Η συνέντευξη που μας είχε παραχωρήσει ο Σ. Παπαδόπουλος:
Οι δύο αθλητές έχουν ξεκινήσει επιφυλακτικά τον αγώνα. Όταν κάποιος από τους δύο τολμά να χτυπήσει με δύναμη, αμέσως ο άλλος απαντά. Το ματς είναι κοντά στα σημεία. «Σου δίνει αυτά τα ψόφια, δώστου ένα κροσέ εκεί πέρα», φωνάζει από την μπλε γωνία ο Γρηγόρης Μάλλιος στον Στέλιο Παπαδόπουλο. Ένα δευτερόπλεπτο μετά, στην προσπάθεια που κάνει ο Erkan Varol να χτυπήσει με «πεντάρι» τον Έλληνα αθλητή, ο Στέλιος κάνει μια αποφυγή τόσο-όσο και μπαμ! Ένα από τα πιο γεμάτα, καλά, αριστερά κροσέ που έχω δει ποτέ, θεέ μου. Ο Τούρκος πρωταθλητής ζαλίζεται -τα έχει δει όλα που λέμε- αλλά δεν ξαπλώνει, κάτι που δείχνει το μεγαλείο του ως αθλητή. Παρόλα αυτά, το ματς έχει κριθεί.And the winner is…blue corner, the Golden Boy, Stylianos Papadopoulos - για να το πούμε αμερικάνικα, όπως άλλωστε έχει μάθει να ακούει και να μιλάει τώρα τελευταία.
Διαβάστε: Ανοίξαμε τα Ψυγεία των Πρωταθλητών
Mετά από τη μεγάλη νίκη επί του Erkan Varol, με τον πρώην προπονητή του Γρηγόρη Μάλλιο
Ο νεαρός μποξέρ βρίσκεται εδώ και ενάμιση χρόνο στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού και κυνηγάει το όνειρό του - να γίνει παγκόσμιος πρωταθλητής στο μποξ.Διαβάστε ακόμη: Στην Παλιότερη Σχολή Kickboxing της Ελλάδας με τον Δάσκαλο των Δασκάλων
«Μια καθημερινή στιγμή στο χωριό», λέει ο Στέλιος για αυτήν τη φωτογραφία του που έχει τραβηχτεί στη Νέα Πέραμο Καβάλας
Στέλιος Παπαδόπουλος: Ναι, αυτήν τη στιγμή προετοιμάζομαι για τον επόμενό μου αγώνα ο οποίος θα γίνει μέσα στον Ιανουάριο και η ακριβής ημερομηνία θα είναι ανακοινώσιμη σε λίγο καιρό.Ποια είναι γενικά η καθημερινότητά σου; Περίγραψέ μου μια τυπική ημέρα σου.
Στις 5.00 το πρωί χτυπάει το πρώτο ξυπνητήρι αλλά, να σου πω την αλήθεια, πατάω άλλες δύο πεντάλεπτες αναβολές για να καταφέρω να σηκωθώ. Στις 5.30 βρίσκομαι στον στίβο, κάνω το πρωινό μoυ τρέξιμο -γύρω στα 10 με 15 χιλιόμετρα- και μετά γυρίζω σπίτι για ένα καλό πρωινό. Αφού ακολουθήσει μία τρίωρη ξεκούραση, φεύγω για την επόμενη προπόνησή μου η οποία περιλαμβάνει μυϊκή ενδυνάμωση. Το μεσημέρι επιστρέφω στο σπίτι για φαγητό και ξεκούραση, μιας και το απόγευμα έχω προπόνηση τεχνικής - συνήθως χτυπήματα σε στόχους με τον προπονητή μου ή κάποιο sparring. Μετά από όλη αυτή την ημέρα, νομίζω ότι ο ύπνος γύρω στις 9-9.30 το βράδυ είναι μονόδρομος. Ευτυχώς που υπάρχει και η Κυριακή, που μπορώ να κάνω τη βόλτα μου και να πιω έναν καφέ.
«Αν δεν έβλεπα στο πρόσωπό σου έναν μελλοντικό παγκόσμιο πρωταθλητή, δεν θα σε αναλάμβανα». Αλήθεια, εύχομαι τα λόγια του να βγουν αληθινά.
Απερίγραπτη ευγνωμοσύνη απέναντι σε όλους όσοι με έχουν βοηθήσει και απέναντι στη ζωή. Μπορεί τα πράγματα στη ζωή μου να ήταν πάντα δύσκολα αλλά, τελικά, όλα για κάποιο λόγο συμβαίνουν. Είμαι από τους τυχερούς που τους δίνεται η ευκαιρία να κυνηγήσουν το όνειρό τους. Μάλλον ευλογία θα το έλεγα αυτό.Πιστεύεις ότι βρήκες το «λιμάνι» σου επαγγελματικά; Διότι, είσαι μόλις 23 ετών και μέσα σε λίγα χρόνια έφυγες από τη Νέα Πέραμο Καβάλας, πήγες Αθήνα και τώρα βρίσκεσαι στην Αμερική.
