Φωτογραφίες: Ορέστης Σεφέρογλου

Καθόλου ομαλά δεν εξελίχθηκε η απόβαση των Κρητικών αγροτών, που έφτασαν τα ξημερώματα με τρία πλοία στον Πειραιά για να συγκεντρωθούν έξω από το υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης και να διαμαρτυρηθούν ενάντια στις ασφαλιστικές ρυθμίσεις που προωθεί η κυβέρνηση. Για την ακρίβεια, αυτό που αντίκρισα φτάνοντας στην Αχαρνών λίγο πριν από τις δέκα το πρωί ήταν δυνάμεις των ΜΑΤ τοποθετημένες περιμετρικά του υπουργείου και δύο διμοιρίες –με απλωμένα αρκετά λαχανικά μπροστά τους– στην είσοδο προκειμένου να απωθήσουν τους αγρότες που είχαν φτάσει αποφασισμένοι να καταλάβουν το κτίριο.

Άνθρωποι όλων των ηλικιών, μικροί και μεγάλοι, οι περισσότεροι πατεράδες με τους γιους τους, που αποφάσισαν να μείνουν στην Κρήτη και να γίνουν αγρότες και οι ίδιοι. Όταν πλησιάζω τους πιο νέους για να ρωτήσω για ποιο λόγο έκαναν τόσο κόπο να έρθουν στην Αθήνα, φωνάζουν με αγανάκτηση: «Ο θυμός δεν μπορούσε να μας κρατήσει στα σπίτια μας». Πράγματι, απ' αυτά που μου είπαν στη συνέχεια ανακαλύπτω πως όχι απλώς είναι εξαγριωμένοι και απογοητευμένοι, αλλά είναι απόλυτα αποφασισμένοι να μην αφήσουν τις ρυθμίσεις να περάσουν. Τα νέα μέτρα αφορούν περισσότερο εκείνους παρά τους μεγαλύτερούς τους, κυρίως γιατί το όνειρό τους να μείνουν στα χωριά τους και να καλλιεργούν χωράφια, ενώ μοιάζει –πέρα από αναγκαίο για όλους μας– τόσο απλό, θεωρούν πως είναι πλέον απραγματοποίητο και το βλέπουν να καταρρέει.

Οι πρώτες εντάσεις ξεκίνησαν όταν ένα αγροτικό όχημα φορτωμένο με ντομάτες επιχείρησε να πλησιάσει την είσοδο, για να «δείξουν στον υπουργό τα προϊόντα» τους, όπως μου είπαν. Εκεί ξεκίνησαν οι οδομαχίες, με τις πρώτες φυσουνιές από την πλευρά της αστυνομίας να πέφτουν και τους αγρότες να απαντούν πετώντας λαχανικά, τούβλα, μπουκάλια, καπνογόνα και ξύλα, ενώ σε κάθε προσπάθεια απώθησης, η αστυνομική ασπίδα βρέθηκε αντιμέτωπη με τις κατσούνες, τις παραδοσιακές κρητικές μαγκούρες. Ο πετροπόλεμος δεν άργησε να ξεκινήσει, με τους δύο πρώτους ορόφους του υπουργείου να μένουν χωρίς τζάμια και τα ΜΑΤ να απαντούν με χημικά, κρότου/λάμψης και ανθρωποκυνηγητό για να τους απωθήσουν, ενώ προχώρησαν και σε έξι συλλήψεις.

Σε λίγο η ένταση σταματά, μπορώ να αναπνεύσω από τα δακρυγόνα και παρατηρώ πως οι περισσότεροι έχουν έρθει φορώντας στιβάνια και σαρίκια. Μοιάζει με πανηγύρι σε κάποιο ορεινό χωριό της Κρήτης και μόνο μερικοί υποψιασμένοι για το τι μπορεί να συμβεί έχουν αντιασφυξιογόνες μάσκες και κράνη. Όμως, παρά την απειρία τους σε τέτοιου είδους διαμαρτυρίες, αναμφίβολα ήταν από τις πιο φαντασμαγορικές συγκρούσεις που έχω δει ποτέ σε διαδήλωση, με τους Κρητικούς αγρότες κυριολεκτικά να πετούν ό,τι βρίσκουν μπροστά τους και τις δυνάμεις της αστυνομίας να μοιάζουν εγκλωβισμένες στην είσοδο του υπουργείου.

Μου εξηγούν πως σκοπός είναι απλώς να μιλήσουν με τον υπουργό και τον πρωθυπουργό και να διαπραγματευτούν από μηδενική βάση το καινούργιο νομοσχέδιο, ένα πλάνο που δεν φαίνονται πρόθυμοι να εγκαταλείψουν. Το μεσημέρι έχουν όλα ηρεμήσει, συγκεντρώνονται λίγο πιο μακριά από τις αστυνομικές δυνάμεις, τους φωνάζουν πως θα έπρεπε να ντρέπονται γι' αυτούς που προστατεύουν και αρχίζουν να τραγουδούν «Πότε θα κάνει ξαστεριά» με maalox γύρω από τα μάτια τους, ενώ κάδοι δίπλα τους φλέγονται.

«Ξεκινήσαμε χθες το βράδυ από την Κρήτη για να παλέψουμε για το δικό μας αύριο και θα μείνουμε όσο χρειαστεί. Ήρθαμε και η αστυνομία μας ανάγκασε να παίξουμε ξύλο με τη συμπεριφορά της. Αν τα νομοσχέδια περάσουν θα ξανακάνουμε μπλόκα στην Κρήτη και στην Αθήνα, μέχρι να πάρουμε αυτό που δικαιούμαστε για να μην πάρουμε τον νόμο στα χέρια μας. Δουλεύω σαν αγρότης από μικρός, καλλιεργώ αμπέλια και ελιές. Όχι μόνο εγώ, αλλά και όλη μου η οικογένεια και οι συγγενείς μας. Αν δεν δεχτούν να μας ακούσουν θα κάψουμε το κτίριο, αλλά σε καμιά περίπτωση δεν θα ανεχτούμε τις ρυθμίσεις».

