Πήγαμε στην Πορεία των LGBTQ Οργανώσεων Ενάντια στην Ομοφοβία και τις Διακρίσεις

FYI.

This story is over 5 years old.

News

Πήγαμε στην Πορεία των LGBTQ Οργανώσεων Ενάντια στην Ομοφοβία και τις Διακρίσεις

Η πορεία ξεκίνησε συμβολικά από την πλατεία Βαρνάβα, ως συλλογική απάντηση στη βίαιη επίθεση που δέχτηκε εκεί πριν λίγες μέρες ένα gay ζευγάρι.
5.9.14

Η χθεσινή μέρα ήταν ιστορική για τη ΛΟΑΤΙ κοινότητα, μετακινήθηκε από τη σφαίρα του αόρατου και του περιθωρίου, που η Πολιτεία επέλεξε να την εγκλωβίσει, στο κέντρο της πόλης αλλά και της πολιτικής ζωής του τόπου. Κυριάρχησε μέσα στη Βουλή ακόμα και ως αποδέκτης απαξιωτικών και μισαλλόδοξων τοποθετήσεων και κυρίως έξω απ' αυτήν με μία από τις μαζικότερες κινητοποιήσεις αυτού του χώρου. Rainbow Flags κυμάτισαν στη Βασιλίσσης Σοφίας ανάμεσα σε περήφανα φιλιά, παλμικά συνθήματα, χιουμοριστικά στένσιλ και ελάχιστα ανυπόμονα μηχανάκια που ο τραμπουκισμός και η μάτσο αρρενωπότητα των οδηγών τους τσαλαπατήθηκε από την πολύχρωμη δυναμική της συγκέντρωσης.

Η πορεία ξεκίνησε συμβολικά από την πλατεία Βαρνάβα στο Παγκράτι ως συλλογική και μαχητική απάντηση στη βίαιη επίθεση που δέχτηκε εκεί στις 23 Αυγούστου ένα  gay ζευγάρι από ομάδα 15 ατόμων. Συνολικά μέσα στο καλοκαίρι έχουν καταγραφεί πέντε ομοφοβικές και τρανσφοβικές επιθέσεις. «Η σημερινή πορεία είναι μια απάντηση στην κλιμακούμενη ομοφοβική και τρανσφοβική βία. Γι΄ αυτό επιλέξαμε  να συνδέσουμε την πλατεία Βαρνάβα με τη Βουλή, που ψηφίζεται ο αντιρατσιστικός νόμος χωρίς να ενσωματώνει διατάξεις που θα κάλυπταν σε ικανοποιητικό βαθμό αυτές τις περιπτώσεις» λέει ο Ζακ Κωστόπουλος, από το Διοικητικό Συμβούλιο της ΟΛΚΕ.

Με καυστική διάθεση και πολύ φαντασία οι ακτιβιστές του ΛΟΑΤ κινήματος γαργάλισαν την αφόρητη σεμνοτυφία αυτής της πόλης και παρήγαγαν φρέσκο πολιτικό σχολιασμό , όπως αποτυπώθηκε στον τοίχο της μιας τυχαίας Εκκλησία με μαύρο σπρέι «Ούτε η Παναγία ήταν κανονική/ αφού με τον κρίνο έκανε παιδί» ή στο χρωματιστό πλακάτ με την ξεκάθαρη παραδοχή: «Καλύτερα πουσταριό / παρά φασισταριό». Πληρωμένη απάντηση στο ανεκδιήγητο tweet του Νικολόπουλου και των σιωπηλών ή φωναχτών υποστηρικτών του. Κι επειδή κάθε δρώμενο πρέπει να έχει και τη γραφική έκπληξη της ημέρας, αυτό το ρόλο ανέλαβε χθες - απουσία μάλλον της Ελένης Λουκά που δεν έχει αποκατασταθεί λόγω θέρους στα καθήκοντα της  - μια ξανθιά κυρία που με το Ευαγγέλιο ανα χείρας «ξόρκιζε το κακό» υπό τη βαριεστημένη προφύλαξη ανδρών της Ελληνικής Αστυνομίας.

