FYI.

This story is over 5 years old.

News

Παιδιά Τριών Ετών με Κατάθλιψη

Η ζωή των νηπίων δεν είναι καθόλου εύκολη. Ωστόσο η κατάθλιψη στα παιδιά βοηθά την επιστήμη να κατανοήσει αυτήν την ψυχική νόσο.
Joel Golby
Κείμενο Joel Golby
24.11.14

Θα πίστευε κανείς ότι ένα 3χρονο πιτσιρίκι θα περνούσε εύκολα σήμερα. Για αρχή, έχουν όλα iPad. Παράδειγμα ο μικρός ξάδερφός μου με σκίζει στο Angry Birds, από το 2010. Και δεν είμαι ερασιτέχνης, παίζω το παιχνίδι όσο βρίσκομαι στο λεωφορείο και είμαι καλός.

«Joelistan» λέει (με φωνάζει Joelistan και κανείς στην οικογένεια δεν έχει καταλάβει γιατί). «Joelistan έχεις το Angry Birds, δεν το' χεις;» Και του λέω: «Ναι, στο κινητό μου». Και λέει: «Τότε, γιατί είσαι τόσο κακός σε αυτό;». Οπότε, όχι μόνο με κάνει σκόνη ένας 7χρονος στο Angry Birds, μου λέει ότι είμαι και ασήμαντος στην πορεία. Δεν πρόκειται να αγοράσω Lego σε αυτό το παιδί.

ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ

Ωστόσο το θέμα είναι ότι όταν ήμουν παιδί, ένα από τα αγαπημένα παιχνίδια μου ήταν ένας στρατιώτης γύρω από τον οποίο τύλιγα ένα είδος αλεξίπτωτου και έπειτα τον έριχνα από τις σκάλες. Αιωρούνταν για λίγο και τρία δευτερόλεπτα μετά έπεφτε στο πάτωμα. Στη συνέχεια κατέβαινα τα σκαλιά, τον ξετύλιγα και έκανα πάλι το ίδιο. Η δεκαετία του '90 ήταν χάλια και δεν πρέπει να ξαναγυρίσει.

Οπότε διαβάζοντας σήμερα ότι μικρά παιδιά, ακόμα και τριών ετών, μπορεί να έχουν κατάθλιψη, ξανασκέφτομαι εκείνο το ηλίθιο μικρό στρατιωτάκι και υποθέτω: Λοιπόν, ναι, αυτό έχει ένα νόημα. Και μετά κοιτάω τον σημερινό 3χρονο που είναι καλύτερος στο να χειρίζεται το Skype από ότι εγώ και σκέφτομαι: Για βάστα, αυτό το σκατό ζει στο μέλλον και δεν το ξέρει καν.

Όμως τα παιδιά πιέζονται από πολλές πλευρές σήμερα. Πρέπει να φάνε πολύ περισσότερο κινόα από αυτό που έδιναν σε μένα όταν ήμουν τριών. Ήδη από την προσχολική ηλικία μπαίνουν σε μια εργοστασιακού τύπου εκπαιδευτική διαδικασία, με κάθε Β΄ στον έλεγχο να θεωρείται ως ακόμα ένα καρφί στο φέρετρο της μελλοντικής καριέρας τους. Επίσης, ζούμε σε πολύ πιο μικροφοβιακή εποχή. Πώς μπορείς να είσαι ευτυχισμένος, εάν η μαμά σου δεν σε αφήνει να παίξεις με κανέναν ψόφιο αρουραίο; Εάν βρεις ψόφιο αρουραίο πρέπει να τον κουνήσεις με το ξύλο. Αυτός είναι ο κανόνας.

Ας ρίξουμε μια ματιά λοιπόν σε αυτή τη νέα μελέτη που υλοποιήθηκε από το Πανεπιστήμιο Washington στο Σεντ Λούις, και διαπίστωσε ότι η φυσιολογική ανατομία των παιδικών εγκεφάλων μπορεί να δώσει στοιχεία για το πώς η νόσος μπορεί να αναπτυχθεί αργότερα στη ζωή.

