FYI.

This story is over 5 years old.

Διασκέδαση

Η Γιαγιά μου η Ιερόδουλη

Όταν ο πατέρας μου, μου είπε ότι η γιαγιά μου ήταν πόρνη, δεν ήξερα εάν έπρεπε να τον πιστέψω.
Rachel Grace Almeida
Κείμενο Rachel Grace Almeida
24.11.15
Φωτογραφίες: RACHEL GRACE ALMEIDA

Όταν ο πατέρας μου, μου είπε ότι η γιαγιά μου ήταν πόρνη, δεν ήξερα εάν έπρεπε να τον πιστέψω. Επτά χρόνια αργότερα, τηλεφώνησα στη γιαγιά για να ρωτήσω.

Η περίοδος του διαζυγίου των γονιών μου ήταν περίεργη. Στα 16, ένα κομμάτι μου ένιωσε να απελευθερώνεται από τα δεσμά του αυταρχικού και σεξιστή πατέρα μου και το άλλο δεν ήταν πραγματικά έτοιμο για την αλλαγή. Οτιδήποτε συνέβαινε ήταν απλά ένα τεράστιο σύμπλεγμα λεπτών διαφορών, από τη σταδιακή μετακόμιση των επίπλων από το οικογενειακό σπίτι μέχρι τις διακριτικές σπόντες του μπαμπά για την μητέρα μου και την οικογένειά της.

ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ

Ήμουν το πολύτιμο αντικείμενο στην προσωπική διαμάχη των γονιών μου. Εκείνος ψείριζε κάθε κοινότυπη πτυχή της ζωής τους και προσπαθούσε να τα μαγειρέψει μ'ένα τρόπο που έδειχνε ότι και εγώ θα γινόμουν σαν κι αυτούς εάν έμενα πολύ καιρό κοντά τους. Ωστόσο μια μέρα, όλες οι επουσιώδεις μαλακίες που του άρεσε να καταδικάζει, οδήγησαν σε κάτι πολύ, πολύ μεγαλύτερο.

«Δεν θέλω να πάρεις θέση Rachel, αλλά η οικογένεια της μαμάς σου δεν είναι αυτό που νομίζεις ότι είναι. Σου έχουν πει ψέματα. Η γιαγιά σου ήταν πόρνη και έτσι συνάντησε τον παππού σου». Και κάπως έτσι μου είπε ο μπαμπάς μου τα νέα ότι η γιαγιά μου ήταν ιερόδουλη και ότι η «παιδική ηλικία μου ήταν ένα ψέμα» (τα λόγια του). Η αρχική μου αντίδραση ήταν αρκετά ώριμη αλλά αφελής αντίδραση 16χρονης. «Ουάου, η γιαγιά ήταν πουτάνα». Θυμάμαι ότι πέρασαν από το μυαλό μου εκατομμύρια σκέψεις, τύπου «λέει ψέματα γιατί είναι εμπαθής; Αυτό είναι χτύπημα κάτω από τη ζώνη» ή «Δεν πιστεύω ότι μου είπε τέτοιο πράγμα. Είναι απρεπές».

Δεν ένιωσα αηδιασμένη ή προδομένη. Αισθάνθηκα μόνο περίεργα ακόμα και λίγο εντυπωσιασμένη. Σκέφτηκα ότι ήταν κωλόπαιδο ο πατέρας μου και ήθελα να γίνω σαν κι εκείνη. Προσπάθησα να ρωτήσω τον πατέρα μου τις λεπτομέρειες του μεγάλου οικογενειακού μυστικού που μόλις μου είχε αποκαλύψει –πολύ ξεκάθαρα για να εκδικηθεί την μητέρα μου– αλλά είπε ότι μόνο αυτό γνώριζε.

