Όπως κάθε χρόνο, έτσι και φέτος διαδηλωτές πήγαν στη Σύνοδο Κορυφής του ΝΑΤΟ για να στείλουν μήνυμα στους ηγέτες του κόσμου πως τους θεωρούν όλους πολύ κακούς. Ωστόσο, σε αντίθεση με τα προηγούμενα χρόνια, όπου πραγματικά πολλοί άνθρωποι κράδαιναν τα πλακάτ τους για να τους βλέπουν πρόεδροι και πρωθυπουργοί, η ομάδα των 100 ανθρώπων που είχε συγκεντρωθεί έξω από το Celtic Manor Resort στο Νιούπορτ φαινόταν λίγο άτονη. Και αυτό ήταν κάτι που μου είπαν κάποιοι από τους ίδιους τους συγκεντρωθέντες.
Είναι υπέροχο που ο κόσμος ακόμα ενδιαφέρεται για το τι γίνεται στον «πολεμοκάπηλο» οργανισμό, όπως τον αποκαλούν, ώστε να κατασκηνώσουν σε ένα χωράφι με υγρό έδαφος, σε μια προσπάθεια να τους αναγκάσουν να ματαιώσουν τη συνάντηση, ακόμα κι αν πρόκειται για πολύ αισιόδοξη σκέψη.
Ωστόσο κοιτάζοντας με το τι ήταν αντιμέτωποι φέτος -10.000 αστυνομικοί, πολλοί με όπλα και σκυλιά, μίλια ατσάλινου φράχτη που περιέβαλε τους τόπους συνάντησης, θωρακισμένα αυτοκίνητα, ελικόπτερα, αμερικανικές ειδικές δυνάμεις, βρετανικά, αμερικανικά, γαλλικά και ολλανδικά πολεμικά πλοία και τον βρετανικό στρατό- δεν φαινόταν ότι οι προσπάθειες τους θα απέδιδαν καρπούς. Μιλάμε για 100 ανθρώπους οι οποίοι είχαν απέναντί τους τη μεγαλύτερη επιχείρηση ασφαλείας όλων των εποχών στη Βρετανία.
Παρόλα αυτά, ήταν εκεί και σχεδίαζαν να κάνουν ότι μπορούσαν για να διαταράξουν τη σύνοδο, οπότε πήγα στο Νιούπορτ για να μάθω ποια ακριβώς ήταν αυτά τα σχέδια.
Η μέρα που έφθασα ήταν η μέρα κατάστρωσης σχεδίων. Είχαν οργανωθεί σε ομάδες με κάποια συνάφεια και συζητούσαν τα αντίστοιχα σχέδια δράσης. Υπήρχαν εργαστήρια για την αυτοάμυνα. Πώς να σπάσεις τις γραμμές της αστυνομίας. Πώς να απελευθερώσεις ακτιβιστές που τους έχει συλλάβει η αστυνομία και ποια είναι τα νομικά δικαιώματά σου, εφόσον συλληφθείς.
Επειδή είμαι δημοσιογράφος δεν μου είπαν αμέσως τι επρόκειτο να συμβεί. Ωστόσο, κατάφερα να μπω σε μια από τις ομάδες, την οποία ακολούθησα στο Κάρντιφ, όπου είχαν κανονίσει να μείνουν μιας και ανησυχούσαν ότι η αστυνομία θα μπορούσε να εισβάλλει στον καταυλισμό έξω από το σημείο όπου γινόταν η σύνοδος.
Την επόμενη μέρα, ακόμα χωρίς να είμαι σίγουρος τι σχεδίαζαν, ακολούθησα την ομάδα πίσω στο Νιούπορτ. Εκεί, μια ομάδα ακτιβιστών έκανε πορεία προς το Celtic Manor Resort.
Φυσικά, η πορεία μπορούσε να προχωρήσει μόνο έως ένα σημείο, μια και υπήρχε ένα τεράστιος ατσάλινος τοίχος που της έκοβε το δρόμο. Ο συγκεκριμένος τοίχος απεστάλη με καράβι στο λιμάνι του Καλέ προκειμένου να αποτρέπει τους μετανάστες από το να μπαίνουν παράνομα στη Βρετανία. Οι διαδηλωτές εκνευρισμένοι με αυτό το μεταλλικό οδόφραγμα άρχισαν να προσπαθούν να το πετάξουν κάτω.
Δυστυχώς για αυτούς, φάνηκε ότι όποιος κατασκεύασε αυτό τον τοίχο πράγματι το έκανε με την πρόθεση να μην επιτρέψει στον κόσμο να μπορεί να το καταστρέψει. Αποτυγχάνοντας να κάνουν ζημιά στο οδόφραγμα, οι ακτιβιστές άρχισαν να το χτυπάνε και να βρίζουν την αστυνομία μέσα από τα μικρά γυάλινα παράθυρα.
O James και ο Jake
Έχοντας κολλήσει όσο αφορά στο τι θα κάνουμε μετά, μίλησα με κάποιους ανθρώπους, οι οποίοι προσπαθούσαν να περάσουν πίσω από τον τοίχο.
