Cultuur

De Brusselaars van YellowStraps zijn altijd al romantische zielen geweest

Ze speelden een COLORS sessie die al bijna een miljoen keer werd bekeken, en vertellen ons hoe ze toch true to their roots weten te blijven.

door Maxime Delcourt
23 januari 2020, 10:30am

Wil je Yellowstraps gratis live aan het werk zien? Wij geven 4 x 3 tickets weg voor de FiftyFifty Session op 29/01 in Brussel met hen en Crystal Murray. Stuur ons een DM op Instagram om kans te maken.

Op dit moment kan er nog niet écht worden gezegd dat Yvan en Alban Murenzi al veel muziek hebben uitgebracht. Maar toch hebben de twee broers uit Brussel, sinds ze in 2014 op de Red Bull Elektropedia Awards werden gekroond tot 'Most Promising Artist', al zoveel originaliteit, sensualiteit en gevoeligheid getoond dat we ze nu al als toekomstige grootheden kunnen beschouwen. Daarnaast wisten Yvan en Alban zich ook met de juiste mensen te omringen, zoals l’Or du Commun of hun goede vriend Le Motel. Ze werkten samen met Vynk (de keyboardspeler van Roméo Elvis) en Lefto steunt hun muziek is al jaren.

Al die ambitie maken ze waar met hun nieuwe EP Goldress, die klinkt als één grote, mooie verrassing. VICE sprak met YellowStraps over opnames in Berlijn, de gezelligheid van de Brusselse muziekscene en hoe ze true to their roots blijven.

VICE: Jullie zijn allebei in Rwanda geboren, maar wonen al lang in België. Weten jullie nog wat er door jullie hoofd ging op de eerste dag dat jullie hier aankwamen?
Yvan: Dat was in 1996, toen was ik amper twee. Dus echte herinneringen aan die eerste dag heb ik niet. Wel weet ik dat we vervolgens naar Kenia zijn gegaan, dan terug naar Rwanda gingen en daarna nog drie jaar in Oeganda hebben gewoond voordat we ons in 2000 definitief in België vestigden. Dat was best moeilijk, want want ons leven daarvoor was echt het droomleven voor elk kind: we woonden allemaal samen in één groot huis en al onze vrienden woonden vlakbij in de buurt.

Alban: Maar natuurlijk hebben we ook heel veel goede herinneringen aan België. We hebben nooit veel problemen gehad, en er waren veel Oegandese vrienden van ons die ook hier kwamen wonen. Daardoor voelde alles eigenlijk niet als zo'n grote verandering.

Hoe was jullie jeugd? Luisterde jullie ouders veel naar muziek?
Yvan: Het waren geen muziekfanaten, maar ze hebben ons altijd naar Engelstalige muziek laten luisteren, nooit echt Franse nummers. Daarom spelen we vandaag de dag zelf ook in het Engels.

Alban: En met onze vrienden zaten we natuurlijk wél de hele tijd muziek te luisteren en videoclips te bekijken.

Yvan: Eén van die vrienden is Le Motel: we kennen elkaar al 20 jaar. We waren buren. Bij hem is het allemaal begonnen, met het nummer Pollen in 2013. Dat was het eerste liedje dat we met hem opnamen, en sindsdien zijn we nooit meer gestopt. We hadden onszelf uitgedaagd om dat nummer in 24 uur te schrijven, heel spontaan. Toen dat lied af was, beseften we dat we dat we echte nummers konden maken.

Hoe hebben jullie Lefto leren kennen?
Alban: Nadat we de videoclips voor Pollen en Valium uitbrachten, heeft François Dubois, die heel actief is in de Brusselse scene – hij is de man die de eerste video’s van Romeo Elvis, L’Or du Commun en Caballero & JeanJass regisseerde – onze muziek laten horen aan een vriend van hem die Lefto goed kent. Kort daarna wilde Lefto ons op zijn show op Studio Brussel hebben. Hij is één van de absolute fundamenten van de Brusselse muziekscene, met een heleboel fans, dus toen hij een van onze tracks remixte, leverde dat ons heel wat meer bekendheid op. Al helemaal omdat in die tijd ook L’Or du Commun en Romeo net hun debuut maakten.

Yvan: Daarna kwamen we Lefto meerdere keren tegen en werden we al snel bevriend. Als je in Brussel woont, kom je elkaar sowieso wel vaker tegen.

Alban: Zo is ook de samenwerking met Vynk ontstaan. We kwamen hem tegen op een festival in Vlaanderen en we hadden meteen een goede connectie, dus nodigden we hem uit om te komen jammen in Brussel, en zo is uiteindelijk Goldress ontstaan.


Wij mailen je elke week onze 10 beste verhalen over muziek en meer. Deal? Abonneer je dan gratis op de VICE-newsletter.


Eigenlijk heeft Roméo Elvis alle mensen waarmee jullie hebben samengewerkt gestolen: Vynk, Le Motel en Victor Defoort.
Alban: Haha. Roméo heeft eigenlijk altijd al van onze muziek gehouden. Toen hij zin had om zijn eigen muziek wat meer groovy te maken, contacteerde hij dus deze jongens. Zo is dat in Brussel: het gaat om delen, niet om alles voor jezelf houden.

In 2014 werd YellowStraps verkozen tot 'Most Promising Artist' op de Red Bull Elektropedia Awards. Heeft dat veel voor jullie veranderd?
Yvan: Ja, dat heeft ons project zeker meer in de schijnwerpers weten zetten. Plotseling werden we geprogrammeerd op grote festivals zoals Dour of Pukkelpop. En waarschijnlijk heeft het ons ook wel geholpen om onze nieuwe EP te mogen opnemen in de Red Bull studio in Berlijn.