Ο πατέρας μου κρατούσε το κεφάλι του μέσα στα χέρια του και έλεγε συνεχώς «Δεν θα το υπέθετες ποτέ. Δεν μοιάζει με πόρνη», λες και οι ιερόδουλες φορούν κάποιου είδους εύκολα αναγνωρίσιμης φόρμας. Στην πραγματικότητα, η γιαγιά μου είναι η τύπισσα που με τη συνολική παρουσία της είναι σαν να σου τρίβει στα μούτρα τις δικές σου αδυναμίες. Είναι αξιοπρεπής, μορφωμένη, ατρόμητη και η πιο ισορροπημένη και πολυταξιδεμένη γυναίκα που έχω συναντήσει ποτέ.

Η Gladys με τον σύζυγό της, τον παππού της συντάκτριας. Τη φωτογραφία παραχώρησε ευγενικά η Rachel Grace Almeida

Επτά χρόνια μετά το διαζύγιο των γονιών μου, τηλεφώνησα στην γιαγιά μου, την Gladys, για να της μιλήσω για το παρελθόν της. Πριν να απαντήσει στην κλήση μου, σκέφτηκα να το κλείσω. Δεν ήμουν σίγουρη πώς θα αισθανόμουν και ανησυχούσα μήπως την προσβάλλω. Κι αν αυτή την ερώτηση τη θεωρούσε πολύ προσωπική; Κι αν μου έδινε μια απάντηση που δεν ήμουν έτοιμη να ακούσω;

Η φωνή της ακούστηκε πιο εύθραυστη από ότι τη θυμόμουν. Είναι πλέον 82 ετών και ανησύχησα ότι δεν θα είχα ποτέ την ευκαιρία να κάνω αυτή τη συζήτηση μαζί της. Ωστόσο αρνιόμουν να επιτρέψω στον πατέρα μου να έχει τον τελευταίο λόγο στη δική της προσωπική ιστορία και σε ότι είχε περάσει. Όταν απάντησε στο τηλέφωνο, φαινόταν ότι ήταν νευρική για να μιλήσει για το θέμα. Με γνωρίζει όλη μου τη ζωή και είμαι η εγγονή την οποία είδε να μεγαλώνει. «Νιώθω σαν να σε πρόδωσα, κρατώντας το μυστικό. Είσαι γυναίκα τώρα» μου είπε, με μια ιδέα λύπης στη φωνή της.

ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ

Η Gladys γεννήθηκε στο Καράκας της Βενεζουέλας το 1933 και έζησε εκεί μέχρι που έφυγε για τις ΗΠΑ, τη δεκαετία του 1970, μετά τη γέννηση της μητέρας μου. Με δυο μικρότερα παιδιά από προηγούμενη σχέση και έναν άφαντο πατέρα, έκανε αγώνα για να καλύπτει τις βασικές ανάγκες διαβίωσης και δεν μπορούσε να τα στείλει σχολείο. Ως κατά κύριο λόγο έθνος Καθολικών, τα μόνο διαθέσιμα σχολεία ήταν της εκκλησίας –στα οποία δεν μπορούσες να φοιτήσεις εάν ήσουν εξώγαμο. «Στόχος μου ήταν να βρω έναν άνδρα που θα μπορούσε να δώσει επώνυμο στα παιδιά μου. Εκείνη την εποχή, εάν ο βιολογικός σου πατέρας δεν σε αναγνώριζε ως παιδί του, η ζωή σου ήταν πολύ δύσκολη».

Στο Καράκας ανθούσε η πορνεία —όλοι οι Αμερικανοί πήγαιναν εκεί για να μας δουν.

Μπήκε στην πορνεία μέσω μιας καλής φίλης, η οποία ήταν επίσης ιερόδουλη· είχε κι αυτή δυο παιδιά και οικονομικά προβλήματα. Κάθε βράδυ, η γιαγιά μου άφηνε τα παιδιά της με την μητέρα της λέγοντας της ότι πήγαινε στη δουλειά της σ'ένα εργοστάσιο που λειτουργούσε τη νύχτα –μια απόλυτα αξιόπιστη ιστορία. Στις αρχές του '50, η Βενεζουέλα ζούσε μια βιομηχανική επανάσταση που την μετέτρεψε στην 4η πλουσιότερη χώρα του κόσμου κατά κεφαλήν (τίτλος που σήμερα έχει αντικατασταθεί από εκείνον της χώρας με τη δεύτερη πιο επικίνδυνη πόλη στον κόσμο).

