Άναυδοι έμειναν οι παρουσιαστές τηλεοπτικού πάνελ, την ώρα που ο Σταμάτης Γαρδέλης, αναφερόμενος στην υπόθεση του Πέτρου Φιλιππίδη, κατηγόρησε αναιδώς τις κοπέλες που κατήγγειλαν βιασμό από τον ηθοποιό.
«Δόξα τω Θεώ αποφυλακίστηκε. Μα είναι δυνατόν; Δεν ξέρω, έχω ενστάσεις. Για μένα είναι ο μεγαλύτερος ηθοποιός που έχουμε και έχει γίνει όλο αυτό το νοσηρό πράγμα και τον κρατάνε ενάμιση χρόνο μέσα».
Όχι, αυτή η φράση δεν είναι προϊόν φαντασίας, ούτε κάποιου είδους μαύρο χιούμορ. Είναι μία από τις ατάκες που ξεστόμισε ο Σταμάτης Γαρδέλης, σχολιάζοντας την υπόθεση του Πέτρου Φιλιππίδη. Μάλλον για τον κ. Γαρδέλη, το αντεπιχείρημα για το εάν κάποιος προέβη σε βιασμό, συνδέεται αποκλειστικά με το εάν είναι καλός στη δουλειά του. Ας τον ενημερώσει κάποιος ότι δεν του ζητήθηκε να ασκήσει θεατρική κριτική. Από πότε η επαγγελματική αναγνωρισιμότητα συγχέεται με το εκάστοτε ποινικό αδίκημα; Από πότε η αξία και η ηθική του καθενός, συνδέεται με το τι έχει επιτύχει στον επαγγελματικό τομέα;
Ναι, μπορεί εκείνοι που ανήκουν στην άρχουσα τάξη, η οικονομική και κοινωνική ελίτ, να βρίσκουν ενίοτε τρόπους διαφυγής ή να πέφτουν «στα μαλακά», όμως οι διακινητές δημόσιου λόγου και εκείνοι που παίρνουν βήμα στο δημόσιο λόγο, από πότε αντικαθιστούν το ρόλο της δικαιοσύνης ή «κουνάνε το δάχτυλο» στις αποφάσεις των δικαστηρίων;
«Όταν είσαι στην κορυφή ξυπνάς ζήλιες, φθόνο κι απωθημένα. Να δείξουμε λίγο ανθρωπιά στην ιστορία και θα πάρει τον δρόμο του το πράγμα. Πέσαμε όλοι πάνω του, τον σκίσαμε», είπε στη συνέχεια ο ίδιος. Και υπαινίσσεται, χωρίς αιδώ, ότι όλο αυτό μπορεί να είναι μία σκευωρία εις βάρος του κ. Φιλιππίδη «επειδή τον ζηλεύουν». Και τέλος πάντων, για ποια ανθρωπιά μιλά; Τι ανθρωπιά αξίζουν οι βιαστές; Τα θύματα δεν αξίζουν λίγη ανθρωπιά; Δεν πρέπει να αποδοθεί δικαιοσύνη; Δεν πρέπει άραγε να τιμωρηθούν εκείνοι που άσκησαν αυτή την ακραία μορφή βίας στα σώματά τους και κατέστρεψαν τις ζωές τους;
Και μετά τις εξοργιστικές και στοταδιστικές αντιλήψεις που εκφράστηκαν πριν από μερικές ημέρες από τον Μητροπολίτη Δωδώνης ότι «καμία γυναίκα δεν βιάζεται αν δεν το θέλει» και τη στιγμή που η καθημερινότητά μας είναι κατακλυσμένη από ειδήσεις για παραβιαστικές ή κακοποιητικές συμπεριφορές εις βάρος των γυναικών, βιασμούς και γυναικοκτονίες, ο Σταμάτης Γαρδέλης ήρθε να δώσει τη χαριστική βολή, ισχυριζόμενος πως «όταν γίνεται ένας βιασμός και η βιασθείσα συνεχίζει να είναι ή να δουλεύει με τον βιαστή, αυτό δεν λέγεται βιασμός, υπάρχει συναίνεση. Το να υποχωρείς σε έναν βιασμό για να έχεις ένα αντίκρισμα στη δουλειά σου, αυτό δεν λέγεται βιασμός».
Να υπενθυμίσουμε στους εκάστοτε εκπροσώπους της εκκλησίας και στον κ. Γαρδέλη, ότι ο βιασμός επαφύεται στην απουσία συναίνεσης και μεταφράζεται με την επιβολή οποιαδήποτε μορφής βίας. Βία ψυχολογική, λεκτική, σωματική, επαγγελματική. Η βία δεν εκτονώνεται μόνο στα κορμιά, εκτονώνεται με ποικίλους τρόπους. Μάλλον δεν πέρασε από το μυαλό του κ. Γαρδέλη, ότι ο εργοδότης, ο προϊστάμενος ή ο εκάστοτε διευθυντής μπορεί να απειλήσει το θύμα -όποιο και αν είναι αυτό- που βρίσκεται σε μειονεκτική θέση ότι θα το διώξει από τη δουλειά. Μάλλον από την αντίληψη του κ. Γαρδέλη διαφεύγει το γεγονός ότι εκατομμύρια γυναίκες βιάζονται από τους συντρόφους τους και είναι εγκλωβισμένες, διότι φοβούνται την αντίδρασή τους εάν τους εγκαταλείψουν. Και είναι φυλακισμένες μέσα στα ίδια τους τα σπίτια γιατί φοβούνται τι θα συμβεί εάν τους καταγγείλλουν. Να υπενθυμίσουμε, επίσης, στον κ. Γαρδέλη ότι ο βιασμός ορίζεται ως «ο εξαναγκασμός ατόμου χωρίς την ελεύθερη, εκούσια και αβίαστη συναίνεσή του, σε συνουσία ή σε άλλη ασελγή πράξη ή ανοχή τέτοιας πράξης. Ο βιασμός είναι η σεξουαλική έκφραση της έμφυλης βίας, συχνά και με τη χρήση σωματικής βίας ή/και απειλής, και όχι η βίαιη έκφραση της σεξουαλικότητας. Αποτελεί έγκλημα εξουσίας και επιβολής που προκαλεί διαφόρων ειδών βλάβες στα θύματα, ενώ ταυτόχρονα πλήττει βάναυσα την προσωπικότητα και την αξιοπρέπειά τους».
Μήπως ο κ. Γαρδέλης θέλει να αντικαταστήσει και τον νόμο με τις δικές του ατάκες παραλογισμού ή να δώσει τέλος πάντων ένα εγχειρίδιο για το τι σημαίνει βιασμός, για το πως πρέπει να φέρονται ή να αντιδρούν τα θύματα, για το πώς πρέπει να διαχειριζόμαστε τους θύτες ανάλογα με το επαγγελματικό τους status;
Δυστυχώς, σε μια κοινωνία που το μόνο που γνωρίζει καλά είναι να κάνει αδιάκοπα victim blaiming, να κατηγορεί και να διαπομπεύει τα θύματα ψάχνοντας άλλοθι στους θύτες, σε μία κοινωνία που στις τηλεοράσεις και στα μίντια μεταδίδει μηνύματα που βάζουν ένα ακόμα λιθαράκι στην εκτόνωση της βίας, μεταδίδοντας αντιλήψεις μίσους, σκοταδισμού ή μισογυνισμού, μία ακόμα γυναίκα βιάζεται ή δολοφονείται.
Κάνε subscribe στο YouTube – VICE Greece.
Περισσότερα από το VICE