FYI.

This story is over 5 years old.

Ο Travis Barker Απλώς Συνεχίζει

«Δεν μπορώ να ξεκουραστώ ούτε για μια μέρα, χωρίς να είμαι στο στούντιο. Aυτός είμαι» λέει ο Travis Barker
SB
Κείμενο Steve Baltin
22.3.14

«Δεν μπορώ να ξεκουραστώ ούτε για μια μέρα, χωρίς να είμαι στο στούντιο, απλώς αυτός είμαι» λέει ο Travis Barker, καθισμένος σε ένα καναπέ στο λόμπι του ξενοδοχείου Austin, πίνοντας μια γουλιά καφέ, με τον σωματοφύλακα πίσω του και τραβώντας φωτογραφίες συνεχώς κατά τη διάρκεια της ημίωρης συζήτησης μαζί του.

Για τον Barker, αυτό το ανήσυχο πνεύμα υπάρχει σε όλες τις εκφάνσεις της επαγγελματικής ζωής του. Στο Austin θα είναι για δυο μέρες για να παίξει με τον Yelawolf σε ένα σόου, το οποίο ο Barker επιμελείται στο πλαίσιο του εορτασμού για τα 15α γενέθλια της σειράς ρούχων  Famous Stars And Stripes, αμέσως μετά θα πάει στο Λ.Α για να δουλέψει στο Musinkfestival, το οποίο επιμελείται επίσης.

ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ

Το τριήμερο φεστιβάλ στο So Cal αυτό το σαββατοκύριακο είναι μια γιορτή της μουσικής (συμπεριλαμβανομένης μιας παράστασης από τους Transplants του Barker), των τατουάζ, και των αυτοκινήτων. «Περιλαμβάνει ότι αγαπώ: τη μουσική, τα αυτοκίνητα και τα τατουάζ. Οπότε ήταν πολύ εύκολο για μένα να θέλω να είμαι μέρος του» λέει ο Barker

Η αγάπη του για τα τατουάζ, η επικείμενη αυτοβιογραφία που αναμένεται να κυκλοφορήσει τον Ιούνιο, τα τρία νέα άλμπουμ, συμπεριλαμβανομένου του τελευταίου με νέα μουσική από τους blink-182, και το γεγονός ότι έχει αρχίσει να αντιμετωπίζει τις συνέπειες του αεροπορικού δυστυχήματος, το 2008, όπου πέθαναν τέσσερα άτομα, είναι μόνο μερικά από τα πολλά θέματα με τα οποία καταπιάνεται στην αποκαλυπτική κουβέντα μας ο Barker καθώς τα λέει μαζί μου και με ένα φίλο.

Noisey: Αυτή είναι η πρώτη χρονιά που δουλεύεις με το Musink, πόσο εμπλέκεσαι καθημερινά με την επιμέλεια του;

TravisΦίλε, όσο προχωράμε προς την ημέρα της έναρξης, κάθε μέρα θα με πάρουν για να μου πουν «Τι νομίζεις για αυτό;». Πάντως ασχολήθηκα πολύ και ο TechN9neείναι αγαπημένος φίλος. Προσέγγισα τον Bill από τους Descendants και τον ρώτησα εάν θα έπαιζαν, δηλαδή σχεδόν όλους. Ο φίλος μου έκλεισε τους Gorilla Biscuits και εγώ δεν είχε τύχει να τους δω ποτέ. Σαν παιδί μεγάλωσα με ακούσματα straight-edge που όλα ήταν  hardcore, οπότε αυτό σήμαινε ότι μπορούσα και να τους πείσω να παίξουν. Στην πραγματικότητα με άφησαν να αποφασίσω το ποιος θα παίξει. Και όλοι οι φίλοι μου οι δερματοστίκτες εμπλέκονταν ήδη, οπότε με αυτό δεν είχα να κάνω κάτι άλλο.

ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ

Πόσο κοντά είναι αυτό το καλλιτεχνικό πρόγραμμα με το φεστιβάλ που ονειρεύεσαι;

Μερικές φορές θα μπορούσε και να είναι χάλια εάν πρόκειται για το φεστιβάλ που ονειρεύεσαι, σωστά; Αλλά ευτυχώς δεν λειτούργησε με όλες τις μπάντες. Έπρεπε να περάσουμε από κάποια στάδια: θέλουμε αυτόν αλλά δεν είναι διαθέσιμος, οπότε ας καλέσουμε αυτόν. Αλλά είχε αποτέλεσμα καλά. Όπως για παράδειγμα, η μέρα των Transplants, δεν θέλαμε να είναι απλώς μια κανονική πανκ ροκ ημέρα, γιατί οι Transplants μπορούν να τη μοιραστούν με τόσες άλλες μπάντες γιατί τα είδη της μουσικής κατά κάποιο τρόπο  μπλέκονται μεταξύ τους. Οπότε το να έχω τους Tech και Rittz, που είναι καλοί φίλοι, έμοιαζε αυτονόητο. Και έπειτα όλες οι άλλες μέρες όπως των H2O, Strife και Judge on the Gorilla Biscuits είναι μες την τρέλα.

Λοιπόν, ποιοι είναι οι δερματοστίκτες που έχουν κάνει τα τατουάζ σου;

Ο [Mark] Mahoneyέκανε μέρος της δουλειάς μου. Μέρος των τατουάζ μου το έχασα στο αεροπορικό δυστύχημα αλλά πάντα συνεργαζόμουν με τον Mahoney, τον Mister Cartoon, ο οποίος είναι ο πραγματικά υπεύθυνος που αγάπησα ξανά το μαύρο και το γκρι, γιατί είχα ένα γκριζόμαυρο σχέδιο, ένα ή δύο από όταν ήμουν παιδί, αλλά μόνο όταν μεγάλωσα καθίσαμε με τον Toon και φτιάξαμε ένα σωρό, τα οποία και ερωτεύτηκα. Και έπειτα οι Franco Vescovi και Chuey Quintanar.

Υπάρχει κάποιο αγαπημένο τατουάζ;

Είναι σα να διαλέγεις το αγαπημένο σου παιδί, δεν μπορείς να το κάνεις. Όλα είναι σελίδες ενός λευκώματος για μένα. Εκτιμώ πως κάποιοι άνθρωποι κάνουν τατουάζ γιατί «Ω, φαίνεται σούπερ». Αλλά για μένα, όλα είναι ντοκουμέντα μιας περιόδου της ζωής μου. Όταν με ρώτησαν «Θα αφαιρούσες ποτέ κάτι;», είπα κάτι σαν «Αυτό είναι σα να σκίζεις μια σελίδα από το βιβλίο, δεν μπορείς να το κάνεις αυτό». Τουλάχιστον όσο με αφορά, το έκανα για κάποιο λόγο, δεν μπορώ απλώς να πω «Δεν μου αρέσει πλέον, θα το αφαιρέσω».

ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ

Για αυτό έχω μόνο τέσσερα, μου παίρνει πολύ καιρό για να αποφασίσω ποια θα είναι.

Ο Mahoney τα έκανε;

Ναι.

Είναι ο καλύτερος και όσο για τον χρόνο με τον Mark, όταν μιλάει μαζί σου αξίζει τον κόπο. Μόνο και μόνο για αυτό θα μπορούσα να γεμίσω όλο το σώμα μου με τατουάζ . Λέει τις καλύτερες ιστορίες, όπως για τότε που βρισκόταν σε τζετ και έκανε τατουάζ στον Biggie ενώ πετούσαν. Έχει τόσες πολλές. Ήταν ο κατάλληλος άνθρωπος για πολλά χρόνια, είναι μετρημένος, τον τιμώ κι αυτό είναι υπέροχο.

Ήμουν έτοιμος να πω ότι εδώ υπάρχει ένας τύπος που θα έπρεπε να γράψει βιβλίο και μετά θυμήθηκα ότι γράφεις βιβλίο.