«Έτσι ήταν η Βενεζουέλα τη δεκαετία του '50. Ακόμα και σήμερα είναι πολύ συντηρητική, υπερβολικά θρησκευόμενη και με διάχυτο μισογυνισμό κοινωνία. Οι άνδρες έκαναν κουμάντο στη Βενεζουέλα τότε και εξακολουθούν να την διαφεντεύουν και σήμερα» μου είπε η γιαγιά. Η πορνεία ήταν πάντα διαδεδομένη στη Βενεζουέλα, τόσο που είναι απολύτως νόμιμη. Πώς είναι δυνατόν μια χώρα που πάντα αναγνώριζε την πορνεία ως σοβαρό επάγγελμα να το στιγματίζει κοινωνικά σε τέτοιο βαθμό; «Το σεξ πάντα υπήρχε –όλοι έκαναν πολλά πράγματα πίσω από κλειστές πόρτες. Δεν ήταν μια ανοιχτή κοινωνία. Η πορνεία υπάρχει από την αρχή του χρόνου».

ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ

Για πολλούς, τότε και σήμερα, η πορνεία ήταν ένας τρόπος να έχεις καλύτερη ζωή. «Στο Καράκας ανθούσε η πορνεία –όλοι οι Αμερικανοί πήγαιναν εκεί για να μας δουν. Ήταν κάτι σαν καινοτομία. Ούτε καν μας αποκαλούσαν πουτάνες. Μας έλεγαν "ραντεβού" στους οίκους ανοχής όπου μπορούσες να πας μόνο κατόπιν ραντεβού. Υπήρχαν δυο βαθμίδες πορνείας, οι γυναίκες σαν κι εμάς και οι γυναίκες που ήταν στους δρόμους. Εμείς ήμασταν πολυτελείας, οπότε τα χρήματα ήταν πολύ καλά». Κέρδιζε 85-95 μπολιβάρ φουέρτε τη βραδιά, το οποίο εκείνη την εποχή αντιστοιχούσε σε περίπου 421 δολάρια· μια μικρή περιουσία.

Ούσα ένα χρόνο στο επάγγελμα, γνώρισε τον παππού μου, τον Joseph ο οποίος ήταν ένας από τους τακτικούς της πελάτες. «Ο παππούς σου αγαπούσε τις πόρνες. Συνήθιζε να έρχεται κάθε σαββατοκύριακο» είπε η γιαγιά. «Ήταν πολύ ντροπαλός, συνεσταλμένος άνθρωπος. Φαινόταν ότι δεν είχε αρκετή αυτοπεποίθηση για να μιλήσει σε γυναίκες, αλλά είχε όλες τις φυσικές ορμές ενός άνδρα». Αυτό που είπε με εξέπληξε. Μεγαλώνοντας, ο παππούς μου ήταν ένας πολύ ειλικρινής, διεκδικητικός γαλλο-βενεζουελάνος. Υποθέτω ότι κάλυπτε την έλλειψη αυτοπεποίθησης που είχε στην ερωτική του ζωή, όντας δυναμικός σε όλους τους υπόλοιπους τομείς. Όταν είσαι παιδί, βλέπεις τους μεγαλύτερους σαν να είναι υπεράνθρωποι· όχι άνθρωποι που μπορεί να είναι αδύναμοι, συναισθηματικοί και ασταθείς.

