Μουσική

Οι Μέντα Είναι μια Μπάντα που Έχει Καταφέρει να Επιβιώσει για Δύο Δεκαετίες Χωρίς Δημόσιες Σχέσεις

Επέστρεψαν με νέο δίσκο και ένα εντυπωσιακό κλιπ. 
29 Μάρτιος 2018, 7:46am
Φωτογραφία: Νίκος Μαλιάκος

Οι Μέντα είναι μια ιδιαίτερη περίπτωση της εγχώριας underground σκηνής. Εμφανίστηκαν στα τέλη της δεκαετίας του ’90 και το 2000 κυκλοφόρησαν την πρώτη τους δισκογραφική δουλειά, το άλμπουμ Στον Πλανήτη του Εδμούνδου. Για αρκετά χρόνια πορεύτηκαν παίζοντας ελληνόφωνο pop-rock, με τις δουλειές τους να είναι πάντα προσεγμένες και άξιες προσοχής. Αν ζούσαμε σε έναν δίκαιο κόσμο, οι Μέντα θα ήταν μια από τις πιο γνωστές μπάντες της χώρας. Κομμάτια όπως το «Οι Χαρές» ή το «Κρύβεται για Πάντα» θα μπορούσαν άνετα να παίζουν στα ραδιόφωνα. Μπορεί αυτό να μη συνέβη ποτέ, ωστόσο το γκρουπ συνέχισε δυναμικά την πορεία του, με το υλικό του να γίνεται όλο και καλύτερο.

Μάλιστα, το 2014 αποφάσισαν να κάνουν μια τεράστια στροφή στον ήχο τους, κυκλοφορώντας το T__é__l__é__ph__é__rique, ένα άλμπουμ με εννιά πρωτότυπες συνθέσεις. Σε αυτό αναζήτησαν ένα διαφορετικό ηχητικό δρόμο, αφαιρώντας τα φωνητικά και αφήνοντας τις εικόνες να δημιουργηθούν μέσω της χρήσης των αναλογικών synthesizers που κυριαρχούν. Δύο χρόνια αργότερα, μας χάρισαν το K__.I.D., ένα digital E.P. που περιέχει τέσσερις νέες ορχηστρικές συνθέσεις, φόρο τιμής στα παιδιά που μεγαλώνουν σε εμπόλεμες ζώνες. Το 2018 τους βρίσκει να κυκλοφορούν, μέσω της Inner Ear Records, το Polyend, έναν δίσκο με οκτώ κομμάτια. Οι Μέντα επιμένουν στον νέο τους ήχο, εξελίσσοντάς τον και χαρίζοντας μας ένα ακόμη υπέροχο κλιπ -σε σκηνοθεσία Γρηγόρη Ρέντη- για το τραγούδι «So». Με αφορμή την επιστροφή τους, αλλά και την επικείμενη εμφάνισή τους στο six d.o.g.s. (27/4), επικοινωνήσαμε με τον Νίκο Παπαδημητρίου (μπάσο-φωνή) και κάναμε μια κουβέντα εφ’ όλης της ύλης.

VICE**: Πώς στο καλό καταφέρνει μια μπάντα του ύφους και του είδους σας να παραμένει ενεργή για περίπου δύο δεκαετίες στην Ελλάδα;** Νίκος Παπαδημητρίου: Mάλλον επειδή είμαστε ερασιτέχνες μουσικοί και μια παρέα φίλων που κουβαλάμε το πείσμα του καλλιτέχνη που προσπαθεί να αποδείξει ότι αξίζει να παράγει τέχνη.

Η αλήθεια είναι πως σε αντίθεση με άλλες εξίσου μακρόβιες μπάντες, είσαστε αρκετά συνεπείς δισκογραφικά. Κυκλοφορείτε ένα δίσκο ανά τρία χρόνια. Είναι κάτι που έχετε θέσει ως στόχο αυτό;
Ναι, πάντα ο επόμενος στόχος στο πλάνο μας είναι ο νέος δίσκος της μπάντας. Για εμάς, δεν έχει νόημα να λες ότι παίζεις σε συγκρότημα, χωρίς να υπάρχεις δισκογραφικά.

Μέχρι κάποιο σημείο, ο ήχος σας ήταν αρκετά pop και σε συνδυασμό με τον ελληνικό στίχο, τις προσεγμένες παραγωγές, αλλά και τα πάντα όμορφα κλιπ σας, θα μπορούσε να σας συστήσει σε πιο μεγάλα, ίσως και πιο mainstream ακροατήρια. Γιατί πιστεύετε πως δεν συνέβη αυτό;
Πιστεύουμε πάντα σε αυτό που κάνουμε και θέλουμε να φτάνει σε όσο το δυνατόν περισσότερα αυτιά, αλλά είναι γεγονός ότι δεν τα πάμε καλά στις δημόσιες σχέσεις. Όχι επειδή είμαστε αντικοινωνικοί, απλώς κοιτάμε πάντα πώς θα κάνουμε τα πράγματα με τον δικό μας τρόπο. Για αυτό άλλωστε όλοι οι δίσκοι μας, πλην του πρώτου, αποτελούν δικές μας παραγωγές.


