Μπαρ VS Κάτοικοι: Το Μπελ Ρέϋ και το Παράδειγμα του Κουκακίου
Νυχτερινή Ζωή

Μπαρ VS Κάτοικοι: Το Μπελ Ρέϋ και το Παράδειγμα του Κουκακίου

Κόπρανα, μολότοφ, καταγγελίες: ο «πόλεμος» της γειτνίασης. Από τα Πετράλωνα ως το Παγκράτι.
25.4.17

Φωτογραφίες: Ορέστης Σεφέρογλου

Το Κουκάκι είναι ζωντανό. Είναι μία περιοχή στην οποία τα τελευταία χρόνια ανοίγουν συνεχώς μαγαζιά εστίασης, μένουν αρκετοί φοιτητές και τουρίστες και έχει αναδειχτεί ανάμεσα στους πέντε κορυφαίους προορισμούς όσων ταξιδεύουν με Αirbnb. Θα λέγαμε ότι είναι μία ανεκτική γειτονιά στα μαγαζιά. Ο Γιώργος είναι ένας από του ιδιοκτήτες του Μπελ Ρέϋ, ενός σνακ μπαρ στον πεζόδρομο Γεωργίου Ολυμπίου, ένα από τα μαγαζιά που καθιερώθηκαν και καθιέρωσαν την νέα εποχή της περιοχής. «Το μαγαζί άνοιξε πριν από δυόμιση χρόνια. Στην αρχή, η γειτονιά ήταν επιφυλακτική, μέχρι να δει τι γίνεται. Δεν ήξεραν αν θα είναι κλαμπ ή μπαρ. Αλλά εδώ είναι γειτονιά που είχε και άλλα μαγαζιά, οπότε είναι πιο cool τα πράγματα. Γενικά στο Κουκάκι οι άνθρωποι είναι cool. Το Κουκάκι είναι πιο δεκτικό στα μαγαζιά, σε σχέση με άλλες περιοχές. Ναι, υπάρχουν μαγαζιά που είναι προκλητικά σε κάποιες περιοχές, αλλά δεν ισχύει για όλους. Εδώ έναν σκύλο έχεις και σε ενοχλούν, με μαγαζί δεν θα σε ενοχλούν;», λέει ο Γιώργος και ξεκινάει να μου εξιστορεί την ιστορία με τον μόνο γείτονα που τους έκανε παράπονα και τώρα πλέον πηγαίνει και πίνει καφέ στο μαγαζί.

Ο Αλέξανδρος

Ο Αλέξανδρος είναι γείτονας. Ζει μερικούς ορόφους πάνω από το μαγαζί, στην ίδια πολυκατοικία και παραδέχεται πως, όταν είχε πρωτοανοίξει, είχε πρόβλημα, κυρίως με τη μουσική και τις ομιλίες. «Δεν είχε τύχει ξανά να υπάρχει μπαρ κάτω από το σπίτι που ζω. Η μουσική και οι ομιλίες του κόσμου με ενοχλούσαν. Όχι τόσο η μουσική, όσο το μπιτ, που μέσα στον ύπνο ένιωθες ότι σε χτυπούσε κάτι ρυθμικά στο κεφάλι. Ξεκίνησε πάρα πολύ δυνατά το μαγαζί και κάποια στιγμή, από τη μέση του πρώτου χρόνου που είχε ανοίξει, είχαμε διαπληκτιστεί - και με τον Γιώργο. Ήταν ένα Σάββατο καλοκαιριού, μία η ώρα το βράδυ και του λέω, "Τι θα γίνει; Δεν θα κοιμηθούμε;". Δεν είμαι παράξενος, δεν ζήτησα στις 11, δεν ζήτησα στις 12, είναι καλοκαίρι, αλλά και εγώ να κοιμηθώ θέλω, επειδή δουλεύω το πρωί. Ούτε να φέρω την Αστυνομία είπα, ούτε τίποτα. Είχα διαβάσει, βέβαια, είχα πάει και σε δικηγόρο, για να μάθω πώς μετριούνται τα ντεσιμπέλ. Δεν άλλαξε αμέσως το θέμα της μουσικής, όμως άλλαξε τελικά. Αυτό που μου είπαν, ήταν να βάλω ωτοασπίδες».

Από τότε, ο Γιώργος κοιμάται φορώντας ωτοασπίδες. Ένα προσωπικό συμβάν στη ζωή του τον έκανε να κατέβει να πιει την πρώτη του μπίρα στο μαγαζί, έναν χρόνο μετά. «Πλέον, θα κατέβω να πιω ένα ποτό, έναν καφέ, θα περάσω να πω ένα γεια. Το ζήτημα με τις ομιλίες του κόσμου, βέβαια, συνεχίζεται, επειδή το καλοκαίρι, είτε είναι Σαββατοκύριακο είτε καθημερινή, το μπουρ-μπουρ δεν σταματά. Ακούγονται τα πάντα το καλοκαίρι, όταν έχεις ανοιχτά τα παράθυρα - μπορώ να έχω συμμετοχή στην κουβέντα. Είναι δύσκολα να ζεις πάνω από ένα μαγαζί. Επειδή μπορεί εγώ να έχω την άνεση να κατεβαίνω, όποτε θέλω να πιω ένα ποτό ή να έρχονται οι φίλοι μου και να πηγαίνουμε κάτω, αλλά είναι δύσκολα».

O Romain

Ο Romain είναι Γάλλος mixologist και ζει στην Ελλάδα εδώ και έναν χρόνο. Τους τελευταίους μήνες έψαχνε την κατάλληλη περιοχή, για να ανοίξει το Meerkat Cocktail Bar και επέλεξε το Κουκάκι. Ο ίδιος ζει με την οικογένειά του στο Παγκράτι, ακριβώς απέναντι από το Chelsea Hotel, στην πλατεία Πλαστήρα, ένα μπαρ που έχει κατηγορηθεί ότι αφήνει ξάγρυπνη τη γειτονιά και δέχεται συνεχώς καταγγελίες για παραβάσεις.

Διαβάστε τη συνέχεια, για τον πόλεμο της γειτνίασης στο Παγκράτι και την κόντρα με το Chelsea, εδώ.

ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