Φωτογραφίζοντας τους Εφιάλτες από Όλο τον Κόσμο

FYI.

This story is over 5 years old.

Photo

Φωτογραφίζοντας τους Εφιάλτες από Όλο τον Κόσμο

Όταν είμαστε ξύπνιοι, αφιερώνουμε μια ημέρα τον χρόνο για να γιορτάσουμε το μακάβριο, το σκοτεινό. Στα όνειρά μας όμως, κάθε βράδυ έχουμε Halloween.
Roc Morin
Κείμενο Roc Morin
22.10.15

To άρθρο εμφανίστηκε αρχικά στο VICE US.

Σε οποιαδήποτε στιγμή πάνω στον πλανήτη μας, ένα πράγμα είναι σίγουρο: το ένα τρίτο της Γης κοιμάται, βυθισμένο σε όνειρα. Εδώ και 15 μήνες, εξερευνώ τον κόσμο του υποσυνείδητου σε 18 διαφορετικές χώρες για το συνεχιζόμενο project μου με τίτλο World Dream Atlas. Ρωτάω αγνώστους για τα όνειρά τους, αλλά πολλές φορές μου μιλάνε για εφιάλτες. Σε όποιο μέρος του κόσμου κι αν πας, συναντάς κοινές τρομακτικές θεματικές ξανά και ξανά: την post-apocalyptic ερημιά, τον απρόσωπο κυνηγό, τα σπασμένα δόντια, το δείπνο των κανίβαλων, τους ζωντανούς νεκρούς.

ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ

Όσο δεν είναι βυθισμένη στον ύπνο, η ανθρώπινη κουλτούρα βασίζεται στην διαμάχη. Τα βιβλία και οι ταινίες μας πάντα περιγράφουν κάποια σύγκρουση, κάποιου είδους. Σε αυτά τα μέσα, θα μπορούσαμε να δημιουργούμε ατελείωτες σκηνές ευτυχίας, καταστάσεις όπου τίποτα δεν πάει στραβά. Αλλά δεν το κάνουμε. Η ατέλειωτη ευτυχία είναι βαρετή, αν διαρκεί πολύ. Ακόμα και οι πιο αισιόδοξες ιστορίες, χρειάζονται μια δοκιμασία που πρέπει να ξεπεραστεί, ώστε να κερδηθεί η ευτυχία. Στα όνειρά μας, συμβαίνει κάτι ανάλογο. Στον ύπνο, όπου δεν επηρεαζόμαστε από εξωτερικά ερεθίσματα, το μυαλό μας αποκαλύπτει την πραγματική του φύση. Γεμίζουμε το σκοτάδι του ύπνου με κομμάτια του εαυτού μας και τα βαπτίζουμε τέρατα.

Παρακάτω έχουμε παραθέσει μια σειρά από εφιάλτες από διάφορα σημεία του κόσμου. Όταν είμαστε ξύπνιοι, αφιερώνουμε μια ημέρα τον χρόνο για να γιορτάσουμε το μακάβριο, το σκοτεινό. Στα όνειρά μας όμως, κάθε βράδυ έχουμε Halloween.

Ακολουθείσθε το project του Roc World Dream Atlas.

Ακολουθήστε το VICE στο Twitter, Facebook και Instagram.

«Είμαι 103 ετών, οπότε δεν κοιμάμαι καλά. Όταν όμως τα καταφέρνω, βλέπω νεκρούς, γνωστούς και αγνώστους» - Rajouri, Ινδία

«Υπήρχαν πάρα πολλοί άνθρωποι, οπότε η κυβέρνηση δηλητηρίασε την ατμόσφαιρα. Υπήρχαν πτώματα παντού» - Tokyo

«Όταν κόβεις την ηρωίνη, τα όνειρα που έχεις είναι πολύ έντονα. Σε ένα από αυτά, πετούσα μέσα στο σύμπαν, ανάμεσα στα αστέρια και τους πλανήτες. Μπορούσα να διακρίνω την Γη κάπου μακριά. Για κάποιο λόγο, έπρεπε να μεταφέρω όλα τα όργανα μου κάπου αλλού ώστε να σώσω τον κόσμο. Είχε ξεκινήσει μια αντίστροφή μέτρηση και έπρεπε να τα καταφέρω πριν τελειώσει ο χρόνος. Όταν ξύπνησα, όλα μου τα όργανα ήταν δίπλα μου στο κρεβάτι. Άρχισα να φρικάρω και σκέφτηκα πως ο μόνος τρόπος να τα βάλω ξανά μέσα μου ήταν να σουτάρω. Το έκανα και αισθάνθηκα πολύ, πολύ καλύτερα» - Tijuana, Μεξικό

