Πήγαμε στην Έκθεση της Yoko Ono με τα 100 Φέρετρα
Photo

Πήγαμε στην Έκθεση της Yoko Ono με τα 100 Φέρετρα

Αυτή είναι η πιο πολυσυζητημένη έκθεση τα τελευταία χρόνια στον Βορρά.
3.10.16

Κείμενο: Κώστας Κουκουμάκας

«Γεια σας, είμαι η Γιόκο Όνο. Ελλάδα, σ' αγαπώ, όπως και οι γονείς μου και οι παππούδες μου». Το βίντεο διάρκειας επτάμισι λεπτών έπαιζε σε λούπα κάτω από τη σκάλα του πρώτου ορόφου του Μακεδονικού Μουσείου Σύγχρονης Τέχνης (ΜΜΣΤ) στη Θεσσαλονίκη. Η προσέλευση του κόσμου στην καλλιτεχνική εγκατάσταση με τίτλο Ex-it (Εξ-Οδός) της αιώνιας συντρόφου του Τζον Λένον, με την οποία άνοιξε η αυλαία των φετινών «Δημητρίων» στον Βορρά, ήταν φανερά μεγάλη· οι διοργανωτές υπολόγισαν πολύ περισσότερα από 1.000 άτομα, ήταν μάλλον η πιο δημοφιλής έκθεση στα 22 χρόνια του ΜΜΣΤ. Όσοι λίγοι κατάφεραν να φθάσουν με προσκλήσεις στα χέρια στο θεατράκι του μουσείου (η λήψη φωτογραφιών και βίντεο απαγορεύτηκε αυστηρά), παρακολούθησαν την 15λεπτη performance "Sky Piece for Jesus Christ" (1965/2016): Νεαρές περφόρμερ τύλιγαν με λευκές γάζες τους μαυροντυμένους μουσικούς της Φιλαρμονικής Ορχήστρας, έτσι που στο τέλος κατέστη πρακτικά αδύνατο εκείνοι να συνεχίζουν να παίζουν μουσική και σίγησαν όταν πια έγιναν ένα.

ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ

Έπειτα, οι περισσότεροι περιφέρονταν ανάλαφρα ανάμεσα στα 100 φέρετρα της καλλιτεχνικής εγκατάστασης, από τα οποία, στο ύψος του κεφαλιού, ξεπρόβαλαν κλαδιά ελιάς. «Τα δέντρα συμβολίζουν το πνεύμα του νεκρού που συνεχίζει να ζει», έλεγε η Όνο στο εισαγωγικό βίντεο κι εξηγούσε ότι έργο παρουσιάστηκε για πρώτη φορά το 1997 στην Ισπανία, και ότι στο τέλος της έκθεσης τα φέρετρα θα σπαστούν για να ακυρωθεί ο θάνατος. Τα φέρετρα δεν ήταν από μελαμίνη ή κερασιά, σαν αυτά που γνωρίζουμε από τις κηδείες και τους οίκους τελετών, αντίθετα ήταν απλές κατασκευές από λευκές σανίδες, πιθανόν φθηνής λεύκας, σαν τα φέρετρα των απόρων στα βιβλιαράκια του Λούκι Λουκ. Κι αλήθεια, πώς μπορείς να σταθείς για τόση ώρα ανάμεσα σε 100 φέρετρα, ακόμη και μικρού μεγέθους, για παιδιά, τραβώντας σέλφι αστειευόμενος; Δεν είναι τόσο το μακάβριο, αλλά το εικαστικό μήνυμα που απομειώνεται από τον ανέλπιστο αυτόν ενθουσιασμό, χωρίς ευθύνη του καλλιτέχνη. Την ίδια ώρα, στην κεντρική αίθουσα του ισογείου του ΜΜΣΤ κάποιοι κρεμούσαν ευχές στα «Δέντρα των ευχών» (Wish Trees, 1996/2016), άλλοι έβαφαν με πινέλα βουτηγμένα σε γαλάζια μπογιά μια βάρκα που παρέπεμπε στο προσφυγικό δράμα (Add Colour Painting/ Refugee Boat version, 1960/2016) ή περνούσαν το κατώφλι της σκοτεινής αίθουσας με την «υπόδειξη» να αγγίξουν τον διπλανό τους (Touch Piece, 1963/2016). Πιο δίπλα, επισκέπτες ανέβαιναν στις σκάλες για τον ουρανό (Skyladders, 1968/2016) ή προσπαθούσαν να πιάσουν την καλύτερη γωνία λήψης της τεράστιας επιγραφής "Imagine Peace" στην αίθουσα του ισογείου.

Η πραγματικότητα όπως είναι, μέσα από το Newsletter του VICE Greece

Η εικαστικός -πριν γνωρίσει τον Λένον- Γιόκο Όνο προσέλκυσε με το brand της και μόνο πολύ κόσμο το Σαββατόβραδο στο μουσείο: Την εικαστική ελίτ της πόλης, κορίτσια με ψηλόμεσα τζιν και χαλκαδάκι στη μύτη, και αγόρια με ρεβέρ γυρισμένα πάνω από τον αστράγαλο. Αλλά και απροσδιορίστου προφίλ φιλότεχνους, εκείνους ακριβώς που εμφανίζονται λίγο μετά την προκαθορισμένη ώρα των εγκαινίων τέτοιων εκδηλώσεων και χάνονται ένα τσαφ πριν τελειώσει η βραδιά, έχοντας στο μεταξύ στήσει πηγαδάκια και χειροκροτήσει κάθε φορά που κάποιος στην παρέα είπε κάτι νόστιμο. Ήταν τα εγκαίνια της πιο πολυσυζητημένης έκθεσης τα τελευταία χρόνια στον Βορρά. Το μεγαλύτερο μέρος των έργων και των performances έχουν μεν παρουσιαστεί στο κοινό ήδη από τη δεκαετία του '60. Κι αυτό έχει μια αμφίσημη και παράδοξη ανάγνωση δίπλα στο σλόγκαν της φετινής διοργάνωσης, «Όχι πια χθες, μόνο αύριο». Το θετικό ωστόσο, είναι ότι το κοινό ανταποκρίθηκε με ενθουσιασμό, ότι η καλοστημένη αυλαία των «Δημητρίων» κρίνεται και πρακτικά πετυχημένη και ότι η φετινή διοργάνωση θα είναι, καταπώς φαίνεται, ένας ευεργετικός μήνας για τη Θεσσαλονίκη - μία πόλη λιγότερο βαλκανική και μονόχνοτη.

Δείτε παρακάτω περισσότερες φωτογραφίες

Info
Διάρκεια έκθεσης 1-23 Οκτωβρίου
Ώρες Λειτουργίας:
Δευτέρα, Τρίτη: κλειστά
Τετάρτη: 18:00-22:00
Πέμπτη: 10:00-22:00
Παρασκευή: 10:00-19:00
Σάββατο: 10:00-18:00 και Κυριακή: 11:00-15:00
Είσοδος Ελεύθερη

Περισσότερα από το VICE

Ρωτήσαμε Ταξιτζήδες στην Αθήνα Γιατί Πιστεύουν ότι τους Μισούν οι Πελάτες τους

ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