Πρέπει οι Δίκες Δολοφόνων να Μεταδίδονται από την Τηλεόραση;

Στις 20 Ιουλίου 2012, σε  κινηματογράφο στην Αουρόρα του Κολοράντο όπου παιζόταν μεταμεσονύχτια προβολή της ταινίας The Dark Knight Rises ένας άνδρας σηκώθηκε από τη θέση του και άνοιξε πυρ εναντίον των θεατών. Δώδεκα άνθρωποι σκοτώθηκαν και 70 τραυματίστηκαν. Το κίνητρο του δράστη δεν έγινε ποτέ σαφές - ο ύποπτος αφού τον συνέλαβαν είπε στην αστυνομία ότι ήταν ο Joker. Ωστόσο όπως συμβαίνει συνήθως στις υποθέσεις μαζικών δολοφονιών, εδώ και 26 μήνες, ο δράστης προσελκύει την προσοχή των μέσων.

Οπότε δεν αποτελεί έκπληξη ότι το καλωδιακό δίκτυο TruTV (επισήμως Court TV), έξι τοπικά τηλεοπτικά δίκτυα και ένας ραδιοφωνικός σταθμός στο Ντένβερ έχουν υποβάλλει αίτημα στον Carlos Samour, επικεφαλής δικαστή του περιφερειακού δικαστηρίου της κομητείας Arapahoe, προκειμένου να επιτρέψει τις κάμερες στη δικαστική αίθουσα όταν ξεκινήσει η δίκη του δράστη τον Δεκέμβριο. Ωστόσο οι Lonnie και Sandy Phillips, οι γονείς της 24χρονης Jessica Ghawi, που ήταν ένα από τα θύματα, λένε ότι το να προβληθεί η νομική διαδικασία από την τηλεόραση θα δώσει πολύ μεγάλη προβολή στον δολοφόνο.

«Δεν κάνει καθόλου καλό στις οικογένειες, οι οποίες θα έπρεπε να βρίσκονται στο επίκεντρο. Απλώς προκαλεί συνεχή, συνεχή πόνο» μου είπε η Sandy. «Θα είναι ήδη αρκετά άσχημο το ότι θα βρισκόμαστε στη δικαστική αίθουσα και θα ακούμε αυτά που χρειάζεται να ακούμε και θα βλέπουμε όσα χρειάζεται να δούμε, αλλά το να τα βλέπει και όλη η Αμερική, παραπάει».

Ο συνήγορος υπεράσπισης και οι εισαγγελείς έχουν επίσης ζητήσει να απαγορευτούν οι κάμερες στη δικαστική αίθουσα. Το ίδιο έκαναν και τα μέλη των οικογενειών άλλων θυμάτων, συμπεριλαμβανομένων των Caren και Tom Teves (γονείς του Alex Teves) και της Anita Busch (ξαδέρφη της Micayla Medek). Την περασμένη εβδομάδα, η Busch δημοσίευσε μια ανοιχτή επιστολή στην Denver Post ζητώντας να μείνουν μακριά από τη δίκη οι τηλεοπτικές κάμερες.

«Στο παρασκήνιο, οι οικογένειες των νεκρών και των τραυματισμένων στην Αουρόρα έχουν ήδη αντιμετωπίσει επιπλέον ψυχολογικά τραύματα από την παρενόχληση που έχουν υποστεί και η οποία σχετίζεται με την υπόθεση» έγραψε. «Το να υπάρχουν κάμερες στη δικαστική αίθουσα που θα μεταδίδουν εικόνες σε όλη την υφήλιο και θα δίνουν δημοσιότητα στο τέρας που κατηγορείται για αυτό το έγκλημα θα αυξήσει τα περιστατικά συναισθηματικής συντριβής και σε πολύ μεγαλύτερη κλίμακα».

