Ο Νεοναζί Μεσσίας της Ουγγαρίας Καταδιώκεται στο Λονδίνο

Την Κυριακή το απόγευμα, έξω από το σταθμό του υπόγειου σιδηρόδρομου στο Holborn, υποστηρικτές του Jobbik - του τρίτου μεγαλύτερου πολιτικού κόμματος της Ουγγαρίας - συγκεντρώθηκαν για να πραγματοποιήσουν διαδήλωση προς τιμήν του ηγέτη τους, Gabor Vona. Με τις κοινοβουλευτικές εκλογές να έχουν προγραμματιστεί για τον Απρίλιο, ο Vona  έκανε μια ψηφοθηρική εκστρατεία στη σημαντική ουγγρική κοινότητα ομογενών του Λονδίνου. Ωστόσο, μόλις ξεδιπλώθηκαν οι τελετουργικές σημαίες, ο Jobbik και οι οπαδοί του αντιμετώπισαν ένα θυμωμένο πλήθος διαδηλωτών που φώναζαν: «Έξω τα ναζί αποβράσματα από τους δρόμους μας!» και «Αυτοκτονήστε κι εσείς σαν τον Αδόλφο Χίτλερ!».

Λαμβάνοντας υπόψη τις πρόσφατες ανησυχίες για το κύμα μετανάστευσης από Ανατολική Ευρώπη προς το Ηνωμένο Βασίλειο, ήταν παρήγορο το γεγονός ότι οι άνθρωποι κατέληξαν να συμφωνήσουν τελικά σε ένα είδος μεταναστών που σίγουρα δεν θα ήθελαν να δουν στο Λονδίνο: Νεοναζί που αλιεύουν ψήφους. Ο Vona είναι ο ηγέτης αυτού που ορισμένοι αποκαλούν ως «το πιο επιτυχημένο φασιστικό κόμμα στην Ευρώπη». Tο Jobbik έχει 47 έδρες στο κοινοβούλιο και εκπροσωπείται σε ευρωπαϊκό επίπεδο. Πολλές από τις πολιτικές τους δεν θα φαινόταν εκτός τόπου και χρόνου στο Μόναχο το 1939, όπως η πρόταση που θέλει όλους τους Eβραίους Ούγγρους να καταγραφούν σε μια λίστα, στο όνομα της εθνικής ασφάλειας. Το μίσος τους προς την κοινότητα Ρομά της χώρας είναι ακόμα χειρότερο - τους θέλουν να ζήσουν σε «στρατόπεδα προστασίας της δημόσιας τάξης», δηλαδή σε γκέτο, από τα οποία θα χρειάζονται άδεια για να φύγουν.

Ο Vona κατέφθασε την προηγούμενη της Ημέρας Μνήμης του Ολοκαυτώματος. Στην καλύτερη περίπτωση, θα μπορούσε κανείς να πει ότι αυτό ήταν άξεστο και άκαιρο και στη χειρότερη περίπτωση, ότι ήταν μια πρόκληση στην οποία οι διαδηλωτές - που προέρχονταν από κάθε είδους ομάδες και ενώθηκαν ως αντι-φασίστες - ήταν περισσότερο από πρόθυμοι να απαντήσουν.

Τέτοια ήταν η παρουσία τους, που οι υποστηρικτές του Jobbik αναγκάστηκαν να κρυφτούν πίσω από τους αστυνομικούς, ενώ οι διαδηλωτές έξω από τον σταθμό, στη βροχή, τους βομβάρδιζαν με ύβρεις.

