FYI.

This story is over 5 years old.

Tech

Εταιρεία Bιοτεχνολογίας Aναπτύσσει Mήλα που δεν «Mαυρίζουν»

Και «μαυρίζει» τις καρδιές των παραγωγών.
LR
Κείμενο Lauren Rothman
7.3.14

Photo via Flickr user Flinqr

Οι περισσότεροι από εμάς δεν ανησυχούμε όταν το μήλο που πρόκειται να φάμε «μαυρίζει» λίγο. Αφού το κόψουμε σε φέτες και τις αφησουμε για λίγο να πάρουν αέρα, το φρούτο αρχίζει να οξυδώνεται - είναι κάτι φυσικό και δεν αλλοιώνεται η γεύση του. Εάν λοιπόν δεν έχετε πρόβλημα να φάτε ένα (λίγο) μαυρισμένο μήλο, τότε δεν θα αποτελέσετε ποτέ πελάτες της Οkanagan Specialty Fruits. Ο συγκεκριμένος παραγωγός με βάση την British Columbia, έχει αναπτύξει το λεγόμενο «αρκτικό μήλο», το πρώτο μήλο που δεν οξειδώνεται. Και αυτό το γενετικά τροποποιημένο φρούτο - το οποίο περιλαμβάνει ένα αντιβιοτικό γονίδιο που ονομάζεται καναμυκίνη - έχει προκαλέσει σχεδόν τόσο μεγάλη διαμάχη, όσο το μήλο της Εύας.

ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ

«Συμφωνούμε όλοι. Δεν υποστηρίζουμε αυτό το μήλο», δήλωσε ο Jim Allen, πρόεδρος του Συνδέσμου Μήλων της Νέας Υόρκης, εκρποσωπώντας τη πλευρά των παραγωγών. «Ως κλάδος, ανέκαθεν νιώθαμε περήφανοι που τα μήλα μας δεν είναι γενετικά τροποποιημένα. Δεν θα αλλάξουμε τώρα τις θέσεις μας».

Ο Αllen εξέφρασε την ανησυχία ότι τα γενετικά τροποποιημένα μήλα μπορεί να ανατρέψουν τις ήδη προβληματικές εξαγωγές μήλων της Βορείου Αμερικής. Αυτό συμβαίνει διότι η Ευρώπη προβλέπει πολύ αυστηρότερους κανονισμούς ασφάλειας τροφίμων συγκριτικά με τις ΗΠΑ. Ως εκ τούτου, η ΕΕ έχει ήδη μειώσει τις εισαγωγές μήλων που καλλιερούνται στις ΗΠΑ. Επιπλεόν, αντιτίθεται στη χρήση κεριών από τους Αμερικανούς παραγωγούς - για να κάνουν τα μήλα να γυαλίζουν - και ορισμένων χημικών ουσίων που εμποδίζουν το «ζεμάτισμα», κάτι που επηρεάζει την εμφάνιση των μήλων, αλλά όχι τη γεύση τους. Οι εξαγωγές μήλων από τις ΗΠΑ προς την Ευρώπη έπεσαν κατά 73% μεταξύ των ετών 2006 και 2012.

Επομένως, η παραγωγή ενός γενετικά τροποποιημένου μήλου θα μπορούσε να αποτελέσει τη χαριστική βολή στις ήδη μειωμένες εξαγωγές. Οι ποικιλίες που περιέχουν «αντιβιοτικά γονίδια σήμανσης», όπως αυτό που εμπεριέχεται στα «αρκτικά μήλα», απαγορεύονται αυστηρά από το 2004 στην ΕΕ. Αν εγκριθούν από τον FDA, το USDA και τις αντίστοιχες υπηρεσίες του Καναδά - κάτι που είναι πολύ πιθανό να συμβεί αργότερα φέτος - το «αρκτικό μήλο» θα είναι το μοναδικό γενετικά τροποποιημένο μήλο στην αγορά. Οι παραγωγοί παραδοσιακών μήλων φοβούνται το ενδεχόμενο τα οπωροφόρα δέντρα τους να διασταυρωθούν με αυτά των «αρκτικών μήλων», ένα φαινόμενο που ήδη μαστίζει τους αγρότες - και έχει οδηγήσει σε πολλές αγωγές από τα μέσα της δεκαετίας του '90, όταν οι γενετικά τροποποιημένες ποικιλίες άρχισαν να φυτεύονται ευρέως. Και εάν οι παραδοσιακές μηλιές αρχίσουν να επικονιάζονται με τις γενετικά τροποποιημένες ή αν η ΕΕ απλά αρχίσει να φοβάται ότι κάτι τέτοιο θα μπορούσε να συμβεί, οι εξαγωγές θα μπορούσαν να πέσουν ακόμη περισσότερο.

ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ

«Εξαρτόμαστε από τις εξαγωγές και η ΕΕ δεν δέχεται τις γενετικά τροποποιημένες καλλιέργειες», δήλωσε ο Allen.

Οι εφευρέτες του «αρκτικού μήλου» επιμένουν ότι «η διασταυρούμενη επικονίαση δεν θα αποτελέσει πρόβλημα». Ένα περιβόλι με «αρκτικά μήλα» δίπλα σε ένα συμβατικό περιβόλι είναι σαν να καλλιεργείς Galas δίπλα σε Granny Smiths - δεν επηρεάζει το ένα το άλλο», δήλωσε ο Neal Carter, πρόεδρος της Okanagan Specialty Fruits. «Παρομοίως, τα «αρκτικά μήλα» δεν θα μετατρέψουν τις γειτονικές καλλιέργειες σε γενετικά τροποποιημένες.

«Επειδή τα άνθη της μηλιάς γονιμοποιούνται από τις μέλισσες και όχι από τον άνεμο», διευκρινίζει ο Carter, «ο κίνδυνος να περάσει μια μέλισσα από το ένα περιβόλι στο άλλο είναι ελάχιστος. Οι μέλισσες συνήθως παραμένουν κοντά στην κυψέλη όταν υπάρχει αφθονία τροφής, όπως για παράδειγμα σε ένα ανθισμένο περιβόλι και η κυκλοφορία τους περιορίζεται ακόμα περισσότερο από την πυκνή φύτευση, κάτι που συμβαίνει συχνά σε οπωρώνες μηλιάς».

Ο Allen δεν συμφωνεί με αυτό το επιχείρημα. «Θα υπάρξει διασταυρούμενη επικονίαση», επιμένει.

Ακόμα κι αν τα «αρκτικά μήλα» λάβουν σύντομα την εμπορική έγκριση, θα χρειαστεί χρόνος για να πειστούν οι καλλιεργητές να αναλάβουν το ρίσκο για την παραγωγή τους, δεδομένης της γενικής δυσπιστίας των καταναλωτών προς τα γενετικά τροποποιημένα τρόφιμα. Και ένα τέτοιο στοίχημα θα ήταν ακριβό, με την αξία της καλλιεργήσιμης γης να κυμαίνεται γύρω στις 15.000 - 20.000 δολάρια το στρέμμα, σύμφωνα με τον Allen. Μόλις φυτευτούν τα «αρκτικά μήλα», θα χρειαστούν χρόνια μέχρι να ωριμάσουν τα δέντρα και να παράξουν καρπούς.

Μέχρι νεοτέρας, μπορούμε μονάχα να ονειρευόμαστε μήλα που δεν «μαυρίζουν» ποτέ. Ή απλά να φάμε ένα κανονικό, οξειδωμένο μήλο και να συνεχίσουμε με τη ζωή μας.