Ενώ μιλούσα με την οικογένεια Phillips, παρατήρησα ότι ο Lonnie και η Sandy δεν χρησιμοποιούσαν το όνομα του δράστη (το οποίο αποφάσισα να μην συμπεριλάβω σε αυτό το άρθρο). «Δεν χρησιμοποιώ ποτέ το όνομα του» είπε η Sandy. «Όταν τα μέσα ενημέρωσης χρησιμοποιούν το όνομά του, όταν χρησιμοποιούν τη φωτογραφία του, του δίνουν αυτό ακριβώς που αναζητούσε».

Οι εγκληματίες υπήρξαν πάντα πηγή γοητείας για το κοινό. Στην προ-τηλεόρασης εποχή, οι δολοφόνοι όπως ο Billy the Kid και κλέφτες όπως οι Bonnie & Clyde μετατράπηκαν σε μύθους μέσω των ρεπορτάζ των εφημερίδων και των τραγουδιών. Φυσικά, δεν χρειάστηκε πολύς καιρός με την ευρεία υιοθέτηση της τηλεόρασης, να βρει το νέο μέσο το δρόμο για τις δικαστικές αίθουσες.

Η πρώτη δίκη για ανθρωποκτονία, όπου επέτρεψαν τις κάμερες, ήταν του Jack Gilbert Graham, ο οποίος το 1995 ανατίναξε ένα αεροπλάνο που πετούσε από το Ντένβερ στο Πόρτλαντ στο Όρεγκον, κρύβοντας μια βόμβα στη βαλίτσα της μητέρας του με συνέπεια να σκοτωθούν και οι 44 επιβάτες. Ο συνωστισμός των μέσων ενημέρωσης ήταν τέτοιος γύρω του που πριν από τη δίκη, ο τοπικός ραδιοφωνικός σταθμός Gene Amoleκι ένας φωτογράφος του Rocky Mountain Newsείχαν βάλει κρυφά μια κάμερα στη φυλακή της κομητείας του Ντένβερ για να πάρουν συνέντευξη από τον Graham (αν και κανένας τηλεοπτικός σταθμός στο Ντένβερ δεν θα μετέδιδε το βίντεο).

Η δίκη του κατά συρροή δολοφόνου, Ted Bundy το 1979 ήταν η πρώτη που μεταδόθηκε σε εθνικό επίπεδο στις ΗΠΑ και το 1981 το Ανώτατο Δικαστήριο απεφάνθη ότι οι πολιτείες θα μπορούσα να επιτρέπουν τη φωτογράφιση και κινηματογράφηση των ποινικών διαδικασιών. Η δεκαετία του '90 ήταν κατά κάποιο τρόπο η χρυσή εποχή των μαγνητοσκοπημένων δικών: δεκάδες μέσα ενημέρωσης από όλο τον κόσμο ήταν εκεί για να δείξουν στους τηλεθεατές την καταδίκη του Jeffrey Dahmer για φόνο, το 1992, και εκατομμύρια συντονίστηκαν την επόμενη χρονιά στο Court TV για να παρακολουθήσουν τη δίκη των αδερφών Menendez, που δολοφόνησαν τους πλούσιους γονείς τους με ένα κυνηγετικό όπλο.

Έπειτα προέκυψε η δίκη του O.J. Simpson. Ο δικαστής LanceIto επέτρεψε τις κάμερες στη δικαστική αίθουσά του και φέρεται να καταλήφθηκε από μανία δημοσιότητας, τέτοια ώστε παρακολουθούσε τον εαυτό του στην τηλεόραση, στο σπίτι. Μέχρι τότε, ήταν σαφές ότι στον κόσμο άρεσε να παρακολουθεί τις δίκες για ανθρωποκτονίες.

Το 2011, ένα εκατομμύριο άνθρωποι συντονίστηκαν στο livestreamτου CNNπροκειμένου να παρακολουθήσουν ένα δικαστή που απεφάνθη ότι η Casey Anthony δεν είναι ένοχη για τη δολοφονία της κόρης της. Μερικά χρόνια αργότερα, το 2013, ο δράστης της επίθεσης σε σχολείο του Οχάιο, T. J. Laneφ ορούσε ένα πουκάμισο που έγραφε «ΔΟΛΟΦΟΝΟΣ», κατά τη διάρκειας της τηλεοπτικής προβολής της ακροαματικής διαδικασίας. Μάλιστα στρεφόμενος προς τις οικογένειες των θυμάτων είπε «Το χέρι που τραβάει τη σκανδάλη του όπλου που σκότωσε τα παιδιά σας τώρα αυνανίζεται με τη μνήμη. Να πάτε να γαμηθείτε όλοι».

