Afrofuturisme: een betere wereld voor de gediscrimineerde Afro-Amerikaan

Afrofuturisten zijn vreemde vogels.

|
30 januari 2012, 12:00am



Afrofuturisme is een Afro-Amerikaans muziekgenre uit de jaren '70 en '80. De aanhangers hiervan zijn geöbsedeerd door de ruimte. Terwijl het nu bon ton is om nostalgisch uit het raam te kijken met Françoise Hardy op de achtergrond, droomden de afrofuturisten over een toekomst zonder blanke onderdrukking. De belangrijkste onderdelen van deze haast psychedelische utopie waren funk, dans, creativiteit, intelligentie en de strijd tussen goed en kwaad. 

Uiteraard hoort er bij een interessant muziekgenre ook een interessante kledingstijl. In de jaren '70 kwamen er heel wat rare en futuristische kleren op de markt die gemeden werden door de hippies en de rockers, maar omarmd werden door de afrofuturistische gemeenschap omdat het een zwart alternatief bood voor de blanke, Amerikaanse stijl.

De afrofuturistische mode bestaat uit een flinke dosis Egyptische elementen gecombineerd met futuristische brillen, gekleurd haar en alles wat er een beetje scifi uitzag. Terwijl het oorspronkelijke afrofuturisme heel kleurrijk en metaalachtig was, werden er later maskers en accessoires aan toegevoegd om een soort van 'Man Machine' te creëren, een oppermachtige en buitenaardse party animal die duidelijk meer voorstelt dan een hippie of crimineel.

The Last Angel of History.

Deze pretentieuze documentaire uit 1996 gaat over futuristische stromingen binnen de zwarte, Amerikaanse muziek. Onder andere George Clinton, Derrick May en Goldie geven je een goed overzicht van de muziek, de ideologie en de bijbehorende stijl.
 

Sun Ra.
 


De stijl van Sun Ra is AWESOME. Het was zijn ding om rond te dwalen in de ruimte terwijl hij op zoek ging naar een betere wereld om alle Afro-Amerikanen naar toe te sturen. Hij was met andere woorden een soort van Mozes tijdens een zwarte Exodus. 

Lee Scratch Perry.
 

Strikt gezien kan Lee Scratch Perry niet als afrofuturist beschouwd worden maar als je zijn muziek gehoord heb kan je niet ontkennen dat hij zich op een andere planeet bevindt. Hij draagt futuristische brillen, verft zijn haar in gekke kleuren en heeft al zo’n dertig jaar geen matchende outfit meer aangehad. Misschien omdat hij ook best veel wiet rookt. 

Het moederschip landt op het podium.
 

Het repertoire van Parliament en Funkadelic gaat over de strijd tussen Sir Nose D’Voidoffunk en een Jezusachtig ruimtekind, de brenger van de Funk (het ontstaan en de energie van het leven). Sir Nose D’Voidoffunk wil Funk kapot maken omdat hij te cool is om te dansen. Hij vond iets uit dat Unfunkiness veroorzaakte: een aandoening waardoor iedereen dom wordt en niet meer wil dansen. Het was zijn doel om de hoofden van de mensheid te katapulteren naar The Zone of Zero Funkativity. 

De video van 'Planet Rock'.
 

Wat kledingstijl betreft kan je Afrika Bambaataa niet echt afrofuturistisch noemen, ookal durfde hij ook wel eens een oud-Egyptisch-space-alien pakje aan te trekken. Er bestaat echter geen twijfel over dat zijn muziek erg afrofuturistisch is. 

Rammellzee.
 

Rammelizee noemde zichzelf een gothic futurist omdat hij vond dat graffiti-artiesten de muzikale en mythische macht van woorden tot leven kunnen brengen, net zoals monniken dat deden in de Middeleeuwen. Ik denk dat hij dat idee probeerde te verwerken in zijn Transformer-achtige outfits die hij pimpte met vlammenwerpers en soundsystems. Hij was eigenlijk een Latino en geen Afro-Amerikaan, maar whatever, wat we hiervan moeten onthouden is dat hij dezelfde spirituele, mythische en futuristische vibe uitstraalde. 

MF DOOM.
 

Deze man weet tenminste hoe je de juiste accessoires moet combineren. Hij is dan ook één van de beste voorbeelden van het hedendaagse afrofuturisme.

Meer VICE
VICE-kanalen