Ήταν σαν να είχα μια περίεργη επιφοίτηση σχετικά με το ποια ήταν η οικογένειά μου συνολικά –ποτέ δεν είχα σκεφτεί ότι οι παππούδες μου είχαν πραγματικά δύσκολες και περίεργες εμπειρίες ζωής. Σε μένα, φαίνονταν οι τέλειοι, αγνοί ενήλικες που βρίσκονταν γύρω μου και που ποτέ δεν είχαν πληγωθεί. Η γιαγιά μου μπορούσε να ακούσει το σοκ και την αμφιβολία στη φωνή μου. «Ο λόγος που ο παππούς σου δεν μπορούσε να έχει περισσότερα παιδιά ήταν γιατί είχε κολλήσει πολλά σεξουαλικά μεταδιδόμενα νοσήματα και είχε γίνει στείρος» είπε. «Είχα κάνει τέσσερις εκτρώσεις γιατί οι άνδρες απλά δεν μπορούσαν να ακολουθήσουν τους κανόνες –πλήρωσα πολύ ακριβά γιατρούς που μου έδωσαν χάπια έκτρωσης και βότανα. Πολλοί από τις συναδέλφους μου πέθαναν κάνοντας παράνομες εκτρώσεις, κάτι που δεν θα έκανα ποτέ. Θα προτιμούσα να κάνω το παιδί».

Ο παππούς της συντάκτριας με τον αδερφό της. Τη φωτογραφία παραχώρησε ευγενικά η Rachel Grace Almeida

Είχα έναν κόμπο στο λαιμό. Η γιαγιά μου είχε βαρύ ιστορικό με γυναικολογικά προβλήματα –υστερεκτομές, κύστες του τραχήλου της μήτρας και ινομυώματα. Όλα αποκτούσαν νόημα. Μιλήσαμε για την αντιμετώπιση των ιεροδούλων που είχαν προβλήματα υγείας λόγω της δουλειάς τους και για το πώς οι γιατροί υποστηρίζοντας ότι «εκείνες το έκαναν στον εαυτό τους» τις απέρριπταν ως ασθενείς. Δεν αποτελεί έκπληξη ότι οι περισσότεροι από αυτούς τους γιατρούς ήταν άνδρες.

Σύμφωνα με την γιαγιά, η κακοποίηση από τους κρατικούς θεσμούς δεν σταματούσε εδώ. Μεταφραζόταν κι από τον τρόπο που της συμπεριφέρονταν μερικοί από τους πελάτες της. Παρόλο που η πορνεία ήταν νόμιμη και προφανώς λειτουργούσε με κανονισμούς που είχε θεσπίσει το κράτος, αυτοί λειτουργούσαν σπανίως. Οι αστυνομικοί έκαναν τα στραβά μάτια σε περιπτώσεις παρενόχλησης ή εκμετάλλευσης γιατί απλά δεν σέβονταν τις ιερόδουλες.

ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ

«Έγινα πολύ ψυχρή και ασυγκίνητη από το σεξ» μου είπε η γιαγιά. «Άρχισα να σέβομαι τους άνδρες λιγότερο. Πολλές φορές δεν μου φέρονταν σωστά γιατί δεν με έβλεπαν ως μια αξιοπρεπή, φυσιολογική γυναίκα. Τότε, αυτό δεν ήταν αποδεκτό και ούτε είναι σήμερα».

Μου είπε ιστορίες τρόμου για την κακοποίηση που είχε υποστεί από μεθυσμένους πελάτες. Την είχαν φτύσει στο πρόσωπο, την είχαν χαστουκίσει, την είχαν πει πουτάνα και την είχα γελοιοποιήσει ενώ απλά περπατούσε στο δρόμο. «Παρέμενα επαγγελματίας σε όλη τη διάρκεια, αλλά αυτοί οι ανόητοι με κακομεταχειρίζονταν γιατί νόμιζαν ότι ήταν καλύτεροι από μένα. Δεν συνειδητοποιούσαν ότι αυτή ήταν μια επιχειρηματική συναλλαγή. Λοιπόν, ήμουν εξυπνότερη από όλους αυτούς. Τους έκανα να πληρώσουν τα λίγα χρήματα που είχαν για να αγγίξουν την απαλότητα του κορμιού μου».