Ναι. Δεν ήταν δύσκολο να γράψω, αλλά κολλούσα. Οι άλλοι θυμόντουσαν πράγματα που εγώ δεν θυμόμουν λόγω της ποσότητας των ναρκωτικών που έπαιρνα τότε. Η μνήμη μου ήταν τραυματισμένη. Έχω πολλά ένθετα πλαίσια στο βιβλίο μου, όπως με τους Skinhead Rob, Mark Hoppus, ή Tim Armstrong, με όλους τους φίλους μου όπου λέω τη δική τους πλευρά στην ιστορία επίσης. Και ήταν ενδιαφέρον γιατί το να διαβάζω τη δική τους πλευρά οδηγούσε στο να θυμηθώ «Αυτό συνέβη, κι αυτό». Και συνέβησαν πράγματα για τα οποία θα χρειαζόμουν κι άλλο χώρο στο βιβλίο. Μα κυριολεκτικά κάθε μέρα κάτι συμβαίνει όταν απλώς μπαίνω σε ένα ξενοδοχείο ή κάνω κάτι με τα παιδιά μου ή είμαι σε πρόβα και πρέπει να βιαστώ, τότε πιάνω το τηλέφωνο μου και το γράφω, γιατί κάτι καινούργιο γίνεται καθημερινά. Πλησιάζω στα τελευταία κεφάλαια, αλλά είχαμε μια εβδομάδα ανάπαυλα από το γράψιμο με τον Gavin [Edwards]. Στη διάρκεια της γέμισα με σημειώσεις ένα φάκελο, από πάνω μέχρι κάτω. Αλλά έχει πλάκα. Ήθελα να περιμένω να το κάνω όταν θα ήμουν νηφάλιος και δεν ήξερα εάν αυτό επρόκειτο ποτέ να συμβεί. Συνέβη όμως αργά ή γρήγορα γιατί είχα ένα σοβαρό πρόβλημα υγείας, οπότε ήταν τέλειος ο συγχρονισμός.

ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ

Υπήρχαν ιστορίες που έπεσαν στο τραπέζι και σε εξέπληξαν;

Δεν υπάρχει κάτι που το έχω ξεχάσει εντελώς, περισσότερο έχει να κάνει με όλα αυτά που ρίχνουν στο τραπέζι οι φίλοι μου για γεγονότα που συνέβησαν στη ζωή μου. Αλλά στο βιβλίο καταγράφονται όλα. Έχει στοιχεία για το πώς μεγάλωσα, το θάνατο της μητέρας μου όταν ήμουν σε μικρή ηλικία, από τη δουλειά μου ως σκουπιδιάρης στη Laguna Beach, την περίοδο που ζούσα σε ένα διαμέρισμα στούντιο με την πανκ ροκ μπάντα μου μέχρι την περιοδεία με τους Aquabats, που πήγα να καλύψω τη θέση στους Blink, για όσο ήμουν στους Blink. Μέχρι το φόβο μου να πετάξω για χρόνια, τους εφιάλτες που είχα ότι πετάω, έως το ότι ήμουν σε αεροπορικό δυστύχημα, η ανάρρωση μου, τα πάντα, είναι τρελό. Ήταν θεραπευτικό για μένα, γιατί είχα τόσα πολλά που χρειαζόμουν να τα βγάλω από μέσα μου και εκτός αυτού, στην πραγματικότητα δεν μιλάω για το αεροπορικό δυστύχημα μου παρά λέω «Ναι, ήμουν σε αεροπορικό δυστύχημα, ήταν απαίσια».

Ποια είναι μερικά από αυτά που έμαθες γράφοντας το βιβλίο;

Φίλε, νομίζω ότι γράφοντας τα όλα και μιλώντας με κάποιον για αυτό, με βοήθησε, γιατί διαφορετικά δεν θα το είχα κάνει ποτέ. Υπέφερα από μετα-τραυματικό στρες για λίγο καιρό και έχοντας την ενοχή του επιζώντος, είχαν μαζευτεί πάρα πολλά. Δεν κάθισα ποτέ να τα συζητήσω με ένα θεραπευτή ή κάποιον άλλον. Έτσι όλο αυτό ήταν τεράστιο βάρος στο στήθος.

Εσείς παιδιά δουλεύετε πάνω σε ένα νέο άλμπουμ των Blink, είδα στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.

ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ

Ετοιμαζόμαστε να το ξεκινήσουμε. Αυτή τη στιγμή κάνουμε ένα άλμπουμ με διασκευές με τους Transplants. Κάνουμε κάτι που το λέμε Τρίτες των Transplants και μαζευόμαστε για περίπου δύο ώρες κάθε Τρίτη και παίζουμε μια καινούργια διασκευή.

