FYI.

This story is over 5 years old.

Σχέσεις

Μπορούν Άνδρες και Γυναίκες να Είναι Μόνο Φίλοι;

Βάλαμε δύο ανθρώπους διαφορετικού φύλου να μας πουν αν, τελικά, μπορεί να υπάρξει φιλία μεταξύ άνδρα και γυναίκας.
13.6.16
friendzone

Tο άρθρο δημοσιεύτηκε αρχικά στο VICE Canada.

Από την ομάδα της Taylor Swift μέχρι τις φιλίες εκτός πλατό των ηθοποιών που έπαιξαν τους φίλους στο Friends, δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι οι φίλοι είναι ένα καυτό αγαθό στην παρούσα φάση. Ακόμα και ο πρίγκιπας Χάρι έχει εντοπιστεί να επιδίδεται στο χόμπι τού να έχει φίλους, γεγονός που υποδηλώνει ότι αυτό το φαινόμενο ξεπερνά εμπόδια όπως είναι ο πλούτος και η κοινωνική τάξη.

ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ

Μπορεί να πιστεύετε ότι η φιλία είναι τόσο mainstream σήμερα, που οι συντάκτες του VICE ενδεχομένως δεν θα μπορούσαν να έχουν φίλους. Όμως, στην πραγματικότητα, τουλάχιστον δύο έχουν. Πόσα μπορούν να μας πουν για τη φιλία το 2016; Όπως αποδεικνύεται, αρκετά. Ένας από εμάς μετακόμισε πέρυσι στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού, που σημαίνει ότι η επικοινωνία λίγο-πολύ περιορίζεται στο διαδίκτυο. Και αυτό που είναι πιο τρελό είναι πως δεν είμαστε ούτε του ίδιου φύλου. Τέλος πάντων. Ακολουθεί μια συζήτηση που κάναμε, βάζοντας το VICE να μας πληρώσει κιόλας.

Η πραγματικότητα όπως είναι, μέσα από το Newsletter του VICE Greece.

Jack: Ο κόσμος θα σκεφτεί ότι είμαστε ανυπόφοροι γι' αυτό που κάνουμε, έτσι δεν είναι;

Emily: Ας παίξουμε ένα παιχνίδι τίγκα στο αλκοόλ: ένα σφηνάκι για κάθε σχόλιο που θα μας αποκαλεί «μουνιά», δύο σφηνάκια εάν μας λένε «νάρκισσους ψυχοπαθείς», τρία εάν…

Jack: Με λένε συχνά «άντρα με κόλπο». Εσένα, γιατί δεν σε λένε «γυναίκα με πέος»;

Emily: Άρα, τι κάνει μια φιλία καλή;

Jack: Νομίζω ότι είναι ένας συνδυασμός κοινών ενδιαφερόντων και χόμπι (η πρώτη φορά που συναντηθήκαμε ήταν στη συναυλία του Titus Andronicus).

Ιδού ακόμα μερικοί φίλοι οι οποίοι ποτέ δεν έκαναν σχέση στο τελευταίο επεισόδιο μιας ατυχούς σειράς / Φωτογραφία από Fox

Emily: Ναι, συμφωνώ – κάποιος με τον οποίο θα πιεις το καταπέτασμα και θα γίνεις λιώμα σε μια πανκ ροκ συναυλία, αλλά και κάποιος που θα σου μιλήσει για το πόσο καταθλιπτικός είσαι ή άλλα πράγματα.

Jack: Δεν είναι πραγματικά πανκ ροκ να μιλάς για συναισθήματα;

ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ

Emily: Επίσης, στη δική μου περίπτωση χρειάζομαι κάποιον που θα είναι εύκαιρος στις 4 τα ξημερώματα για να μου πει: «Όχι, Emily, δεν θα παρατήσεις τη συγγραφή για να γίνεις επαγγελματίας οδηγός σε τρίτροχο αμαξίδιο» ή «όχι, Emily, μην κοιμηθείς με εκείνο τον τύπο που στέλνει χάλια tweets».