Όμως παρά τις άσχημες στιγμές που βίωσε στη δουλειά της, είπε ότι δεν μετάνιωσε ποτέ για το χρόνο που δούλεψε ως πόρνη. «Δεν ντρέπομαι καθόλου για τη δουλειά μου ως ιερόδουλη. Μου έδωσε μια καλή ζωή. Χάρη σ'αυτό βρήκα έναν καλό άνθρωπο και έδωσα στα παιδιά μου ένα επώνυμο. Ο παππούς σου κράτησε την υπόσχεσή του και με πήρε από εκεί. Βρήκα την οικογένειά μου».

Μεγαλώνοντας, τοποθέτησα την γιαγιά σε ένα βάθρο. Ζούσε πάντα μαζί μου στο πατρικό μου. Είχα την ευκαιρία να την γνωρίσω μ'έναν πολύ πιο οικείο τρόπο και όχι με τον τρόπο που κάποιος δημιουργεί σχέση με τον παππού ή την γιαγιά οι οποίοι ζουν σε μια άλλη πόλη. Εκείνο που πάντα με εντυπωσίαζε ιδιαιτέρως ήταν η ικανότητα της γιαγιάς μου να παραμένει πάντα ήρεμη, ανεξαρτήτως καταστάσεως. Όποτε οι γονείς μου τσακώνονταν, έμπαινε απλά στο δωμάτιο, τους έλεγε να ησυχάσουν και έβγαινε σαν να μην συνέβαινε τίποτα. Όταν κάποιος της έκοβε το δρόμο καθώς οδηγούσε, ανοιγόκλεινε τα μάτια της με έναν τρόπο που φαινόταν σαν να τον λυπόταν που ήταν απρεπής. Ο τρόπος που προσέγγιζε με ηρεμία κάποια διαμάχη ήταν ο εντελώς αντίθετος από τον δικό μου. Το έκανα βούκινο, είχα κρίσεις πανικού και ύψωνα τη φωνή μου. Ήθελα να είμαι ήρεμη όπως εκείνη.

ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ

Αυτή η σταθερότητά είναι που κέρδισε τον παππού μου. Ως πελάτης, την επισκεπτόταν τουλάχιστον δυο φορές την εβδομάδα, κάτι που όπως μου είπε ήταν σπάνιο στην πορνεία. Συνήθως, είχε τακτικούς πελάτες, αλλά «τακτικός» για εκείνη σήμαινε μια ή δυο φορές τον μήνα. Ήξερε πως την ερωτευόταν όχι μόνο γιατί της έδινε πολύ καλό φιλοδώρημα (κάτι που επίσης ήταν σπάνιο) αλλά και γιατί την ρωτούσε για την προσωπική της ζωή, τα ενδιαφέροντα, τις φιλοδοξίες και την οικογένεια. Την ρώτησα εάν ένιωσε να απειλείται ή εάν εκείνος ήταν παρεμβατικός, αλλά το μόνο που είπε ήταν ότι «ήμασταν ερωτευμένοι».

Εάν οι άνδρες έχουν το δικαίωμα να πληρώσουν για σεξ χωρίς να κριθούν, τότε και οι γυναίκες έχουν το δικαίωμα να κάνουν το σεξ επάγγελμα.

Συναντιόντουσαν τακτικά και κρυφά έξω από τον οίκο ανοχής, κάτι που απαγορευόταν αυστηρά. Γνωρίστηκαν καλύτερα για μια περίοδο έξι μηνάν και τότε ο παππούς της έκανε πρόταση γάμου. Η γιαγιά μου ήξερε ότι τουλάχιστον είχε μια οικονομική σταθερότητα για να μπορεί να πληρώνει πόρνες, αλλά παραδέχθηκε ότι ανησυχούσε για τα χρήματα. Εξάλλου είχε δυο μικρά παιδιά να ταΐσει, τα οποία δεν ήταν δικά του. Απροσδόκητα, όταν παντρεύτηκαν, έδωσε το επώνυμό του στα δυο της παιδιά και τα φρόντισε σαν να ήταν δικά του. Μετά τη γέννηση της μητέρας μου, έφυγαν μαζί από το Καράκας και ήρθαν στην Αμερική όπου εγκαταστάθηκαν στο Μαϊάμι.

