Η Εκδίκηση Ενός Μοντέλου Κατά της Πατριαρχίας και του Σεξισμού
The Model’s Revenge 1, 1974. Όλες οι φωτογραφίες είναι της Alexis Hunter.
Φεμινισμός

Η Εκδίκηση Ενός Μοντέλου Κατά της Πατριαρχίας και του Σεξισμού

Φωτογραφίες που προέβλεψαν από τα 70s την οικειότητα και την οργή της εποχής του Instagram.
Frances Morton
Κείμενο Frances Morton
17 Οκτώβριος 2017, 5:00am

Το άρθρο δημοσιεύτηκε αρχικά στο VICE New Zealand.

Αν υπάρχει μια εικόνα που χρειαζόμαστε αυτές τις ημέρες των αποκαλύψεων για τον Harvey Weinstein, ο οποίος φέρεται να παρενοχλούσε σεξουαλικά τις γυναίκες του Χόλιγουντ για χρόνια, τότε αυτή είναι το The Model's Revenge (Η Εκδίκηση του Μοντέλου) της Alexis Hunter. Μια γυμνή γυναίκα στέκεται μπροστά στην κάμερα, τα στήθη της είναι ελαφρώς θολά, ενώ η κάνη του όπλου που κρατάει είναι νεταρισμένη. Η εικόνα είναι μια αντίδραση απέναντι στην αντικειμενοποίηση της γυναίκας. Είναι ένα σχόλιο πάνω στο γεγονός ότι η ικανότητα της αντικειμενοποίησης βρίσκεται στα χέρια αυτού που έχει εξουσία – του φωτογράφου, δηλαδή, ή ενός κολοσσού του κινηματογράφου, ας πούμε. Μόνο που σε αυτήν την περίπτωση, φωτογράφος και μοντέλο είναι το ίδιο πρόσωπο. Η Hunter επαναδιεκδικεί αυτήν την εξουσία με το να είναι ταυτόχρονα η καλλιτέχνιδα που κοιτάζει και το υποκείμενο που κοιτάζεται.

The Model's Revenge II, 1974

Η Hunter είχε έναν ξεκάθαρο, φεμινιστικό στόχο, όταν έβγαζε φωτογραφίες τη δεκαετία του '70, λέει η γκαλερίστα από το Όκλαντ της Νέας Ζηλανδίας, Trish Clark: «Διόρθωνε τα κακώς κείμενα της πατριαρχίας». Η Hunter, η οποία μεγάλωσε στη Νέα Ζηλανδία και δούλευε στο Λονδίνο μέχρι τον θάνατό της, το 2014, καταδείκνυε τον τρόπο που η μαζική κουλτούρα και η εμπορευματοποίηση τροφοδοτούσε την υποταγή των γυναικών από νεαρή ηλικία. «Απίστευτα προφητική», λέει η Clark. «Χρησιμοποίησε τα εργαλεία της καταπίεσης και τα ανέστρεψε για τον δικό της σκοπό».

The Model's Revenge III, 1974

Σαράντα χρόνια αργότερα, σε μια εποχή όπου δεν μπορούμε να σταματήσουμε να βγάζουμε φωτογραφίες τον εαυτό μας, οι εικόνες της Hunter είναι ακόμα οικείες, στοργικές και –δυστυχώς– επίκαιρες. Στη σειρά Incubus/Succubus, ένας αρουραίος –μια συχνή μεταφορά για έναν τρομερό, εκμεταλλευτή άνδρα– φωτογραφίζεται πάνω σε μια γυμνή γυναίκα. Για να αντιστρέψει τη δυναμική, η Hunter έστρεψε τη ματιά της στον άνδρα, το 1974, κάνοντάς τον το επίκεντρο της σειράς της Object.

Στο Approach to Fear__, η Hunter βάζει φωτιά σε μια ασημένια ψηλοτάκουνη γόβα. «Δείξαμε την περιφρόνησή μας στις γόβες, επειδή δεν σου επιτρέπουν να τρέξεις, αν σου επιτεθεί κάποιος», είπε στο VICE η Clark. Το επιχείρημα με τα ρούχα που φοράει μια γυναίκα και το μήνυμα που υποτίθεται ότι στέλνουν, έκανε την επανεμφάνισή του στα αδέξια σχόλια της δημιουργού ψηλοτάκουνων Donna Karan, η οποία επιχείρησε να υπερασπιστεί τον Weinstein στην Daily Mail. «Στον σημερινό κόσμο κοιτάς τα πάντα», είπε η Karan, «βλέπεις τον τρόπο που ντύνονται οι γυναίκες και τι ακριβώς ζητάνε με την εμφάνιση που επιλέγουν. Τι ψάχνουν; Μπελάδες». Ξέρουμε σίγουρα ποια θα ήταν η απάντηση της Hunter σ' αυτό.

Δείτε περισσότερες φωτογραφίες:

Incubus / Succubus (λεπτομέρεια), (16 εικόνες), 1978.

Incubus / Succubus (λεπτομέρεια 2), (16 εικόνες), 1978

Approach To Fear VIII: Contamination (λεπτομέρεια), 1976

Approach to Fear XVII: Masculinisation of Society – exorcise (λεπτομέρεια), 1977

Approach to Fear XVII: Masculinisation of Society – exorcise (λεπτομέρεια), 1977

Approach to Fear XIII: Pain – destruction of Cause, (8 εικόνες), 1977

Domestic Warfare (λεπτομέρεια), (20 εικόνες), 1974

Domestic Warfare (λεπτομέρεια), (20 εικόνες), 1974

Object Series, 1974