Fotos

Nooit meer bewerkte foto’s

Het project “Pearly Gates” van Anastasiya Lazurenko is een rauwe, onbewerkte ode aan een vriendin die aan de gevolgen van anorexia nervosa overleed.

door Alice Newell-Hanson
07 mei 2018, 10:21am

"Mijn muzes zijn de poorten naar de hemel," vertelt de Oekraïense fotografe Anastasiya Lazurenko over haar project "Pearly Gates". Voor deze fotoserie, waaraan ze heeft vijf jaar gewerkt, fotografeerde ze vrouwen en meisjes, zowel vriendinnen als onbekenden, in de bossen van Oekraïne. De beelden tonen de momenten van vriendschap tussen vrouwen.

Het boek, dat volgend jaar wordt uitgebracht door Centerfold Editions, is opgedragen aan Valeria Koshkina, een vriendin van de fotografe. "Ze was een ontzettend slim en charismatisch persoon, buitenaards sprookjesachtig," vertelt Anastasiya. Valeria was haar favoriete muze, maar ze worstelde ook met anorexia nervosa. Toen Valeria aan de gevolgen van de ziekte in 2013 overleed, confronteerde die gebeurtenis Anastasiya met haar eigen idee van schoonheid. "Ik voelde me schuldig, we verheerlijkten allemaal het beeld van de slanke vrouw, en de destructieve schoonheidsidealen," schrijft Anastasiya in haar voorwoord.

Wie zijn de vrouwen op je foto's?
Dit project is een obsessieve verzameling van vrouwen die ik overal ontmoet heb: op straat, in de supermarkt, overal. Er staan ook heel veel vriendinnen van me op de foto's.

Het boek is een ode aan Valeria. Hoe ben je omgegaan met het verlies?
Drie weken lang heb ik niet kunnen huilen. Nu, met dit project, worden er veel vragen omtrent haar dood gesteld, maar ik heb het gevoel dat er te veel over gepraat wordt. Ze wilde beroemd worden, dat heeft me aan het denken gezet: over de ambitie die ze had, en hoe ontzettend ze op zoek was naar bevestiging via de media en de camera. Ik heb genoeg foto's van meisjes gemaakt, gratis, alleen maar om ze het gevoel te geven dat ze van zichzelf al goed genoeg zijn.

Wat is volgens jou problematisch aan de manier waarop we denken over vrouwelijke schoonheid?
Niets, mensen kunnen voor zichzelf besluiten wat ze wel en niet mooi vinden. Maar de buitenwereld oefent zoveel invloed op ons uit dat we het moeilijk vinden om aan onze eigen noties van schoonheid vast te blijven houden. Je moet je geluk niet van de buitenwereld laten afhangen.

Ken je andere kunstenaars in Oekraïne die met dezelfde soort thema's bezig zijn?
Het leven is heel moeilijk voor kunstenaars in Oekraïne en dat heeft met de economie te maken. Daarom doen de meeste kunstenaars veel commercieel werk, waardoor de kunst een langzame dood sterft. Maar er zijn ook nog kunstenaars die hun eigen weg volgen, in ons land is het al een kunst om op de been te blijven en je eigen spirituele pad te volgen.

Waar werk je op dit moment nog meer aan?
Ik heb de afgelopen vier jaar ook aan een ander project gewerkt, ik heb het "Goans" genoemd. Met het project laat ik zien hoe mensen uit de hele wereld hun levensgeluk hebben gevonden in Goa. Het gaat over de hedendaagse zoektocht naar spiritualiteit en het streven naar transcendentale ervaringen.

Meer info: inaprilwetrust.com

Volg VICE België razendsnel op Facebook - en mis niets meer van alles wat we maken.

Credits


Fotografie Anastasiya Lazurenko

Dit artikel is oorspronkelijk verschenen op VICE US.