Αυτό το δεδομένο σημείο κατέληξε σε αναμενόμενο σοκ και οργή, αλλά έγινε επίσης και GIF. Δεν μπορείς παρά να αναρωτιέται κανείς εάν μια  αντίδραση σαν κι αυτή -και προσοχή σαν αυτή- είναι αυτό που ακριβώς ήθελε ο Lane. Με αυτό δεν θέλω να πω ότι όλες οι δίκες για ανθρωποκτονίες, ακόμα και όλες οι αμερικανικές δίκες για ανθρωποκτονίες που προσελκύουν τα μέσα ενημέρωσης, καλύπτονται όπως εκείνη του Anthony ή του Lane.

Είναι εύκολο, στην υπόθεση του εγκλήματος της Αουρόρα, να καταλάβεις γιατί ο κόσμος ενδιαφέρεται - ένα τραγικό και παράξενο έγκλημα, ένας κατηγορούμενος που φαίνεται τρελός και δεν έχει δείξει καμία μεταμέλεια, και σχέση με μια χολιγουντιανή ταινία. Όμως τελικά, το βαθμό πρόσβασης του Τύπου στην δικαστική αίθουσα θα τον αποφασίσει ο δικαστής Samour τις επόμενες μέρες, σύμφωνα με τον Lonnie Phillips.

«Πρέπει να πάρεις άδεια από το δικαστήριο και είναι στο χέρι του κάθε δικαστή να αποφασίσει εάν θα έχει ή όχι τις κάμερες στη δικαστική αίθουσα» είπε ο Richards. «Ο δικαστής θα αποφασίσει εάν θα μπουν μέσα οι κάμερες, ποια κομμάτια της διαδικασίας θα μεταδοθούν».

Το 2012, η Denver Post υπερασπίστηκε το ότι επετράπησαν κάμερες σε δικαστικές αίθουσες όπου διεξάγονταν δίκες μεγάλου ενδιαφέροντος για το κοινό όπως εκείνη του εκτελεστή της Αουρόρα, επιχειρηματολογώντας ότι οι πολίτες έχουν το δικαίωμα να γνωρίζουν τι συμβαίνει όταν μια υπόθεση έχει γίνει τόσο μεγάλη είδηση στα MME.

Αλλά ενώ η Sandy Phillips δεν μισεί τα μέσα ενημέρωσης, είναι δύσπιστη όσο αφορά στο τόσο μεγάλο ενδιαφέρον για τη δίκη ενός άνδρα που κατηγορείται ότι σκότωσε την κόρη της.

«Δεν πιστεύω ότι κάποιος κάνει κάτι για να μας βλάψει σκόπιμα. Κάνουν τη δουλειά τους. Καλύπτουν την υπόθεση» είπε. «Αλλά όταν φύγει από τη μέση η ανθρώπινη πλευρά της ιστορίας και γίνει απλώς κομμάτι εντυπωσιασμού, τότε αυτό είναι το επικίνδυνο».

Ανησυχεί για το μήνυμα που στέλνει στον κατά συρροή δολοφόνο, ο οποίος πήρε τη ζωή της κόρης της και για το μήνυμα που στέλνει στους μελλοντικούς δράστες τέτοιων εγκλημάτων.

«Όλοι γνωρίζουμε ότι σε κάποιο βαθμό αυτό είναι μέρος του σχεδίου του δολοφόνου - να αποκτήσει αυτή τη φήμη και τη δόξα κι αυτό είναι το τρομακτικό».

Ακολουθήστε το VICE στο Twitter,  Facebook και Instagram.