H φωτογραφία είναι ευγενική παραχώρηση του Βαγγέλη Γονατά
Η αντιφασιστική διαδήλωση της περασμένης Πέμπτης στο Μαρούσι είχε κάτι διαφορετικό από τις άλλες. Το σύνθημα «Να κλείσουν τα γραφεία της Χρυσής Αυγής», το φώναζε κι ο ιδιοκτήτης του ακινήτου, στο οποίο είχε εγκατασταθεί η οργάνωση.
Από την 1η Ιουλίου, η Χρυσή Αυγή όπως καταγγέλλει ο ιδιοκτήτης μπήκε στο ακίνητο της λεωφόρου Κηφισίας 141 και Μαραθωνοδρόμου, χωρίς την υπογραφή μισθωτήριου συμβολαίου. Το εξώδικο που ζητούσε στα μέλη της οργάνωσης να αποχωρήσουν και είχε αποσταλεί στις 8 Αυγούστου έμεινε τόσο καιρό αναπάντητο, ενώ την Τρίτη εκδικάζονται τα ασφαλιστικά μέτρα για την εκκένωση του χώρου. Μετά τις συνεχείς αντιφασιστικές δράσεις, αλλά και τις πιέσεις της γειτονιάς, το εν λόγω ακίνητο φαίνεται πως μέσα στο Σαββατοκύριακο εκκενώθηκε, τα γραφεία έκλεισαν, η ταμπέλα κατέβηκε, όμως ο ιδιοκτήτης δεν έχει λάβει ακόμα τα κλειδιά στα χέρια του. Σύμφωνα με τις τελευταίες πληροφορίες, γίνεται προσπάθεια τα γραφεία της οργάνωσης να μεταφερθούν λίγα μέτρα πιο κάτω, όπου κι εκεί έχει ήδη αντιδράσει η γειτονιά για την παρουσία τους.
Ο Βαγγέλης Γονατάς κατέχει την ψιλή κυριότητα στο ακίνητο της λεωφόρου Κηφισίας 141 και Μαραθωνοδρόμου, θέλει να διώξει την οργάνωση από το χώρο, μάλιστα σε αυτήν του την προσπάθεια είχε δεχτεί επίθεση από τα μέλη της Χρυσής Αυγής, ζει ανάμεσα στην Αθήνα και την Αβάνα στην Κούβα, δηλώνει κομμουνιστής, στο αριστερό του μπράτσο έχει τατουάζ με τον Τσε και όπως λέει η Χρυσή Αυγή είναι ανεπιθύμητη όχι μόνο σε αυτό το ακίνητο, αλλά και σε όλο το Μαρούσι.
VICE: Πώς μπήκαν τα μέλη της Χρυσής Αυγής στο ακίνητο;
Βαγγέλης Γονατάς: Μπήκαν «νύχτα». Λόγω των κινητοποιήσεων που γίνονταν στο Ηράκλειο, έκλεισαν τα γραφεία τους εκεί και μετά ήταν σε αναζήτηση χώρου και ήρθαν προς Μαρούσι. Ιδιοκτήτης του ακινήτου είναι ο πατέρας μου, είναι μεγάλος άνθρωπος, είναι 85 ετών, ζει στην επαρχία και δεν ξέρει από αυτά τα πράγματα. Εγώ ζω στο εξωτερικό κι έτσι είχε αναλάβει ο αδελφός μου να δείχνει το σπίτι σε ενδιαφερόμενους. Εμείς έχουμε την ψιλή κυριότητα κι ο πατέρας μου το δικαίωμα υπογραφής. Στην αρχή -όπως έμαθα- όταν ήρθαν δεν εμφανίστηκαν ως Χρυσαυγίτες, είπαν ότι είμαστε Ευρωβουλευτές και θέλουμε ένα γραφείο. Μετά βέβαια ο αδελφός μου έμαθε ότι είναι της Χρυσής Αυγής αλλά αποφάσισε να το δώσει, λόγω των χρημάτων. Έκαναν λοιπόν μία προφορική συμφωνία και χωρίς να υπογράψουν συμβόλαια μπήκαν μέσα τον Ιούλιο. Ο πατέρας μου δεν ήξερε τίποτα. Μόλις άρχισε η γειτονιά να τον παίρνει τηλέφωνα και μετά κι από την επίθεση που δέχτηκα εγώ από τα μέλη της Χρυσής Αυγής, αρνήθηκε να υπογράψει τα συμβόλαια. Από τότε βρίσκονται μέσα τελείως αυθαίρετα. Έκαναν μία προφορική συμφωνία με αναρμόδιο πρόσωπο και είναι εκεί χωρίς συμβόλαιο, χωρίς την συγκατάθεση του πατέρα μου και δεν φεύγουν.
