Διασκέδαση

Άνδρες που Βγάζουν την Μπλούζα τους Δημόσια - Αυτή η Μάστιγα

Σχεδόν σε κάθε παρέα, υπάρχει ένας τύπος που βγάζει τακτικά την μπλούζα του, σε στιγμές που δεν θα το έκανε κανείς άλλος. Γιατί όμως;
DH
Κείμενο David Hillier

Φαντάσου τη σκηνή: είναι 2 τα ξημερώματα. Σε ένα φεστιβάλ. Ο DJ «χώνει» το «Africa» και η σκηνή εκρήγνυται. Ο τόπος γεμίζει με βότκα-κόλα, ο κόσμος ενθουσιάζεται και βγάζει παράξενους λαρυγγισμούς. Και τότε τον εντοπίζεις: Ο ηλίθιος. Eίναι topless και στριφογυρίζει την μπλούζα πάνω από το κεφάλι του λες και ρίχνει λάσο.

Μια παραδοχή: Εγώ είμαι αυτός ο ηλίθιος.

Αν με ρωτήσεις γιατί έχω το συνήθειο να βγάζω την μπλούζα μου δημόσια, δεν ξέρω να σου πω. Είμαι αδύνατος με μια ελαφριά μπυροκοιλιά και υπό κανονικές, νηφάλιες συνθήκες, δεν αντέχω να είμαι το κέντρο της προσοχής. Αποφάσισα λοιπόν να μάθω γιατί εγώ -και χιλιάδες άνδρες σαν εμένα- φαίνονται να έχουν προδιάθεση να τα «πετάνε έξω» δημόσια, ενώ τόσοι άλλοι άνδρες μπορούν να περάσουν μια ολόκληρη μέρα και νύχτα με τις μπλούζες τους να παραμένουν σταθερά πάνω τους.

ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ

«Οι άνδρες που βγάζουν την μπλούζα τους είναι σίγουρα ένα πολύπλευρο φαινόμενο», λέει ο Jonathan Hoban, σύμβουλος και ψυχοθεραπευτής. «Αλλά τα πάντα έχουν να κάνουν με την ελευθερία και τη σύνδεση με άλλους». Για τον περιστασιακό παρατηρητή φουσκωτών τυπάδων που παίρνουν πρωτεΐνες και στήνουν αυτοσχέδιους αγώνες ο ένας καβάλα στον άλλο, αυτές οι κλισεδούρες μπορεί να μοιάζουν με χαζομάρες. Αλλά, συνεχίζει ο Hoban, είναι ταυτόχρονα μια συμπεριφορά που τροφοδοτείται από την τεστοστερόνη: «Πρόκειται για άνδρες που θέλουν να επιβεβαιώσουν ότι είναι κυρίαρχα αρσενικά», λέει.

«Αυτό που λέει αυτή η συμπεριφορά είναι ότι “δεν επιδοκιμάστηκα ως παιδί, οπότε σας παρακαλώ επιδοκιμάστε με τώρα”. Ταυτόχρονα, έχει να κάνει με μια αίσθηση δύναμης» - Jonathan Hoban

Είναι εύκολο να κατακρίνουμε αυτήν τη φαινομενικά ναρκισσιστική συμπεριφορά, αλλά αν κοιτάξουμε πίσω από τα τατουάζ που είναι χτυπημένα πάνω στα ποντίκια του γυμναστηρίου, αυτοί οι μυώδεις τύποι ίσως να αξίζουν τη συμπάθειά μας: «Ο ναρκισσισμός είναι ουσιαστικά μια υπεραντιστάθμιση», λέει ο Hoban. «Σε μεγάλο βαθμό, οφείλεται στο γεγονός ότι οι άνθρωποι αυτοί δεν έπαιρναν την προσοχή, ούτε τύχαιναν της εκτίμησης που ήθελαν ως παιδιά. Όταν η μητέρα σου αναγνωρίσει τα επιτεύγματά σου, παίρνεις τη δόση ενδορφινών και ντοπαμίνης που χρειάζεσαι. Αισθάνεσαι να ανταμείβεσαι».

