FYI.

This story is over 5 years old.

Stuff

Οι Μαφιόζοι Τιμωρούν με Βιτριόλι τα Θύματά τους στην Ελλάδα

Το βιτριόλι μπορεί να έχει αποσυρθεί από την ευρεία αγορά καθαριστικών προϊόντων, η αντικοινωνική συμπεριφορά του βιτριολισμού, όμως, δεν αποσύρθηκε ποτέ.
13.5.14

Photo: flickr/CarbonNYC Πριν από λίγους μήνες η φωτογράφος Farzana Hossen από το Μπαγκλαντές παρουσίασε την έκθεση με τίτλο «Lingering Scars» που είναι αφιερωμένη στις συμπατριώτισσές της που τα τελευταία χρόνια έχουν πέσει θύματα επιθέσεων με βιτριόλι. Πρόκειται για τριάντα φωτογραφίες παραμορφωμένων και σημαδεμένων γυναικών που υπογραμμίζουν τη βία και την καταπίεση σε μια κοινωνία παραμορφωτικά εκδικητική. Στην ασιατική χώρα υπολογίζεται πως σχεδόν κάθε δύο μέρες καταγράφεται και μία επίθεση με οξύ. Σύμφωνα με τα στοιχεία του Acid Survival Foundation (ASF) την περίοδο 1999-2011 σημειώθηκαν 2539 επιθέσεις με οξύ. Τα θύματα στην πλειοψηφία τους γυναίκες και οι θύτες ως επί το πλείστον άντρες που χαρακτηρίζονται ως ερωτικοί σύντροφοι ή σύζυγοι των θυμάτων.

Στην σύγχρονη Ελλάδα η επίθεση με βιτριόλι έχει καταγραφεί στο λεξιλόγιο της εγκληματολογίας και της ιατροδικαστικής ως «βιτριολισμός» και προέρχεται από ένα βαθύ και σκοτεινό απόθεμα ανδρικής βίας που φαίνεται ότι δεν έχει περάσει οριστικά στο παρελθόν. Το βιτριόλι μπορεί να έχει αποσυρθεί πλέον από την ευρεία αγορά καθαριστικών προϊόντων, η αντικοινωνική συμπεριφορά του βιτριολισμού δεν αποσύρθηκε ποτέ. Το πιο γνωστό θύμα βιτριολισμού είναι η Κωνσταντίνα Κούνεβα, η μετανάστρια από τη Βουλγαρία που σήμερα βρίσκεται στο ευρωψηφοδέλτιο του ΣΥΡΙΖΑ και στις 22 Δεκεμβρίου 2008 και ενώ επέστρεφε από τη δουλειά της στο σπίτι της, δέχτηκε επίθεση από δύο αγνώστους, που την περιέλουσαν με βιτριόλι και την υποχρέωσαν να το καταπιεί, προκαλώντας απώλεια της όρασης από το ένα μάτι και ζημιές σε εσωτερικά όργανα. Οι δράστες της επίθεσης ποτέ δεν βρέθηκαν και ουδείς καταδικάστηκε. Αν και η ιστορία της Κωνσταντίνας Κούνεβα έγινε γνωστή και το παραμορφωμένο της πρόσωπο μετατράπηκε σε σύμβολο αντίστασης των εργαζομένων στην εργοδοτική αυθαιρεσία, πολλά είναι ακόμη τα θύματα βιτριολισμού στην Ελλάδα που ουδέποτε δικαιώθηκαν.

Το καλοκαίρι του 2007 μια 27χρονη κοπέλα βγήκε από το σπίτι της στην οδό Πλάτωνος Ροδοκανάκη 3 στη Θεσσαλονίκη και ξεκίνησε για τη δουλειά της, το νοσοκομείο "Άγιος Παύλος", όπου εργαζόταν ως διοικητική υπάλληλος. Λίγα μέτρα παραπάνω, κι ενώ κατευθυνόταν στη στάση του λεωφορείου, ένας άγνωστος άντρας την πλησίασε και της επιτέθηκε με βιτριόλι αδειάζοντας ένα μπουκάλι με καυστικό υγρό στο πρόσωπο και στο σώμα της. Έπειτα από πολυήμερη νοσηλεία, σε κρίσιμη κατάσταση και λεπτές χειρουργικές επεμβάσεις, οι αστυνομικοί κατάφεραν να μιλήσουν στην κοπέλα. Έγιναν δεκάδες προσαγωγές υπόπτων και ξεσκονίστηκαν οι φάκελοι όλων όσοι είχαν κατηγορηθεί στο παρελθόν για παρενοχλήσεις ή επιθέσεις εναντίον γυναικών. Είναι χαρακτηριστικό ότι οι αστυνομικοί εξέτασαν ακόμη και όσους είχαν ενοχλήσει φραστικά απλώς κοπέλες, χωρίς όμως να υπάρξει κανένα αποτέλεσμα. Το θύμα ως σήμερα υπομένει σιωπηλά μια μακροχρόνια και επίπονη θεραπεία με δεκάδες πλαστικές επεμβάσεις ενώ ο θύτης δεν τιμωρήθηκε ποτέ.