«Μια από τις νάρκες χτύπησε ένα αυτοκίνητο που μετέφερε μια οικογένεια. Η μητέρα και ο πατέρας σκοτώθηκαν και η κόρη παραμορφώθηκε. Την βλέπω όταν κλείνω τα μάτια μου, μια κοπέλα χωρίς πρόσωπο» - Horlivka, Ουκρανία

«Δουλεύοντας ως εθελοντής στο Charity Hospital στο ξεκίνημα του ξεσπάσματος του AIDS, ένα από τα πράγματα που έμαθα δυστυχώς ήταν να αναγνωρίζω τον θάνατο. Ξέρω πότε έρχεται. Δεν είναι ευλογία, είναι κατάρα. Στο όνειρό μου λοιπόν, πάω στον καθρέφτη και βλέπω τον θάνατο στο πρόσωπό μου. Γνωρίζω το πως φαίνεται. Είναι κάτι στα μάτια, υπάρχει κάτι το κενό εκεί. Πεθαίνω από αυτό που έχω δει να παίρνει τις ζωές χιλιάδων ανθρώπων» - Νέα Ορλεάνη

«Ονειρεύτηκα ότι άντρας μου κουβαλούσε ένα ντεπόζιτο γκαζιού, το οποίο ξαφνικά ανατινάσσεται. Με βλέπω να τρέχω σαν μανιακή, μαζεύοντας τα κομμάτια του στα χέρια μου καθώς κλαίω» - Devpur, Ινδία

«Όταν πήγαινα σχολείο μια φορά, περπατούσα στην γειτονιά μου με τους φίλους μου. Ξαφνικά εμφανίστηκε μια μηχανή και ο αναβάτης της κρατούσε ένα μαχαίρι με το οποίο σκότωσε όλους τους φίλους μου. Εμένα δεν με άγγιξε» - Tokyo

«Όταν ήμασταν στο Αφγανιστάν ένας από τους φίλους μου πυροβολήθηκε θανάσιμα από τον καλύτερό του φίλο. Πολλούς μήνες μετά, όταν είχαμε γυρίσει στην ΗΠΑ, ονειρεύτηκα ότι χτύπησε το κουδούνι μου. Στην πόρτα στεκόταν ο φίλος μου, απόλυτα ευτυχής, ο οποίος μου είπε ότι είχε άδεια 48 ωρών από τον παράδεισο. Περάσαμε το σαββατοκύριακο μαζί. Μιλήσαμε, πήγαμε στα μπαρ, πήγαμε βόλτα την σκύλα μου την Roxy στο πάρκο. Εκεί είδαμε τον καλύτερο φίλο του φίλου μου. Τον αγκάλιασε και του είπε πως «πάντα θα είσαι αδερφός μου. Δεν θέλω να νιώθεις ενοχές για αυτό που έγινε». Τότε είδα τον φίλο μου να κρατάει τον λαιμό του και το αίμα να χύνεται από την πληγή του. Μετά τον είδα στο φέρετρο, με την στολή του, νεκρό. Άρχισα να ιδρώνω και να δακρύζω. Ξύπνησα με την Roxy να μου γλύφει το πρόσωπο» - Columbus, Georgia, Ηνωμένες Πολιτείες

«Στο όνειρό μου πάντα τρέχω, κρατώντας το χέρι του φίλου μου. Μας κυνηγάει ένας άντρας, πάντα ο ίδιος, το πρόσωπο του οποίου δεν μπορώ να δω. Φτάνουμε σε μια διχάλα στον δρόμο και ο καθένας μας πάει από διαφορετικό δρόμο, σκεπτόμενοι ότι ο άντρας θα κυνηγήσει μόνο έναν από εμάς. Εκείνη την στιγμή εμφανίζεται και ένας δεύτερος άντρας χωρίς πρόσωπο» - Tokyo

«Έχω σκοτώσει κάποιον και τον μαγειρεύω. Είναι συμμαθητής μου. Δεν τον μισώ, αλλά ούτε τον συμπαθώ. Τον πετσοκόβω και τον τηγανίζω. Θα τον φάω μάλλον, για να μην υπάρχουν αποδείξεις» - Ahmedabad, Ινδία