[VICE Video] The Last Drive: Συναντήσαμε το πιο Εμβληματικό Γκρουπ της Ελληνικής Ροκ

Παρακολουθήστε όλα τα βίντεo του VICE, μέσω της νέας σελίδας VICE Video Greece στο Facebook.


Μιας και ανέφερα πριν τα κλιπ, θέλετε να μου μιλήσετε για το οπτικό κομμάτι του «**So**»; Μιλάμε για μια πραγματικά εντυπωσιακή δουλειά.
Είναι το τέταρτο κλιπ που έφτιαξε για εμάς ο Γρηγόρης Ρέντης και βασίζεται σε μια άσκηση του Grotowski, όπου οι ηθοποιοί αλληλεπιδρούν κινησιολογικά, καταγράφοντας δράση-αντίδραση και μια εξωτερική βία που προέρχεται από την εσωτερική βία του εαυτού μας. Τo καλό αποτέλεσμα, πέρα από τη σημαντική συμβολή του Γρηγόρη, πιστώνεται κατά πολύ στους δύο εξαιρετικούς ηθοποιούς Αργύρη Πανταζάρα και Γιώργο Κατσή.

Γιατί αποφασίσατε να αλλάξετε τόσο πολύ τον ήχο σας;
Υποθέτω ότι αυτό είναι κάτι που έρχεται με την ηλικία – αστειεύομαι. Αυτό που όντως εμφανίζεται με τα χρόνια ενασχόλησης με κάποιο αντικείμενο, είναι η ανάγκη να παραμένεις δημιουργικός και ενδιαφέρων, πρώτα απ’ όλα για τον εαυτό σου. Αποτέλεσμα αυτής της ανάγκης ήταν και η αλλαγή στον ήχο.

Αυτό που μου κάνει εντύπωση είναι πως κρατήσατε το όνομα της μπάντας, παρότι ο ήχος είναι πολύ διαφορετικός, σαν να είναι άλλο γκρουπ. Δεν θα ήταν πιο εύκολο -και εμπορικά- να αλλάξετε όνομα και να κάνετε μια φρέσκια αρχή;
Δεν αφορίζουμε το παρελθόν μας. Αντιθέτως, είμαστε υπερήφανοι που ως Μέντα έχουμε κάνει όλα αυτά μέχρι σήμερα.

Τα set των live σας περιλαμβάνουν και τα πιο pop κομμάτια σας ή παίζετε μόνο νέο υλικό;
Παίζουμε μόνο το υλικό των δύο τελευταίων δίσκων, επειδή θεωρούμε ότι στα live δεν λειτουργεί το πάντρεμα των δύο ρεπερτορίων.

Η συνεργασία με την Inner Ear Records πώς προέκυψε και πόσο σημαντικό είναι να έχεις ένα label πίσω σου;
Η Inner Ear μας διευκολύνει στη διανομή του άλμπουμ. Δεν έχουμε κάποιου άλλου είδους συνεργασία μαζί της.

Θεωρείτε ότι στην εποχή του YouΤube και των social media έχει νόημα να κυκλοφορεί ένας καλλιτέχνης μια ολοκληρωμένη δουλειά, πόσο μάλλον σε φυσική μορφή;
Σε ευχαριστώ για την ερώτηση. Πρέπει να σου πω ότι αυτό που αναφέρεις, εν όψει της κυκλοφορίας του Polyend, συζητήθηκε στα όρια του τσακωμού. Επειδή, βάσει του δεδομένου ότι σε κάθε άλμπουμ μπαίνουμε μέσα οικονομικά, υπήρξε η πρόταση να το κυκλοφορήσουμε μόνο ψηφιακά. Για ακόμη μια φορά υπερίσχυσε το πείσμα - μέχρι την επόμενη.

Ποια είναι τα επόμενα σχέδιά σας;
Ξεκινήσαμε την προώθηση του Polyend από τη Θεσσαλονίκη και το The Residents και συνεχίζουμε στην Αθήνα και το six d.o.g.s με τους Marva Von Theo.

Για τα καλύτερα θέματα του VICE Greece, γραφτείτε στο εβδομαδιαίο Newsletter μας.

Περισσότερα από το VICE

Ο Χρήστος Ρούσσος Σκότωσε τον Σύντροφό του και Έζησε 15 Χρόνια στη Φυλακή με Κινηματογραφικούς Έρωτες

Βρες Ποιος το Είπε: Ο Αμβρόσιος, οι Ναζί ή το ISIS;

Ένας Χρήσιμος Οδηγός για το Ποια Συμπληρώματα Διατροφής Λειτουργούν Τελικά

Ακολουθήστε το VICE στο Twitter, Facebook και Instagram.