Αναρωτήθηκα πόσοι γνώριζαν για το παρελθόν της από την οικογένειά μου. Τα νέα θα πρέπει να είχαν φτάσει πολύ μακριά για να τα μάθει ο μπαμπάς μου, μια και η οικογένεια της μητέρας μου δεν ήταν και πολύ κοντά του. Όταν την ρώτησα εάν το είχε πει σε κανέναν, είπε απλά «όχι». Αργότερα η μητέρα μου μου είπε ότι υπήρχαν φήμες που κυκλοφορούσαν στην οικογένεια, αλλά απλά τις είχαν κρύψει κάτω από το χαλί. Δικαιολογημένα, εκείνη την εποχή, ήταν πιθανό η ίδια η οικογένεια της γιαγιάς μου να την αποκήρυσσε εάν έβγαινε η αλήθεια στο φως. Όταν ήμουν μικρότερη, η γιαγιά μου πάντα μου έλεγε ότι έπρεπε να είμαι κυρία, αλλά εξυπνότερη από όλα τα αγόρια γύρω μου. Σήμερα, ξέρω γιατί ήταν μία από εκείνες τις γυναίκες. «Ένιωσα δυνατή ως ιερόδουλη και γυναίκα. Ένιωσα ότι είχα τον έλεγχο» είπε. «Μπορούσα να διαχειριστώ την κατάσταση και να την χειραγωγήσω με τρόπο που μόνο θα με ωφελούσε».

ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ

Προς το τέλος της τηλεφωνικής συνομιλίας μας, σκέφτηκα πολύ τη συμπεριφορά του πατέρα μου προς το πρόσωπό της εκείνο το βράδυ που μου είπε την αλήθεια. Κάθε λέξη του ήταν καλά μελετημένη, ίσως για να είναι σίγουρος ότι δεν "πουλούσε" την ιστορία με τρόπο που ενδεχομένως να την έβρισκα γοητευτική. Δεν χρησιμοποίησε καν τη λέξη πορνεία. Έλεγε «αυτό που έκανε». Η σαφής έλλειψη σεβασμού στη γιαγιά μου είχε το αντίθετο αποτέλεσμα, με έκανε να μην σέβομαι εκείνον.

Η γιαγιά μου εξακολουθεί να είναι η καλύτερη γυναίκα που γνωρίζω και οι επιλογές της την έκαναν αυτό που είναι. Σήμερα είναι 82 ετών και βρίσκεται πολύ μακριά από τους οίκους ανοχής κατόπιν ραντεβού του Καράκας. Μου είπε την ιστορία της με την ίδια πειθαρχία και αυτοπεποίθηση που είχε τότε. «Εάν οι άνδρες έχουν το δικαίωμα να πληρώσουν για σεξ χωρίς να κριθούν» είπε η γιαγιά «τότε και οι γυναίκες έχουν το δικαίωμα να κάνουν το σεξ επάγγελμα. Θα το υποστηρίζω μέχρι τη μέρα που θα πεθάνω».

Το άρθρο δημοσιεύτηκε αρχικά στο Broadly.

Περισσότερα από το VICE

Φωτογραφίζοντας τις Τελευταίες Ημέρες της Disco

Αυτό το 60χρονο Mοντέλο Έχει Καλύτερο Σώμα και από 20χρονη

Το Calisthenics σε Κάνει «Φέτες»

Ακολουθήστε το VICE στο Twitter, Facebook και Instagram.