Λίγους μήνες αργότερα και συγκεκριμένα στις 21 Δεκεμβρίου του 2007, ο δικηγόρος Παύλος Σαράκης δέχτηκε επίθεση με καυστικό υγρό στο Νέο Κόσμο, με αποτέλεσμα και ύστερα από αλλεπάλληλα χειρουργεία στην Αγγλία να χάσει τελικά το αριστερό του μάτι. Το θύμα τότε κατονόμασε ως δράστες πρόσωπα του κόσμου της νύχτας υποστηρίζοντας πως η επίθεση που δέχτηκε ήταν ένα μαφιόζικο χτύπημα από νονούς του οργανωμένου εγκλήματος με τους οποίους είχε αντιδικήσει στο παρελθόν στις αίθουσες των δικαστηρίων. Σε κατάθεση που έδωσε στην ΕΛ.ΑΣ. λίγη ώρα μετά την επίθεση, ανέφερε μεταξύ άλλων τα εξής: «Αντιλήφθηκα έναν άνδρα που δεν μπορώ να προσδιορίσω με ακρίβεια αν είναι Ελληνας ή αλλοδαπός, να με πλησιάζει από την αριστερή πλευρά κρατώντας στο χέρι του ένα πλαστικό κύπελλο μεγάλου μεγέθους το οποίο περιείχε οξύ.Το εκσφενδόνισε στο πρόσωπό μου με μανία λέγοντάς μου "πάρ΄ τα", αλλά και κάτι άλλο που δεν μπόρεσα να συγκρατήσω. Το οξύ με έκαψε,φούσκωσε αμέσως το πρόσωπό μου. Σίγουρα ο δράστης δεν ήταν μόνος του, διότι κάποιος τον ειδοποίησε ότι κατέφθανα.Πιστεύω ότι πρόκειται για οργανωμένο σχέδιο, ίσως και συμβόλαιο από άγνωστο σε εμένα άτομο που το ανέθεσε σε ομάδα μπράβων».

Ανατρέχοντας κανείς στα αρχεία των εφημερίδων θα συναντήσει τους πρώτους βιτριολισμούς στην μακρινή δεκαετία του ‘50. Είναι χαρακτηριστική η περίπτωση μιας κοπέλας που έριξε βιτριόλι στον εραστή της αδελφής της, που την είχε μεθύσει και την είχε "διαφθείρει". Το περιστατικό είχε συμβεί στην Αγία Παρασκευή το 1950. Την ίδια χρονιά μητέρα και κόρη είχαν οδηγηθεί στο δικαστήριο επειδή είχαν προσπαθήσει να ρίξουν βιτριόλι στον αρραβωνιαστικό της κοπέλας, ο οποίος την είχε "διαφθείρει" και δεν δεχόταν να την αποκαταστήσει αν δεν εισέπραττε προίκα. Το 1956 αγρότης από τη Λάρισα επιχείρησε να λούσει με βιτριόλι την γυναίκα του επειδή τον απατούσε αλλά το μόνο που κατάφερε ήταν να ρίξει το οξύ επάνω του με αποτέλεσμα να κάψει το χέρι του. Ενώ την ίδια χρονιά στη Λάρισα μια γυναίκα έριξε βιτριόλι στον εραστή της καίγοντας όμως και μια άσχετη γυναίκα που βρισκόταν στο ίδιο σημείο την ώρα της επίθεσης. Στην δεκαετία του ‘50 ήταν τόσο συχνοί οι ερωτικοί βιτριολισμοί που έγιναν μέχρι και τραγούδι από τον Βασίλη Τσιτσάνη. Το «βιτριόλι» που τραγουδήθηκε από την Μαρίκα Νίνου συνδέθηκε με με προπολεμική ρεμπέτικη ιστορία και ήθελε την Σωτηρία Μπέλλου να έχει ρίξει βιτριόλι στον σύζυγό της το 1939.

Ακολουθήστε το VICE στο TwitterFacebook και Instagram.