welzijn

H Μυρωδιά που Έχουμε Συνδυάσει με τις Καθαρές Πισίνες Σημαίνει ότι Έχουν Ούρα Μέσα

To ήξερες ότι το χλώριο που χρησιμοποιείται για να σκοτώσει τα βακτηρίδια, συνδέεται με τη δημιουργία τοξικών χημικών ουσιών;
LF
Κείμενο Laura Finney
SC
Κείμενο Simon Cotton
15.6.18
Thomas Barwick/Getty Images

Πρόσφατα έγινε γνωστό ότι οι επιστήμονες κατάφεραν να δημιουργήσουν ένα τεστ, για να μετρήσουν την ποσότητα ούρων που υπάρχουν σε μια πισίνα. Φαίνεται ότι η ούρηση στην πισίνα είναι κάτι το συνηθισμένο και ακόμη και οι επαγγελματίες κολυμβητές έχουν παραδεχτεί ότι το έχουν κάνει στη διάρκεια σκληρών προπονήσεων, υποστηρίζοντας ότι το χλώριο «τα σκοτώνει». Όχι μόνο δεν ισχύει κάτι τέτοιο, αλλά η χημική αντίδραση μεταξύ των ούρων και του χλωρίου δημιουργεί μια χημική ουσία που έχει συνδεθεί με το άσθμα και άλλα αναπνευστικά προβλήματα.

Το τριχλωριούχο άζωτο, επίσης γνωστό ως τριχλωραμίνη, παράγεται όταν η ουρία των ούρων αντιδρά με το χλώριο - το απολυμαντικό που χρησιμοποιείται ευρέως στο νερό της πισίνας. Το τριχλωριούχο άζωτο παράγεται κατά λάθος σε πολλές πισίνες πλέον, ωστόσο η συγκεκριμένη ένωση αρχικά δημιουργήθηκε σκόπιμα, από τον Pierre Louis DuLong, το 1812.

Ο Du Long δημιούργησε τη χημική ουσία διοχετεύοντας αέριο χλωρίου μέσα σε διάλυμα χλωριούχου αμμωνίου. Όμως, παρά την επιτυχία του, η χαρά του DuLong κράτησε πολύ λίγο - δεν είχε υπολογίσει ότι η ουσία θα ήταν εκρηκτική. Η χημική ουσία εξερράγη απροειδοποίητα και του κόστισε ένα μάτι και ένα δάχτυλο. Είναι εξαιρετικά ευαίσθητη και μπορεί να εκραγεί ακόμη και με ένα απαλό άγγιγμα ή όταν εκτίθεται στο ηλιακό φως.

ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ

Οι επιστήμονες Σερ Humphry Davy και Michael Faraday έπεσαν επίσης θύματα της ουσίας, όταν συνέχισαν το έργο του DuLong λίγο καιρό αργότερα. Μια έκρηξη έκανε τον Davy να χάσει προσωρινά την όρασή του από το ένα μάτι και ο Faraday απέκτησε μόνιμη βλάβη στα δάχτυλά του.

Ευτυχώς για τους επαγγελματίες κολυμβητές, μόνο το καθαρό τριχλωριούχο άζωτο είναι εκρηκτικό και έτσι το γεγονός ότι αναμειγνύεται με νερό και άλλες ουσίες σε μια πισίνα είναι καθησυχαστικό. Ωστόσο, οι έρευνες υποδεικνύουν ότι το τριχλωριούχο άζωτο, μεταξύ άλλων προϊόντων που σχηματίζονται με την ούρηση σε χλωριωμένο νερό, όπως η χλωραμίνη, συνδέεται με ερεθισμούς των ματιών και της ανώτερης αναπνευστικής οδού.

Υπάρχει μια ειρωνεία στο γεγονός ότι το χλώριο που χρησιμοποιείται για να σκοτώσει τα βακτηρίδια και να προστατεύσει την υγεία των κολυμβητών, συνδέεται με τη δημιουργία τοξικών χημικών ουσιών. Εξίσου ειρωνικό είναι ότι η μυρωδιά που συνδέουν οι άνθρωποι με μια καθαρή πισίνα είναι στην πραγματικότητα η δυσοσμία του τριχλωριούχου αζώτου και υποδεικνύει την παρουσία άφθονων ούρων.

Δεν πρέπει, όμως, να ανησυχούμε μόνο για τα ούρα - η βρωμιά πάνω στο σώμα των ανθρώπων μπορεί να καταναλώσει έως και το 30% του χλωρίου στο νερό από μόνη της.

Είναι μια πτητική χημική ουσία, που σημαίνει ότι μετατρέπεται εύκολα σε αέριο και αιωρείται στον αέρα γύρω από την πισίνα. Μια μελέτη έδειξε ότι οι άνθρωποι που εργάζονται σε πισίνες ή περνούν πολύ χρόνο γύρω τους, όπως οι ναυαγοσώστες, έχουν συχνότερα αναπνευστικά προβλήματα, σε σχέση με τον συνολικό πληθυσμό –όσοι εργάζονται δίπλα σε πισίνες παρουσίασαν συχνότερα προβλήματα που σχετίζονταν με την ανώτερη αναπνευστική οδό, συγκριτικά με τους εργαζόμενους στο διοικητικό προσωπικό.

