FYI.

This story is over 5 years old.

News

Ένας Ειδικός της Υπογονιμότητας Μιλά για «Θυμωμένες» Γυναίκες και «Εχθρικά» Έμβρυα

Ο ιστοπαθολόγος και περιγεννητικός ανοσολόγος Βασίλης Τσιλιβάκος μας εξηγεί γιατί σήμερα δεν είναι και τόσο εύκολο να αποκτήσουμε παιδιά.
23.6.14

Πέντε φίλες από το σχολείο, μια φουρνιά. Πόσο εύκολο ήταν να αποκτήσουμε παιδί; Καθόλου. Η διαπίστωση του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας πως ένα στα πέντε ζευγάρια αντιμετωπίζουν προβλήματα υπογονιμότητας, στην περίπτωση μας ήταν επιεικής. Οι αιτίες πολλές και χιλιοειπωμένες. Αποφασίζουμε να κάνουμε παιδιά μετά τα τριάντα πέντε μας, όταν η εμμηνόπαυση πλησιάζει απειλητικά και τα ωάρια κοντεύουν να τελειώσουν, ενώ αντίστοιχα τα σπερματοζωάρια πάσχουν από «στρες» και ζουν πολύ λιγότερο στο περιβάλλον της μήτρας ώστε να κατορθώσουν τη γονιμοποίηση. Υπάρχει όμως κι άλλη επιστημονική προσέγγιση για την υπογονιμότητα. Ο ιστοπαθολόγος και περιγεννητικός ανοσολόγος, Βασίλης Τσιλιβάκος με τρεις διεθνείς πατέντες στο ενεργητικό του για την εξέταση της υπογονιμότητας, δεκατέσσερις διεθνείς επιστημονικές δημοσιεύσεις και επτά βραβεία ιατρικών συνεδρίων μας δίνει μια διαφορετική οπτική, μιλώντας για «θυμωμένες γυναίκες» και  «εχθρικά έμβρυα».

ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ

Γιατί όταν είσαι νέος μπορείς να αποκτήσεις ευκολότερα παιδιά;

Η νεαρή γυναικεία μήτρα είναι πολύ πιο φιλόξενη, ενώ και τα σπερματοζωάρια των νέων ανδρών είναι σχετικά καλύτερης ποιότητας και μπορούν να επιβιώσουν στο ταξίδι τους προς το ωάριο μέχρι και τέσσερις ημέρες. Όσο πιο νέος δηλαδή, τόσο το καλύτερο.

Κι αν δεν θέλεις να κάνεις παιδιά σε μικρότερη ηλικία; Καταδικάζεσαι;

Η απάντηση είναι όχι αλλά πρέπει να κινηθείς προληπτικά. Πριν συνάψουν την τελική τους σχέση και πριν βρεθούν προ εκπλήξεων. Ένας νεαρός άντρας θα πρέπει στα 25 του χρόνια να κάνει ένα σπερμοδιάγραμμα. Γιατί τότε μπορεί να προλάβει οποιαδήποτε λοίμωξη του σπέρματος έχει παρουσιαστεί ή μία κιρσοκήλη που αρχίζει. Τα κορίτσια θα πρέπει να προσέχουν την φυσιολογική χλωρίδα του κόλπου. Να κάνουν καλλιέργεια κολπικού υγρού κάθε Σεπτέμβρη μετά τα καλοκαιρινά μπάνια και ειδική εξέταση χλαμυδίων. Εάν στις μητέρες τους σταμάτησε φυσικά η περίοδος νωρίτερα, εφόσον θέλουν οπωσδήποτε να τεκνοποιήσουν, πρέπει να φτιάξουν (κατά το δυνατόν) ανάλογα και το πλάνο της ζωής τους.

Στο σεξ; Υπάρχουν περιορισμοί;

Όχι. Στο σεξ ο καθένας κάνει ό,τι και όπως του αρέσει. Δεν υπάρχουν περιορισμοί, εφόσον υπάρχει προστασία. Αυτό όμως που προτρέπω τα νέα παιδιά είναι να μην ξεχνούν την πρόληψη!

