«Η Φύση μάς Υπενθυμίζει Πόσο Ασήμαντοι Είμαστε» - Ο Φωτογράφος που Κυνηγά Πυρκαγιές και Καταιγίδες
Εικόνες: Storyology
Πρόσωπα

«Η Φύση μάς Υπενθυμίζει Πόσο Ασήμαντοι Είμαστε» - Ο Φωτογράφος που Κυνηγά Πυρκαγιές και Καταιγίδες

Ο Nick Moir φωτογραφίζει τα πιο ακραία καιρικά φαινόμενα.
SS
Κείμενο Stephen Smit
3.8.18

Ο Nick είναι ο βασικός φωτογράφος της εφημερίδας Sydney Morning Herald. Τα τελευταία 20 χρόνια, κυνηγάει πυρκαγιές και καταιγίδες σε όλον τον κόσμο, αιχμαλωτίζοντας με τον φακό του την ομορφιά και την καταστροφή που προκαλεί η φύση.

Πριν από τη συζήτηση του Nick στο Storyology on Saturday, συναντηθήκαμε, για να μιλήσουμε για τις μεθόδους του και την αποφασιστικότητά του να φωτογραφίζει τα πιο ακραία καιρικά φαινόμενα στην Αυστραλία.

VICE: Πού μεγάλωσες και πώς επηρεάστηκε η τέχνη σου από αυτό;

ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ

Nick Moir:

Μεγάλωσα κατά βάση στα Γαλάζια Όρη του Σίδνεϊ, όπου οι καταιγίδες και οι πυρκαγιές ήταν τακτικά φαινόμενα και αυτό με επηρέασε πολύ. Επίσης, ο πατέρας μου είναι σκιτσογράφος, έτσι η τέχνη και η δημοσιογραφία πάντα ήταν κομμάτι της ζωής μου, όταν ήμουν μικρός. Αλλά το ότι μεγάλωσα στα Γαλάζια Όρη επέδρασε έντονα στο να πηγαίνω να φωτογραφίζω καταιγίδες και πυρκαγιές.

Πότε αποφάσισες να ξεκινήσεις να καταγράφεις καιρικά φαινόμενα;

Γύρω στα 1998 επικοινώνησα με την Αυστραλιανή Ένωση Έντονων Καιρικών Φαινομένων και έκανα ένα πολύ μεγάλο κυνήγι καταιγίδας που κράτησε δυο βδομάδες, με άλλους Αυστραλούς κυνηγούς καταιγίδων στη Νέα Νότια Ουαλία και το Κουίνσλαντ. Μετά από αυτό, έμαθα αρκετά και κόλλησα. Το κάνω κάθε χρόνο στην Αυστραλία από τότε και έχω κάνει και τέσσερα μεγάλα κυνήγια καταιγίδας στις ΗΠΑ.

Τι σε τράβηξε σε αυτού του είδους τη φωτογραφία;

Κάθε μέρα ασχολούμαι με ειδήσεις, πολιτική, εγκλήματα και οτιδήποτε άλλο, αλλά το πάθος μου είναι να πηγαίνω να βλέπω καταιγίδες και φωτιές, όταν είναι στην πιο άγρια και εκπληκτική τους φάση. Για μένα, το πιο συναρπαστικό είναι ότι μπορεί να είσαι ο μόνος που θα φωτογραφίσει μια καταιγίδα.

Κάποιες από αυτές τις καταιγίδες μπορεί να κρατήσουν μόνο δυο ώρες και μετά παύουν να υπάρχουν. Είναι σαν γιγάντια ζώα, ιδίως όταν κορυφώνονται. Έχουν παρόμοια στοιχεία με μορφές ζωής. Προκαλεί δέος να φωτογραφίζεις τις πιο συναρπαστικές και εκδηλωτικές στιγμές τους. Σε κάνει να νιώθεις πολύ μικρός, αλλά είναι και κατόρθωμα να πηγαίνεις στη σωστή θέση και τη σωστή στιγμή, για να τις δεις στα καλύτερά τους. Στην Αυστραλία, μπορείς να είσαι τόσο απομακρυσμένος, που μερικές φορές μπορεί πολύ λίγοι να βλέπουν μια καταιγίδα.