Ως αποτέλεσμα της στέρησης αυτών των χημικών δόσεων ευτυχίας στην παιδική ηλικία, το εν λόγω άτομο γίνεται ένα μεγάλο μωρό όταν μεγαλώνει που επιδιώκει απεγνωσμένα να τις αποκτήσει με άλλα μέσα. «Αυτό που λέει αυτή η συμπεριφορά είναι ότι “δεν επιδοκιμάστηκα ως παιδί, οπότε σας παρακαλώ επιδοκιμάστε με τώρα”. Ταυτόχρονα, έχει να κάνει με μια αίσθηση δύναμης», λέει ο Hoban. «Δεν έχουν αυτή την δύναμη μέσα τους, αλλά το σώμα τους την έχει. Το ζητούμενο είναι να νιώσουν την αγάπη. Όταν λέει ο κόσμος, "Ουάου, έχεις τέλειο σώμα", νιώθουν να τους αγαπούν».

ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ

Μίλησα σε διάφορα παιδιά για αυτό το άρθρο και, όπως ήταν ίσως αναμενόμενο, μόνο ένας από αυτούς παραδέχτηκε ότι βγάζει συχνά την μπλούζα του μπροστά σε κόσμο για να μοστράρει τους κοιλιακούς του. «Το έκανα όταν ήμουν σε πολύ καλή φόρμα», λέει ο 34χρονος Lee Goddard. «Ήταν κυρίως για επίδειξη και εκφοβισμό. Ήταν ένας τρόπος για να τραβήξω την προσοχή. Μετά, όμως, γνώρισα τη γυναίκα μου, η οποία δεν δίνει δεκάρα για όλα αυτά και ηρέμησα».


VICE Video: Πώς να Συμπεριφέρεσαι σε μία Επαγγελματία Χορεύτρια του Χορού της Κοιλιάς

Παρακολουθήστε όλα τα βίντεo του VICE, μέσω της νέας σελίδας VICE Video Greece στο Facebook.


Οι υπόλοιποι «μπρατσαράδες» με τους οποίους μίλησα, έδωσαν πιο αθώες εξηγήσεις για το στριπτίζ τους, λέγοντας, για παράδειγμα, ότι έχει να κάνει με το δέσιμο μεταξύ ανδρών. «Τα ρούχα μάς προστατεύουν», λέει η κλινική ψυχολόγος Deborah Page. «Όταν τα βγάζουμε, γινόμαστε ευάλωτοι, πράγμα που σημαίνει ότι το γδύσιμο μπορεί να αποτελεί ένδειξη οικειότητας και δεσίματος μεταξύ των ανδρών».

Ωστόσο, η συχνότερη εξήγηση που πήρα, ήταν με διαφορά η «πλάκα». «Ξέρω ότι κάνει τους άλλους να γελάνε», δήλωσε ο 26χρονος Josh Finn. «Δεν έχω ωραίο σώμα και είμαι γεμάτος τρίχες. Αν ήμουν 1.80, είχα μανίκια τατουάζ και πήγαινα στο γυμναστήριο κάθε μέρα, ίσως να ήμουν ψαρωτικός, αλλά δεν συμβαίνει τίποτα από αυτά, οπότε το κάνω μόνο για την πλάκα. Υποθέτω, ότι το κάνω για να δείξω ότι νιώθω άνετα με την εμφάνισή μου».

ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ

Ο αρθρογράφος, χωρίς μπλούζα.

