Ο CJ Jeff Γίνεται 19 Χρονών: Από τα Πάρτι στο Πάντειο Μέχρι τα Gigs στη Bραζιλία

Είναι ωραίο να συναντάς αισιόδοξους ανθρώπους στην Ελλάδα τα τελευταία χρόνια. Όχι ονειροπόλους ή ουτοπιστές. Απλώς, ανθρώπους που βλέπουν το ποτήρι μισογεμάτο κι όχι μισοάδειο - και, αν μη τι άλλο, το «ποτήρι» του clubbing στην Αθήνα φέτος, πρέπει να το δούμε μισογεμάτο. Από την αρχή της σεζόν, πάρτι ξεφυτρώνουν παντού, τα πραγματικά club πηγαίνουν αρκετά καλά και η ηλεκτρονική μουσική βρίσκει ξανά θέση στην αθηναϊκή νύχτα. Δεν ξέρω αν γίναμε πάλι 90s (μάλλον όχι), αλλά το rave είναι κάπου εδώ και πάλι.

Ο DJ και μουσικός παραγωγός CJ Jeff, ο άνθρωπος που έχει ταυτίσει το όνομά του με το nightlife της Πέμπτης στο αθηναϊκό clubbing, συμφωνεί με αυτήν την αισιοδοξία, πιστεύει ότι αυτή είναι μια καλή χρονιά για την Αθήνα. «Υπάρχουν πέντε μαγαζιά που πάνε πολύ καλά, όπως επίσης κάποια μεγάλα πάρτι που διοργανώνονται σε venues. Το βλέπω τόσο από την πλευρά των επιχειρηματιών, ταμειακά που λέμε, όσο και από άποψη κουλτούρας. Είχα χρόνια να δω υγιείς νυχτερινές επιχειρήσεις, τέτοια εποχή, πέρα από δυο-τρεις που υπάρχουν χρόνια - συνήθως, μετά τον Γενάρη, όσα καινούρια club είχαν ανοίξει στην αρχή της σεζόν, έκλειναν. Δεν θυμάμαι, πρόσφατα τουλάχιστον, να έχουμε πέντε club που μαζεύουν κόσμο από Πέμπτη μέχρι Κυριακή, κάθε μέρα. Επίσης, έρχονται καλά ονόματα DJ από το εξωτερικό. Υπάρχει, βασικά, η επιλογή να βγεις έξω», σημειώνει.

Ο CJ Jeff ίσως δεν είναι γνωστός σε όσους δεν είναι clubber. Πέρα από DJ και παραγωγός, ο κατά κόσμον Νίκος Ζαφείρης είναι CEO της δισκογραφικής εταιρείας Rhythmetic Records, που «τρέχει» μαζί με τον φίλο και συνεργάτη του, επίσης DJ και παραγωγό, Θοδωρή Τριανταφύλλου. Το μότο της Rhythmetic -«Music for dark clubs and sunny beaches» (Μουσική για σκοτεινά club και ηλιόλουστες παραλίες)»- είναι ο καλύτερος τρόπος για να τον περιγράψεις μουσικά, ώστε να αποφύγεις να του βάλεις μια ταμπέλα τύπου «deep house», που του ταιριάζει, αλλά δεν είναι πλήρως αντιπροσωπευτική.

Ο Jeff συμπληρώνει φέτος σχεδόν μια 20ετία ζωής μέσα στα DJ booth της Ελλάδας και του εξωτερικού -από 19 ετών- και αναμφισβήτητα θέτει γερές βάσεις, για να κερδίσει κάποια στιγμή μια θέση στο hall of fame του clubbing στη χώρα μας. Το πάρτι για τα 19 χρόνια CJ Jeff, που θα γίνει το Σάββατο 10 Μαρτίου στην Ypoga, ήταν η καλύτερη αφορμή και το κατάλληλο timing ώστε να τον συναντήσω και να ακούσω ιστορίες από όλα αυτά τα χρόνια.