Jack: Να μια ερώτηση που προφανώς ήδη γνωρίζω την απάντησή της, αλλά ακολούθησέ με: μπορούν άντρες και γυναίκες να είναι ποτέ πραγματικά απλώς φίλοι;

Emily: Στην πραγματικότητα, μου προκαλεί μεγάλη σύγχυση που το εν λόγω ερώτημα εξακολουθεί να παραμένει αναπάντητο το 2016. Προφανώς άντρες και γυναίκες μπορούν να είναι απλώς φίλοι. ΠΡΟΦΑΝΩΣ. Η ιδέα ότι δυο άνθρωποι δεν μπορούν να κάνουν παρέα και να μη θέλουν αμέσως, ή τελικά, να μπλέξουν ερωτικά είναι ειλικρινά αρκετά παράξενη για μένα. Ωστόσο υπάρχει ολόκληρη βιομηχανία σκέψης γύρω από αυτό, που διαχειρίζεται άρθρα τα οποία ρωτούν επανειλημμένα αυτό το ερώτημα με ελαφρώς διαφορετικούς τρόπους.

Συγγνώμη, έπρεπε

Jack: Γιατί νομίζεις ότι πιστεύουν σ' αυτό ακόμα τόσο πολλοί άνθρωποι;

Emily: Νομίζω ότι έχει να κάνει σε μεγάλο βαθμό με τους ρόλους των φύλων και το τι σημαίνουν αυτοί οι ρόλοι. Ο φεμινισμός έδωσε στις γυναίκες τη γλώσσα να μιλούν για την ταυτότητά τους και για το πού ταιριάζει αυτή η ταυτότητα στο πλαίσιο της έμφυλης ιεραρχίας, αλλά δεν πιστεύω ότι δόθηκε ανάλογο λεξιλόγιο και στους άντρες. Αυτό σημαίνει ότι πολλοί από εμάς ακόμα δεν γνωρίζουν πραγματικά πού και πώς στεκόμαστε σε μια σχέση με το άλλο φύλο και απλώς δεν γνωρίζουμε πώς να κάνουμε αυτές τις συζητήσεις. Τι πιστεύεις;

ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ

Jack: Αυτό, ή ότι οι άνθρωποι είναι απλά πραγματικά ηλίθιοι. Αλλά υποθέτω πως αυτό μας οδηγεί στην κρίσιμη ερώτηση: με έχεις ποτέ φαντασιωθεί;

Emily: Όχι.

Jack: Χριστέ μου, απάντησες τόσο γρήγορα.

Emily: Γιατί, με έχεις φαντασιωθεί εσύ;

Jack: Θα ακουγόταν παράξενο τώρα εάν έλεγα ναι, έτσι δεν είναι; Αλλά, ειλικρινά, όχι. Όταν συναντηθήκαμε ήμουν σε μια πολύ ευτυχισμένη σχέση την οποία έχω ακόμα, οπότε αυτό δεν ήταν ποτέ κάτι που πέρασε από το μυαλό μου.

Να μερικοί ακόμα Βρετανοί φίλοι / Φωτογραφία από Warner Bros

Emily: Υπάρχει το κλισέ ότι οι κοπέλες μισούν τις φίλες των αγοριών τους, αλλά εγώ και η κοπέλα σου τα πάμε μια χαρά. Υποθέτω ότι αυτό σχετίζεται με ό,τι έλεγα για τους ρόλους των φύλων – έστω κι αν έχουμε 2016 και όλοι ακολουθούν «πιο προοδευτική πολιτική», όταν η κουβέντα πηγαίνει στο θέμα των σχέσεων μεταξύ αντρών και γυναικών αναδύονται τετριμμένα και ξεπερασμένα στερεότυπα, όπου οι γυναίκες ζηλεύουν, γκρινιάζουν και κρυφά πιστεύουν ότι οι άλλες γυναίκες είναι ανταγωνιστικές και οι άντρες είναι εκείνοι οι απαίσιοι διεστραμμένοι που δεν μπορούν να σταματήσουν να κοιτούν το στήθος της καλύτερής τους φίλης.