Πώς αντέδρασες όταν το έμαθες;
Σαλτάρησα! Τόσα χρόνια έχω αντιφασιστική δράση στην περιοχή. Έχουμε νεκρό στην οικογένεια, ο οποίος εκτελέστηκε στη γερμανική κατοχή από τους ταγματασφαλίτες. Δεν γίνεται να ξεχνάμε τόσο γρήγορα.
Τι προσπάθησες να κάνεις για να τους διώξεις;
Η διαβίωση έγινε προβληματική στη γειτονιά. Αν έχεις ένα παιδί με λίγο μακρύ μαλλάκι, σκουλαρικάκι, λίγο διαφορετικό από τα γούστα τους τέλος πάντων και βγει το βράδυ ε… φοβάσαι που θα καταλήξει. Οι γείτονες δεν τους θέλουν. Ούτε οι επιχειρήσεις τους θέλουν, ούτε τα σπίτια, ούτε κανείς. Όχι μόνο για πολιτικούς, ιδεολογικούς λόγους κατ’ ανάγκη, αλλά και για λόγους ασφάλειας και ομαλής διαβίωσης στη γειτονιά. Είχα φτιάξει ένα κείμενο μετά από συζητήσεις μαζί με τους γείτονες για να μπει το θέμα στο δημοτικό συμβούλιο. Όμως ο δήμαρχος δεν έκανε κάτι. Μπορώ να πω μάλιστα ότι κάποιοι από τη δημοτική του παράταξη ήταν φιλικά προσκείμενοι κι έλεγαν "μα δεν έχουν καταδικαστεί ακόμα" προβάλλοντας τη γνωστή θεωρία των δύο άκρων. Ο δήμος δεν πήρε θέση ότι είναι ανεπιθύμητοι στη γειτονιά. Ο πατέρας μου πήρε απόφαση να κάνουμε ασφαλιστικά μέτρα και να τους πετάξουμε έξω. Τους κοινοποιήσαμε ένα εξώδικο, αλλά τίποτα. Είναι εκεί χωρίς συμβόλαιο λειτουργώντας ουσιαστικά σαν καταπατητές.
Στην προσπάθειά σας να φύγουν, είχες καταγγείλει πως σου είχαν επιτεθεί, σωστά;
Μοίραζα ένα αντιφασιστικό κείμενο στη γειτονιά, με είδαν από τις κάμερες που έχουν, κατέβηκαν κάτω και μου επιτέθηκαν. Ήμουν μόνος μου. Με τραμπούκισαν δύο άτομα, και ήταν άλλα 10 στο μπαλκόνι σε ετοιμότητα. Μου έλεγαν “ήρθες στα γραφεία μας να μας στοχοποιήσεις” μαζί με τα γνωστά κοσμητικά επίθετα που συνοδεύουν το λόγο τους. Μου πέταξαν και την τσάντα μου, και τελικά ήρθε η αστυνομία.
Δεν φοβάσαι μην στοχοποιηθείς εσύ;
Δεν υπάρχει κάποιος λογικός άνθρωπος που να μην φοβάται. Αλλά θα αλλάξουμε συνήθειες από το φόβο; Εγώ κάνω ό, τι έκανα 30 χρόνια τώρα. Μετά την πτώση της Χούντας, μετά τον θάνατο του μπάρμπα μου, να χρειάζομαι προστασία για να μοιράσω υλικό στη γειτονιά μου; Δεν μπορούμε να λειτουργούμε με βάση το φόβο.
Με τον αδελφό σου πώς είναι η σχέση σας πλέον;
Είχαμε κάποιες λίγες σχέσεις πριν, τώρα πλέον δεν έχουμε ούτε θα έχουμε. Το αμάρτημα ήταν θανάσιμο.
Όσο περιμένετε την εκδίκαση των ασφαλιστικών μέτρων, μάθαμε ότι ο χώρος εκκενώθηκε αλλά δεν έχουν παραδώσει τα κλειδιά και το ακίνητο.
Θα εξαντλήσουμε τα δικαστικά μέσα. Για εμένα όμως και να φύγουν από το χώρο το πρόβλημα δεν λύνεται αν πάνε αλλού, λίγα μέτρα πιο κάτω. Δεν είναι ανεπιθύμητοι μόνο στο ακίνητό μας, είναι ανεπιθύμητοι σε όλο το Μαρούσι. Κι εκεί που πάνε δεν τους θέλει η γειτονιά. Η άνοδος του φασισμού είναι το πρόβλημα.