«Ήρθαμε για να βρούμε μια λύση, αλλά η αστυνομία άρχισε να μας πετάει δακρυγόνα, λες και οι πατεράδες τους δεν κάνουν το ίδιο επάγγελμα. Το ασφαλιστικό και το φορολογικό δεν πρέπει να περάσουν για όλες τις δουλειές, όχι μόνο για εμάς τους αγρότες. Εγώ είμαι 23 ετών και παραγωγός στα Χανιά, φυτεύουμε ντομάτες και δεν σκέφτηκα να φύγω ούτε μια στιγμή από τον τόπο μου, αλλά με όλα αυτά που γίνονται δεν ξέρω για πόσο θα μπορέσω να μείνω. Είναι σαν να μας λένε να μην υπάρχουμε πια, αφού το βασικό μας επάγγελμα είναι αυτό και τώρα μας αναγκάζουν να μην παράγουμε πια. Από εκεί ζει όλη η Κρήτη όμως».

«Την ταφόπλακα που μας ετοιμάζουν δεν μπορούμε να τη δεχτούμε. Είμαστε δεκατέσσερις μέρες στα μπλόκα της Κρήτης και αυτήν τη στιγμή έχουμε καταλάβει και την Εφορία στο Ηράκλειο, χωρίς να προκαλέσουμε ούτε ένα ευρώ ζημιά. Για ό,τι έγινε εδώ φταίει η αστυνομία γιατί δεν μας άφησε να διαμαρτυρηθούμε όπως θέλαμε.

Ούτε τα νέα μέτρα θα επιτρέψουμε ούτε τον Αλέξη Τσίπρα θα αφήσουμε να κάθεται στην πολυθρόνα που δεν του αξίζει. Γιατί είναι ψεύτης και άχρηστος. Είμαι 21 και αγρότης, αλλά βλέπω πως δεν υπάρχει κανένα μέλλον στο επάγγελμα. Παρ' όλα αυτά, δεν θέλω να φύγω και να πετάξω τους κόπους του πατέρα μου και του παππού μου. Ξέρω πως δεν θα πεινάσω γιατί θα τρώω ό,τι παράγω στο χωράφι μου, όμως θα σταματήσω να παράγω. Τι θα απογίνει τότε η υπόλοιπη Ελλάδα;»

«Σπούδασα ηλεκτρολόγος μηχανικός, όμως αποφάσισα να ασχοληθώ με τα θερμοκήπια και τις ελιές για να μπορέσω να μείνω στην Κρήτη. Αν αυτά τα μέτρα περάσουν θα μας αποτελειώσουν, δεν θα ξαναπαραγάγουμε τίποτα, γιατί στην Ιεράπετρα απ' όπου είμαι, όλοι ασχολούνται με αγροτικές δουλειές.

Στην Ιεράπετρα όλοι με αυτό ασχολούμαστε, μικροί και μεγάλοι. Ελπίζω πως η κυβέρνηση θα σκεφτεί λογικά και θα το αποσύρει για όλους όσους αφορά σε όλη την Ελλάδα. Είναι σαν να επιδιώκουν να πουλήσουμε τη γη μας και να γίνουμε υπάλληλοι στα χωράφια μας για να ζήσουμε. Δεν είμαστε ούτε 30, αλλά δεν θέλουμε να παρατήσουμε την αγροτιά και τον τόπο μας. Στο τέλος όπως το πάνε θα μας αναγκάσουν να κάνουμε δημοψήφισμα, που έπρεπε να έχει γίνει από πέρυσι, να ανεξαρτητοποιηθούμε και να είμαστε μόνοι μας πλέον.

«Το βασικό μας αίτημα είναι η απόσυρση του ασφαλιστικού, που αποτελεί χαριστική βολή για τον Έλληνα αγρότη. Είμαι 26 ετών, από το Λασίθι, τελείωσα τη Γεωπονική και έκανα μεταπτυχιακό στην οινολογία και την αμπελουργία γιατί ήθελα να ασχοληθώ με τα χωράφια. Το σπούδασα, όπως και πολλοί άλλοι Κρητικοί, γιατί ενώ είναι δύσκολο και επίπονο επάγγελμα, είναι αυτό που θέλαμε να κάνουμε. Σκέφτομαι όμως εδώ και ένα χρόνο να φύγω για το εξωτερικό, να πάω στην Ολλανδία ή στη Γαλλία που υπάρχει αγροτικός τομέας και να κάνω αυτό που σπούδασα. Εδώ το κόστος παραγωγής αυξάνεται και οι τιμές των προϊόντων πέφτουν. Τώρα με το ασφαλιστικό πολλοί σκεφτόμαστε εντονότερα να φύγουμε. Μας αναγκάζουν να το κάνουμε γιατί μας τα έχουν διαλύσει πια όλα».

Περισσότερα από το VICE

Η Ημέρα που τα ΜΑΤ τις «Έφαγαν» από τις Γκλίτσες

Αυτά Είναι Τα πιο Φρικιαστικά Εγκλήματα εις Βάρος Ζώων στην Ελλάδα

ΕΡΕΥΝΑ: Γιατί ο Δήμος της Αθήνας Γκρεμίζει ένα Πάρκο για να Φτιάξει Πάρκινγκ στο Ρουφ;