Πίσω στα 90s, στα πρώτα του βήματα ως DJ (αρχικά ξεκίνησε ως manager/promoter κάποιων πάρτι), υπήρχε το εξής παράδοξο, όπως λέει: «Η dance κουλτούρα δεν ήταν γνωστή, ούτε καν σε φάση του τι κάνει ένας DJ. Η έννοια DJ πέρασε στη συνείδηση του κοινού στις αρχές των 00s, κυρίως μετά την εμφάνιση του DJ Tiesto στην τελετή έναρξης των Ολυμπιακών Αγώνων στην Αθήνα, το 2004. Παρόλα αυτά, χωρίς αυτό το hype που υπάρχει σήμερα, υπήρχαν πέντε περιοδικά, τέσσερα ραδιόφωνα και δέκα μαγαζιά ένδυσης που αφορούσαν αυτήν την κουλτούρα. Τώρα που αυτή η μουσική έχει γίνει της μόδας, δεν έχουμε αυτά τα μέσα - έχουν κλείσει τα περιοδικά, τα ραδιόφωνα και τα μαγαζιά με τα ρούχα».

Μιλάμε, βέβαια, για μια άλλη εποχή - εντελώς άλλη. Δεν θα σταθώ στη διαφορετική κοινωνικοπολιτική κατάσταση της Ελλάδας. Και μόνο η απουσία Διαδικτύου είναι αρκετή, για να περιγράψει το χάσμα με το σήμερα. «Τότε, το κόστος, έστω για ένα πάρτι, ήταν μεγάλο. Έπρεπε να πληρώσεις γραφίστα να σου φτιάξει την αφίσα ή το flyer, να πληρώσεις για τις εκτυπώσεις, να πληρώσεις για να κολλήσει κάποιος τις αφίσες και πάει λέγοντας. Τώρα, με ένα post στα social media και λίγα ευρώ για να το προωθήσεις, γνωστοποιείς οποιοδήποτε event», λέει ο Jeff, αναπολώντας εκείνες τις εποχές ως προς τον ρομαντισμό που υπήρχε.

Το πρώτο πάρτι στο οποίο ο Jeff βρέθηκε πίσω από τα decks ήταν στο Ζοο, στην Αθήνα και αμέσως μετά ήρθαν δύο προτάσεις, για το Cavo στη Μύκονο και το U-matic στην Αθήνα. Νιώθει πολύ τυχερός που έζησε την εποχή του U-matic, από άποψη εμπειρίας, τόσο με τα πάνω, όσο και με τα κάτω εκείνης της εποχής. «Ήταν σαν να μην ήξερα κολύμπι και να με πέταξαν στη θάλασσα – ευτυχώς, κολύμπησα. Στο Cavo, επίσης, αν δεν έπαιζες καλά, μπορεί να σε γιούχαραν - με τα βινύλια δεν υπήρχε περιθώριο λάθους. Τελικά, όμως, μου βγήκε σε καλό. Δεν ήταν -τόσο ή μόνο- θέμα ταλέντου. Έπρεπε να καταφέρεις να διαχειριστείς το άγχος του να παίζεις μπροστά σε τόσο κόσμο που δεν συγχωρούσε λάθη. Τότε, όλοι ήταν στραμμένοι στον DJ, δεν υπήρχαν smartphones. Ήμουν ένας από το κοινό, όμως, ένας clubber. Τους ένιωθα», λέει.

Οι δίσκοι από βινύλιο, στους οποίους αναφέρθηκε, είναι ένα φετίχ για τους πιο παλιούς, ψαγμένους ή έμπειρους clubber - και ο λόγος που κάποιοι σήμερα μπορεί να κράξουν έναν DJ που παίζει με CD. Ο Jeff παίζει και με τους δύο τρόπους. «Είμαι λάτρης του βινυλίου, γενικά του vintage. Επίσης, η ποιότητα ήχου ενός βινυλίου δεν τίθεται υπό συζήτηση. Ωστόσο, πρέπει να είμαστε ρεαλιστές. Εννοώ ότι δεν μπορούν όλα τα μαγαζιά να υποστηρίξουν το βινύλιο. Θα σου πω μια ιστορία: Στο τελευταίο tour που έκανα με βινύλια, κουβαλούσα δύο τσάντες -μία με 90 δίσκους και άλλη μια μικρότερη-, λίγα ρούχα, για να αλλάζω στο αυτοκίνητο και ελάχιστα CD, σαν backup, σε περίπτωση που πήγαινε κάτι στραβά με τα βινύλια. Σε πληροφορώ ότι από τα 70 gigs που έκανα εκείνο το καλοκαίρι, μόνο επτά-οκτώ μαγαζιά είχαν πικάπ, ώστε να μπορώ να παίξω με τους δίσκους μου - είναι δώρον άδωρο», τονίζει.

