Υγεία

Φθηνοί Άνθρωποι Πωλούν Ακριβά Φάρμακα

Μια ένσταση των «Γιατρών Χωρίς Σύνορα» επαναφέρει το ζήτημα της επιθετικής τιμολόγησης από πλευράς φαρμακοβιομηχανιών.
29 Μάρτιος 2017, 5:30am

Υπολογίζεται ότι 80 εκατομμύρια άνθρωποι, σε όλο τον κόσμο, δίνουν καθημερινά έναν άνισο αγώνα απέναντι στη σιωπηλή νόσο της ηπατίτιδας C. Από αυτούς, περίπου 700.000 χάνουν τη ζωή τους, ετησίως, εξαιτίας του ιού, την ώρα που η πρόσβαση σε προσιτές θεραπείες χάνεται σε ένα δαιδαλώδη λαβύρινθο κερδοσκοπίας, εκμετάλλευσης και δυσθεώρητων χρεώσεων από πλευράς φαρμακοβιομηχανιών. Τις προάλλες, η διεθνής ανθρωπιστική οργάνωση «Γιατροί Χωρίς Σύνορα» γνωστοποίησαν από κοινού με τους «Γιατρούς του Κόσμου», πως κατέθεσαν ενστάσεις κατά του διπλώματος ευρεσιτεχνίας του φαρμάκου «sofosbuvir» στο Ευρωπαϊκό Γραφείο Διπλωμάτων Ευρεσιτεχνίας. Σύμφωνα με στελέχη της οργάνωσης, το μονοπώλιο της φαρμακευτικής εταιρείας «Gilead», εμποδίζει την πρόσβαση σε προσιτή θεραπεία σε εκατομμύρια ανθρώπους.

Η συζήτηση διεξάγεται με όρους χρηματιστηρίου, συνδέουμε δηλαδή τα φάρμακα με τους κανόνες της αγοράς

Το «sofosbuvir» είναι ένα από τα αντιιικά απευθείας δράσης που κυκλοφόρησαν τα τελευταία χρόνια και όπως επισημαίνουν οι ειδικοί έχει αυξήσει θεαματικά τα ποσοστά ίασης. Το πρόβλημα είναι πως ο φαρμακευτικός κολοσσός χρεώνει περισσότερο από 50.000 ευρώ μια θεραπεία 12 εβδομάδων. Την ίδια στιγμή, όπως αναφέρουν χαρακτηριστικά οι «Γιατροί Χωρίς Σύνορα», στις Ηνωμένες Πολιτείες η τιμή για κάθε χάπι είναι περίπου 1.000 δολάρια, ενώ το κόστος παραγωγής δεν ξεπερνά το ένα δολάριο. Ευλόγως, κάθε νοήμον άνθρωπος αναρωτιέται πόσο ωφέλιμο είναι ένα φάρμακο, το οποίο θεραπεύει μεν μια ασθένεια, αλλά οι άνθρωποι που το χρειάζονται δεν μπορούν να το αγοράσουν; Η συζήτηση ασφαλώς δεν είναι καινούρια -ανάλογα ερωτήματα τίθενται καθημερινά χωρίς ποτέ να απαντηθούν επί της ουσίας. Το βέβαιο είναι ένα: η πρόσβαση σε προσιτά φάρμακα έχει αναχθεί στις μέρες μας σε κυρίαρχο ζήτημα που μας αφορά όλους. Ασθενείς και υγιείς.

Ασφαλώς, το κοινό μέτωπο των φαρμακοβιομηχανιών αναπτύσσει τη δική του επιχειρηματολογία. Τι λέει; Πως δεν μπορεί να αποφύγει τις υψηλές τιμές των φαρμάκων διότι αν δεν αποσβέσει τα κόστη, θα υποχωρήσει το κεφάλαιο και συνεπώς δεν θα μπορεί να επενδύσει στην έρευνα και την καινοτομία στο μέλλον. Η συζήτηση, όπως γίνεται εύκολα αντιληπτό, διεξάγεται καθαρά με όρους χρηματιστηρίου, συνδέουμε δηλαδή τα φάρμακα με τους κανόνες της αγοράς λες και πρόκειται για τυποποιημένα καταναλωτικά προϊόντα και όχι για κοινωνικά αγαθά από τα οποία εξαρτάται η δημόσια υγεία. Φυσικά, ουδόλως ενδιαφέρουν αυτοί οι ανέξοδοι «ρομαντισμοί», τα λευκά κολάρα του χρηματοπιστωτικού τομέα, οι οποίοι σπεύδουν στο χρυσοφόρο τομέα της υγείας για να κερδοσκοπήσουν χωρίς συστολές στην πλάτη εκατομμυρίων ασθενών. Δεν έχει περάσει πολύς καιρός από την ημέρα που ο «πιο αντιπαθητικός άνθρωπος του πλανήτη», ο πρώην διαχειριστής αμοιβαίων κεφαλαίων, Martin Shkreli, πήρε ένα φάρμακο που μετρούσε έξι δεκαετίες ζωής, το Daraprim, και αύξησε την τιμή του από τα 13 δολάρια στα 750 ανά χάπι.

«Η κατοχύρωση της πατέντας, όπως λειτουργεί συνήθως στη βιομηχανία φαρμάκων, σημαίνει εξαιρετικά υψηλές τιμές στα φάρμακα, οι οποίες δεν έχουν καμία σχέση με το πραγματικό κόστος παραγωγής και διάθεσης. Η υψηλή τιμή από τη μεριά της καθορίζει την περιορισμένη πρόσβαση σε θεραπεία καθώς πλήττει πρωτίστως τους πιο ευάλωτους πληθυσμούς και τα Συστήματα Υγείας των χωρών, ιδίως εκείνων των κρατών που βρίσκονται σε οικονομική κρίση» λέει σήμερα ο Απόστολος Βεΐζης, γιατρός και Διευθυντής Προγραμμάτων του ελληνικού Τμήματος των «Γιατρών Χωρίς Σύνορα». Πράγματι, είναι πιο ξεκάθαρο από ποτέ πως τα αστρονομικά κόστη των νέων θεραπειών, ειδικά σε ασθενείς με χρόνιες παθήσεις, δεν είναι βιώσιμα, όχι μόνο στη χώρα μας αλλά σε πολλά κράτη-μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Αυτό που βαφτίζεται ως «έρευνα» και «ιατρική καινοτομία» είναι εν τέλει η σκληρή όψη μιας άνευ προηγούμενου λαφυραγωγίας και μάλιστα στον πλέον ευαίσθητο τομέα της κοινωνικής ζωής, αυτόν της υγείας. Φαρμακοβιομήχανοι τιμολογούν με ακραία επιθετικότητα απέναντι σε ανθρώπους που δίνουν μάχη για τη ζωή τους, καμαρώνουν για τις μετοχές που σκαρφάλωσαν στα ύψη, λες και είναι άτρωτοι, καταχρώνται ένα δημόσιο αγαθό και περιχαρακώνουν τα νόμιμα μονοπώλιά τους -στο τέλος της μέρας είναι απλώς φθηνοί άνθρωποι που πωλούν ακριβά φάρμακα.

Περισσότερα από το VICE

Ένα Απόγευμα στις Κερκίδες με τους Φιλάθλους και τη Γυναικεία Ομάδα του Αστέρα Εξαρχείων

Η Μέρα που Πέθανε ο Κορυφαίος Αθλητής του Κόσμου

Τι Μπορεί να Θεωρηθεί Πολιτικό Τραγούδι;

Ακολουθήστε το VICE στο Twitter , Facebook και Instagram .