Όλες αυτές οι αλλαγές πόλεων στη ζωή μου ήταν η διαδρομή για να καταλήξω εδώ που είμαι τώρα. Οπότε, ναι, είναι το λιμάνι μου επαγγελματικά και ας με πονάει που αυτό το λιμάνι είναι μακριά από την πατρίδα μου.Υπάρχει κάτι που σε έχει ξαφνιάσει στη ζωή εκεί, δεδομένου ότι προέρχεσαι από μια επαρχιακή πόλη και οι διαφορές της ζωής στη Νέα Πέραμο από τη ζωή στο LA φαντάζομαι ότι είναι τεράστιες;
Οι διαφορές είναι όντως τεράστιες αλλά σε ό,τι έχει να κάνει με το φανταχτερό του θέματος. Η ζωή μου παραμένει η ίδια και το μόνο που αλλάζει είναι το περιτύλιγμα, τίποτε άλλο. Αν όμως θέλεις να κάνεις διακοπές, ναι, τότε οι διαφορές είναι τεράστιες και θα σε ξαφνιάσουν. Προσωπικά, όμως, το μόνο που με έχει ξαφνιάσει είναι ότι βλέπω συνέχεια ανθρώπους που έχω θαυμάσει και θαυμάζω μέσα από ταινίες, στην καθημερινότητά τους.
Ο Στέλιος στα γυρίσματα της ταινίας "Creed", μαζί με τον πρωταγωνιστή Michael B. Jordan
Όχι δυστυχώς, αλλά τώρα τα Χριστούγεννα θα πάμε για ένα επαγγελματικό meeting στη Νέα Υόρκη. Αλήθεια, ανυπομονώ διότι έχω ακούσει τόσα πολλά.Όταν σου έγινε η πρόταση από τον Γρηγόρη τον Μάλλιο να πας στην Αμερική, πώς αντέδρασες; Ποιο ήταν το πρώτο πράγμα που σκέφτηκες;
Ενθουσιάστηκα. Αυτή την ευκαιρία άλλωστε περιμένει κάθε πυγμάχος στον πλανήτη, οπότε πώς γινόταν να μην τρελαθώ από χαρά;Δείλιασες ίσως στην αρχή;
Αν δείλιασα; Αυτό το συναίσθημα είναι το ακριβώς αντίθετο από αυτό που ένιωσα!Πριν γίνει η πρόταση για Αμερική, το σκεφτόσουν ότι κάποια στιγμή θα ήθελες να πας να προπονηθείς στο εξωτερικό και ειδικά στις ΗΠΑ;
Κακά τα ψέματα, το Λος Άντζελες και γενικά η Αμερική είναι η Μέκκα της επαγγελματικής πυγμαχίας οπότε είναι φυσιολογικό να έχει περάσει από το μυαλό μου να προπονηθώ εκεί, μαζί με τα μεγαλύτερα ονόματα του χώρου. Απλώς, ήταν μέσα στο μυαλό μου σαν ένα όνειρο το οποίο πολύ δύσκολα θα πραγματοποιούνταν.Οι πρώτες ημέρες εκεί πώς ήταν; Αντιμετώπισες ρατσισμό ή οτιδήποτε τέτοιο;
Όχι, δεν ένιωσα κάτι τέτοιο, ίσως επειδή ήμουν τυχερός και γνώρισα ανθρώπους οι οποίοι με προσέχουν ακόμα. Θα έλεγα ότι όλοι οι Αμερικανοί που έχω συναναστραφεί, με έχουν αγκαλιάσει και με έχουν δεχτεί με μεγάλη χαρά. Αυτό που βλέπουν είναι ένα παιδί που κυνηγάει το όνειρό του και δεν νομίζω ότι τους ενδιαφέρει από πού κατάγομαι.Εδώ, ένα είναι το μόνο σίγουρο: αν αξίζεις, θα πετύχεις.
Ποιες διαφορές έχεις παρατηρήσει στην προπόνηση που κάνεις εκεί σε σχέση με την προπόνηση που έκανες εδώ;Η πραγματικότητα όπως είναι, μέσα από το Newsletter του VICE Greece
Σε ό,τι αφορά την τεχνική, δεν υπάρχουν μεγάλες διαφορές σε σχέση με αυτήν που ακολουθούσα με τον προπονητή μου στην Ελλάδα. Αυτό που κάνει τη διαφορά εδώ είναι ότι καθημερινά προπονούμαι με παγκόσμιους πρωταθλητές, με ινδάλματα της πυγμαχίας, οι οποίοι αναγκαστικά σε «τραβούν» μαζί τους. Είναι λογικό να βελτιώνεσαι μέρα με τη μέρα. Ξέρεις ότι αν τρέξεις 100 μέτρα ταχύτητα μόνος σου, έχει τεράστια διαφορά με το να τρέξεις 100 μέτρα με κάποιον πρωταθλητή δίπλα σου. Θα σε τραβήξει μαζί του και σίγουρα θα κάνεις καλύτερο χρόνο. Στην Ελλάδα έχουμε αξιόλογους προπονητές στον χώρο της πυγμαχίας, που αν βρίσκονταν εδώ στην Αμερική, πίστεψέ με, θα ήταν μεγάλα ονόματα!Οι αγώνες εκεί τι διαφορές έχουν σε σχέση με τους ελληνικούς; Έχω παρατηρήσει ότι γίνονται σε πιο κλειστούς χώρους, όχι πάντα σε στάδια.
