To άρθρο δημοσιεύτηκε αρχικά στο VICE UK.

Την προηγούμενη Δευτέρα, διέσχισα το Συνεδριακό Κέντρο George R. Brown στο Χιούστον και είδα έναν άνδρα που φορούσε μόνο μια νοσοκομειακή ρόμπα.

Όπως ήταν φυσικό, τον ρώτησα για την περιβολή του.

Είπε ότι δεν πρόλαβε να αλλάξει. Μετά βίας πρόλαβε να ανέβει πάνω στα έπιπλα στο σπίτι του. Ήταν διαβητικός και μπορούσε μόνο να κρατιέται με το αριστερό του χέρι, καθώς το νερό ανέβαινε ως το στήθος του, ενώ με το δεξί κράδαινε ένα σφυρί, για να διώξει μερικά φίδια. Για καλή του τύχη, μια γειτόνισσα τον έσωσε και τον έφερε στο George R. Brown, όπου και τον πρόσεχε.

Υπάρχουν χιλιάδες τέτοιες ιστορίες. Ο τυφώνας Χάρβεϊ είναι η δεύτερη υπερκαταιγίδα που κάλυψα απ’ όταν μετακόμισα εδώ, το 2000. Η έκταση της καταστροφής είναι τρομερή και είναι δύσκολο να φανταστώ ότι δεν θα υπάρξει κι άλλη. Παρόλα αυτά, τα βάσανα μετριάστηκαν, καθώς άνθρωποι έσπευσαν να βοηθήσουν φίλους, γείτονες και τελείως άγνωστους, όταν το χρειαζόταν περισσότερο.

Να τι είδα.

Περισσότερα από το VICE

Όλοι Γελούσαν Όταν τους Έλεγα ότι Θέλω να Γίνω Μοντέλο

Η Εθνική Μπάσκετ Είναι Ζωντανή Νεκρή στο Ευρωμπάσκετ και Δίνει Δικαιώματα τα Ξημερώματα

Ο Ελληνοαλβανικός «Πόλεμος» τον Σεπτέμβρη του 2004 Δεν Είχε να Κάνει με το Ποδόσφαιρο

Ακολουθήστε το VICE στο Twitter, Facebook και Instagram.