«Είναι μια μεγάλη αποθήκη και γίνεται ένα μεγάλο πάρτι. Ήθελα να κάνω μια τρομοκρατική ενέργεια. Έβαλα κάτι υδραυλικά υποστηρίγματα κάτω από την αποθήκη και τα χρησιμοποίησα για να τουμπάρω όλο το κτίσμα, με όλον τον κόσμο μέσα. Εκείνη την στιγμή σκέφτομαι γιατί το κάνω και ότι δεν έχει κανένα νόημα, αλλά συνεχίζω. Όταν ξυπνάω το νιώθω τόσο αληθινό που νομίζω ότι θα πάω φυλακή» - Detroit

«Με σύρανε από το φέρετρό του. Την επόμενη μέρα ψάχνω στο διαδίκτυο τον πιο καλό τρόπο να αυτοκτονήσω, γιατί νιώθω ένοχη για τον θάνατό του. Ίσως αν ήμουν ξύπνια εκείνο το πρωί και του είχα πει ότι έβρεχε να ήταν πιο προσεκτικός. Το πρώτο πράγμα που μου είπε ο γιατρός ήταν πως έπεσε πάνω σε ένα φορτηγό. Έσπασε τον σβέρκο του. Τουλάχιστον δεν έγινε κομμάτια. Βλέπω το πρόσωπο του άντρα μου στα όνειρά μου. Φοράει πάντα στολή και μόλις έχει γυρίσει από κάπου. Νιώθω ανακούφιση. Είναι ξανά ένα κανονικό πρωινό. Προσπαθώ να πω κάτι, αλλά δεν μπορώ. Αρχίζω να νιώθω αδύναμη και ξέρω ότι πεθαίνω. Πεθαίνω αντί για αυτόν και νιώθω τόσο ευτυχισμένη που το τελευταίο πράγμα που θα δω είναι το πρόσωπό του» - Tokyo

«Η αδερφή μου δολοφονήθηκε αλλά ακόμα και πριν από αυτό, ονειρευόμουν συχνά ότι με πυροβολούσαν. Είναι πάντα το ίδιο όνειρο. Είμαι στο πίσω κάθισμα ενός παρκαρισμένου αυτοκινήτου στο LA. Μιλάω και πίνω και ξαφνικά έρχεται ένας τύπος και με ρωτάει πως με λένε. Του λέω ότι με λένε Omar και βγάζει ένα όπλο και με πυροβολεί. Νιώθω τις σφαίρες στο σώμα μου» - Tijuana

«Δεν γνώρισα ποτέ την μητέρα μου. Μας άφησε αφού γεννήθηκα. Δεν έχω δει ποτέ φωτογραφία της. Βλέπω συνέχεια ένα όνειρο όπου είμαι μεθυσμένος στο κρεβάτι. Η πόρτα είναι μισάνοιχτη. Κάποιος χτυπάει την πόρτα και φεύγει. Σηκώνομαι και την ακολουθώ. Είναι αυτή. Της φωνάζω αλλά δεν απαντάει. Θέλω να δω το πρόσωπό της και της τραβάω τα μαλλιά για να γυρίσει το κεφάλι της. Δεν έχει πρόσωπο, είναι απλά κενό» - Mumbai, Ινδία

«Στέκομαι στην ουρά με την μάνα μου. Περιμένουμε να μας βασανίσουν με ένα μηχάνημα που τρέχει μα δάκρυα. Σου έβγαζε όλα τα δάκρυα που είχες μέσα σου. Υπήρχε μια γούρνα βαμμένη κόκκινη που απλωνόταν σε όλο το δωμάτιο και μπορούσες να δεις τα δάκρυα να τρέχουν μέσα της. Η μητέρα μου μπαίνει στο μηχάνημα πρώτη και βγαίνει ζωντανή, αλλά όλα τα κόκαλά της είναι σπασμένα» - Brooklyn, Νέα Υόρκη

«Είμαι σε ένα τραίνο και πλησιάζουμε τον σταθμό. Ονομάζεται «ευτυχία». Αντί να σταματήσει όμως το τραίνο αρχίζει και γυρίζει προς τα πίσω. Τελικά φτάνουμε σε ένα νεκροταφείο»