Στη Θεσσαλονίκη Έγινε το Πρώτο Αυτο-Οργανωμένο Pride Χωρίς Χορηγούς και Επισήμους
LGBTQ

Στη Θεσσαλονίκη Έγινε το Πρώτο Αυτο-Οργανωμένο Pride Χωρίς Χορηγούς και Επισήμους

Η παρουσία πολυεθνικών ως χορηγών στο κεντρικό Pride, «μοιάζει περισσότερο με τουριστικό event εταιρείας».
29.5.17

Ο κόσμος άρχισε να συγκεντρώνεται από νωρίς το μεσημέρι του Σαββάτου στο άγαλμα του Βενιζέλου στη Θεσσαλονίκη, παρά το ασυνήθιστο της ώρας και τον ουρανό που μαύριζε από τα σύννεφα της επερχόμενης καταιγίδας. Στο πλακόστρωτο ξεδιπλώθηκαν τα πρώτα πολύχρωμα πανό και ξεχώρισα το σύνθημα «είμαστε όλ@ πρόσφυγες, γκέι και φτωχοί, εχθροί μας τα μνημόνια και οι νεοναζί», που δεν άφηνε και πολλά περιθώρια.

ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ

Στη Θεσσαλονίκη το Gay Pride διοργανώνεται τα τελευταία έξι χρόνια, ήδη όμως από πέρυσι ήταν φανερή η τάση συλλογικοτήτων και ομάδων του γκέι κινήματος, αλλά και ακτιβιστών ανθρωπίνων δικαιωμάτων, να διαχωρίσουν τη θέση τους. Τη μέρα του μεγάλου Pride, το 2016, στο παρκάκι απέναντι από τον Λευκό Πύργο οι παραπάνω συλλογικότητες είχαν στήσει τη δική τους ξεχωριστή εκδήλωση. Έναν χρόνο αργότερα, μέσα από συζητήσεις και διεργασίες βάσης, το 1o αυτο-οργανωμένο Pride, ή αλλιώς Radical Pride, ήταν έτοιμο να βγει στον δρόμο. Το Σάββατο είχε αρκετό κόσμο, παλμό και χρώμα στους κεντρικούς δρόμους της πόλης. Παρά την καταιγίδα που ξέσπασε στα μισά της πορείας, οι διαδηλωτές δεν το έβαλαν κάτω, αντίθετα μάλλον το διασκέδασαν.

Η πορεία ήταν αφιερωμένη στη μνήμη της Τουρκάλας τρανς ακτιβίστριας Hande Kader.

Tο 1ο αυτο-οργανωμένο Pride στη Θεσσαλονίκη ήταν αφιερωμένο στην Τουρκάλα τρανς ακτιβίστρια Hande Kader η οποία βιάστηκε και κάηκε ζωντανή τον Αύγουστο του 2016 στην Κωνσταντινούπολη. Κι έτσι, το κεντρικό σλόγκαν της διαδήλωσης, γραμμένο στο μοβ πανό της κεφαλής, έγραφε: «Από τη Θεσσαλονίκη μέχρι την Τουρκία, κραυγή για ισότητα και ελευθερία». Γιατί, όμως, οι διαδηλωτές διαχωρίζουν τη θέση τους από το κεντρικό Pride και γιατί συσπειρώνουν τόσο κόσμο; Η αιτία δεν φαίνεται να είναι οι – φυσιολογικές – κόντρες που μπορεί να υπάρχουν και εντός του γκέι κινήματος ούτε και οι τυχόν πολιτικές διαφοροποιήσεις.

Από συζητήσεις με άτομα που βγήκαν στον δρόμο, αλλά θέλησαν να μιλήσουν ανώνυμα, καθώς και από τα κείμενα που μοιράστηκαν στο Radical Pride, προκύπτει η δυσαρέσκεια - που είχε ήδη συζητηθεί έντονα τα προηγούμενα χρόνια στον κινηματικό κόσμο - για την παρουσία πολυεθνικών ως χορηγών στο κεντρικό Pride κι επίσης για τον ίδιο τον χαρακτήρα του, που «μοιάζει περισσότερο με τουριστικό event εταιρείας», όπως είναι η βασική κριτική. «Δεν είναι δυνατόν στην κεφαλή της πορείας να περπατά ο Αμερικάνος πρόξενος και άλλοι επίσημοι, ούτε η διοργάνωση να στήνεται από χορηγούς και κυρίως με αποφάσεις που λαμβάνονται ερήμην των περισσότερων», μου είπε ο Κ. στο άγαλμα Βενιζέλου, λίγο πριν κατέβει ο κύριος όγκος της πορείας στο οδόστρωμα.

