heb gedoneerd: onderzoek naar de mannenpil. Dus mochten de anonieme donateurs dit lezen: bedankt.

Concluderend kan ik zeggen dat een aantal mannen door mijn betalingsactie zijn gaan inzien dat het best logisch is om de kosten voor anticonceptie te delen, en dat het eigenlijk vreemd is om de verantwoordelijkheid hiervoor in z’n geheel bij vrouwen neer te leggen. Dat biedt hoop voor een toekomst waarin anticonceptie óók een mannenzaak wordt.

Het totaalbedrag van iets meer dan dertig euro heb ik gedoneerd aan de Parsemus Foundation, een Amerikaanse stichting die onderzoek doet naar de mannenpil. Hopelijk, voor mij én de mannen, hoef ik dan volgend jaar niet weer betalingsverzoekjes te versturen.

Wil je elke zaterdag een overzicht van onze beste verhalen toegestuurd krijgen? Schrijf je dan nu in voor onze newsletter. Volg VICE België ook op Instagram.

Dit artikel is oorspronkelijk verschenen op VICE NL.

Tagged:
Broadly
geld
Identiteit