De romantiek van naakte lijven en oude apparaten

Een bondig gesprek met de Spaanse fotograaf Ana Cuba over haar nieuwe serie 'Cybersex'.

|
03 juli 2017, 8:33am

Fotograaf Ana Cuba werd geboren in Spanje en woont nu in Londen. Ze schoot campagnes voor diverse grote merken en maakte onlangs een nieuwe fotoserie met de titel Cybersex voor Odiseo Magazine. In deze fotoserie probeert ze de band tussen mensen en technologie vast te leggen.

We spraken Ana en vroegen haar wat cyberseks voor haar betekent, of ze het zelf weleens doet en of ze denkt dat we in de toekomst alleen nog maar digitale seks met elkaar zullen hebben.

VICE: Hey Ana, je serie gaat over cyberseks. Wat is dat eigenlijk precies, volgens jou? Is seks met een robot cyberseks?
Ana Cuba: Voor mij is cyberseks, althans op de manier waarop ik het benaderde voor mijn fotoserie, een connectie tussen twee mensen zonder dat ze in dezelfde ruimte zijn. Het gaat over het overwinnen van afstand en het opgewonden raken door diezelfde onbereikbaarheid. Ik denk dat je zou kunnen zeggen dat seks met een robot daar ook onder valt, maar dat is niet waar ik geïnteresseerd in was toen ik me bezig begon te houden met dit onderwerp. Ik voel me namelijk nog steeds aangetrokken tot mensen.

Waarom interesseert dit onderwerp je?
Het zijn altijd de verbindingen tussen mensen die me interesseren. Er is een cerebrale aard voor het hebben van cyberseks; het wordt vaak aangewakkerd door woorden en fantasie, niet zo zeer door grafische beelden. Ik vond dat een interessant beginpunt voor deze serie.

Waarom heb je ervoor gekozen om dat te verbeelden door naakte mensen en apparaten te combineren?
Ik wilde deze fotoserie maken zonder gebruik te hoeven maken van screenshots, dus kwam ik op het idee om de focus te leggen op onze relatie met technologie, als een manier om te verbinden met andere mensen. De hardware is dus een metafoor voor dat verband, op een meer figuurlijke manier.

Ben je zelf fan van cyberseks?
Ja zeker. Ik vind het nog steeds erg opwindend en tegelijkertijd een goede manier om een relatie spannend te houden. Het werkte voor mij op de momenten dat ik weg was van mijn partners.

Je zei eerder dat je cyberseks zowel als utopisch als dystopisch zou kunnen typeren. Waarom zou het dystopisch zijn?
Ik zou het alleen dystopisch kunnen vinden als we het zouden gebruiken als vervanger voor fysiek contact op een manier die ongezond zou voelen voor die persoon.

En waarom zou het een utopie zijn?
Afgezien van het feit dat het mensen kan verbinden, wat ik al eerder noemde, geloof ik dat cyberseks een mooie manier is om je eigen seksualiteit te ontdekken vanuit een veilige plek. Het is een plek waar alter-ego's en fantasieën elkaar kunnen ontmoeten. Een individu kan cyberseks hebben met iemand van hetzelfde geslacht, maar zou misschiennooit overgaan tot fysieke seks met iemand van hetzelfde geslacht. Ik denk dat het een mooie manier is om meer te weten te komen over je eigen seksualiteit en ik zie dat als iets moois en romantisch.

Verwacht je echt dat cyberseks ooit echte seks vervangt?
Ik hoop van niet, eerlijk gezegd. Dat zou heel verdrietig zijn. Cyberseks is leuk, maar lang niet zo leuk als fysieke seks.

Je kunt Odiseo volgen op de Facebooks en de Instagrams; bekijk de foto's van Ana Cuba hieronder.