Σε μια έρευνα διαπιστώθηκε ότι μια δημόσια πισίνα 829.000 λίτρων μπορεί να περιέχει μέχρι και 75 λίτρα ούρων στο νερό, τα οποία θα μπορούσαν να αντιδράσουν και να σχηματίσουν τριχλωριούχο άζωτο. Αν και αυτή η ποσότητα μπορεί να μην ακούγεται μεγάλη, οι χημικές ουσίες γίνονται τοξικές μέσω της επαναλαμβανόμενης έκθεσης, επομένως ακόμη και όταν το τριχλωριούχο άζωτο είναι σε χαμηλά επίπεδα, έχει επιζήμιες επιπτώσεις στην υγεία, καθώς λειτουργεί συσσωρευτικά.

Δεν πρέπει, όμως, να ανησυχούμε μόνο για τα ούρα - η βρωμιά πάνω στο σώμα των ανθρώπων μπορεί να καταναλώσει έως και το 30% του χλωρίου στο νερό από μόνη της, ενώ στους επαγγελματίες κολυμβητές, ο ιδρώτας, ο οποίος περιέχει επίσης ουρία, μπορεί να συμβάλει και αυτός στην παραγωγή τριχλωριούχου αζώτου.

Ο Michael Phelps μπορεί να πιστεύει ότι είναι ένα αποδεκτό μέρος του αθλήματος, ωστόσο, όταν το κάνουν οι επαγγελματίες, παρασύρονται και οι υπόλοιποι.

Τι μπορούμε να κάνουμε, λοιπόν, για να καταπολεμήσουμε αυτήν την ουσία; Μια έρευνα που εξέταζε την ποσότητα του τριχλωριούχου αζώτου σε μια πισίνα για μεγάλο χρονικό διάστημα, οδήγησε ορισμένους ερευνητές στο συμπέρασμα ότι η μείωση των επιπέδων χλωρίου σε μια πισίνα, χωρίς αυτά να πέφτουν κάτω από το νόμιμο κατώτατο όριο, μειώνει και τη διαθέσιμη ποσότητα χλωρίου που ενδέχεται να αντιδράσει και να σχηματίσει το τοξικό χημικό προϊόν. Ωστόσο, η μελέτη αυτή περιοριζόταν σε μία πισίνα, επομένως απαιτούνται περισσότερες έρευνες, για να διαπιστωθεί εάν αυτό θα μπορούσε να είναι μια εφικτή λύση.

Οι λουόμενοι ενθαρρύνονται εδώ και χρόνια να κάνουν ντους προτού κολυμπήσουν, ωστόσο οι επιπτώσεις στην υγεία, όταν αυτό δεν τηρείται, δεν έχουν τονιστεί αρκετά. Δεν αρκεί μια σύσταση για ντους, με στόχο «τη μείωση των ερεθιστικών ουσιών» - οι κολυμβητές πρέπει να γνωρίζουν ότι αυτές οι ουσίες μπορούν να προκαλέσουν αναπνευστικά προβλήματα, όχι μόνο στους ίδιους, αλλά και στο προσωπικό της πισίνας.


VICE Video: Πλαστικά Ψάρια

Παρακολουθήστε όλα τα βίντεo του VICE, μέσω της νέας σελίδας VICE Video Greece στο Facebook.


Οι κολυμβητές θα πρέπει επίσης να ενθαρρύνονται να ουρήσουν προτού μπουν στην πισίνα, κάτι που θα πρέπει να εφαρμόσουν και οι επαγγελματίες αθλητές: ο Michael Phelps μπορεί να πιστεύει ότι είναι ένα αποδεκτό μέρος του αθλήματος, ωστόσο, όταν το κάνουν οι επαγγελματίες, παρασύρονται και οι υπόλοιποι – οι επαγγελματίες λοιπόν, πρέπει να δώσουν το σωστό παράδειγμα για την υγιεινή της πισίνας.

Δυστυχώς, ο χρωματισμός του νερού της πισίνας, όταν δηλαδή το νερό αλλάζει χρώμα, ερχόμενο σε επαφή με ούρα, είναι μάλλον ένας μύθος στις περισσότερες χώρες, ενώ δεν φαίνεται να υπάρχουν αποτελεσματικές εναλλακτικές, ώστε να αντικατασταθεί το χλώριο, καθώς δεν έχει βρεθεί κάποια ουσία που να μπορεί να απολυμαίνει μια πισίνα, χωρίς να εκθέτει το προσωπικό σε επιβλαβή χημικά. Επομένως, ίσως είναι καλύτερα να συνεχίσουμε να προσποιούμαστε ότι ο χρωματισμός ισχύει, αν η προοπτική της αμηχανίας σημαίνει ότι οι άνθρωποι θα πάνε στην τουαλέτα.

Ο Simon Cotton είναι λέκτορας χημείας στο Πανεπιστήμιο του Μπέρμινχαμ. Η Laura Finney είναι υποψήφια διδάκτορας στο Πανεπιστήμιο του Νότινχαμ. Αυτό το άρθρο δημοσιεύθηκε αρχικά στο The Conversation. Διαβάστε το αρχικό άρθρο.

ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ

Το άρθρο δημοσιεύτηκε αρχικά στο Tonic.

Για τα καλύτερα θέματα του VICE Greece, γραφτείτε στο εβδομαδιαίο Newsletter μας

Περισσότερα από το VICE

Ποιoς θα Πάρει Φέτος το Mundial, Χρήστο Σωτηρακόπουλε;

Αυτοί που Χειροκροτούν τον Δολοφόνο Ενός Παιδιού, Ζουν Ανάμεσά μας

«Είμαστε Τρελοί κι Ευτυχισμένοι»: Μια Γερή Φωτογραφική Βουτιά στα Εξάρχεια του 1980

Ακολουθήστε το VICE στο Twitter, Facebook και Instagram.