Οι Σιχ της Αθήνας Ζουν και Προσεύχονται στον Ταύρο

FYI.

This story is over 5 years old.

Stuff

Οι Σιχ της Αθήνας Ζουν και Προσεύχονται στον Ταύρο

Επισκεφτήκαμε τον αυτοσχέδιο ναό των Σιχ της Αθήνας ο οποίος στεγάζεται σε μια παλιά αποθήκη στον Ταύρο.
18.5.14

Κυριακή πρωί. Καθώς περιπλανιώμαστε στα δρομάκια του Ταύρου, μας κεντρίζει το ενδιαφέρον μια παλιά αποθήκη, όπου παρατηρούμε Ινδούς με παραδοσιακές, αλλά και καθημερινές ενδυμασίες, να καταφτάνουν ο ένας μετά τον άλλον. Πρόκειται για την θρησκεία των Σιχ. Η θρησκεια των Σιχ δημιουργηθηκε στις αρχες του 16ου αιώνα, από τον Γκουρού Νανάκ . Ο Γκουρού Νανάκ μαζί με άλλους εννέα Γκουρού, δήλωσε ότι «…δεν υπάρχει ινδουιστής - δεν υπάρχει μουσουλμάνος», όλα είναι το ίδιο πράγμα. Αυτό που αλλάζεi είναι ο τρόπος με τον οποίο επιλέγουμε να εκφράσουμε την πίστη μας.

ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ

Με δισταγμό ανοίγουμε την πόρτα και μπαίνουμε μέσα. Μας υποδέχεται ένας άντρας, ο οποίος δεν μιλάει ελληνικά, αλλά με χειρονομίες μας δίνει να καταλάβουμε ότι πρέπει να βγάλουμε τα παπούτσια μας, να πλύνουμε τα πόδια μας και να φορέσουμε μαντήλι στο κεφάλι μας προκειμένου να μπούμε στο κτίριο. Παντού ακούγονται προσευχές. Μας οδηγεί στον δεύτερο όροφο όπου υπάρχει μια μεγάλη αίθουσα. Στο πάτωμα είναι στρωμένα σεντόνια και στο βάθος υπάρχει ένας Γκουρού ο οποίος προσεύχεται, ενώ δίπλα του τρεις άντρες παίζουν τα τουμπερλέκια. Ο Γκουρού επαναλαμβάνει συνέχεια την φράση "wehe guru"  που σημαίνει «…ο Θεός είναι Ένας».

Άντρες και γυναίκες μπαίνουν και πλησιάζουν έναν άντρα που κάθεται μπροστά από τον Γκουρού και είναι ντυμένος στα λευκά. Γονατίζουν ενώ συνεχίζουν να προσεύχονται και εκείνος τους δίνει κάτι στην χούφτα. Είναι ένα γλύκισμα, το οποίο το φτιάχνουν από αλεύρι, ζάχαρη και βούτυρο και το οποίο τους δίνει δύναμη να συνεχίσουν την προσευχή. Το παίρνουν απλώνοντας και τα δυο χέρια γιατί ο Θεός απλώνει και τα δυο χέρια στον άνθρωπο. Για να φύγουν από την αίθουσα περπατάνε με το πρόσωπο τους να κοιτάζει τον Γκουρού. Κατεβαίνουν στον κάτω όροφο όπου σερβίρεται φαγητό σε  δίσκους.

Η θρησκεία τους απαγορεύει το κρέας, το αλκοόλ και το κάπνισμα. Αυτό γιατί η φιλοσοφία τους είναι να μην μολύνουν με τίποτα τον οργανισμό τους. Σερβίρονται στο πάτωμα. Πήγα να σηκωθώ, ενώ δεν είχα τελειώσει το γεύμα μου για να τραβήξω μία φωτογραφία και κατευθείαν μού έκαναν νόημα να καθήσω κάτω. Αφού τελειώσω το φαγητό μου και πάω τον δίσκο μου στους νεροχύτες όπου θα τον πλύνουν, μπορώ να κάνω ό,τι θέλω, αλλά όχι ενδιάμεσα. Είναι προσβολή.

ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ

Φεύγοντας κάνω την τελευταία μου ερώτηση: «…Για ποιον λόγο βγάζουμε τα παπούτσια μας και πλένουμε τα πόδια μας πριν μπούμε;». Η απάντηση που παίρνω είναι πολύ συγκινητική. Από τα παπούτσια καταλαβαίνεις καμιά φορά ποιος είναι πλούσιος και ποιος φτωχός. Τα βγάζουμε λοιπόν και πλένουμε τα πόδια και τα χέρια μας για να μπούμε καθαροί όπως ήρθαμε στον κόσμο αυτό.

Ακολουθήστε το VICE στο TwitterFacebook και Instagram.

Ο Γκουρού απαγγέλλει τις γραφές με ευλάβεια, αντηχούν απ' άκρη σ'άκρη.

Η τελετουργία της απαγγελίας του Ιερού Βιβλίου που έχουν γράψει οι 10 γκουρού.

Οι γυναίκες παρακολουθούν την λειτουργία, χωρίς τους άντρες τους, με ευλάβεια.

Πλησιάζουν τον κληρικό και αφού προσευχηθούν, σηκώνουν τα χερια προς το μέρος του και παίρνουν το καθαγιασμένο 'αντίδωρο', που τους δίνει δύναμη να συνεχίσουν την προσευχή.

Ενώ ακούνε τις δεήσεις συνεχίζουν τις εργασίες που εχουν αναλάβει.

Με συνοδία τους ύμνους, απολαμβάνουν το γεύμα τους.

Όσο περιμένουν να γευματίσουν, φροντίζουν να αφήσουν χώρο για να τους σερβίρουν.

Οι μητέρες βάζουν σε αυτή τη διαδικασία τα παιδιά τους από μικρή ηλικία.

Καθώς συγκεντρώνονται οι γυναίκες, τα παιδια προετοιμάζονται για την τελετή.

Οι σκάλες γεμίζουν από κόσμο λίγο πριν την τελετή.

Παράλληλα με τη λειτουργία κάποιοι απολαμβάνουν ένα ζεστό τσάι που τους προσφερουν.

Ταυτόχρονα οι τελευταίοι έξω από το κτίριο κάνουν την προσευχή τους πριν μπουν μέσα.

Την ίδια στιγμή στους διαδρόμους οι γυναίκες απαγγέλουν προσευχές.

Τελειώνοντας τις προσευχές τους.