Music

Ένα Γράμμα Προς τους Ράπερ που Αντιμετωπίζουν Προβλήματα Ψυχικής Υγείας

Ένας οπαδός του hip-hop αναρωτιέται γιατί αντιμετωπίζουμε με ελαφρότητα κάποιους καλλιτέχνες με εμφανή προβλήματα, την ίδια στιγμή που παίρνουμε τόσο σοβαρά κάποιoυς άλλους.
Austin Williams
Κείμενο Austin Williams
29 Νοέμβριος 2016, 5:00am

To άρθρο δημοσιεύτηκε αρχικά στο TONIC

Προς τους αγαπημένους μας ράπερ:

Υποθέτω πως έχετε ακούσει πλέον πως ο Kanye West –μετά την ειρωνική υποστήριξη προς τον Donald Trump, τον λόγο που έβγαλε για τα «συναισθήματα» και την ακύρωση της υπόλοιπης Saint Pablo περιοδείας του– εισήχθη στο νοσοκομείο πάσχοντας από «εξάντληση». Αρκετός κόσμος έχει σημειώσει πως αυτή η εξάντληση συνέπεσε με τα εννιά χρόνια από τον θάνατο της μητέρας του και τα οκτώ χρόνια από την κυκλοφορία του 808s & Heartbreak, του δίσκου με τον οποίο εξέφρασε τον πόνο του για τον χαμό της.

Τσεκάροντας το social media μου, ξέρω πως δεν είναι ο μόνος που πιστεύει πως δεν βρήκε ποτέ ξανά τον εαυτό του από τότε. Στο «Feedback», ένα κομμάτι από το Life of Pablo, ο West επαναλαμβάνει: «I been out of my mind a long time». Όπως φαίνεται, ποτέ δεν έλαβε τη βοήθεια που χρειαζόταν, οπότε φτάσαμε εδώ.

Την ίδια στιγμή, ο Kid Cudi ολοκλήρωσε επιτυχώς το πέρασμά του από την αποτοξίνωση, όπου πήγε για να βρει βοήθεια σχετικά με την «κατάθλιψη και τις αυτοκτονικές του τάσεις». Έφυγε από την αποτοξίνωση ύστερα από μερικές εβδομάδες τον Οκτώβριο και σχεδόν αμέσως ήταν πάνω στη σκηνή στο ComplexCon. Το προ-προηγούμενο Σαββατοκύριακο βρέθηκε σε μια άλλη σκηνή –στη συναυλία του Kanye στο Sacramento–, με τους δύο ράπερ να αγκαλιάζονται αδερφικά καθώς τραγουδούσαν το «Waves».

H εν λόγω performance φάνηκε να βάζει ένα ευτυχισμένο τέλος στα προβλήματα που έχει αντιμετωπίσει ο Cudi μέχρι τώρα. Η σκηνή μάλιστα υπερυψώθηκε, πετώντας ολόγυρα σαν κάποιο αιθέριο drone. Και ενώ το φαινομενικό happy ending του Cudi είναι ενθαρρυντικό, φοβάμαι ότι πολλοί από εσάς –και ο Yeezy μαζί– δεν έχουν βρει τις ίδιες ευκαιρίες με αυτόν.

Διαβάστε: Ο πιο Υποτιμημένος Hip Hop Δίσκος του 2016 Ανήκει στον Schoolboy Q

Από την ώρα που κυκλοφόρησε το ντεμπούτο του, Man on the Moon: The End of Day, η μουσική του Cudi μας έχει δώσει μερικά από τα πιο συναισθηματικά ευφυή δείγματα σύγχρονης hip hop. Εξαιτίας αυτής της δουλειάς του, σίγουρα δεν προκαλεί εντύπωση το γεγονός πως η ιστορία της αποτοξίνωσής του έχει προκαλέσει θύελλα υποστηρικτικών μηνυμάτων, με εξαίρεση βέβαια τις μπηχτές του Drake.

Από τότε που η ιστορία του έριξε και πάλι στο τραπέζι το πρόβλημα των ψυχικών ασθενειών μέσα στη μαύρη κοινότητα, οι οπαδοί του ακόμα μιλούν – τόσο μεταξύ τους όσο και με τον ίδιο τον Cudi. Πολλοί αφυπνισμένοι millennials ενθαρρύνουν o ένας τον άλλον ώστε να εκφράσουν τα προβλήματά τους με την κατάθλιψη και το άγχος, επιβεβαιώνοντας ότι δεν είναι μόνοι. Για πρώτη φορά, μαύροι άνδρες, όπως είμαι κι εγώ, μπορούμε να εκφράσουμε ότι δεν είμαστε καλά χωρίς κάποιος να μας κρίνει.

Ως ράπερ που έχετε μεγαλώσει με μαύρους, είμαι σίγουρος πως αντιλαμβάνεστε πόσο σημαντικό είναι να βλέπει κανείς τα προβλήματα ψυχικής υγείας να αντιμετωπίζονται με τόση συμπόνια. Αλλά ως ράπερ που έχετε γράψει στίχους που καταγράφουν τα δικά σας προβλήματα με το άγχος και την κατάθλιψη, είμαι σίγουρος πως αναρωτιέστε γιατί αυτά σας τα προβλήματα δεν έχουν αντιμετωπιστεί με την ίδια συμπόνια και έξω από την κοινότητά μας. Το ίδιο αναρωτιέμαι κι εγώ.