Hoe waren die sessies in Berlijn?
Alban: Het was een unieke kans voor ons om daar te kunnen opnemen. We kregen de sleutels van de studio in handen, konden er gratis spelen en hadden altijd een geluidstechnicus ter beschikking. Dat hadden we allemaal nooit zelf kunnen betalen.

Yvan: Wat de EP betreft: die is in verschillende fasen tot stand gekomen, tussen Rotterdam, Brussel en Berlijn. De basis was er al, dan hebben we het verder verfijnd, en in Berlijn hebben we uiteindelijk vooral de piano, de bas en de drums opnieuw opgenomen. Dat gebeurde in twee vijfdaagse sessies, in maart en in september 2019.

Er wordt vaak gezegd dat jonge artiesten tijd tekort komen voor hun eerste project. Dat lijkt bij jullie niet het geval te zijn…
Yvan: Dat het zolang duurde tot deze EP verscheen, was een bewuste keuze van ons: we nemen graag onze tijd om iets goed te doen. Het is belangrijk dat er altijd een evolutie te zien is in vergelijking met het vorige project. Maar natuurlijk heeft het heeft ook met geld te maken. Om deze EP te produceren zoals wij het wilden, hadden we een bepaald budget nodig. Maar aangezien we niet over torenhoge budgetten beschikken, hebben we het uiteindelijk gedaan met wat we hadden.

Alban: Dat is ook de reden waarom we niet kunnen wachten tot muziek onze fulltime baan wordt. Dan kunnen we nog productiever worden.

Hadden jullie ooit twijfels? Angst dat het eerste project nooit het licht zou zien?
Yvan: Nadat we Blame hadden uitgebracht in 2018, moet ik toegeven dat we onze muziek een tijdje hebben laten hangen… Ik zat in een moeilijke fase, waardoor we ook met YellowStraps niet echt verder konden.

Alban: Maar gelukkig duurde dat niet al te lang. Uiteindelijk begonnen we weer te componeren, en merkten we ook dat we steeds sneller konden werken. We hebben allebei precies dezelfde visie, weten wat we leuk vinden en alles gebeurt heel spontaan. Pas in de afwerking en de demo’s gaan we dan nog de puntjes op de i zetten. Alles daarvoor gaat eigenlijk vrij snel.

Yvan: De plaatsing van de stemmen is ook altijd zo'n ding! Soms val ik mezelf daar dagenlang mee lastig en neem ik iets steeds weer opnieuw op om de juiste vibe te vinden… Dat kan echt verschrikkelijk zijn! Maar wanneer we dan bijna geen tijd meer hebben, weet ik uiteindelijk wel stop te zeggen, en gaan we gewoon verder iets anders.

Jullie zeiden dat jullie met elk nieuw project ook echt jullie sound willen vernieuwen. Wat is er veranderd tussen jullie vorige project Mellow, en Goldress?
Yvan : De kwaliteit van ons geluid, de manier waarop we opnemen en mixen, maar ook de manier waarop we aan onze tracks werken. Tegenwoordig is alles veel meer gestructureerd. Voordien hadden we niet eens een refrein en ging het meer om in de vibe zijn. Nu hebben we echte liedjes, melodieën waarmee mensen zich kunnen identificeren, met interessantere toplines.

Alban: Dat is de richting die we op willen: nummers die blijven hangen bij mensen. Maar daarnaast is Goldress ook nog steeds heel YellowStraps: heel sensueel en met veel soul, maar ook nog steeds met invloeden uit heel veel andere muziekstijlen. We zullen nooit onze identiteit helemaal overboord gooien om een hitje te kunnen scoren.

Jullie muziek is inderdaad erg sensueel. Zijn jullie altijd zo geweest?
Alban: Wij zijn altijd al echte lovers geweest: we geven elkaar ook regelmatig een knuffel als we elkaar zien. Maar het heeft ook te maken met onze invloeden. We hebben altijd veel geluisterd naar veel soul klassiekers en nummers van artiesten zoals Erykah Badu, D’Angelo of Daniel Caesar.

Yvan: Dat is gewoon het genre dat het meeste emoties met zich meebrengt: het gaat recht naar je hart. En verder heb ik ook gewoon altijd de neiging om over thema's zoals relaties te schrijven. Zo heb ik altijd al een bepaalde kant van mij kunnen laten zien, en nu ik zie dat mijn vrienden met soortgelijke problemen worstelen, heb ik het gevoel dat dat een goede beslissing was. Maar we willen ook niet té dramatisch zijn: Goldress is bijvoorbeeld best melancholisch, maar de melodie is meer upbeat dan Blame. Het is een beetje alsof ik na alle vragen en twijfels besloot om me toch weer beter te voelen.

En wanneer mogen we jullie album verwachten?
Alban: Hierna willen we eerst nog een EP uitbrengen, met veel collabs, om de basis te leggen voor een volgend project. Wij willen niet té snel met een plaat komen.

Yvan: Op die nieuwe EP werken we dus samen met een heleboel andere artiesten: zangers, zangeressen... Dat is een serieuze uitdaging voor ons. Maar tegelijkertijd is een manier om ons te blijven ontwikkelen, en mensen te blijven verrassen.

Volg VICE België ook op Instagram:

Dit artikel verscheen eerder op VICE FR.

Tagged:
België