Ποια ήταν η πιο πρόσφατη που κάνατε;

Το«Gratitude» τωνthe Beastie Boys, ήταν φοβερό. Το να ακούω τον Tim [Armstrong] και τον Rob [Aston] να τραγουδάνε είναι ότι καλύτερο.

Υπάρχουν άλλα τραγούδια που θα ήθελες να κάνετε αλλά δεν τα έχετε δουλέψει για κάποιο λόγο;

Εμείς δεν θέλουμε να  διασκευάσουμε οτιδήποτε και να μοιάζει με την αρχική βερσιον. Το “Gratitude” είναι πιθανώς το πιο κοντά που έχουμε φθάσει, αλλά υποθέτω ότι υπάρχουν πράγματα που δεν αγγίζονται. Όπως μια φορά στο American Idol που κάναμε με την MaryJ. [Blige] τη διασκευή του “StairwayToHeaven”, ήμουν στη φάση «Ω, αυτό θα μπορούσε να είναι πραγματικά κακό ή πραγματικά καλό». Και η Mary είναι τόσο υπέροχη τραγουδίστρια και καταλαβαίνει τη μουσική και καταλαβαίνει τους Zeppelin και εκείνη την εποχή της μουσικής που έσκισε. Αλλά αυτό ήταν το πράγμα που με ανησύχησε. Οι Transplants, μπορούμε να κάνουμε σχεδόν τα πάντα. Σαν τίποτα να μην είναι εκτός ορίων. Θα μπορούσαμε πραγματικά να πειραματιστούμε με οποιοδήποτε είδος μουσικής και να μην αισθανθούμε εκτός τόπου και χρόνου.

Λοιπόν, υπάρχει ένα τραγούδι που είστε πραγματικά ενθουσιασμένοι να το δοκιμάσετε;

Υπάρχει ένα τραγούδι των Geto Boys που λέγεται “Fuck'Em” που δεν το έχουμε δοκιμάσει ακόμα, αλλά αυτό θα είναι φοβερό. Έχουμε πολλά με τα οποία παίζουμε, τίποτα δεν είναι προγραμματισμένο. Ας πούμε πως [η φίλη που παρευρίσκεται στη συνέντευξη] είναι στη μπάντα και πετάει ‘Μου αρέσει αυτό το τραγούδι’. Αντιδρούμε τύπου «Δε γαμιέται, ας το ακούσουμε, ας δούμε πως θα το επανερμηνεύσουμε».

ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ

Σκέφτομαι ένα τραγούδι του TomWaits

Αυτό θα ήταν ενδιαφέρον.

Μου αρέσει γιατί δεν θα το περίμενε κανείς. Δεν πιστεύω ότι κάποιος θα έπρεπε να διασκευάσει το “Stairway”, ωστόσο τουλάχιστον κανείς δεν θα περίμενε να το κάνει η Mary.

Ήξερε όλους τους στίχους. Με εντυπωσίασε που είχε τον τόνο ενός άλλου είδους μουσικής με το οποίο δεν ασχολείται πραγματικά και ήταν απλώς σούπερ. Το γράψαμε σε ένα δίωρο στο στούντιο.

Έχετε ιδέα πότε θα κυκλοφορήσει το άλμπουμ;

Το έχουμε συζητήσει «Να κυκλοφορούμε ένα τραγούδι ανά μερικές εβδομάδες ή να κάνουμε κάτι άλλο;». Αλλά νομίζω ότι τελικά θα κάνουμε ένα άλμπουμ και είτε θα το κυκλοφορήσουμε ανεξάρτητα ή μέσω της Epitaph.

Η συγγραφή του βιβλίου επηρέασε το γράψιμο της μουσικής σου καθόλου;

Δεν ξέρω εάν θα μπορούσα να την εφαρμόσω στη διαδικασία γραφής της μουσικής, γιατί είμαι στο στούντιο για το follow upτου solo album μου, Give The Drummer Some, αλλά πραγματικά δεν σχετίζονται αυτά τα δύο. Είναι απλώς διαφορετικό, είναι απίστευτα εξαντλητικές συναντήσεις όπου απλώς κάθεσαι και μιλάς με κάποιον, σου κάνουν ερωτήσεις και ξαναδιαβάζεις κεφάλαια και λες «Όχι, όχι, συνέβη κι αυτό». Για μένα είναι σα να ακούς ένα τραγούδι ξανά και ξανά και να λες «Αυτό θα έπρεπε να έχει γίνει σε αυτό το τραγούδι, αυτή η γέφυρα θα έπρεπε να ήταν μεγαλύτερη». Αυτό είναι κάτι που παρατήρησα γράφοντας το βιβλίο.