Οι ελληνικές διοργανώσεις δεν έχουν τίποτα να ζηλέψουν από τις διοργανώσεις που γίνονται εδώ. Η αλήθεια είναι ότι στην Αμερική οι αγώνες κατάταξης γίνονται σε πιο κλειστούς χώρους και μόνο οι αγώνες τίτλων γίνονται σε τεράστιους χώρους, πολλών χιλιάδων θέσεων. Αλλά όλα τα event εδώ γίνονται σε ξενοδοχεία, είτε μικρά είτε μεγάλα.Απ' όσο ξέρω, πήγες εκεί για κάποιο διάστημα δοκιμαστικά πριν σε δεχτούν. Πόσο καιρό ήσουν υπό δοκιμή; Πέρασες κάποια συγκεκριμένη δοκιμασία;
Αρχικά ήταν να δοκιμαστώ για ένα μήνα, αλλά οι εμφανίσεις μου στην προπόνηση εδώ τους έπεισαν μέσα σε μία εβδομάδα και έτσι υπέγραψα συμβόλαιο.
O Στέλιος μαζί με τον Rοb Sale, τoν προπονητή του στο Λος Άνζτελες
Από τον προπονητή μου, ο οποίος όταν υπέγραψα το συμβόλαιο μου είπε «αν δεν έβλεπα στο πρόσωπό σου έναν μελλοντικό παγκόσμιο πρωταθλητή, δεν θα σε αναλάμβανα». Αλήθεια, εύχομαι τα λόγια του να βγουν αληθινά.Ποιους άλλους θρύλους της πυγμαχίας έχεις συναντήσει εκεί;
Manny Pacquiao, Miguel Cotto, Amir Khan, Sergey Kovalev, Gabriel Rosado, Victor Ortiz, Canelo Alvarez, Oscar de la hoya… με πολλούς έχω μοιραστεί το ρινγκ.
…με τον παγκόσμιο πρωταθλητή της πυγμαχίας, Miguel Cotto
Ναι, τόσο Αμεικανούς όσο και Έλληνες της ομογένειας, και χαίρομαι πολύ διότι η μοναξιά τον πρώτο καιρό με σκότωνε. Η ζωή ενός ξενιτεμένου επαγγελματία αθλητή είναι πολύ μοναχική και είναι πολύ ωραίο να ξέρει ότι αν χρειαστεί, θα έχει κάποιον δίπλα του έστω για να πιει έναν καφέ.Τι σου λείπει από την Ελλάδα πιο πολύ;
Η οικογένεια και οι φίλοι μου. Δεν υπάρχει τίποτα πιο πολύτιμο από αυτά τα δύο στη ζωή μου.Σκοπεύεις να έρθεις καθόλου προς Ελλάδα για να δεις τους δικούς σου έστω για λίγες ημέρες μες στον χρόνο;
Αυτό που προέχει αυτήν τη στιγμή στη ζωή μου είναι η πυγμαχία. Αν μου το επιτρέψουν οι αγωνιστικές μου υποχρεώσεις είναι σίγουρο πως θα πάρω το πρώτο αεροπλάνο για να έρθω στην Ελλάδα, έστω για λίγες ημέρες. Άλλωστε, μου λείπουν πάρα πολύ όλοι τους.
O Στέλιος, σε ηλικία 17 ετών, σε διεθνές τουρνουά με την εθνική ομάδα πυγμαχίας στο Καζακστάν.
Τα όνειρα μου αυτήν τη στιγμή δεν είναι τίποτε άλλο από το να καταφέρω να φτάσω στην επίτευξη του στόχου μου, δηλαδή την κατάκτηση της κορυφής στο άθλημά μου. Αν αφήσω το μυαλό μου αυτήν τη στιγμή να κάνει κι άλλα όνειρα, φοβάμαι ότι θα χάσω τον λόγο για τον οποίο έχω κοπιάσει τόσο στη ζωή μου.Ποια είναι η πιο σοφή κουβέντα που σου έχουν πει και έχεις ως μότο;
Προπονήσουν σκληρά μέχρι τα ινδάλματά σου να γίνουν οι αντίπαλοί σου.Περισσότερα από το VICEΠόσο Έλληνας Είσαι; O Γενετικός Άτλας σού Δείχνει από πού ΚατάγεσαιΤο Καλύτερο Χριστουγεννιάτικο Δέντρο το Έχει η ΕΛ.ΑΣ.Ένας Οδηγός για να Ταπώσεις Αυτόν που Μισείς Όταν Έρθει η ώρα να Μιλήσεις Μαζί του