Αλλά αν η κυρία ήταν για γέλια, ορισμένοι βουλευτές που την ίδια ώρα τοποθετούνταν με ακραίο ρατσιστικό και ετεροσεξιστικό λόγο μέσα στο Κοινοβούλιο κατά τη διάρκεια της συζήτησης και της ψήφισης του αντιρατσιστικού νομοσχεδίου, ήταν για κλάματα. Ο Τομ και ο Αριστείδης, ένα από τα 162 ζευγάρια που προσέφυγαν στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων εξαιτίας της μη συμμόρφωσης της Ελλάδας με την προηγούμενη απόφαση του ίδιου οργάνου για το Σύμφωνο Συμβίωσης , μου διηγήθηκαν την εμπειρία τους ως ακροατές στα θυρωρεία της Βουλής που ήταν αρκετά δυσάρεστη σε ορισμένες φάσεις. «Υπήρχε μια βουλευτίνα των Ανεξάρτητων Ελλήνων που πρώτα μας είπε αναποφάσιστους ως προς τη σεξουαλικότητα μας, λες κι έχουμε εκλογές κι έπειτα χαρακτήρισε ανύπαρκτα τα ζητήματα μας και συνέχισε ένα μιλάει για τα διόδια» διηγείται ο Αριστείδης και ο Τόμ προσθέτει: «Χρειάζεται παιδεία σε κάποιους βουλευτές. Υπήρχε πολύς ρατσιστικός λόγος σε μια συζήτηση για ένα αντιρατσιστικό νομοσχέδιο».

Βέβαια, το «βραβείο» του πιο σκοταδιστικού παραληρήματος για τη συγκεκριμένη συνεδρίαση του Γ' Θερινού Τμήματος δικαιωματικά κατοχυρώνεται στο βουλευτή της Νέας Δημοκρατίας Τάσο Νεράτζη, ο οποίος παραλλήλισε την ομοφυλοφιλία με την παιδοφιλία και την κτηνοβασία: «Στην Ολλανδία υπάρχουν κόμματα που αναγνωρίζουν την παιδοφιλία, τι θα κάνουμε θα το υιοθετήσουμε και εμείς; Υπάρχουν επίσης οίκοι ανοχής που επιτρέπουν την κτηνοβασία, τι θα κάνουμε θα το υιοθετήσουμε και εμείς;», διερωτήθηκε. Σε άλλες χώρες , πάλι, υπάρχουν εκλεγμένοι αξιωματούχοι που συγχρονίζουν λίγο καλύτερα τη σκέψη τους με το ημερολογιακό έτος, στη δική μας γιατί κάποιοι επιμένουν να γυρνάνε το ρολόι έναν αιώνα πίσω; (αναρωτιέμαι εγώ). Ίσως, γιατί απηχούν ένα κομμάτι του κοινωνικού σώματος και του μιντιακού χάρτη. Αυτό που «κοκκίνισε» - για την ακρίβεια κιτρίνισε - πριν λίγες μέρες από την εμφάνιση της βουλευτίνας της Νέας Δημοκρατίας Μαρίας Σόδη και επανήλθε χθες με απογυμνωμένο εντελώς το σεξιστικό του πρόσωπο σε μια χυδαία επίθεση εις βάρος της βουλευτίνας του Σύριζα Μάνιας Παπαδημητρίου «επειδή δε φορούσε στηθόδεσμο» αξιώνοντας μια λειτουργία για τη Βουλή που παραπέμπει σε κατηχητικό.

Το αντιρατστσικό νομοσχέδιο ψηφίστηκε τελικά και θα ολοκληρωθεί η ψήφιση του την Τρίτη με ονομαστική ψηφοφορία επί τριών άρθρων. Για τη ΛΟΑΤΙ κοινότητα αποτελούσε ένα  δειλό βήμα δικαίωσης, αφού εμπεριέχονται για πρώτη φορά σε επίσημο έγγραφο του κράτους οι όροι «σεξουαλικός προσανατολισμός» και «ταυτότητα φύλου». «Σήμερα ήταν η σημαντικότερη ημέρα στην ιστορία της Βουλής για την καταπολέμηση των διακρίσεων λόγω σεξουαλικού προσανατολισμού και ταυτότητας φύλου που περιλήφθηκε στον αντιρατσιστικό νόμο παράλληλα με την καταπολέμηση των διακρίσεων σε βάρος άλλων μειονοτικών ομάδων. Έγινε επίσης εκτενέστατη συζήτηση για την επέκταση του συμφώνου συμβίωσης σε ομόφυλα ζευγάρια έστω και αν όπως αναμενόταν αυτή δεν έγινε δεκτή.» σχολιάζει ο Παναγιώτης Δημητράς από το Ελληνικό Παρατηρητήριο Συμφωνιών του Ελσίνκι που ανέλαβε την προσφυγή των 162 ζευγαριών.

