Ο Aurin, ο πρόεδρος της ένωσης Association for the Visually Challenged, στο Arad, εισβάλλει και χαλάει τη φωτογραφία του Aurel.
Οι Aurel και Florin στην πισίνα - και οι δυο τυφλοί.
Ciprian Ηοrd: Ζήτησα από έναν φίλο να με συστήσει σε ανθρώπους από την ένωση Association for the Visually Challenged της Ρουμανίας, ελπίζοντας ότι μια σύσταση θα με βοηθούσε να κερδίσω την εμπιστοσύνη αυτής της κοινότητας. Αμέσως συνάντησα πολλούς υπέροχους ανθρώπους, που ήταν κάτι παραπάνω από πρόθυμοι να μου μιλήσουν. Δεν χρειαζόμουν κανέναν μεσάζοντα - οι ανησυχίες μου ήταν εντελώς αβάσιμες.Πώς τους έπεισες ότι το είδος της δημοσιότητας που θα έδινε στην ένωσή τους αυτό το project ήταν καλό πράγμα;
Τους είπα ότι ήθελα να απεικονίσω την καθημερινότητα της ζωής τυφλών ανθρώπων και πως χρειαζόταν να μου επιτρέψουν να κάνω παρέα μαζί τους. Κάποιοι άνθρωποι το κατάλαβαν από την αρχή, ενώ άλλοι χρειάστηκαν περισσότερο χρόνο. Ακόμα με ρωτάνε «τι πραγματικά θέλεις να πετύχεις με αυτό το έργο;». Πολλοί άνθρωποι δεν βλέπουν το νόημα σε projects σαν κι αυτό, οπότε είναι δύσκολο να τους εξηγήσω την πρόθεσή μου. Αλλά, πιστεύω ακράδαντα στη δύναμη των εικόνων και είμαι πεπεισμένος ότι, με ωραίες φωτογραφίες, θα μπορώ να αλλάξω οποιεσδήποτε αρνητικές στάσεις ή λανθασμένες ιδέες μπορεί να έχει ο κόσμος για τους τυφλούς.
Όσο περισσότερο καιρό περνάω μαζί τους, τόσο περισσότερο συνειδητοποιώ ότι οι τυφλοί ζουν μια εντελώς φυσιολογική ζωή, με τα πάνω και τα κάτω της. Πολλοί έχουν επιτυχημένη οικογενειακή ζωή. Έχουν παιδιά, δουλειές, πηγαίνουν σε συναυλίες και στο θέατρο, χορεύουν, κάνουν πάρτι, διασκεδάζουν και κάνουν όλα τα άλλα που κάνουμε όλοι. Κάποιοι είναι εσωστρεφείς με συναισθηματικά προβλήματα και, σε ένα βαθμό, με θέματα κοινωνικής ενσωμάτωσης - δηλαδή σχεδόν τα ίδια με πολλούς ανθρώπους που δεν έχουν σωματική αναπηρία. Παρόλα αυτά, μπορεί να είναι δύσκολο για μερικούς τυφλούς ανθρώπους να κάνουν κάποιες «φυσιολογικές» δραστηριότητες που φαίνονται τετριμμένες σε άλλους.Ένιωσες «τυχερός» που μπορείς να βλέπεις, ενώ δούλευες σε αυτό το project;
Αφού γνώρισα τα «θέματά» μου, δεν υπήρξε ούτε μια στιγμή που να νιώσω ότι περνούσα καλύτερα στη ζωή μου από ό,τι εκείνοι. Αυτή η παρανόηση εξαφανίστηκε γρήγορα και έμαθα τόσα πολλά πράγματα. Έμαθα ότι η Olivia ψήνει φανταστικά ντόνατ, έστω κι αν μερικές φορές χρησιμοποιεί πιπέρι αντί για ζάχαρη. Ο Aurel γνωρίζει για τους υπολογιστές περισσότερα από όσα θα μάθω ποτέ και μπορεί να πιει πολύ περισσότερο αλκοόλ από μένα. Ο Florin είναι ο καλύτερος χορευτής που έχω δει ποτέ, ο Nelu είναι ένας φανταστικός ψαράς και ο Ovidiu πηγαίνει τα παιδιά του στο νηπιαγωγείο κάθε μέρα.Κατεβείτε πιο κάτω για περισσότερες φωτογραφίες.
Η Adriana και ο Cristian στο σπίτι. Η Adriana έχει σοβαρά προβλήματα όρασης και ο Cristian είναι τυφλός.
Ο Aurel, που είναι τυφλός, διδάσκει υπολογιστές.
Κάθε πρωί, ο Ovidiu πηγαίνει την κόρη του, Aisha, στο νηπιαγωγείο.
Ο Nelu απολαμβάνει ένα σύντομο διάλειμμα από ένα πάρτι.
Η Vera και ο Adrian (και οι δυο τυφλοί) χορεύουν σε πάρτι.
Η Olivia, ο Nelu και η κόρη του, Narcisa, αγκαλιάζονται μεταξύ τους. Η Olivia και ο Nelu είναι τυφλοί.
Ο Florin και μια οικογενειακή φίλη, σε ένα πάρτι.
Η Dana καπνίζει, κοντά στο χριστουγεννιάτικο δέντρο.
Ο Nicu κάνει τσιγάρο, αφού έπαιξε σε ένα θεατρικό.