FYI.

This story is over 5 years old.

Photo

Η Γυναίκα που Έγινε η Φωνή για τις Ιερόδουλες

Η Tilly Lawless θέλει να γκρεμίσει τα στερεότυπα που υπάρχουν στον κόσμο του αγοραίου έρωτα.
5.1.16

Το άρθρο δημοσιεύτηκε αρχικά στο i-D.

Από τον Φεβρουάριο του 2015, οπότε και παραδέχτηκε δημόσια ότι δουλεύει στον τομέα του αγοραίου σεξ, η Tilly Lawless έχει παραμείνει μια ξεκάθαρη και πολύ λογική φωνή που εκπροσωπεί την εν λόγω κοινότητα εργαζομένων, μιας και ο λόγος της διαλύει πολλές από τις παρεξηγήσεις και τα στερεότυπα γύρω από την συγκεκριμένη εργασία.

Δύο μήνες αφότου παραδέχτηκε τι δουλειά κάνει, η Tilly ανέβασε μια φωτογραφία της στο Instagram, ως απάντηση σε ένα εσφαλμένο άρθρο σχετικά με την πορνεία, που δημοσιεύτηκε στο γυναικείο site Mamamia. H φωτογραφία συνοδευόταν από το hashtag #facesofprostitution. Αυτό προκάλεσε μια αλυσιδωτή αντίδραση, καθώς άτομα που εργάζονται στον χώρο του αγοραίου σεξ από όλον τον κόσμο υποστήριξαν αυτήν της την κίνηση, θέλοντας να κατεδαφίσουν τα στερεότυπα που υπάρχουν για το είδος και το ύφος της εργασίας τους.

ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ

Τώρα που πλέον καταλάγιασε η σκόνη, μιλήσαμε με την Tilly σχετικά με το πώς βλέπει την βιομηχανία μέσα στην οποία δουλεύει και ενδιάμεσα στην κουβέντα μας, την φωτογραφίσαμε καθώς φόραγε μερικά κομμάτια από τους αγαπημένους μας σχεδιαστές.

i-D: Είχες μια πολύ γεμάτη χρονιά. Πιστεύεις ότι το γεγονός ότι είχες έναν πολύ δημοφιλή λογαριασμό στο Instagram, προτού αποδεχτείς το τι κάνεις ως εργασία βοήθησε τον κόσμο να καταλάβει το επάγγελμά σου καλύτερα;

Tilly Lawless: Το ότι με ακολουθεί τόσο κόσμος στο Instagram είναι φοβερό και είμαι πολύ ευγνώμων για αυτό. Ξέρω πολύ καλά ότι είμαι μέλος μια προνομιακής μειονότητας. Μπορώ κάνω την δουλειά μου κανονικά, μιας και μένω στην New South Wales, όπου η πορνεία είναι αποποινικοποιημένη και επειδή είμαι λευκή, μπορώ να κάνω την δουλειά μου χωρίς αυτό να χαρακτηρίζει την φυλή μου. Το να έχω λοιπόν έναν χώρο όπου μπορώ να μιλάω για κάποια θέματα που αφορούν την βιομηχανία μας, θέματα τα οποία ο περισσότερος κόσμος δεν γνωρίζει, είναι φανταστικό.

Σίγουρα πιστεύω ότι επειδή ακριβώς «έδειξα» ένα τόσο μεγάλο μέρος του εαυτού μου προτού παραδεχτώ το επάγγελμά μου, έχει επιτρέψει στον κόσμο να καταλάβει ότι πρώτα και κύρια είμαι άνθρωπος.

Το γεγονός πως πηδιέμαι και αυτή είναι δουλειά μου, είναι απλά ένα κομμάτι του ποια είμαι. Οι εργαζόμενοι και οι εργαζόμενες στον χώρο του αγοραίου σεξ δεν έχουν πρόσωπο στην κουλτούρα μας: στην λογοτεχνία είναι ανώνυμες πόρνες, για την Tina Fey είμαστε ένα εύκολο αστείο, στις ταινίες είμαστε απλά σκιές σε κάποιο κινηματογραφικό περιβάλλον. Είναι λοιπόν πολύ καλό που αποκτούμε φωνή. Δεν είμαι τέλεια και παρά το γεγονός ότι ταιριάζω σε μερικά στερεότυπα, υπάρχουν και άλλα τα οποία τα ανατρέπω: δεν μου αρέσει το αλκοόλ και η κοκαΐνη -τα «κλασσικά» που λέγεται πως γουστάρουμε- αλλά γουστάρω το χόρτο και την κεταμίνη. Ξοδεύω πολύ περισσότερα χρήματα σε βιβλία από ότι σε ρούχα. Είμαι queer και πολιτικοποιημένη και προσπαθώ απεγνωσμένα να παρακολουθώ το τι συμβαίνει σε αυτόν τον βάλτο της τεχνολογίας. Το να βλέπεις ένα εργαζόμενο στον χώρο του αγοραίου σεξ με όλα τα καλά και τα κακά του, είναι κομβικό στο να αντιληφθεί ο άλλος πως είμαστε άνθρωποι κι εμείς.