Η αλήθεια είναι ότι ένα μεγάλο μέρος των σημερινών 25άρηδων clubber της Αθήνας, γνωρίζουν τον Jeff από το Dybbuk. Το ιστορικό πια club που μετρά οκτώ και κάτι χρόνια ζωής και σήμερα βρίσκεται στη Σταδίου 7, είναι ο «ναός» του. Αποτελεί μέρος του από την πρώτη μέρα λειτουργίας του. Εκεί, επίσης, κατάφερε να μετονομάσει τις νύχτες της Πέμπτης σε Jeffdays και να τις κάνει το νέο Σάββατο στην πόλη. «Είμαι μέρος του Dybbuk και το Dybbuk, αντίστοιχα, είναι κομμάτι της ζωής και της καριέρας μου». Για το πώς ξεκίνησε αυτή η συνεργασία, η μακροβιότερη της καριέρας του ως τώρα και μια από τις μακροβιότερες μεταξύ DJ και club στην Ελλάδα, λέει: «H Έφη Μωράκη (η γυναίκα πίσω από το Dybbuk) με είχε ακούσει ένα καλοκαίρι στο Mamacas όπου έπαιζα τότε και της άρεσα. Αρχικά, συνεργαστήκαμε σε ένα μαγαζί το οποίο διατηρούσε τότε στη Μύκονο. Μετά από λίγο καιρό, την ενημέρωσα για έναν ανεκμετάλλευτο χώρο που υπήρχε στο Κολωνάκι, το παλιό Plus X, όπου έπαιζα την προηγούμενη σεζόν και είχε κλείσει. Ήρθε Αθήνα, είδε τον χώρο, της άρεσε και τον πήρε. Έτσι απλά. Έτσι γεννήθηκε το Dybbuk, μεσ’ στην τρέλα και έτσι κρατιέται. Μπορεί να διαφωνούμε πολλές φορές με την Έφη σε πράγματα που συζητάμε σχετικά με το Dybbuk, αλλά γίνεται πάντα για το καλό αυτού του ζωντανού οργανισμού, όπως το χαρακτηρίζουμε πλέον», λέει.

Οι διαχρονικές και επιτυχημένες Πέμπτες του στο Dybbuk, για τις οποίες είναι τόσο γνωστός, η αλήθεια είναι ότι έχουν μια ιστορία που ξεκινά πριν από πολλά-πολλά χρόνια. Τότε που ήταν ακόμη φοιτητής κοινωνιολογίας στο Πάντειο Πανεπιστήμιο. Τότε, λοιπόν, διοργάνωνε κάποια πάρτι ηλεκτρονικής μουσικής - τα πρώτα που έγιναν στον χώρο του Πανεπιστημίου. Δεν έπαιζε ο ίδιος μουσική -ήταν manager-, αλλά ένας φίλος του, που σήμερα είναι σκηνοθέτης. Εκείνα τα πάρτι ονομάζονταν Electricity, τίτλο που έδωσε έπειτα στις πρώτες Πέμπτες του στο Dybbuk.

Αλήθεια, νιώθει πως έχει μεγαλώσει ή παραμένει ένας raver, όπως παλιά; «Κάνω τα ίδια και χειρότερα που έκανα μικρότερος. Έχω το ίδιο πρόγραμμα, μόνο που τώρα βρίσκομαι πίσω από τα decks συνήθως. Κάνω, όμως, χαρντκορίλες - κυρίως σε επίπεδο ταξιδιών/tour. Έχω πάει Βραζιλία και έχω κάνει τρία gigs μέσα σε ένα διήμερο. Έχω πάει Νέα Υόρκη για να παίξω και έχω γυρίσει την ίδια μέρα», απαντά, δίνοντάς μου να καταλάβω τη ζόρικη πλευρά των ταξιδιών ενός DJ. Εδώ, αξίζει να αναφερθεί ότι ο Jeff έπαιξε πρόσφατα, τον Γενάρη, σε ένα από τα πιο γνωστά club του κόσμου, το Fabric του Λονδίνου, μαζί με τον Dennis Ferrer. Κατά τα άλλα, κάνει ακόμη clubbing όποτε έχει χρόνο, με το Βερολίνο -προφανώς- να αποτελεί έναν πολύ αγαπημένο του μουσικό προορισμό.