Τι γίνεται όμως με τους άνδρες που βγάζουν συνέχεια την μπλούζα τους –κάτι που έχουν αναγάγει σε τέχνη- και το αναμεταδίδουν στον κόσμο; Δύο πολύ γνωστά -και ιδεολογικά εκ διαμέτρου αντίθετα παραδείγματα- θα ήταν ο Vladimir Putin και ο Childish Gambino, κατά κόσμον Donald Glover. Οι topless φωτογραφίες του Πούτιν στις διακοπές -όπου κάνει ιππασία, ψαρεύει και κάνει πεταλούδας στις λίμνες της Σιβηρίας- έχουν χλευαστεί ευρέως στη δυτική κοινωνία. «Ο Putin είναι μια διαφήμιση για τη στερεοτυπική αρρενωπότητα - ιππασία, κυνήγι και ψάρεμα χωρίς μπλούζα», λέει η Hilda Burke, ψυχοθεραπεύτρια, σύμβουλος ζευγαριών και σύμβουλος ζωής. «Από την άλλη, βέβαια, η κουλτούρα της Ρωσίας χαρακτηρίζεται από την εικονογραφία και τη δύναμη των συμβόλων, όπως το δρεπάνι και το σφυρί. Ίσως ο Πούτιν να συνεχίζει αυτήν την παράδοση και οι φωτογραφίες να μην απευθύνονται σε εμάς».

«Το βγάλσιμο της μπλούζας μοιάζει με μια στιγμή χαράς και όταν την πετάς, νιώθεις ελεύθερος» - Deborah, κλινική ψυχολόγος

Υπάρχει μια ενδιαφέρουσα άποψη, που εκφράστηκε από τον δημοσιογράφο Leonid Bershidsky, σύμφωνα με την οποία οι περισσότεροι Ρώσοι δεν εντυπωσιάζονται από τις φωτογραφίες των διακοπών του Putin. Αντ’ αυτού, όπως λέει ο Bershidsky, ο Putin τις δημοσιεύει απευθυνόμενος στον δυτικό Τύπο, ως ένα είδος διπλής μπλόφας, ενώ στην πραγματικότητα μας «ταΐζει» το αντριλίκι του και την ίδια στιγμή κάνει ήσυχα τη δουλειά του στο παρασκήνιο, περιφερόμενος στους διαδρόμους της εξουσίας για να ενισχύσει τη θέση του στο Κρεμλίνο.

ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ

Το γυμνό στήθος του Childish Gambino έχει γίνει πλέον αναπόσπαστο κομμάτι της αισθητικής του, είτε στις ζωντανές εμφανίσεις του, είτε στις τηλεοπτικές εμφανίσεις του, είτε στην εμφάνισή του στο Magic Mike XXL, είτε στο βίντεο κλιπ για το «This Is America».

Screenshot: YouTube / "This Is America"

«Η επιλογή του Donald Glover να είναι ημίγυμνος, έχει τις ρίζες της σε μια μακρά ιστορία μαύρων ανδρών που αποκάλυπταν το κορμί τους στην pop μουσική και τις ζωντανές εμφανίσεις. Είναι ελαφρώς μυώδης, αλλά όχι φουσκωτός: πάντα παρουσιάζεται ως ένα είδος εναλλακτικού συμβόλου του σεξ», λέει ο Jason King, καθηγητής στο Institute of Recorded Music του Clive Davis, του Πανεπιστημίου της Νέας Υόρκης. «Έχει υιοθετήσει μια σαγηνευτική περσόνα για να προωθήσει έξυπνα την αναπάντεχη στροφή του στο vintage soul με το [τρίτο άλμπουμ του] Awaken, My Love! Θα μπορούσαμε να πούμε ότι η boudoir μουσική απαιτεί και ένα boudoir look». Σε όλες αυτές τις θεωρητικές εμβαθύνσεις, υπάρχει μια σταθερά: το βγάλσιμο της μπλούζας σε κοινή θέα είναι ένα ανδρικό προνόμιο. Όσον αφορά τις γυναίκες των οποίων τη γνώμη ζήτησα, η στάση τους απέναντι στους άνδρες που τσιτσιδώνονται ήταν καλοπροαίρετη, αν και τις περισσότερες φορές συνοδευόταν από έναν ελαφρύ σαρκασμό. «Γενικά δεν με ενοχλεί, αλλά μπορεί να γίνει πολύ εκνευριστικό όταν βλέπεις παιδιά να αράζουν ημίγυμνα έξω από το σούπερ μάρκετ, ψάχνοντας μπελάδες», δήλωσε η 25χρονη Emily Bryce.