Άρα ίσως βοηθάει με τη διαδικασία της έκδοσης;

Ναι, για μένα που είμαι άνθρωπος της λεπτομέρειας, το βιβλίο μου είναι σαν άλμπουμ. Δεν είμαι 50αρης που μιλάει για πράγματα που συνέβησαν πριν από 30 χρόνια. Είναι όλα τόσα πρόσφατα ακόμα. Έτσι για μένα πρέπει να είναι σαν άλμπουμ, κάτι για το οποίο είμαι υπερήφανος και κάτι με όλα όσα ζω σε κάθε βήμα.

ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ

Μου αρέσει η ιδέα των βιβλίων  που έχουν σάουντρακ. Οπότε να ρωτήσω εάν ποτέ θα έκανες ένα για το βιβλίο;

Όταν ξεκινήσαμε τις Τρίτες των Transplants, σκεφτόμουν «Γαμώτο,γιατί να μην υπάρχει ένα σάουντρακ να κυκλοφορήσει μαζί του ή να μη βάλω ένα CD πακέτο;». Αλλά έχω προχωρήσει τόσο με το βιβλίο μου από ότι με ένα υποτιθέμενο άλμπουμ, οπότε ένα από τα δύο θα έπρεπε να το βιάσω για να γίνει. Υποθέτω ότι θα μπορούσα να το κάνω κι αργότερα.

Πότε κυκλοφορεί το βιβλίο;

Τον Ιούνιο. Πλησιάζει η ημερομηνία. Αυτή τη στιγμή, κάνω καλλιτεχνική δουλειά. Βασικά επικοινώνησα με τους Chuey, Franco, Skinhead Rob, Tim Armstrong, δηλαδή όλους τους φίλους μου που είναι καλλιτέχνες και τους ζήτησα να μου κάνουν κάποιο έργο για κάθε κεφάλαιο, μια και δεν θέλω σε κάθε κεφάλαιο να υπάρχουν κοινά πράγματα. Είναι μικρές λεπτομέρειες σαν κι αυτή, που θέλω να προσέξω.

Υπάρχουν ιδέες για το που πηγαίνεις μουσικά με το υλικό των Blink.  Ξέρω ότι θα πάτε στο Readingκαι το Leeds. Έχετε κάνει κάποια κουβέντα για το πότε θα τελειώσετε;

Ήθελα οπωσδήποτε καινούργια πράγματα, δεν έχουν καθοριστεί τα πάντα σχετικά με το πώς η μπάντα θα μπορούσε να ηχογραφήσει νέα πράγματα, οπότε είναι ένα είδος πρόκλησης.

Κρατάει τη μουσική σου φρέσκια το γεγονός ότι μπορείς να υλοποιείς όλα αυτά τα διαφορετικά πρότζεκτ;

Όταν ήμουν στην πατρίδα, έπαιξα ένα τραγούδι των Rusko, έπαιξα κάτι για τους Datsik, έπαιξα σε πολλά άλμπουμ όλη την εβδομάδα. Γιατί τελικά φίλε, για να γίνει η δουλειά με τους Blinkπρέπει τρεις άνθρωποι να είναι όλοι πρόθυμοι να ηχογραφήσουν και να γράψουν μουσική ταυτόχρονα. Εάν δεν μπορεί να συμβεί, αυτό δεν μπορεί να είναι το τέλος του κόσμου για μένα. Πρέπει να έχω άλλα πράγματα να κάνω γιατί διαφορετικά θα έβγαζα τα μάτια μου.  Οπότε το να είμαι με τους Transplants, να δουλεύω το solo album μου, μέχρι οι αστερισμοί να ευθυγραμμιστούν για τους Blink να μπουν στο στούντιο, με κρατάει απασχολημένο. Υποτίθεται ότι πρέπει να μπούμε πριν από το Reading ή το Leeds κάποια στιγμή, οπότε ας ελπίσουμε ότι θα συμβεί.