Δεν έχει σημασία πόση εμπειρία έχεις, όταν αλλάζουν οι συνθήκες συνειδητοποιείς πόσο μικρός είσαι εν συγκρίσει.

Τι έχεις μάθει από τη φύση;

Μας υπενθυμίζει πόσο ασήμαντοι είμαστε. Το Μαύρο Σάββατο στη Βικτόρια, τη δεύτερη μέρα, κάλυψα κάποιες από τις φωτιές: όταν σκοτώνονται πάνω από 170 άνθρωποι, συνειδητοποιείς πόσο άσχημα μπορεί να γίνουν τα πράγματα - και δεν έχει σημασία πόση εμπειρία έχεις, όταν αλλάζουν οι συνθήκες συνειδητοποιείς πόσο μικρός είσαι εν συγκρίσει.

Ποια είναι η πιο επικίνδυνη κατάσταση στην οποία έχεις βρεθεί;

Σε μια φωτιά στην Καμπέρα, δεν είχα καμία ορατότητα στον δρόμο. Δεν έβλεπα πού πήγαινα και αναγκάστηκα να ανοίξω την πόρτα και να βλέπω τη διαγράμμιση στον δρόμο. Η φωτιά πλησίασε πολύ και αναγκάστηκα να οδηγήσω μέσα σε ένα χωράφι - είναι άσχημη κατάσταση να βρεθείς. Προσπαθώ να μην μπαίνω σε καταστάσεις όπου δεν έχω καλή ορατότητα ή που δεν μπορώ να δω πού είμαι σε σχέση με τη φωτιά.

Έχουμε την τάση να ξεχνάμε γρήγορα. Δεν σκεφτόμαστε σε βάθος χρόνου. Πράγματα όπως η κλιματική αλλαγή μπορεί να συμβούν μέσα σε 30-40 χρόνια.

Άλλες φορές που γλίτωσες παρά τρίχα;

Όσον αφορά τις καταιγίδες, πλησίασα πολύ σε δυο πολύ μεγάλους ανεμοστρόβιλους. Δυνητικά, ήταν επικίνδυνο, αν προχωρούσα άλλο ένα χιλιόμετρο. Είναι ακόμη περισσότερο επικίνδυνο, αν δεν ξέρεις πού είσαι σε σχέση με αυτό που κυνηγάς είτε είναι φωτιά είτε ανεμοστρόβιλοι. Συχνά, οι ανεμοστρόβιλοι είναι ορατοί μόνο από μια πολύ μικρή περιοχή, αρκετά κοντά στην καταιγίδα και ίσως είναι δύσκολο να τους φωτογραφίσεις με ασφάλεια. Πρέπει συνέχεια να έχεις κατά νου τις εξόδους σου. Είναι πολύ δύσκολο, αλλά όταν το καταφέρνεις, νιώθεις μεγάλη ικανοποίηση.

Τι σε κάνει να κυνηγάς αυτές τις φωτογραφίες, παρά τους κινδύνους;
Μερικές φορές, αυτές οι καταιγίδες και οι φωτιές δημιουργούν πράγματα που δεν έχει δει κανείς ξανά. Όπως ανεμοστρόβιλους με φωτιά, όταν η φωτιά από μια πυρκαγιά γίνεται ένας μεγάλος στρόβιλος -τέτοια πράγματα σπάνια τα βλέπουμε. Στην Αυστραλία, είναι το κοντινότερο σε συνθήκες πολέμου που μπορείς να δεις. Αν η πυροσβεστική προσπαθεί να σώσει σπίτια μια μέρα με πυρκαγιά, βλέπεις τη γενναιότητα πολλών ανθρώπων. Όταν φωτογραφίζω πυρκαγιές, προσπαθώ να αιχμαλωτίζω με τον φακό μου και τους πυροσβέστες, για να καταλαβαίνει ο κόσμος το τέρας με το οποίο τα βάζουν.