Η Bee Nicholls, διοργανώτρια της παρέλασης Free The Nipple (Ελευθερία στις Ρώγες) του Brighton, δήλωσε: «Δεν το βρίσκω προσβλητικό ή απειλητικό, αλλά θεωρώ ότι είναι μια πολύ οπτικοποιημένη και επιβεβλημένη αναπαράσταση των ανδρικών προνομίων. Δεν νομίζω ότι οι άνδρες δεν πρέπει να είναι topless για τον λόγο αυτό, αλλά, ως γυναίκα που το γνωρίζει πολύ καλά αυτό, όταν βλέπω μια μεγάλη παρέα ανδρών να είναι ανέμελη και topless, αντιλαμβάνομαι πλήρως ότι πρόκειται για μια υλοποίηση των προνομίων που έχουν οι άνδρες και στερούνται οι γυναίκες».

ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ

Όλα αυτά, μας φέρνουν πίσω σε εμένα: τον ηλίθιο. Γιατί το κάνω; Σίγουρα όταν ήμουν μικρότερος το έκανα για να σοκάρω. Έκανα τον κόσμο να γελάει και, ως ένας περίεργος τύπος που ένιωθε να του ενισχύεται η αυτοπεποίθηση με το να γίνεται λιώμα, ήταν μια εύκολη λύση. Αλλά έχω μεγαλώσει λίγο τώρα. Νιώθω πιο άνετα με τον εαυτό μου. Γιατί, λοιπόν, όταν ακούω το «Africa» είμαι ακόμα έτοιμος να αρχίσω να ρίχνω λάσο κάτω από τη σκηνή; Ρώτησα τη μαμά της κοπέλας μου, την Deborah Page, η οποία, πέρα από το ότι με ξέρει καλά, είναι επίσης κλινική ψυχολόγος. «Οι άνθρωποι έχουν δύο συστήματα “ευτυχίας”: το ένα έχει να κάνει με την άνεση που προέρχεται από την ασφάλεια και τη φροντίδα, ενώ το άλλο αφορά τη χαρά: εκείνες τις στιγμές απόλαυσης -που συχνά συμπεριλαμβάνουν και κάποιο άλλο άτομο, αλλά όχι πάντα- που τροφοδοτούνται από χημικές ουσίες που απελευθερώνει ο οργανισμός, όπως τις ενδορφίνες, τα οπιοειδή ή τη ντοπαμίνη», είπε. «Το βγάλσιμο της μπλούζας μοιάζει με μια στιγμή χαράς και όταν την πετάς, νιώθεις ελεύθερος».

Δεν ακούγεται και τόσο άσχημο όταν το θέτεις έτσι.

To άρθρο δημοσιεύτηκε αρχικά στο VICE UK.

Για τα καλύτερα θέματα του VICE Greece, γραφτείτε στο εβδομαδιαίο Newsletter μας.

Περισσότερα από το VICE

Έτσι Παρασκευάζεται τo Αυτοσχέδιο Tσίπουρο στις Ελληνικές Φυλακές

Η Φωτιά στο Μάτι Ξεκίνησε από Κάτοικο που Έκαιγε Ξύλα και Χόρτα

«Ήταν Όλοι Μαλάκες» - Ο Αφροαμερικανός Αστυνομικός που Διείσδυσε στην Κου Κλουξ Κλαν

Ακολουθήστε το VICE στο Twitter, Facebook και Instagram.