Ένας μεγάλος αριθμός διαδηλωτών έξω από το σταθμό του υπόγειου σιδηρόδρομου Holborn ξεχύθηκε στο πεζοδρόμιο, αναγκάζοντας τους υπαλλήλους του Δημοτικού Συμβουλίου του Camden να στήσουν μεταλλικές περιφράξεις για τους παγιδευμένους υποστηρικτές του Jobbik. Έξαλλος ένας διαδηλωτής φώναξε σε έναν δημοτικό υπαλληλο ότι είναι «υπεράσπισης των φασιστών», ενώ ο υπαλληλος απάντησε ότι απλά κάνει τη δουλειά του. «Αυτό είναι ακριβώς ό, τι έλεγαν και οι Ναζί!», ήταν η βροντερή απάντηση. Ο εργαζόμενος στο Δήμο συνοφρυώθηκε. «Φίλε, χαλάρωσε», είπε. Για να είμαστε δίκαιοι, δεν είμαι σίγουρος ότι το να βοηθήσει κανείς συγχυσμένους ομογενείς φασίστες ώστε να αποφύγουν μια διαδήλωση θα βοηθούσε στην εξεύρεση μίας τελικής λύσης, αλλά υποθέτω κάθε κατηφόρα έχει την αφετηρία της.

Πλησίασα ένα κορίτσι με δερμάτινο μπουφάν που είχε μόλις παρενοχληθεί για την υποστήριξή της προς το Jobbik. «Πού είναι η ανοχή, πού είναι η ελευθερία του λόγου;» παραπονέθηκε. «Αν είναι τόσο ανεκτικοί με το Ισλάμ, γιατί δεν είναι το ίδιο με τον ουγγρικό λαό; Το Jobbik μερικές φορές υποστηρίζει πράγματα που δεν είναι πολιτικά ορθά. Μπορείς να πείς ότι είσαι υπερήφανος επειδή είσαι μαύρος ή γκέι, αλλά όχι όταν λες ότι είσαι λευκός και Ούγγρος».

Φυσικά, αν το Jobbik ήταν απλά ένα ουγγρικό σωματείο πολιτισμικής εκτίμησης, οι άνθρωποι μπορεί να είχαν λιγότερα πρόβλημα μαζί τους, αλλά έχουν την τάση να κάνουν πράγματα που υποδηλώνουν ότι είναι νεοναζί. Πράγματα όπως η ανέγερση ενός αγάλματος του δικτάτορα που συμμάχησε με τον Χίτλερ κατά τη διάρκεια του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου, οι διαμαρτυρίες για το Παγκόσμιο Εβραϊκό Συνέδριο και η διοργάνωση ανησυχητικών συλλαλητήριων κατά της «τρομοκρατίας των Τσιγγάνων» - όταν η τρομοκρατία μάλλον προέρχεται πιο συχνά από ομάδες ακροδεξιών με μαύρες μπλούζες.

Ο Vona είναι επίσης ο ιδρυτής της Ουγγρικής Φρουράς, η οποία κάνει τακτικά λαμπαδοδρομίες μέσα από τις γειτονιές των Ρομά. Αν και έχουν πλέον απαγορευτεί, εξακολουθούν να λειτουργούν σχετικά ελεύθερα στις πόλεις και τα χωριά και συνδέονται μέσω ομφάλιου λώρου με το κίνημα Jobbik.

Σε κοντινή απόσταση, η Naomi και ο Peter κρατάνε ένα πανό γραμμένο στην αδιαπέραστη ουγγρική γλώσσα. «Σημαίνει άντε χάσου. Είναι πολύ επικίνδυνοι, αλλά κρυφά, όχι απροκάλυπτα. Μπορείτε ακόμα να δείτε ανθρώπους να φοράνε τη στολή της Ουγγρικής Φρουράς. Εξαιτίας τους, [το κυβερνόν κόμμα] Fidesz αισθάνεται την ανάγκη να στραφεί προς τη δεξιά για να πάρει τις ψήφους τους. Αυτό το αισθάνομαι σαν προσβολή - έφυγα από την Ουγγαρία σε μεγάλο βαθμό λόγω της παρουσίας τέτοιων ανθρώπων στο πολιτικό σύστημα και τώρα με κυνηγούν εδώ»!

Στην άλλη πλευρά του δρόμου, μια μικρή ομάδα ορθόδοξων Εβραίων κυρίων στεκόταν έξω από το Sainsburys κρατώντας μια επιγραφή η οποία καταδίκαζε τη «βία των σιωνιστών». Με τακτική παρουσία σε εκδηλώσεις Παλαιστινιακής Αλληλεγγύης, αυτοί οι Εβραίοι μισούν το κράτος του Ισραήλ τόσο πολύ ώστε καταλήγουν να ταυτίζονται ιδεολογικά με κάποιους που θα ήταν απίθανο να ταυτίζονται. Ο ραβίνος Weiss μου είπε ότι βρισκόταν εκεί για να δείξει την υποστήριξη του προς εκείνους που επικρίνουν το Ισραήλ.

