Ο Στολισμός της Αριστοτέλους Είναι ό,τι πιο Κιτς Συνέβη το 2015

FYI.

This story is over 5 years old.

Stuff

Ο Στολισμός της Αριστοτέλους Είναι ό,τι πιο Κιτς Συνέβη το 2015

Πώς μετατράπηκε σε κακόγουστο πανηγύρι η πιο όμορφη πλατεία στον Βορρά.
30.12.15

Φωτογραφίες: Αλέξανδρος Αβραμίδης

Στη Wikipedia σημειώνεται ότι η λέξη κιτς είναι πιθανότατα γερμανικής προέλευσης (kitsch), χρησιμοποιείται δε υποτιμητικά για να περιγράψει τη ψεύτικη αισθητική, την επιτηδευμένη ή ευτελή, που στερείται βαθιάς σκέψης, και έχει αποκλειστικό σκοπό την τέρψη του θεατή για οικονομικό όφελος. Ο χριστουγεννιάτικος στολισμός της Πλατείας Αριστοτέλους είναι ό,τι πιο κιτς συνέβη τη χρονιά που φεύγει. Ο δήμαρχος Γιάννης Μπουτάρης, που δεν πήρε ποτέ στα σοβαρά τον στολισμό της πόλης -την πρώτη χρονιά μετά την εκλογή του τοποθέτησε μία αλλόκοτη πλωτή κατασκευή στον Θερμαϊκό, ενώ πέρυσι δεν άναψε ούτε λαμπάκι- φέτος παραχώρησε την Αριστοτέλους στο Επαγγελματικό Επιμελητήριο, με το επίσημο σκεπτικό ότι πρέπει να τονωθεί η αγορά της πόλης. Το Επιμελητήριο ανέθεσε τον στολισμό σε εταιρεία θεάματος και διοργανώσεων παιδικών πάρτι.

Το αποτέλεσμα ήταν μάλλον παράδοξο για την πιο όμορφη και καλοσχεδιασμένη, σε ευρωπαϊκά πρότυπα, πλατεία της Θεσσαλονίκης: Τοποθετήθηκε μία αψίδα ως είσοδος στον χώρο, από την οποία κρέμονται κινέζικα «φαναράκια» με λαμέ κορδέλες. Έπειτα, συνυπάρχουν στριμωγμένα, ένα παγοδρόμιο, μια χιονοτσουλήθρα, ένα καρουζέλ, ένα δέντρο-θρίλερ, μερικά ακόμη παιχνίδια, σπιτάκια με απροσδιόριστη χρήση, μια σκορπισμένη φάτνη και μία καταθλιπτική ξύλινη εξέδρα, στην οποία ανεβαίνει σχεδόν ο «κάθε περαστικός» για να δώσει παράσταση. Στο καθένα από τα παιχνίδια το εισιτήριο στοιχίζει 2,5 ευρώ.

Η σκαλωσιά της τσουλήθρας είναι θεόρατη και καταργεί το πιο όμορφο στοιχείο της Αριστοτέλους, τον ανοιχτό ορίζοντα στη θάλασσα. Στην ίδια πλευρά, βουίζουν οι γεννήτριες που κρατούν παγωμένο το παγοδρόμιο, ατάκτως τοποθετημένες πάνω στο χορτάρι, δίπλα στα βυτία καυσίμων. Το μόνο ζεστό στοιχείο είναι ο κλόουν που υποδέχεται τα παιδιά στην είσοδο, τον οποίο γνωρίζουμε από κάπου.

Ο κόσμος δεν φαίνεται να ενοχλείται ιδιαίτερα με όλα αυτά. Είναι ψιλά γράμματα για μία πόλη, στην οποία η έννοια της αισθητικής έχει αμετανόητα βιαστεί. Η ανάγκη τόνωσης της αγοράς δεν μπορεί να είναι το μόνιμο άλλοθι. Η Θεσσαλονίκη ολοένα και περισσότερο θυμίζει «ανατολίτικο παζάρι», σύμφωνα με την αφοπλιστικά ειλικρινή διαπίστωση του δημάρχου. Το less is more ας περιμένει για του χρόνου. Το έτσι κι αλλιώς κιτς αμπαλάζ των Χριστουγέννων θα τελειώσει όπου να 'ναι. Έτσι για την αλητεία, όμως, κάθε χρόνο θα αναπολούμε την αψίδα με νοβοπάν του Παπαγεωργόπουλου, την κατάβαση-κασκαντέρ του Ρουβά με συρματόσχοινο και το ρετρό έθιμο της κλοπής του Χριστούλη από τη φάτνη. Yeah!