Ποιοι κινδυνεύουν περισσότερο από την υπογονιμότητα;

Όσοι ζουν σε αστικά κέντρα που υπάρχει συνωστισμός των χνώτων. Τι σημαίνει αυτό; Πως υπάρχει ένα αλόγιστο αλισβερίσι ιών που μεταδίδεται από τον έναν στον άλλο κυρίως διά της αναπνοής. Το αποτέλεσμα είναι ο ανθρώπινος οργανισμός να γίνεται περισσότερο επιθετικός, προκειμένου να αναπτύξει άμυνες προς τους ιούς. Δεν αποδέχεται εύκολα κάτι που δεν είναι δικό του, όπως είναι για παράδειγμα ένα μόσχευμα ή ένα έμβρυο. Τα απορρίπτει ως ξένο. Έτσι από την πλευρά της γυναίκας, εκείνες που ζουν μέσα σε "υψηλά" χνώτα, όπως είναι για παράδειγμα οι εκπαιδευτικοί, απαντούν στην συνεχή εισβολή από ιούς με την παραγωγή των "natural killers", κυττάρων τα οποία αντιμετωπίζουν τα έμβρυα ως εχθρούς και ουσιαστικά τα "σκοτώνουν". Οι γυναίκες δηλαδή αυτές έχουν μεγαλύτερο κίνδυνο υπογονιμότητας (δημοσίευση στο American Journal of Reproductive Immunology, 2010). Για τους μεν άντρες φοβόμαστε πως μεταφέρουν τους ιούς αυτούς μέσα από τα σπερματοζωάρια δημιουργώντας έμβρυα "τοξικά" (αντιγονικά) για τον γυναικείο οργανισμό. Μια δεύτερη ομάδα που κινδυνεύει για υπογονιμότητα είναι οι κοπέλες που οι μητέρες τους αναφέρουν φυσική εμμηνόπαυση σε ηλικία μικρότερη των 50.

ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ

Μύθος ή αλήθεια ότι οι παλιές γενιές ήταν πιο γόνιμες;

Το φαινόμενο της υπογονιμότητας έχει αυξηθεί από το 1995 και μετά γιατί τα ζευγάρια αποφασίζουν να κάνουν παιδιά όλο και σε μεγαλύτερη ηλικία. Τα περισσότερα ζευγάρια που επιθυμούν παιδιά βρίσκονται μεταξύ 35-40 ετών, ηλικία στην οποία παλιότερα είχαν ολοκληρώσει την οικογένεια, ενώ οι μικρότερες ηλικίες δίνουν έμφαση στην επαγγελματική αποκατάσταση. Όμως να τονίσω ότι αυτό δεν σημαίνει πως παλιά τα πράγματα ήταν καλύτερα. Απλά λόγω κυρίως των εξωσωματικών το πρόβλημα προβάλλεται περισσότερο.

Η εξωσωματική δεν είναι η λύση στην υπογονιμότητα;

Η εξωσωματική μπορεί να προσφέρει λύσεις. Όμως, δεν είναι δυνατόν να μην εξατομικεύονται τα προβλήματα του κάθε ζευγαριού κι όλα τα υπογόνιμα ζευγάρια να κάνουν την ίδια θεραπεία χωρίς να υπάρχει πλήρης αιτιολογική προσέγγιση. Κι αυτό δεν συμβαίνει μόνο στην Ελλάδα. Στην Αγγλία, στη Γερμανία και τη Σουηδία δεν καλύπτεται επίσης, κατά τη γνώμη μου, η αιτιολογική προσέγγιση της υπογονιμότητας γιατί οι εξετάσεις διερεύνησης στις χώρες αυτές είναι πολύ ακριβές. Για μένα η υπογονιμότητα θα πρέπει να αντιμετωπιστεί θεσμικά. Η πολιτεία είναι αυτή που θα έπρεπε να προστατεύει τα υπογόνιμα ζευγάρια. Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας παρατηρώντας τον αλόγιστο αριθμό εξωσωματικών, εξέδωσε το 2010 μια ντιρεκτίβα που όριζε πως είναι το καλό σπέρμα για να προχωρήσει ένα ζευγάρι σε εξωσωματική. Δεν εφαρμόστηκε ποτέ. Υπάρχουν συμφέροντα που σπρώχνουν τα ζευγάρια σε λύσεις που δεν προκρίνουν την διερεύνηση. Θα ήθελα όμως να κάνω και μια πολιτική παρατήρηση.

Υπάρχει πολιτική δήλωση πίσω από την υπογονιμότητα;

Βεβαίως. Σήμερα ζούμε με την βεβαιότητα του κεκτημένου. Οι άνθρωποι θεωρούν ότι μπορούν να κάνουν παιδιά, επειδή οι προηγούμενες γενιές μπορούσαν να κάνουν παιδιά. Μέσα σε μια ανταγωνιστική κοινωνία, οι γυναίκες και οι άντρες που είναι επιτυχημένοι στην καριέρα τους πιστεύουν ότι μπορούν να πετύχουν και στην αναπαραγωγική διαδικασία. Δεν είναι όμως οπωσδήποτε έτσι. Για την γονιμότητα μπορεί και να χρειάζεται να δώσεις λίγο από τον εαυτό σου – κι εσύ και ο πολυάσχολος σύζυγός σου.

Ακολουθήστε το VICE στο Twitter Facebook και Instagram.