«Εμείς δεν εμπλεκόμαστε πολιτικά, απλά υποστηρίζουμε τους ανθρώπους που κατηγορούνται ως αντισημιτιστές απλώς και μόνο επειδή μιλούν εναντίον του κράτους του Ισραήλ. Η καλλιέργεια του αντισημιτισμού γίνεται άμεσα εξαιτίας του Ισραήλ, το οποίο συγχέοντας τον Ιουδαϊσμό και τον Σιωνισμό, έκλεψε την ταυτότητά μας».

Ο ραβίνος δεν είπε ότι υποστήριζε το Jobbik, ούτε όμως υπερέβαλε εαυτόν για να το καταδικάσει. Πήγα να μιλήσω με τον Daniel Gardonyi, έναν ακτιβιστή που φόραγε ένα γοητευτικό καπέλο Μογγολίας, ο οποίος ήταν ευχαριστημένος με την προσέλευση, αλλά αμφισβήτησε το καλό που θα προέκυπτε από αυτήν.

«Είναι εδώ για να συλλέξουν ψήφους από δυστυχισμένους ανθρώπους που αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν τη χώρα τους επειδή περνούσαν άσχημα. Νομίζω ότι απλά δημιουργήσαμε περισσότερη δημοτικότητα για το Jobbik με αυτό, τώρα απλά τους δίνουμε δύναμη. Συνήθως απλά τους αγνοώ, επειδή είναι λαϊκίστικοι κλόουν και έχουμε αρκετούς τέτοιους στην κυβέρνηση ήδη».

Όταν επιστρέψαμε στο σταθμό του υπόγειου σιδηρόδρομου, το κοπάδι των υποστηρικτών του Jobbik είχε εξαφανιστεί. Κυκλοφόρησαν κάποιες φήμες - και σύντομα βρεθήκαμε στο Marble Arch. Το πλήθος είχε ανασυγκροτηθεί μέσα στη βροχή και τον άνεμο στο Speakers' Corner, τον ιερό τόπο που προορίζεται για τους τρελούς που λένε ό, τι τους κατέβει, επιβεβαιώνοντας ότι ακόμα ζούμε σε μια δημοκρατία. Ο ακριβοθώρητος κ.Vona τελικά εμφανίστηκε και - τυλιγμένος σε μια κομψή καμπαρντίνα που τον έκανε να μοιάζει με καλλιεργημένο μάνατζερ ομάδας ποδοσφαίρου - γρήγορα κυκλώθηκε από χαρούμενους χούλιγκαν. Τότε άρχισε να αγορεύει στους συμπατριώτες του και δέχτηκε ερωτήσεις σε θέματα σχετικά με το έγκλημα, την παγκοσμιοποίηση και την οικονομική δεινοπάθεια.

Φαντάζομαι μπορείτε να μαντέψετε τις σκέψεις του και για τα τρία θέματα.

Μεταξύ των ουγγρικών σημαίων σε πράσινο, κόκκινο και λευκό, κυμάτιζε και μια μπλε με πορτοκαλί. Ρώτησα τον κάτοχό της, ο οποίος μου είπε ότι ήταν η σημαία της Τρανσυλβανίας, που κάποτε υπήρξε κομμάτι της Ουγγαρίας, αλλά ανακατανεμήθηκε στη Ρουμανία μετά την Συνθήκη του Trianon το 1920. Αυτό παραμένει ενόχληση για πολλούς Ούγγρους καθώς μειώθηκε σημαντικά το μέγεθος της χώρας. Μπλούζες της «Μεγάλης Ουγγαρίας» πωλούνται σαν ζεστό κέικ στους δρόμους της Βουδαπέστης και συχνά ακούει κανείς τους υποστηρικτές του Jobbik να μιλούν για την επανένωση αυτών των περιοχών με τη μητέρα πατρίδα κάποια μέρα, αν και η ερώτηση ως προς το πώς αυτό μπορεί να επιτευχθεί, λαμβάνει ως απάντηση το σήκωμα των ώμων.

