Ένα Βράδυ στο πιο Underground Πάρτι σε μια Υπόγεια Διάβαση της Αθήνας

FYI.

This story is over 5 years old.

Stuff

Ένα Βράδυ στο πιο Underground Πάρτι σε μια Υπόγεια Διάβαση της Αθήνας

Ρίμες, μουσική, αλκοόλ και πάρτυ σε μια υπόγεια διάβαση της Συγγρού.
8.6.15

Κείμενο: Μελπομένη Μαραγκίδου

Πόσες ώρες άραγε έχω περάσει όσο ήμουν φοιτήτρια να συζητώ γύρω από το δίπολο δημόσιο - ιδιωτικό. Ξέρεις στο Πάντειο τέτοιες συζητήσεις είναι το φόρτε μας. Βάζαμε κάτω τους διάφορους φιλόσοφους, τα περί δημόσιας σφαίρας και ιδιωτικότητας και τους αλλάζαμε τα φώτα. Ήταν αυτές οι όμορφες ατέλειωτες «διαμάχες» που σε φτάνουν μέχρι το ξημέρωμα να λήγεις το ματς στις καθυστερήσεις χωρίς τελικό σκορ, γιατί το μάτι σου πλέον κλείνει από τη νύστα.

Αυτές τις συζητήσεις σκεφτόμουν καθώς επέστρεφα την Παρασκευή το βράδυ στη γειτονιά του Παντείου. Στην υπόγεια διάβαση επί της Συγγρού ακριβώς μπροστά από το Πανεπιστήμιο, οι Radical Breaks είχαν αξιοποιήσει το δημόσιο χώρο για να οργανώσουν ένα street party, έχοντας εμπνευστεί από τα block parties στις γειτονιές της Νέας Υόρκης.


Ακολουθήστε το VICE στην καινούρια μας σελίδα στο Facebook.


Ο Ολλανδός αρχιτέκτονας Herman Hertzberger, ορίζει το «δημόσιο» ως την «…περιοχή που είναι προσπελάσιμη από όλους ανά πάσα στιγμή και η ευθύνη για τη συντήρησή της είναι συλλογική». Αυτή ήταν και η κουλτούρα του πάρτυ την Παρασκευή το βράδυ. Προσπελάσιμο από όλους και με συλλογική την ευθύνη ότι ο χώρος θα διαφυλαχτεί στο ακέραιο.

Μεγάφωνα στη διαπασών (γιατί ποιον να ενοχλείς στην Συγγρού άλλωστε;), φώτα, μικρόφωνα, ραπ, χιπ χοπ, ρίμες, χορός, και αυτοσχέδιο μπαρ για να βγουν τα έξοδα του πάρτυ, με μπύρες στο 1€ και ποτά στα 3€. Ο κόσμος ανανεώνονταν συνεχώς, και η διάβαση γέμιζε εκτός των άλλων κι από περαστικούς που ξαφνιάζονταν και κάθονταν για μια μπύρα.

Οι Radical Breaks που αποτελούνται από τους Βδέλυγμα, Drugitiz και VoxPopuli είχαν φτιάξει το κατάλληλο σκηνικό. «Θέλαμε απλώς να οργανώσουμε ένα πάρτυ. Το γουστάρουμε αυτό το πράγμα. Γενικά το κόνσεπτ των πάρτυ που θέλουμε να κάνουμε -τουλάχιστον προς το παρόν- έχει να κάνει με την ιδέα του δημόσιου χώρου. Το να οικειοποιούμαστε κάποιους δημόσιους χώρους, όποιοι κι αν είναι αυτοί και να δημιουργούμε μία κατάσταση μέσα στην πόλη, προσβάσιμη σε όλους. Θέλουμε με ένα βιωματικό κοινωνικό τρόπο να επαναφέρουμε την έννοια της συνάθροισης στο δημόσιο χώρο. Το πρώτο πάρτυ είχε γίνει στις Εστίες στην Πολυτεχνειούπολη και το δεύτερο στην υπόγεια διάβαση του Παντείου», μου λέει ο Drugitiz από τους Radical Breaks.

Οι θαμώνες από τα strip clubs της Συγγρού κατά τη διάρκεια της βραδιάς, περνούσαν την διάβαση και κοιτούσαν απορημένοι. Υπήρχε μία τεράστια αντίθεση ανάμεσα σε αυτούς τους δύο «κόσμους». «Κακά τα ψέματα υπήρχε μία σύγκριση πολιτισμών. Από τη μία το ιδιωτικοποιημένο εμπόριο του σεξ κι από την άλλη μία ελεύθερη χρήση του χώρου. Μέσα σε ένα μικρό γεωγραφικό χώρο υπήρχαν δύο τελείως διαφορετικές καταστάσεις», σχολιάζει ο ο Drugitiz.

Αναρωτιέμαι όμως πόσο εύκολο είναι να οργανώσει κανείς ένα πάρτυ σε μία υπόγεια διάβαση; «Χρειάζεται τσαγανό και τύχη. Πρέπει να ξέρεις ότι θα αναλάβεις συγκεκριμένες ευθύνες που έχουν να κάνουν με την υπεράσπιση του χώρου από διάφορους οι οποίοι μπορεί να έρθουν να δημιουργήσουν προβλήματα. Ξέρεις τα πάρτυ είναι ένας χώρος που ο κόσμος θα έρθει να καταναλώσει αλκοόλ και διάφορα άλλα, και η κατάσταση είναι εύκολο να ξεφύγει. Επίσης πρέπει να διαχειριστείς την κατάσταση και σε σχέση με την αστυνομία, που μπορεί οποιαδήποτε στιγμή να σκάσει. Εκεί βασικά είναι που χρειάζεσαι την τύχη. Αυτή τη φορά έτυχε η αστυνομία να μην έρθει», μου λέει ο Drugitiz και συνεχίζει:

«Υλικοτεχνικά είναι πολύ απλή η υπόθεση. Κι αυτό είναι και το ωραίο. Δεν χρειάζεται να έχεις φάει τα χρόνια σου στην διοργάνωση event, στα PR κι όλα αυτά. Το νόημα είναι ότι απλά χρειάζεσαι μία καλή οργάνωση σε παρεϊστικο επίπεδο και το έχεις καταφέρει. Νοικιάσαμε τον ήχο, κάναμε κάποια κουμάντα με την κάβα και μετά κάναμε την προώθηση με διάφορους τρόπους όπως με αφισοκολλήσεις, μέσω ίντερνετ και στόμα με στόμα».

Το πάρτυ τελείωσε κατά τις 5.30 και τα μέλη της ομάδας κάθησαν μετά να καθαρίσουν τη διάβαση. «Δεν μπορείς να παρατήσεις τον χώρο στην τύχη του μετά με όλο το σκουπίδι που έχει μαζευτεί. Η ίδια η έννοια της οικειοποίησης ενός δημόσιου χώρου φέρει και μία αντίστοιχη ευθύνη. Δεν έχουμε μόνο δικαιώματα έχουμε και υποχρεώσεις. Δεν φταίνε και οι οδοκαθαριστές που θα ξυπνήσουν αξημέρωτα για να καθαρίσουν να τους φορτώσεις τον δικό σου χαβαλέ. Είναι ανεύθυνο», καταλήγει ο Drugitiz.

Ακολουθήστε το VICE στο Twitter, Facebook και Instagram.