Φωτογραφίες από τα Υψίπεδα όπου Καλλιεργείται Χόρτο στην Παπούα Νέα Γουϊνέα

FYI.

This story is over 5 years old.

Travel

Φωτογραφίες από τα Υψίπεδα όπου Καλλιεργείται Χόρτο στην Παπούα Νέα Γουϊνέα

Εκεί όπου παιδιά 8 ετών καπνίζουν μαριχουάνα όλη τη μέρα.
BT
Κείμενο Ben Thomson
11.11.14

Όταν ο Αυστραλός φωτογράφος Joel Bouchier ταξίδεψε στην Παπούα Νέα Γουινέα φέτος κατέληξε να ζει σε ένα ορεινό χωριό του οποίου η οικονομία σε μεγάλο βαθμό στηρίζεται στην καλλιέργεια μαριχουάνας. Μια διαμάχη στην περιοχή, πριν από μια δεκαετία, είχε αφήσει πολλά παιδιά ορφανά. Τα μεγάλωσαν οι νέοι ενήλικες του χωριού και τους δίδαξαν να καπνίζουν, να καλλιεργούν και να πουλάνε χόρτο. Έτσι η κοινότητα απέκτησε ένα εισόδημα, που το έχει ανάγκη. Παράλληλα όμως αυτή η διαδικασία ενίσχυσε και το μεγαλύτερο πρόβλημα της χώρας, δηλαδή αυτό των νέων παιδιών που κάνουν κατάχρηση ναρκωτικών. Ενώ έμενε με αυτούς, ο Joel τράβηξε μια σειρά φωτογραφικών πολαρόιντ που τώρα τις παρουσιάζει στο Φεστιβάλ Ανεξάρτητης Φωτογραφίας 2014 στη Μελβούρνη.

ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ

VICE: Λοιπόν, γιατί Παπούα Νέα Γουινέα;
Joel Bouchier: Πάντα ήταν στη σκέψη μου, είναι πολύ κοντά στην Αυστραλία αλλά δεν είχα δει πολλά να έχουν δημοσιευτεί για αυτή. Απλά ήθελα να ανέβω στα υψίπεδα, δεν γνώριζα τι θα έβρισκα. Πήγα εκεί πάνω με την φωτογραφική μηχανή μου και προχώρησα. Δεν είχα καμία ιδέα τι θα ήταν αυτή η ιστορία.

Πώς συνάντησες τους νέους άνδρες και τα αγόρια που καλλιεργούσαν το χόρτο;
Αρχικά φίλε, ταξίδευα για περίπου μια εβδομάδα, δεν είχα φωτογραφίες και δεν έπαιρνα τίποτα. Ήμουν χαμένος, φαλιρισμένος, στην κυριολεξία δεν μπορούσα να πληρώσω τη διαμονή μου και έπρεπε να μείνω εκεί δυο εβδομάδες. Περίμενα το σούρουπο και αυτός ο τύπος σκόνταψε πάνω μου και άρχισε να μου μιλάει. Τον ρώτησα που ζούσε και μου είπε πως μπορούσα να πάω να δω. Μάζεψα τις τσάντες μου και πήγα ένα μακρύ και κουραστικό ταξίδι μέσα από ποτάμια και προς τα βουνά, μέσω της ζούγκλας και έπειτα έφθασα σε αυτό το χωριό.

Αυτός ο άνθρωπος μόλις είχε φέρει ένα λευκό άνθρωπο στο χωριό και όλοι είχαν ενθουσιαστεί. Επρόκειτο να μείνω μια ώρα και κατά κάποιο τρόπο με έκαναν να μείνω όλη νύχτα. Οπότε σκέφτηκα: Απλά θα μείνω εδώ ένα μήνα. Δεν άρχισα να φωτογραφίζω αμέσως. Πήρα το χρόνο μου και απέδωσα τιμές. Όταν τράβηξα την πρώτη φωτογραφία, όλοι την είδαν και ήθελαν μία. Στην πραγματικότητα, με ένα τρόπο ήταν αρκετά εύκολο.

Ο Zack Arias λέει για το πώς η Polaroid είναι ένα τόσο κοινωνικό εργαλείο επειδή απλά μπορείς να βγάλεις στιγμιαία μια φωτογραφία.
Πάντα ήθελα να βγάζω φωτογραφίες Polaroid. Τους έδωσα την εκτύπωση. Δεν είχαν δει ποτέ τους εαυτούς τους σε μια φωτογραφία σαν κι αυτή. Απλά ξεκλείδωσα πόρτες.

ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ

Ήταν περίπλοκο να πλαισιώσεις μια ιστορία σαν κι αυτή-για ναρκωτικά και παιδιά αλλά όχι εντελώς αρνητικά;
Πρέπει να βάλεις αυτή την περιοχή σε πλαίσιο: αν και βρίσκεται υπό κυβερνητικό έλεγχο, παραμένει άθικτο εδώ και εκατοντάδες χιλιάδες χρόνια. Μόνο τα τελευταία 50 χρόνια, διέπεται από νόμους.

Η ιστορία που βρήκα ήταν ότι πολλά από αυτά τα παιδιά δεν είχαν γονείς. Υπήρξε ένας καυγάς σε εκείνο το χωριό με αφορμή μία φυτεία καφέ, πριν από οκτώ ή εννιά χρόνια, οπότε όλα αυτά τα παιδιά που έχουν μεγαλώσει τώρα ήταν έξι ή επτά ετών όταν έχασαν τους γονείς τους.

Υπήρχαν μερικά μεγαλύτερα αγόρια που ήταν 20 με 30 ετών. Αυτοί έφεραν τα παιδιά πάνω και όλοι κάπνιζαν μαριχουάνα. Είναι προϊόν του περιβάλλοντός τους, μεγάλωσαν έτσι.

Εκεί η μαριχουάνα χρησιμοποιείται διαφορετικά από ότι στην Αυστραλία;
Είναι περισσότερο εθισμός. Το κάνουν τόσο καιρό, που για αυτούς είναι σαν να κάνουν απλά καπνό, είναι κάτι που γίνεται εκατοντάδες χρόνια. Απλά νομίζω ότι κάποιοι από εμάς το παρερμηνεύουν. Στην πραγματικότητα είναι ένα ναρκωτικό που μπορεί να τους βλάψει, ιδιαιτέρως με την ποσότητα που καπνίζουν. Υπήρχαν παιδιά που ήταν οκτώ ή εννέα ετών και κάπνιζαν από την ώρα που ξυπνούσαν μέχρι την ώρα που ξαναπήγαιναν στο κρεβάτι. Απλά καπνίζουν μαριχουάνα όλη την ημέρα. Είναι τρομακτικό από αυτή την πλευρά.

Μεγάλωσα στην αγροτική Νέα Ζηλανδία, και υπάρχουν ομοιότητες εκεί. Υπάρχουν 6χρονα παιδιά που φτιάχνονται εκεί πέρα.
Νομίζω ότι είναι σίγουρα ένας τρόπος να περάσει η μέρα. Στις μισές από αυτές τις περιοχές το αλκοόλ είναι ακριβό και δύσκολο να το βρει κανείς-ιδιαιτέρως κοινότητες που δεν έχουν νομισματικό σύστημα. Το χασίς είναι η πρώτη τους επιλογή, απλά επειδή είναι εύκολα προσβάσιμο. Υποθέτω και λόγω οικογενειακού ιστορικού.

ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ

Ένιωσες ποτέ ανασφαλής;
Θα έλεγα ότι το Port Moresby είναι… σίγουρα υπάρχει κάτι εκεί. Είδα να κλέβουν αυτοκίνητο άνθρωποι που ξεπήδησαν από ένα θάμνο, κρατώντας ένα φορτηγό εμπορεύματα. Είδα ανθρώπους να διώκουν μια γυναίκα και την οικογένειά της επειδή πίστεψαν ότι ήταν μάγοι ή μάγισσες. Μερικές από τις πρακτικές τους ήταν απλά πολύ μεσαιωνικές. Θα μπορούσε να είναι πολύ επικίνδυνα στην πόλη, αλλά κατά μια έννοια, την δέχθηκα όπως ήταν. Θα συναντούσες τον περίεργο λευκό και θα σου έλεγαν να προσέχεις και όλες αυτές τις φρικιαστικές ιστορίες. Προσπάθησα να μην τα ακούω επειδή ήμουν ήδη εκεί.

Η σειρά του Joel Kuka Boys θα παρουσιαστεί στο Loose Leaf από τις 11-16 Νοεμβρίου στο πλαίσιο του φεστιβάλ Independent Photography Festival 2014.

Ακολουθήστε το VICE στο Twitter, Facebook και Instagram.