To ίντερνετ έχει βοηθήσει τον ακτιβισμό των εργαζομένων στον χώρο σου, καθώς και το πόσο αντιληπτοί γίνονται από την κοινωνία;
Το διαδίκτυο έχει παίξει κομβικό ρόλο στο να μπορέσει πολύς κόσμος που ζει στα περιθώρια της κοινωνίας να εκφράσει την πραγματικότητα και την αλήθεια του. Νομίζω ότι πριν από 20 χρόνια τα άτομα του χώρου μου προσπαθούσαν να δικαιολογήσουν την ύπαρξή τους με το να αποδείξουν ότι ήταν ευπόληπτα μέλη της κοινωνίας. «Πληρώνω τους φόρους μου, δεν κάνω ναρκωτικά, διατηρώ μια μονογαμική σχέση έξω από την εργασία μου». Τέτοιες όμως θέσεις, συνήθως δεν βοηθούσαν τα λιγότερο συμβατικά μέλη του χώρου. Αξίζουμε τον σεβασμό της κοινωνίας, αξίζουμε να έχουμε δικαιώματα, όχι επειδή είμαστε «κανονικοί», αλλά επειδή είμαστε άνθρωποι. Το διαδίκτυο έχει βοηθήσει στο να ανοίξει το εύρος των συζητήσεων για τέτοια θέματα.

Βέβαια είναι και δίκοπο μαχαίρι. Ένα πράγμα που με απασχολεί είναι η άνοδος του «sex worker chic» όπως θα το αποκαλούσα. Την δεκαετία του '90, ένα από τα κομβικά στοιχεία στην αύξηση της κοινωνικής ορατότητας για τις λεσβίες ήταν το περίφημο editorial της KD Lang με την Cindy Crawford, το οποίο προσέδωσε ένα glamour στις λεσβίες με έναν τρόπο που δεν είχε ξαναγίνει μέχρι τότε. Αυτό ήταν μια μνημειώδης στιγμή από πολλές απόψεις, αλλά και κακή ταυτόχρονα, γιατί ουσιαστικά δεν βοήθησε τις λεσβίες να κερδίσουν παραπάνω πόντους κοινωνικής αποδοχής, απλά τις μετέτρεψε σε ένα πιο χρήσιμο «εργαλείο» για τον χώρο της μόδας. Το ίδιο ακριβώς πράγμα βλέπω να γίνεται με τους εργαζόμενους του χώρου μου. Ο κόσμος δείχνει απόλυτα έτοιμος να καταναλώσει την κουλτούρα των εργαζομένων στον χώρο του αγοραίου σεξ ή την κουλτούρα των stripper. Σκεφτείτε λίγο το Magic Mike XXL, τους χαρακτήρες στο Moulin Rouge ή το Breakfast at Tiffany's, σκεφτείτε το πόσο δημοφιλή είναι τα stripper heels. Καλά όλα αυτά, αλλά κανείς δεν δίνει δεκάρα για τα δικαιώματά μας. Δεν έχουν πρόβλημα να καταναλώνουν τα στοιχεία της κουλτούρας μας, αλλά αυτό δεν μας δίνει τον σεβασμό που ζητούμε. Για αυτόν τον λόγο προσπαθώ να μιλάω όσο το δυνατόν περισσότερο για τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν τα παιδιά που εργάζονται στον χώρο μου και όχι απλά να αποθεώνω την αισθητική και τον τρόπο ζωής μας.

ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ

Περισσότερα από το VICE

Οι Τηλεοπτικές Σειρές που Αξίζει να Δεις το 2016

Οι «Γρήγοροι» της Θεσσαλονίκης Είναι «Άρρωστοι» με τα Αυτοκίνητα

Tο πιο «Kαυτό» Sex Toy του 2016

Ακολουθήστε το VICE στο Twitter, Facebook και Instagram.