FYI.

This story is over 5 years old.

Μουσική

Πίνοντας «Δηλητήριο» με τον Κωνσταντίνο Κύρτση

Μια κουβέντα με τον νεαρό καλλιτέχνη για τη μουσική, την Αθήνα και το μέλλον.

Ο Κωνσταντίνος είναι ένας νέος καλλιτέχνης ο οποίος, εδώ και δύο χρόνια, με την ανεξάρτητη και σκοτεινή (σχεδόν) pop τραγουδοποιία του έχει καταφέρει να καλύψει ένα κενό της εγχώριας μουσικής σκηνής. Τα κομμάτια του ξεφεύγουν από τα μουσικά πλαίσια, θα έλεγα πως είναι πιο ακριβές να αναφερόμαστε σε αυτά ως μικρές νουάρ ιστορίες. Οι εν λόγω ιστορίες διαδραματίζονται σε γεμάτα καπνό μπαρ, σε νεοκλασικά σπίτια στο κέντρο της πόλης ή σε νεκροκρέβατα στο τέλος του κόσμου. Με δυο λόγια, χαμός. Αποφάσισα λοιπόν να μιλήσω μαζί του, με αφορμή την κυκλοφορία του νέου του single, What's your Poison, με σκοπό να μάθω περισσότερα σχετικά με το παρελθόν, το παρόν αλλά και το μέλλον του.

ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ

To πρώτο πράγμα που μου ήρθε να τον ρωτήσω μόλις κάτσαμε ήταν σχετικά με τις σπουδές που γνωρίζω πως έχει κάνει πάνω στη μουσική. «Έχω σπουδάσει Ερμηνεία -Performance που λέμε- με έμφαση στην κιθάρα και την παραγωγή στο Λονδίνο. Βρέθηκα σε ένα πολύ δύσκολο και ανταγωνιστικό περιβάλλον, το οποίο με σκληραγώγησε αρκετά για να μπορώ να αντιμετωπίσω οποιοδήποτε εμπόδιο στη ζωή μου». Εκείνη τη στιγμή, ειλικρινά, αναρωτήθηκα τι είναι αυτό που κάνει έναν άνθρωπο που έχει σκοπό να ασχοληθεί επαγγελματικά με τη μουσική (όχι τα μπουζούκια) να φεύγει από τη Μέκκα του χώρου, δηλαδή το Λονδίνο, και να εγκαθίσταται στην εξουθενωμένη από την οικονομική και πολιτισμική κρίση Αθήνα του 2014. Ο Κωνσταντίνος, με το γνώριμο (σε όσους τον γνωρίζουν) ήρεμο ύφος του μου έλυσε την απορία: «Για μένα προσωπικά ήταν μια πρόκληση, επειδή στο Λονδίνο είχα αρχίσει να βαριέμαι έπειτα από τέσσερα χρόνια και χρειαζόμουν μια αλλαγή. Οπότε, αφού εξέτασα διάφορα σενάρια, αποφάσισα να γυρίσω εδώ, που ήταν κατά κάποιο τρόπο πάντα η βάση μου, και το πείραμα αυτό σε γενικές γραμμές έχει πετύχει».

Έπειτα από λίγα δευτερόλεπτα σιωπής και δύο γουλιές καφέ, συμπληρώνει: «Η Αθήνα έχει την πιο άσχημη ομορφιά και την πιο όμορφη ασχήμια από όσες πόλεις έχω δει». Το πρώτο πράγμα που σκέφτηκα ήταν πως μόλις είχε ξεστομίσει ατακάρα με την οποία συμφωνώ απόλυτα. Αποφασίζω να μπω λίγο πιο βαθιά στον τρόπο σκέψης του και τον ρωτάω κατά πόσο θεωρεί πως το περιβάλλον στην Ελλάδα είναι εχθρικό απέναντι σε έναν καλλιτέχνη και ειδικά σε κάποιον που θεωρείται, υπό μία έννοια, μέλος της underground κοινότητας. «Το περιβάλλον στην Ελλάδα είναι εχθρικό απέναντι σε μια σειρά από ανθρώπους και όχι μόνο όσον αφορά τα καλλιτεχνικά. Δυστυχώς, εδώ ο κόσμος είναι εχθρικός απέναντι σε οποιονδήποτε εκθέτει και δοκιμάζει κάτι καινούργιο ή σε όποιον κάνει κάτι καλά και έχει αυτοπεποίθηση γι' αυτό. Υπάρχει φθόνος νομίζω, οι καλοί στην Ελλάδα αντί να επιβραβεύονται, αρκετά συχνά διώκονται». Σε αυτό το σημείο αισθάνθηκα σαν να διαβάζει τις σκέψεις μου και μάλιστα να τις εκθέτει με πολύ πιο ώριμο τρόπο απ' ό,τι θα το έκανα εγώ. Δηλαδή με μια αφοπλιστική ηρεμία και πολύ συγκροτημένο λόγο.

ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ

Το φοβερό με τον Κωνσταντίνο είναι πως, ενώ είναι μόνο 24 ετών, εκφράζεται, φέρεται και προπάντων ακούγεται πολύ πιο σοφός και ώριμος απ' ό,τι θα περίμενε κανείς. Είναι ένας τζέντλεμαν, ένας μικρός Κωνσταντίνος Τζούμας. Ίσως να το έχει το όνομα. Αφού τελειώσαμε τους καφέδες, αποφασίζουμε, μιας και είναι ήδη αργά το απόγευμα, να το γυρίσουμε στο αλκοόλ: μπίρα, παραδοσιακά, εγώ, ουίσκι ο Κωνσταντίνος. Η κουβέντα ξεφεύγει και πιάνουμε τα του κινηματογράφου, για να μου αναφέρει πως, αν του δινόταν η ευκαιρία να γράψει το soundtrack για μια ταινία, αυτή θα ήταν το Suspiria του αγαπημένου του Dario Argento, και ειλικρινά δεν μου κάνει καμία εντύπωση.

Η φωτογραφία είναι από τη σελίδα στο Facebook του Κωνσταντίνου Κύρτση

Αν τον έχεις πετύχει κάπου live, θα γνωρίζεις πως πρόκειται για έναν καταπληκτικό performer. Τον ρωτάω, λοιπόν, να μου πει τους δικούς του αγαπημένους μουσικούς-διασκεδαστές. «O καλύτερος, προφανώς, είναι ο Alice Cooper. Μετά θα έβαζα τους Motorhead, όχι επειδή ασχολούμαστε πολύ μαζί τους τελευταία λόγω του θανάτου του Lemmy, αλλά πάντα πίστευα πως κάνουν πολλά χωρίς να προσπαθούν ιδιαίτερα, το οποίο είναι καταπληκτικό. Τέλος, θα έβαζα τους Flaming Lips».

Σχεδόν αυθόρμητα, τον ρωτάω αν θεωρεί πως λόγω της οικονομικής κρίσης η μουσική μετατρέπεται σιγά-σιγά σε χόμπι των πλουσίων (όπως έχουν αναφέρει πολλοί τσαντισμένοι επαγγελματίες μουσικοί, όπως για παράδειγμα οι Cribs). «Δεν νομίζω. Πιστεύω πως αν κάποιος έχει έμπνευση και ταλέντο, μπορεί να πετύχει ακόμα και στις πιο αντίξοες συνθήκες. Ας σκεφτούμε πώς γεννήθηκαν τα blues». Κάπου εκεί, κατάλαβα πως επειδή είχα παρασυρθεί από την ενδιαφέρουσα συζήτηση που είχαμε, ξέχασα να τον ρωτήσω κάτι βασικό. Τις μουσικές του επιρροές. «Από Motorhead, Iron Maiden και Alice Cooper, μέχρι Nick Cave και κλασική μουσική». Αφού μας πήρε το βράδυ, αποφασίσαμε να συνεχίσουμε σε κάποιο σκοτεινό μπαράκι. Έκλεισα το μαγνητόφωνό μου με την υπόσχεση πως θα διαβάσω ξανά τον Μικρό Πρίγκιπα, βιβλίο που κατά την άποψη του Κωνσταντίνου πρέπει όλοι να διαβάσουμε, και χαθήκαμε στους άσχημους δρόμους του κέντρου.

ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ

Ο Κωνσταντίνος Κύρτσης και η μπάντα που τον συνοδεύει στα live του, οι Wrinkled Suits, θα εμφανιστούν ζωντανά στο Boiler τη Παρασκευή 12 Φεβρουαρίου.

Περισσότερα από το VICE

Σε Αυτή τη Συγκέντρωση οι Άνθρωποι Πιστεύουν ότι ο Αντίχριστος Θέλει να τους Σκλαβώσει

Οι Συγκάτοικοι που Φωτογράφιζαν τα Μουχλιασμένα Φαγητά τους για Έναν Χρόνο

Γιατί Όλοι Σιχαίνονται τον Martin Shkreli;

Ακολουθήστε το VICE στο Twitter, Facebook και Instagram.