Photo via Flickr user Allie

Σύμφωνα με το BUPA, ένα στα δέκα παιδιά θα εμφανίσει κατάθλιψη πριν από την ηλικία των 18 ετών - μερικές φορές θα αναρρώσει σε λιγότερο από τρεις μήνες και κάποιες φορές ποτέ. Στις ΗΠΑ εκτιμάται ότι το 2,1% των παιδιών ηλικίας 3-17 ετών υποφέρουν από την ασθένεια με τον ένα ή τον άλλον τρόπο και στη Βρετανία οι στατιστικές δείχνουν πως νοσεί περίπου το 19% των ενηλίκων. Πρόκειται για πολλούς ανθρώπους, νέους και ηλικιωμένους, οι οποίοι αδυνατούν και να σηκωθούν από το κρεβάτι.

Ωστόσο ερευνητές, υπό τον δρ. Andrew Belden, που μελετούν την προσχολική ηλικία, ανακάλυψαν ότι το τμήμα του εγκεφάλου που μπορεί να προβλέψει με αξιοπιστία τους μελλοντικούς κινδύνους εμφάνισης της νόσου είναι η δεξιά πρόσθια περιοχή της Νήσου. Και εστίασαν στο πως η κατάθλιψη και η ενοχή παρέμειναν στα παιδιά καθώς μεγάλωναν, ιδιαιτέρως εάν εμφάνιζαν σημάδια της μίας ή της άλλης σε μικρή ηλικία.

ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ

«Ένα παιδί με παθολογική ενοχή μπορεί να μπει σε ένα δωμάτιο και να δει μια σπασμένη λάμπα, για παράδειγμα, και ακόμα κι αν το παιδί δεν την έσπασε, να αρχίσει να απολογείται» είπε ο Belden. Αυτή είναι πολύ χρήσιμη πληροφορία για μένα, επειδή είμαι πολύ αδέξιος και έχω σπάσει περισσότερες από μια λάμπα σε πάρτι στη ζωή μου.

Πολύ περισσότερο όμως, είναι μια χρήσιμη μελέτη για εκείνους οι οποίοι προσπαθούν να κατανοήσουν βαθύτερα μια ασθένεια που επηρεάζει τόσους πολλούς ανθρώπους κάθε μέρα. Έχοντας μελετήσει και αναλύσει τη συμπεριφορά 129 παιδιών, ηλικίας 3-6, -47 από τα οποία έχουν διαγνωστεί με κατάθλιψη και 82 που δεν έπασχαν από αυτή- οι ερευνητές εντόπισαν δυο κοινά στοιχεία στα παιδιά που παρέμειναν καταθλιπτικά στην αρχή της εφηβείας: μια σαφώς μικρότερη δεξιά πρόσθια περιοχή της Νήσου του εγκεφάλου (η νήσος του εγκεφάλου είναι μια περιοχή στον φλοιό, ανάμεσα στα ημισφαίρια) και στο 55% των περιπτώσεων κάποια βαθιά και παθολογική ενοχή για όλες εκείνες της λάμπες που εξακολουθούν να σπάνε.

Ο Belden εκτιμά ότι αυτή η έρευνα τον φέρνει πιο κοντά στην απάντηση του ερωτήματος του «ενός εκατομμυρίου δολαρίων» για την κατάθλιψη: Μια μικρότερη Νήσος προοιωνίζει μια καταθλιπτική και ενοχική ζωή ή η ύπαρξη κατάθλιψης και ενοχής από μικρή ηλικία καταστέλλει και στρεβλώνει αυτή τη μικρή φωλιά των εγκεφαλικών κυττάρων; Μια πολύ καλή ερώτηση που πραγματικά κανείς δεν μπορεί να απαντήσει αυτή τη στιγμή.

Όμως τι σημαίνουν όλα αυτά για σένα, εάν είσαι ήδη ένα ενήλικο καταθλιπτικό άτομο; Επιστροφή στην εποχή που ήσουν παιδί, μάγκα μου. Ή για να το κάνουμε λίγο πιο ρεαλισιτκό, συνέχισε να τρως δημητριακά για βραδινό και κάνε ότι γουστάρεις. Κατάλαβε ότι έκαναν μια ανακάλυψη για την ψυχική υγεία που συνδέει τον…σκληρό δίσκο του εγκεφάλου με μια ασθένεια που το επηρεάζει.

Ακολουθήστε το VICE στο Twitter, Facebook και Instagram.