Φωτογραφίες από τα Ερείπια τις Κατεστραμμένης Νυχτερινής Ζωής της Βηρυτού

Η ιστορία του Λιβάνου του 2020 είναι μια ιστορία πολλών κρίσεων που συνέβησαν ταυτόχρονα. Επί δεκαετίες η διεφθαρμένη διακυβέρνηση των λιβανέζικων οικονομικών ελίτ οδήγησε στη χρεοκοπία της οικονομίας, βυθίζοντας το ΑΕΠ και αφήνοντας 74% του πληθυσμού φτωχοποιημένο, βγάζοντας του Λιβανέζους στον δρόμο στα τέλη του 2019 απαιτώντας επανάσταση. Αλλά οι προσπάθειές τους, που κορυφώθηκαν με την παραίτηση του πρώην πρωθυπουργού, Saad Hariri, καταπνίγηκαν από την πανδημία που προκάλεσε μεγάλη αναταραχή στην καθημερινή ζωή και στην οικονομία, καθώς τους τελευταίους 18 μήνες επιβλήθηκαν πολλαπλά lockdown.

Και σαν να μην έφταναν όλα αυτά, στις 4 Αυγούστου του 2020, μια τεράστια έκρηξη στο λιμάνι είχε ως αποτέλεσμα τον θάνατο 218 ανθρώπων. Περίπου 300.000 έμειναν άστεγοι και η υλική ζημιά υπολογίζεται στα €3,5 δισ. ευρώ σύμφωνα με την Παγκόσμια Τράπεζα. Η έκρηξη επιδείωνσε την πολιτική κρίση της χώρας, καθώς ακόλουθες έρευνες αποκάλυψαν ότι η έκρηξη προκλήθηκε από θεσμική παραμέληση.

Videos by VICE

Ανάμεσα στα κτίρια που καταστράφηκαν ήταν μερικά από τα πιο γνωστά nightclubs. Η Βηρυτός ως προορισμός για νυχτερινή διασκέδαση κατατασσόταν μαζί με το Βερολίνο, το Λονδίνο και τη Νέα Υόρκη. Με τα χρόνια, clubs όπως τα AHM και The Gärten φιλοξενούσαν house και techno διασημότητες όπως οι Sven Väth, Gerd Janson και Henrik Schwarz, δίνοντας στη Βηρυτό τη φήμη της πόλης που ποτέ δεν κοιμάται.

Αλλά ακόμη και για τα clubs που δεν καταστράφηκαν από την έκρηξη, το πάρτι σταμάτησε προσωρινά. Καθώς η χώρα αντιμετωπίζει ελλείψεις σε καύσιμα, νερό, ηλεκτρισμό και φάρμακα, το clubbing προφανώς έχει περάσει σε δεύτερη μοίρα. Πολλοί άνθρωποι που δεν έχουν γεννήτρια αναγκάζονται να τα βγάζουν πέρα με μία-δύο ώρες ηλεκτρισμού τη μέρα.

Καθώς η κατάσταση στον Λίβανο επιδεινώνεται, ίσως φαίνεται προνόμιο να σκέφτεται κάνεις το μέλλον της μουσικής σκηνής της πρωτεύουσας. Αλλά clubs όπως το B018 και το Ballroom Blitz αποτελούσαν πηγή χαράς, πειραματισμού και ελευθερίας έκφρασης για τους κατοίκους. Ήταν όπως για τους clubbers σε όλο τον κόσμο, δεν είχε να κάνει μόνο με το να ακούς μουσική σε έναν σκοτεινό χώρο.

Τον Μάρτιο που μας πέρασε επισκέφτηκα τα σημεία όπου κάποτε βρίσκονταν τα clubs, που σήμαιναν τόσα πολλά για μένα. Έβγαλα αυτές τις φωτογραφίες με αναλογική μηχανή, χρησιμοποιώντας ό,τι μπορούσα να βρω. Εφόσον τα λιβανέζικα χρήματα δεν αξίζουν τίποτα, είναι σχεδόν αδύνατο να εισαχθούν αγαθά και πολύ δύσκολο να βρεθεί φωτογραφικός εξοπλισμός. Μερικά από τα φιλμ στα οποία είχα πρόσβαση ήταν ασπρόμαυρα, άλλα ληγμένα.

Νιώθω την ανάγκη να επιστρέψω κάτι σε αυτά τα μέρη, ακόμα κι αν είναι ερημωμένα. Τα φώτα μπορεί να ‘χουν σβήσει και η μουσική να ‘χει κλείσει αλλά ελπίζω ότι μια μέρα θα ζωντανέψουν ξανά, όπως και η Βηρυτός.