Ενώ μιλούσαμε, ένα μέλος του πλήθους μου ζήτησε να κάνω ησυχία, έτσι ξεκίνησα μια συνομιλία με τον Levent, ένα φοιτητή που σπουδάζει αγγλικά, ο οποίος κουνούσε το κεφάλι του στους μασκοφόρους αντιφασίστες που συγκεντρώθηκαν περιμετρικά της πορείας. Κρατώντας ένα τριαντάφυλλο, το οποίο όπως είπε ήταν ένα σύμβολο της ειρήνης, ο ίδιος απέρριψε τους ισχυρισμούς ότι το Jobbik είναι ρατσιστικό, ως  «μαλακίες».

«Οι άνθρωποι υπεραντιδρούν. Είμαστε απλά η ουγγρική κοινότητα, που ενδιαφέρεται για το τι συμβαίνει πίσω στο σπίτι και συζητάμε για το μέλλον. Το πλαίσιο της ΕΕ είναι ασταθές σαν ζελέ. Εμείς απλά θέλουμε να ζούμε ελεύθεροι, να έχουμε οικονομική ελευθερία, όπως εσείς», είπε.

Στη συνέχεια, μίλησα με τον Ferenc Deda, ενώ το πλήθος τραγουδούσε τον εθνικό ύμνο της Ουγγαρίας. Εξέφρασε μια γνώριμη γνώμη. «Πρέπει να καταλάβετε ότι η οικονομία στην Ανατολική Ευρώπη είναι ερείπιο και οι εργαζόμενοι αναγκάζονται να μεταναστεύσουν σε όλη την Ευρώπη. Οι πολυεθνικές εταιρείες είχαν εμπλακεί σε αυτή τη ζημιά και αν κοιτάξετε γύρω σας θα βρείτε πολλούς ανθρώπους, ίσως κατά σύμπτωση, οι οποίοι είναι Ουγγρο-Ισραηλινοί πολίτες και συνδέονται με τις εν λόγω εταιρείες».

Οι οπαδοί του Jobbik, οι μελανοχίτωνες που μισούν τους Εβραίους, είναι σαφώς οι φασίστες σε αυτή την ιστορία. Αλλά ενώ είναι σημαντικό να τονιστεί αυτό, είναι εξίσου σημαντικό να αναφέρουμε την εξαντλητική αγροτική φτώχεια που πλήττει τμήματα της Ουγγαρίας από τότε που έκλεισαν τα εργοστάσια της Σοβιετικής εποχής. Αυτό, σε συνδυασμό με την αποτυχία της χώρας να αντιμετωπίσει ικανοποιητικά το ρόλο της στον Β Παγκόσμιο Πόλεμο, άφησε γόνιμο το έδαφος για το εμπορικό σήμα του Jobbik, που χαρακτηρίζεται από λαϊκισμό.

Ενώ η συγκέντρωση έφτανε στο τέλος της, όπως συμβαίνει συνήθως στις ομιλίες στο Speakers’ Corner, οι φωνές και των οπαδών του Jobbik και των αντιφασιστών, πνίγηκαν στο μουγκρητό μιας φανατικής γυναίκας που υπενθύμιζε σε όλους ότι ήταν αμαρτωλοί και διεστραμμένοι και πως χωρίς αμφιβολία, θα καίγονταν στην κόλαση για όλα αυτά. Ο Vona έφτασε στο αυτοκίνητο μέσα στον συνωστισμό των μέσων ενημέρωσης. Δεν δεχόταν ερωτήσεις και ακριβώς την ώρα που ετοιμαζόταν να ξεκινήσει, ένας άνδρας κατέβασε το παντελόνι του και επέδειξε με υπερηφάνεια τους γλουτούς του. Όλοι ένιωσαν ανακούφιση, μια που κάποιος έκανε επιτέλους μια σαφή πολιτική δήλωση.