VICE: Γιατί είστε εδώ σήμερα;
James: Για να διασκεδάσω.
Ζείτε εδώ γύρω;
Ναι, μένω εδώ δίπλα. Είδα τους διαδηλωτές να έρχονται προς τα εδώ και είδα ένα σωρό γουρούνια από την άλλη πλευρά αυτού του τοίχου -γιατί απλώς δεν πέφτουν όλοι νεκροί;
Ξέρατε για το ΝΑΤΟ από πριν ή απλώς αποφασίσατε να έρθετε επειδή είδατε πολλούς αστυνομικούς;
Ναι, ναι, ήξερα. Άκουσα για τη διαδήλωση. Στην αρχή ήρθα εδώ και για να ξεκινήσω αναταραχή και έπειτα είδα όλους αυτούς τους ανθρώπους, οι οποίοι πολεμούν για ένα καλό σκοπό.
Οπότε, μισείτε την αστυνομία;
Ναι, αμέσως μόλις ρίξουν κάτω αυτό τον τοίχο, θα τους επιτεθώ.
Εντάξει. Τι γίνεται με το ΝΑΤΟ;
Με το ΝΑΤΟ, νομίζω ότι ο πυρηνικός πόλεμος δεν είναι καλό πράγμα -είναι αυτό για το οποίο μιλάνε όλοι εδώ. Και η Παλαιστίνη πρέπει να είναι ελεύθερη χώρα. Υπάρχει κάτι κακό σε αυτό;
Παρόμοια συναισθήματα Jake;
Ναι, απολύτως. Μένω πάνω στο δρόμο - όλοι αυτοί οι αστυνομικοί είναι μπελάς. Βρίσκονται σε όλο το Νιούπορτ, μα εντελώς παντού.
Υπάρχει κάτι που θέλεις να προσθέσεις;
James: Γαμιέται η αστυνομία και γαμιέται το ΝΑΤΟ. Πες τους να χώσουν τα κεφάλια τους στον κώλο τους.
Jake: Ναι, καλά τα λες.
Τέλεια, ευχαριστώ.
Πριν να αρχίσουν όλοι να κλωτσάνε το φράχτη, μερικοί ντόπιοι και μια μικρή ομάδα αντιπροσώπων από την Εκστρατεία για τον Πυρηνικό Αφοπλισμό (CND), τη Greenpeace και το Σταματήστε τον Πόλεμο είχαν πάρει άδεια να περάσουν το φράχτη, για να μεταφέρουν κάρτες και λουλούδια σε μια αντιπροσωπεία που στάλθηκε από το ΝΑΤΟ.
Η Meryl
Η Meryl, μια από τις ντόπιες κατοίκους στην οποία επιτράπηκε να περάσει, προσπάθησε να κάνει σύλληψη ως πολίτης στην αντιπροσωπεία του ΝΑΤΟ. Είχα μια συζήτηση μαζί της, όταν επέστρεψε από την άλλη πλευρά.
Γεια σου Meryl. Λοιπόν, τι έγινε στην άλλη πλευρά;
Meryl: Όταν περάσαμε το φράχτη έμοιαζε με σκηνή από το iRobot. Κράνη, πλήρης εξάρτηση σώματος, ασπίδες, όπλα έτοιμα να πυροβολήσουν. Εκατοντάδες κωλοαστυνομικοί. Ήταν τρομακτικό. 500 ή 600 αστυνομικοί για να προστατεύσουν δυο ανθρώπους, που ήρθαν να πάρουν την αντιπροσωπεία μας. Έβαλα το χέρι μου στους ώμους τους, σε έναν κάθε φορά, λέγοντας «Σας θέτω υπό πολιτική σύλληψη για βοήθεια και υποκίνηση εγκληματιών πολέμου». Είπα «σας παραδίδω στην αστυνομία» και εκείνος ο υψηλόβαθμος αξιωματούχος της αστυνομίας είπε «Θα αποφασίσουμε εάν θέλουμε να κάνουμε έρευνα». Απλώς έκανα μια επισήμανση.
Πόσο πιο πέρα πήγατε από το μεγάλο ατσάλινο οδόφραγμα;
Μερικές εκατοντάδες μετρά. Περάσαμε όλα τα σπίτια από την άλλη πλευρά του ατσάλινου τοίχου. Υπήρχαν αστυνομικοί στους κήπους των πολιτών. Φορτηγάκια έξω από τα σπίτια, με οπλισμένους αστυνομικούς και σκυλιά. Αστυνομικοί κρύβονταν στο δάσος στη γωνία.
Άρα, ζουν άνθρωποι από την άλλη πλευρά του τοίχου;
Ναι, είναι μια κοινότητα απολύτως διαιρεμένη στα δυο. Είναι αποκρουστικό. Πρέπει να έχουν ερευνήσει όλους εκείνους τους κατοίκους. Δεν ξέρω σίγουρα αλλά ίσως κάποιοι από αυτούς να μετακινήθηκαν από εκείνα τα σπίτια ή ίσως οι αστυνομικοί στους κήπους των σπιτιών τους εμποδίζουν να βγουν έξω.