Σε συνέχεια όσων λέγαμε πιο πάνω περί βινυλίων και λατρείας για το vintage, ο Jeff έχει κατηγορηθεί από «παλιούς» clubber ότι έγινε mainstream - μεγάλη κουβέντα. «Θέλω να στρατεύω καινούριο κόσμο στην κουλτούρα μας και η μουσική που παίζω μπορεί να το κάνει αυτό. Δεν είναι τόσο σκληρή ή περίεργη. Είναι μουσική που ακόμη και ένας μη clubber μπορεί να καταλάβει αν είναι καλή ή κακή. Είναι ένας τρόπος να φέρω νέο κόσμο στη φάση μας. Από εκεί και πέρα, είναι στο χέρι σου να τον διατηρήσεις», επισημαίνει.

VICE Video: H Λένα Πλάτωνος Μιλάει για τον Χατζιδάκι, τη Διασημότητα και το LSD

Παρακολουθήστε όλα τα βίντεo του VICE, μέσω της νέας σελίδας VICE Video Greece στο Facebook.

Τον ρωτώ πώς θα ήθελε να τον βρει η 20ετία της καριέρας του και απαντά με ευκολία ότι θα ήθελε λιγότερο άγχος, κυρίως «επειδή ανεβαίνουν οι προσδοκίες, μέσα από τα ολοένα και περισσότερα gigs που παίζω πλέον στο εξωτερικό». Όπως λέει, «υπάρχουν βράδια που δεν κοιμάμαι, επειδή μπορεί να μην μου έχουν απαντήσει για ένα demo που έχω στείλει», αναφερόμενος στην ιδιότητά του ως μουσικός παραγωγός. Την ώρα που μου λέει αυτό, όμως, θυμάται την εποχή που για να στείλεις σε κάποιον μια παραγωγή σου να ακούσει, έπρεπε να τον ψάξεις και να τον βρεις μέσα από το MySpace, να περάσουν μήνες ανταλλαγής μηνυμάτων και να ρισκάρεις να εκδώσεις τη δουλειά σου σε βινύλιο, με το κόστος που αυτό συνεπαγόταν, κάτι που σήμερα έχει καμφθεί με το ελεύθερο upload που κυριαρχεί στο Διαδίκτυο. «Βέβαια, το κόστος τότε σήμαινε ταυτόχρονα έναν έξτρα έλεγχο ποιότητας της δουλειάς από μέρους σου. Με άλλα λόγια, αν δεν ήσουν σίγουρος για αυτό που έχεις δημιουργήσει, δεν ρίσκαρες να χαλάσεις, για παράδειγμα, 1.000 ευρώ, για να βγάλεις μόλις 300 βινύλια, με αποτέλεσμα να κυκλοφορούν οι πραγματικά καλές δουλειές», λέει.

Με το άγχος, πάντως, έχει συμφιλιωθεί πλέον. Βρίσκει το κοντρόλ του μέσα από τα δύο βασικά χόμπι του: το διάβασμα και το θέατρο - την εβδομάδα που κάναμε τη συνέντευξη, είχε ήδη κανονίσει να παρακολουθήσει τέσσερις θεατρικές παραστάσεις.

Κλείνοντας τη σύντομη κουβέντα μας, αφήνω εδώ ένα πρόσφατο σχόλιο κάτω από μια εικόνα στο προφίλ του Jeff στο Instagram: «ό,τι κομμάτι και να παίξει, θα σε κάνει να νιώσεις το συναίσθημα που ένιωσε ο ίδιος, όταν το πρωτοάκουσε».

Περισσότερα από το VICE

Έμπειροι Clubber σε Συμβουλεύουν τι να Φας Όταν Είσαι Χάλια Μετά από Πάρτι

Ζωντανοί-Νεκροί σε Ψυχιατρική Κλινική: Φωτογραφίες του Ένοχου Μυστικού της Ελληνικής Κοινωνίας

Ο Dino MFU Είναι το Success Story Ενός Βοηθού Σερβιτόρου που Έγινε DJ στα Καλύτερα Κλαμπ