Το βήμα όμως έμεινε μετέωρο, αφού δεν τροποποιείται το Προεδρικό Διάταγμα για τη Σύσταση Γραφείων Ρατσιστικής Βίας, ώστε να συμπεριλαμβάνεται ο σεξουαλικός προσανατολισμός και η ταυτότητα φύλου, για την αποτελεσματική διερεύνηση των ρατσιστικών εγκλημάτων μίσους. Επίσης, παρά το ντόρο που έγινε και την κατάθεση σχετικών τροπολογιών από Συριζα, ΠΑΣΟΚ και ΔΗΜΑΡ, τελικά η κυβέρνηση δεν ενσωμάτωσε την επέκταση του Συμφώνου στα ομόφυλα ζευγάρια. Παρά την προηγούμενη καταδικαστική απόφαση η Ελλάδα εξακολουθεί να παραμένει από τις ελάχιστες χώρες σε ευρωπαϊκό επίπεδο που δεν έχει μεριμνήσει για τη θεσμική αναγνώριση των ομόφυλων ζευγαριών. «Υπάρχουν ζευγάρια που εξαρτώνται απ' αυτή την εξίσωση, που δε μπορούν να παρέμβουν για παράδειγμα σε μια σοβαρή ιατρική απόφαση ή να έχουν κληρονομικά δικαιώματα. Μπορεί να είναι χρόνια μαζί και να αρρωσταίνει ο ένας και ο σύντροφος του να μην αναγνωρίζεται ως οικογένεια. Έχω υπόψη μου περίπτωση φιλικού ζευγαριού που αναγκάστηκε σε ένα τέτοιο κρίσιμο ζήτημα υγείας να υιοθετήσει ο ένας τον άλλον για να αποκτήσουν αυτό το δικαίωμα», εξηγεί ο λυρικός τραγουδιστής και gay activist Αντώνης Σιγάλας.

Στο θέμα του Συμφώνου λοιπόν «νίκησε» για ακόμη μια φορά η Ελλάδα που μισούμε… του Νικολόπουλου, του Μπαλτάκου, του Παναγιώταρου … η Ελλάδα του επαρχιώτικου μεγαλοιδεατισμού και της υπερχειλίζουσας τεστοστερόνης. Δίπλα της μεγαλώνει μια άλλη κοινωνία των δικαιωμάτων , του ανθρωπισμού και του δικαιώματος στον αυτοπροσδιορισμού. Η έξαρση της ομοφοβίας έχει σφυρηλατήσει ακόμα πιο σφιχτούς δεσμούς ενότητας μέσα στη ΛΟΑΤΙ κοινότητα που όλο και μεγαλύτερη αυτοπεποίθηση κάνει ένα συλλογικό coming out. «Η πορεία είχε πάνω από 2000 κόσμο. Είμαι πολύ ικανοποιημένη. Η οικονομική κρίση και η άνοδος της Χρυσής Αυγής έχουν μαζικοποιήσει και ενώσει περισσότερο το κίνημα. Σήμερα έγινε μια σημαντική τομή με τις συγκεκριμένες διατάξεις στο αντιρατσιστικό αλλά θα συνεχίσουμε μέχρι την υλοποίηση και των άλλων αιτημάτων μας» μου λέει η πρόεδρος του Σωματείου Υποστήριξης Διεμφυλικών Μαρίνα Γαλανού στον αποχαιρετισμό. Λίγο παραπέρα ένας ακτιβιστής μοιράζει «τζάμπα φιλιά». Think about it.

ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ

Ακολουθήστε το VICE στο Twitter Facebook και Instagram.