Νομίζετε ότι κάποιος θα διαβάσει τις κάρτες σας;
Θα πεταχθούν στα σκουπίδια πριν να φθάσουν στο Celtic Manor. Κάποιος πήρε μερικά λευκά λουλούδια - θα πρέπει να τα πέταξε στα σκουπίδια. Κανένας δεν θα τις διαβάσει. Δεν δίνω δεκάρα. Επίσης παρέδωσα μια επιστολή από ένα τουρκικό ίδρυμα. Οι Τούρκοι ανησυχούν πολύ για ότι συμβαίνει στην πατρίδα τους. Το είπα σε αυτούς πίσω από τον τοίχο και μου είπαν «η αστυνομία μας εξελίχθηκε, αυτοί πυροβολούν ανθρώπους όλη την ώρα». Αυτοί οι άνθρωποι πρέπει να ακουστούν. Τόσοι πολλοί άνθρωποι έχουν ανάγκη να αποκτήσουν φωνή, αλλά κανένας δεν τα καταφέρνει εκτός από εκείνο το ένα τοις εκατό που βρίσκεται στην κορυφή.
Ευχαριστώ, Meryl.
Η επόμενη στάση ήταν το Κάστρο του Κάρντιφ, όπου οι αντιπρόσωποι του ΝΑΤΟ είχαν καθίσει για δείπνο. Η οργάνωση Σταματήστε τον Πόλεμο είχε διοργανώσει πορεία, στην οποία συμμετείχαν μερικές εκατοντάδες διαδηλωτές. Όλοι περίμεναν τον Barack Obama να περάσει με την αυτοκινητοπομπή του, αλλά δεν έγινε ποτέ - προφανώς επειδή υπάρχουν άλλες είσοδοι στο κάστρο και οι υπεύθυνοι ασφαλείας του δεν είναι ηλίθιοι.
Τα σχέδια των ακτιβιστών που ακολουθούσα φάνηκε να καταστρέφονται από αυτή την εξέλιξη και δεν φαινόταν να είχαν εναλλακτικό σχέδιο. Αντί αυτού έτρεξαν ως ομάδα γύρω από το πλήθος, ενώ η ομάδα τους παρακολουθούσε.
Η υπόλοιπη πορεία ακολούθησε παρόμοιο μοτίβο. Ο κόσμος παραπονέθηκε ότι η προσέλευση ήταν μικρή και επέμειναν ότι θα γινόταν κάτι πιο ουσιαστικό εάν είχαν εμφανιστεί περισσότεροι διαδηλωτές.
Την επόμενη μέρα, μερικά άτομα από τον καταυλισμό οργάνωσαν μια κατάληψη υποκαταστήματος της Barclays, διαμαρτυρόμενοι για τις επενδύσεις της τράπεζας στην ισραηλινή οπλοβιομηχανία Elbit. Αυτή ήταν μια αρκετά μαχητική δράση συγκρινόμενη με αυτά που είχα δει τις προηγούμενες μέρες. Οι διαδηλωτές μπήκαν στο υποκατάστημα του Νιούπορτ φωνάζοντας και τραγουδώντας και έπειτα ξάπλωσαν στο πάτωμα.
Πριν να φθάσει η αστυνομία, τέσσερις ακτιβιστές έβαλαν κόλλα στιγμής στα χέρια τους και τα κόλλησαν σε γραφεία, χωρίς να μπορούν να μετακινηθούν.
Τελικά, η αστυνομία τους πέταξε όλους έξω, εκτός από αυτούς που είχαν κολλήσει τα χέρια τους. Περίπου μια ώρα μετά έφεραν ένα κουτί με υλικά για να τους ξεκολλήσουν και όταν συνέβη αυτό τους συνέλαβαν για καταπάτηση.
Οι αρχές περίμεναν πολλές χιλιάδες διαδηλωτών να εμφανιστούν ενόψει της συνόδου. Τελικά εμφανίστηκαν μόνο μερικές εκατοντάδες και ακόμα λιγότεροι ενεπλάκησαν σε δράσεις. Υπήρχε η απτή αίσθηση μεταξύ των ακτιβιστών με τους οποίους μίλησα -πολλοί από τους οποίους είχαν σχεδιάσει τις διαδηλώσεις όλης της χρονιάς- ότι υπήρχε μια αποκλιμάκωση.
Όμως, τουλάχιστον υπάρχουν ακόμα μερικοί άνθρωποι οι οποίοι είναι πρόθυμοι να συλλάβουν τους δημόσιους υπαλλήλους ως πολίτες και να κολλήσουν τα χέρια τους με κόλλα στιγμής στα έπιπλα της Barclays, επιδιώκοντας την ειρήνη. Εξάλλου, 100 διαδηλωτές είναι καλύτερα από κανένα.