De EU heeft een wetsvoorstel goedgekeurd dat memes onmogelijk maakt

Een internet zonder leuke memes en filmpjes - wat?

|
sep. 13 2018, 1:22pm

Tweet van Julia Reda, een Duitse Europarlementariër die al vanaf het begin strijdt tegen de copyrightplannen van de EU.

Het zou binnekort wel eens veel moeilijker kunnen worden om content online te delen, en dat zou het internet zoals we het kennen voorgoed veranderen.

Het is namelijk beslist: het Europarlement heeft voor een wetsvoorstel gestemd over ingrijpende nieuwe online richtlijnen voor auteursrechten, inclusief uploadfilters en linkbelasting. De laatste kans om deze wet tegen te houden ligt nu bij de nationale regeringen, die hier waarschijnlijke volgend jaar lente over stemmen.

Zoals we eerder al eens schreven, zijn het voornamelijk de eigenaren van auteursrechten die dit voorstel erdoorheen wilden drukken. De drijfveer is hun angst voor technologische verandering. Het gaat hier om grote uitgevers van kranten en magazines, die bedrijven als Google de schuld willen geven van hun eigen falen om mee te komen met de ontwikkelingen van ons moderne internettijdperk.

En hoewel de nieuwe richtlijnen voor auteursrecht van de EU in wezen een goedbedoelde poging zijn om wetgeving te moderniseren, bevatten ze nog steeds talloze bepalingen die de openheid van het internet enorm kunnen aantasten. En veel van deze bepalingen zijn intact gebleven, zelfs nadat er in juli gestemd werd om het voorstel terug te sturen naar de tekentafel, mede dankzij een sterk negatieve reacties vanuit activistische hoek.

De meest problematische bepalingen in het voorstel gaan over de licentiekosten voor het online delen van “substantiële” content. Zo’n ‘link-belasting’ zou verdomd duur worden voor kleine nieuwsorganisaties, en, afhankelijk van de uiteindelijke formulering van het voorstel, zou het ook organisaties die vooral werken met vrijwilligers – zoals Wikipedia – nog lastiger kunnen maken, aangezien in het originele voorstel geen uitzondering voor niet-commerciële doeleinden was opgenomen.

Het meest controversiële onderdeel van het voorstel is dat elke website waarop gebruikers tekst, geluiden, afbeeldingen, code of andere auteursrechtelijk beschermde werken kunnen uploaden voor openbaar gebruik (lees: de meeste plekken op het internet), deze content moeten gaan checken met geautomatiseerde auteursrechtsystemen. Alles wat geüpload wordt, zou moeten worden gecontroleerd met een database en de eigenaar van een website moet daar zelf ook voor betalen.

Zoals wij al een tijdje schrijven, werken zulke filters vaak gewoon niet goed. Het content ID-systeem van Google kostte bijvoorbeeld 86 miljoen euro om te ontwikkelen. Dat systeem signaleert vaak dat compleet legale content verwijderd zou moeten worden – zelfs als er überhaupt geen auteursrecht op rust. Eerder dit jaar ontving een muzikant die een tien uur durende video met alleen maar ruis uploadde, vijf verschillende verwijderingsverzoeken van bedrijven die slaaptherapieproducten verkochten.

Dat mag dus niet meer

Tegen deze verwijderingsverzoeken ingaan kan een duur staaltje sisyphusarbeid zijn, zoals in dit recente voorval waarin een Duitse muziekdocent talloze verwijderingsverzoeken ontving voor klassieke muziekstukken die in Duitsland al lang in het publieke domein vielen.

“We weten al dat deze systemen historisch gezien niet goed werken en vaak tot valse positieven leiden,” zei Wikimedia Foundation deze week in een blogpost. “Kijk bijvoorbeeld maar naar de ervaring van een Duitse docent die herhaaldelijk meldingen van auteursrechtschending ontving over de muziek in zijn YouTube-video's. Maar stukken van Beethoven, Bartók en Schubert bevinden zich in het publieke domein.”

Het is niet moeilijk om te zien waarom het problematisch is als een heel continent zo’n fundamenteel slecht functionerend systeem opgedrongen krijgt.

En hoewel er voor de stemming van vandaag meer dan 200 nieuwe wijzigingen aan het voorstel zijn toegevoegd geweest, klaagt de Electronic Frontier Foundation (EFF) toch dat veel van deze wijzigingen slechts schijncompromissen zijn.

Deze non-verbeteringen zijn te danken aan een “hernieuwde lobbycampagne van de muziek- en mainstream nieuwsindustrie” en “een weifelende, door conflict geplaagde groep gigantische internetbedrijven,” aldus de EFF in een recent artikel op hun website. De EFF vindt dat artikel 11 (de linkbelasting) en artikel 13 (verplichte auteursrechtfilters) volledig uit het voorstel geschrapt zouden moeten worden.

Activist en auteur Cory Doctorow vertelt aan VICE dat het nog lang kan duren voordat de wet volledig ingevoerd wordt in alle 28 EU-lidstaten.

“Na de stemming zullen er achter gesloten deuren onderhandelingen plaatsvinden, en daarop volgt nog een stemming in januari, en dán begint het implementeren op nationaal niveau in alle lidstaten,” zegt Doctorow. Individuele landen zullen enige inspraak hebben in hoe de uiteindelijke richtlijn worden omgezet in functionele wetten. En deze interpretaties kunnen resulteren in maatregelen die beter – maar misschien ook slechter – zijn dan het oorspronkelijke voorstel.

Het auteursrechtvoorstel van de EU stamt uit 2016 en is sinds die tijd een groot verwarrend zooitje ongeregeld geworden, waar allerlei verschillende belangen door elkaar heenlopen. Eén ding is zeker: als het voorstel uiteindelijk met de meest problematische delen gaat toegepast worden, zou dat het reilen en zeilen van talloze websites flink bemoeilijken, en mogelijk de vrijheid van (online) meningsuiting serieus schaden.

Volg VICE België razendsnel op Facebook - en mis niets meer van alles wat we maken.

Dit artikel is oorspronkelijk verschenen op VICE US.

Meer VICE
VICE-kanalen