Jack: Είναι παράξενο, αλλά υπάρχουν άνθρωποι που πράγματι σκέφτονται έτσι. Αναρωτιέμαι πόσο πολλές καλές φιλίες έχουν καταστραφεί από την αλόγιστη ζήλια του συντρόφου κάποιου ατόμου;

Emily: Νομίζω ότι κάτι ενδιαφέρον με τη φιλία μας είναι ότι αποτελεί πολύ καλό παράδειγμα του πώς οι σύγχρονες φιλίες έχουν αλλάξει και μορφοποιηθεί λόγω του διαδικτύου. Από τότε που μετακόμισες στον Καναδά, οι αλληλεπιδράσεις μας είναι σχεδόν αποκλειστικά διαδικτυακές – που υποθέτω ότι είναι απλώς ένα υπερβολικό παράδειγμα του πώς πολλοί άνθρωποι αλληλεπιδρούν με τους φίλους τους σήμερα.

ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ

Jack: Αν μη τι άλλο, πιθανώς μιλάμε πολύ περισσότερο απ' ό,τι οι φίλοι πριν από την ύπαρξη του διαδικτύου και κατανοώ ότι αυτό δεν είναι τα πάντα όταν μιλάμε για τη φιλία, αλλά είναι ένα μεγάλο κομμάτι της. Δεν συναντηθήκαμε από κοντά το μεγαλύτερο μέρος της χρονιάς μετά τη γνωριμία μας διαδικτυακά και όταν το κάναμε είχε πλάκα και δεν ήταν παράξενο.

Θεωρώ ότι έχει αλλάξει πολύ η στάση των ανθρώπων γύρω από αυτό το θέμα στη διάρκεια της ζωής μας και ενώ μερικοί γίνονται παράξενα νοσταλγικοί για τις επαφές στην πραγματική ζωή – θυμάσαι πόσο απαίσιο ήταν αυτό; Ζούμε σε μια εποχή που ακόμα και οι πιο παράξενοι και κοινωνικά αδέξιοι μπορούν να έχουν ένα σωρό φίλους. Αυτό δεν είναι το διαδίκτυο; Ένα μάτσο σπασικλάκια με τους υπολογιστές που βοηθούν ο ένας τον άλλον;

Emily: Υποθέτω ότι εδώ μπαίνει και το θέμα της ψυχικής υγείας. Το διαδίκτυο είναι τόσο καλός αγωγός όταν θέλεις να μιλήσεις γι' αυτήν τη μαλακία. Υπάρχουν πράγματα που μπορώ να σου πω online, τα οποία πιθανώς δεν θα σου έλεγα προσωπικά εάν καθόμασταν σε μια παμπ ή πηγαίναμε σε μια συναυλία ή κάπου αλλού. Online, έχω ξεκινήσει συνομιλία με τη φράση: «Ω, φίλε, νιώθω πραγματικά σε φάση να αυτοκτονήσω» – δεν υπάρχει περίπτωση στην πραγματική ζωή να ξεκινούσα έτσι μια συζήτηση, χωρίς να έχουν προηγηθεί κρύα αστεία.

Μιλώντας εξ αποστάσεως σημαίνει ότι μπορώ να εκφράσω πραγματικά όλα αυτά αμέσως, ακόμα και όταν δεν είμαι σε θέση να αντιμετωπίσω την κατά πρόσωπο αλληλεπίδραση. Έχω το ίδιο θέμα με κάποιους φίλους που ζουν στο Βερολίνο και σήμερα αποτελούν απολύτως ζωτικό κομμάτι του συστήματος υποστήριξής μου, έστω κι αν τους βλέπω πολύ λιγότερο από τις ορδές των φίλων μου που ζουν στην ίδια χώρα. Το διαδίκτυο είναι ζωτικός παράγοντας στη διευκόλυνση τέτοιου τύπου συζητήσεων.

ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ

Jack: Ναι, υποστηρίζω πραγματικά οι άνθρωποι να μιλούν στους φίλους τους, αλλά στην πραγματικότητα συχνά είναι δύσκολο να το κάνεις αυτό κατά πρόσωπο. Αγαπώ την ουδετερότητα που φέρνει μαζί του ο online κόσμος – με κάποιο τρόπο είναι πολύ πιο εύκολο να πληκτρολογήσεις πράγματα από το να τα πεις φωναχτά.

Emily: Η σχέση μεταξύ του διαδικτύου και της ψυχικής υγείας δεν είναι τέλεια, αλλά το γεγονός ότι ουσιαστικά σου δίνει μια σανίδα σωτηρίας για να μιλήσεις με κάποιον –ιδιαιτέρως κάποιον που βρίσκεται σε διαφορετική ζώνη ώρα και είναι ξύπνιος όταν καταρρέεις στις 4 τα ξημερώματα– είναι ανεκτίμητο. Θυμάμαι μια φορά ότι «πείραξαν» το ποτό μου σ' ένα πάρτι και επειδή δεν ήταν επίσης 5 το πρωί εκεί που βρισκόσουν, ήσουν εκεί και μου μίλησες και την επόμενη μέρα με βοήθησες όταν ένιωθα σκατά. Ήταν μια εμπειρία που θα ζούσα με διαφορετικό τρόπο εάν έπρεπε να την αντιμετωπίσω μόνη και νομίζω ότι είναι ένα περιστατικό κατά κάποιο τρόπο συμπτωματικό του είδους των φιλιών που προάγει το διαδίκτυο.

Jack: Στο θέμα του να είναι ο ένας εκεί για τον άλλον, έχουμε γράψει και οι δύο βιβλία και έχουμε φτάσει σε αυτό το σημείο της ζωής μας την ίδια στιγμή. Πιστεύεις ότι υπήρξε κάποια ένταση ανάμεσά μας; Εννοώ μιλώντας στατιστικά, ένα από αυτά τα βιβλία είναι πιθανό να πάει καλύτερα από το άλλο.

Emily: Ναι, πρέπει να παραδεχθώ ότι πανικοβάλλομαι και ζηλεύω για το βιβλίο σου, διότι ξέρω πόσο σπουδαίο είναι. Όμως όλες οι φιλίες έχουν ένταση για κάτι, σωστά; Ένα άτομο πάντα θα τα καταφέρνει καλύτερα στην καριέρα του ή στη σχέση του ή οπουδήποτε αλλού. Νομίζω ότι αρκεί να καταλάβεις πως το θέμα είναι δικό σου και όχι του άλλου ατόμου – να ξέρεις ότι όταν ζηλεύεις έχεις πρόβλημα με τις δικές σου ανασφάλειες και όχι με ό,τι προβάλλει το άλλο άτομο. Όλα έχουν να κάνουν με αυτό που είπες περί επικοινωνίας, που ακούγεται πραγματικά σαχλό αλλά είναι ενοχλητικά αληθινό.

ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ

Jack: Επίσης, κάτω από όλα αυτά υπάρχει σε πολύ μεγάλο βαθμό ένα αίσθημα υπερηφάνειας. Αν και με θλίβει που το λέω, συχνά δυσκολεύομαι να κατανοήσω ότι γίνομαι φίλος με ένα τόσο ενδιαφέρον και κουλ άτομο. Θέλω να πω ότι είσαι φρικτή με τόσο πολλούς τρόπους επίσης, μη με παρεξηγήσεις, αλλά είναι ωραίο. Θα μπορούσε να πει κανείς ότι η πραγματική φιλία είναι οι φίλοι που κάναμε όλο αυτό το διάστημα.

Emily: Σε μισώ.

Περισσότερα από το VICE

Τα Ψυχολογικά Παιχνίδια που Σκαρφίζονται τα Καταστήματα για να σε Κάνουν να Αγοράσεις

Πώς Είναι να Μεταφέρεις Κρατούμενους κατ' Επάγγελμα;

Ο Ηγέτης του Καρτέλ Zeta Αποκαλύπτει πώς Είναι να Ηγείσαι μιας Ομάδας Εκτελεστών

Ακολουθήστε το VICE στο Twitter, Facebook και Instagram.