«Δεν θέλουμε χορηγούς και λογικές εταιρείας στο Pride», λένε οι διαδηλωτές.

Στο κεντρικό κείμενο που μοιράστηκε βρίσκουμε περισσότερες απαντήσεις. Γίνεται αναφορά στις ομοφοβικές και τρανσφοβικές επιθέσεις στην Ελλάδα, στην επισφαλή θέση που κατέχουν στη σημερινή αγορά εργασίας τα ΛΟΑΤΚΙΑ+ άτομα, στα προβλήματα του πρόσφατου νομοσχεδίου για την αναγνώριση της ταυτότητας φύλου, ακόμη και στο προσφυγικό.


Δείτε επίσης στο VICE: Οι Gay Ήρωες της Αλαβνίας


Διαβάζουμε: «Μέσα σε συνθήκες σαν αυτές, η αυτο-οργάνωση των Pride σε κάθε πόλη είναι αναγκαία. Για ποιο λόγο ο σχεδιασμός ενός Pride να περνάει μέσα από ολιγομελείς κλειστές οργανωτικές επιτροπές και εταιρείες; Για ποιο λόγο, αφού το Pride αφορά όλες και όλους μας, να αποκλειόμαστε από τη λήψη σχεδόν του συνόλου των αποφάσεων που σχετίζονται με αυτό; Για ποιο λόγο να έχουν θέση σε ένα Pride οι εταιρείες, οι πρεσβείες και το προξενεία; Τα παλιά εργαλεία έχουν σκουριάσει. Καιρός, λοιπόν, να δοκιμάσουμε καινούρια». Και πιο κάτω, στο ίδιο κείμενο: «Η επιβολή της "κανονικότητας" μυρίζει αίμα. Και είναι το αίμα εκείνων που νιώθουν να μη χωράνε ή να περισσεύουν. Η "κανονικότητα" επιβάλλεται σε ανθρώπους, που πολλές φορές δεν βρίσκουν θέση στα Pride. Το δικό μας, το RADicalPride, δεν θα είχε λόγο ύπαρξης αν δεν έβρισκαν χώρο ελεύθερης έκφρασης μέσα σε αυτό εκείνες, εκείν@ και εκείνοι που δεν ακούγονται».

Η πορεία κατέληξε στην πλατεία Χημείου του ΑΠΘ.

Στο μεταξύ, η πορεία είχε φθάσει στην Αγία Σοφίας και την παραλιακή λεωφόρο Νίκης, με συνθήματα κατά της ομοφοβίας και του ρατσισμού και υπέρ του σεβασμού της διαφορετικότητας. Προς στιγμήν επικράτησε μικρή ένταση, όταν ένας περαστικός φέρεται να έβρισε του διαδηλωτές, οι οποίοι αμέσως τον αποδοκίμασαν και αναγκάστηκε να φύγει. Το ίδιο απόγευμα το στέλεχος της Νέας Δημοκρατίας, Κώστας Μητσόπουλος, έγραψε στο προφίλ του στο Facebook: «Γέμισε Δημοκρατία η Θεσσαλονίκη σήμερα με τον αποκλεισμό των δρόμων και τις πορείες των ομοφυλόφιλων, αμφί και τρανς. Φώναζαν φασίστες και τους έβριζαν τις μάνες σε όσους δεν τους αποδέχονται. Σωστά, είναι φασισμός να μην αποδέχεσαι την ανωμαλία και το αφύσικο».

Η πορεία κατέληξε στην πλατεία Χημείου του ΑΠΘ, όπου οι εκδηλώσεις του 1 ου αυτο-οργανωμένου Thessaloniki Pride συνεχίστηκαν ως αργά με vegan κουζίνα, έκθεση φωτογραφίας και συζητήσεις.

ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ

Δείτε περισσότερες φωτογραφίες