VICE Video: Το Χρονικό της πιο Φονικής Πυρκαγιάς στην Ελλάδα

Παρακολουθήστε όλα τα βίντεo του VICE, μέσω της νέας σελίδας VICE Video Greece στο Facebook.


Πώς διαχειρίζεσαι τον φόβο σου, όταν είσαι μέσα σε μια μαινόμενη πυρκαγιά ή καταιγίδα;
Πρέπει να παραμένεις λογικός. Έχω μεγάλη πείρα πλέον, αλλά υπήρχαν φορές παλιότερα που έκανα επικίνδυνα πράγματα. Μάλλον, όταν ζορίζεις τα όριά σου, το πράγμα γίνεται προβληματικό. Αλλά όταν έχεις περισσότερη εμπειρία, πλησιάζεις ολοένα και πιο πολύ. Μπορεί να είναι τρομακτικό, αλλά έχει να κάνει με το να διατηρήσεις την ψυχραιμία και τη συγκέντρωσή σου και να ξέρεις πού είσαι σε σχέση με τον κίνδυνο.

Πώς είναι όταν η δύσκολη δουλειά σου αποδίδει αυτό που θέλεις;
Είναι εκπληκτικό συναίσθημα το να προβλέπεις πού θα έχει καταιγίδα και να το περιορίζεις αρκετές φορές, μέχρι να έρθει εκείνη τη μέρα. Πρέπει να διαλέξεις καταιγίδα, επειδή μπορεί να ξεκινάνε παντού. Είναι πολύ σημαντικό να διαλέγεις τη σωστή, να ξεκινήσει και να δημιουργηθούν ανεμοστρόβιλοι. Είναι συναρπαστικό και τεράστια αίσθηση ικανοποίησης. Αλλά μετά πρέπει να βγάλεις και μια καλή φωτογραφία. Για μένα, δεν έχει να κάνει με το να φωτογραφίζεις την καταιγίδα μόνο, αλλά και τους ανθρώπους που βρίσκονται σε αυτήν ή ασχολούνται με κάτι σε πρώτο πλάνο και συχνά έχω και κάποιον άνθρωπο στη φωτογραφία ή ζώα. Το θέμα είναι να αιχμαλωτίσεις την ατμόσφαιρα του πώς είναι να βρίσκεσαι σε μια τέτοια κατάσταση, με έναν ανεμοστρόβιλο.

Ποιο είναι το πιο σημαντικό που έμαθες για τη σχέση μας με τη φύση.
Έχουμε την τάση να ξεχνάμε γρήγορα. Δεν σκεφτόμαστε σε βάθος χρόνου. Πράγματα όπως η κλιματική αλλαγή μπορεί να συμβούν μέσα σε 30-40 χρόνια. Οι άνθρωποι μπορεί να βλέπουν ότι χιονίζει περισσότερο από ποτέ σε ένα μέρος του κόσμου ή ότι στην Αυστραλία οι πυρκαγιές και η διάρκειά τους αυξάνεται, αλλά κάποιοι δεν τα συνδέουν αυτά με την κλιματική αλλαγή.

Το άρθρο δημοσιεύτηκε αρχικά στο VICE Australia.

Για τα καλύτερα θέματα του VICE Greece, γραφτείτε στο εβδομαδιαίο Newsletter μας.

Περισσότερα από το VICE

Έτσι Παρασκευάζεται τo Αυτοσχέδιο Tσίπουρο στις Ελληνικές Φυλακές

Το Μίσος του Αμβροσίου Ηττήθηκε από την Αγάπη και την Αλληλεγγύη

Ούτε στην Αθήνα, Ούτε Πουθενά: Τα Δελφίνια Ανήκουν στις Θάλασσες, Όχι στις Δεξαμενές

Ακολουθήστε το VICE στο Twitter, Facebook και Instagram.