Αποθεώσαμε το My Krazy Life, το ντεμπούτο του YG, ως ένα κλασικό άλμπουμ, αλλά αγνοήσαμε ότι στον δεύτερο δίσκο του, το Still Brazy, είναι εμφανές ότι πάσχει από μετατραυματικό στρες, έχοντας πέσει θύμα επίθεσης με όπλο έξω από το στούντιο ηχογράφησης το 2015.

«I know this sounds sick. My thoughts dark as fuck, like the barrel of the pistol when I saw he sparked it up», ραπάρει στο «Who Shot Me?».

Μέσα στην ίδια εβδομάδα αποτύχαμε να αναγνωρίσουμε την κατάθλιψη του Lil Wayne, την ίδια στιγμή που σκύψαμε με τόση αγάπη πάνω από τον Kid Cudi.

Διστάσαμε μπροστά στη συντηρητική μητέρα που ανέβασε ένα βίντεο στο οποίο φαίνεται να καταδικάζει με δάκρυα στα μάτια τους στίχους του «Norf Norf» του Vince Staples, αγνοώντας το πολιτισμικό υπόβαθρο, ενώ στο νέο του EP ο ράπερ μιλάει για το ότι φαντάστηκε να πυροβολεί τον εαυτό του στο κεφάλι τουλάχιστον τρεις φορές.

«Housekeeping keep knocking at my door, though / Don't she know I'm staring in the mirror with a 44 / Tryna get my head straight, she tryna get the bed straight / No time to think—kaboom on the sink», ραπάρει στο «Loco».

Δεν ξέρω γιατί ως fans αντιμετωπίζουμε κάποια από τα εμφανή σας προβλήματα ψυχικής υγείας με τέτοια ελαφρότητα, την ίδια στιγμή που παίρνουμε τόσο σοβαρά τα προβλήματα του Kid Cudi ή ακόμα και του Kendrick Lamar. Το θέμα είναι, όμως, πως αν είναι να αφαιρέσουμε το στίγμα της ψυχικής ασθένειας μέσα στην κοινότητά μας, πρέπει να ενδιαφερθούμε το ίδιο σοβαρά και για τα δικά σας προβλήματα, κάτι που μέχρι τώρα δεν έχουμε κάνει. Το καλοκαίρι που μας πέρασε, η Solange μίλησε για τη μάχη με την κατάθλιψη στο άλμπουμ της A Seat at the Table. Στον ίδιο δίσκο, ο Lil Wayne αποκαλύπτει ότι προσπάθησε να αυτοκτονήσει, μια δήλωση που έχει αγνοηθεί σχεδόν ολότελα.

«And when I attempted suicide, I didn't die / I remember I was mad that day», παραδέχεται στο «Mad».

Φαντάζομαι πόσο έχετε απογοητευτεί από όλους μας. Μέσα στην ίδια εβδομάδα αποτύχαμε να αναγνωρίσουμε την κατάθλιψη του Lil Wayne, την ίδια στιγμή που σκύψαμε με τόση αγάπη πάνω από τον Kid Cudi. Έπρεπε να είχαμε αναγνωρίσει και τις δύο περιπτώσεις. Το αξιοθαύμαστο στην περίπτωση της ανάκαμψης του Kid Cudi ήταν η ίδια η ανάκαμψη. Ένιωσε αρκετά δυνατός ώστε να ζητήσει βοήθεια. Ο Ye δεν βρήκε αυτήν τη δύναμη.

Σας απογοητεύσαμε.

Έχουμε δει ράπερ που δεν αναγνωρίζονται με την ίδια ευκολία ως άτομα που αξίζουν τη βοήθεια και το ενδιαφέρον μας. Έχουν ραπάρει για το πώς η ζωή του δρόμου τούς έχει πληγώσει πνευματικά. Αλλά κανείς δεν ενδιαφέρεται για εκείνους, γιατί δεν είναι ακτιβιστές με τη σφραγίδα του Λευκού Οίκου, όπως ο Kendrick Lamar, ή καλά-και-καθαρά παιδία σαν τον Kid Cudi.

Όταν όμως βρίσκεστε στο χαμηλότερό σας σημείο, τη στιγμή που οι οπαδοί σας ζητούν νέα μουσική, θέλω να ξέρετε πως υπάρχουν επαγγελματίες που βρίσκονται στη γωνιά σας. Η ψυχολόγος Cendrine Robinson-Head, η οποία παίζει Meek Mill κατά τη διάρκεια των συνεδριών με τους ασθενείς της (στην έκθεση που συνέταξε για το American Psychology Association αναφέρει πως η μουσική του ράπερ βοηθάει τους ασθενείς της να ανοιχτούν), αντιλαμβάνεται την καταθλιπτική οργή ενός «gangster» ράπερ.

Μου εξηγεί πως «πρέπει να θυμόμαστε πως η κατάθλιψη δεν εκφράζεται με τον ίδιο τρόπο σε όλους τους ανθρώπους. Καμιά φορά η οργή είναι το βασικό σύμπτωμα και συνήθως κάτω από την οργή υπάρχει λύπη, απώλεια και ψυχολογικός πόνος». Σε ό,τι έχει να κάνει με το γιατί δεν σεβόμαστε κάποιους τρόπους έκφρασης αυτού του πόνου, προσθέτει πως οι οπαδοί «ίσως δεν είναι διατεθειμένοι να δεχτούν αυτό το πιο "ανθρώπινο" στοιχείο του καλλιτέχνη». Η Robinson-Head υπονοεί πως ράπερ όπως εσείς καμιά φορά μπαίνουν σε «κουτιά» στερεοτύπων, ως υπερ-αρρενωποί, όχι μόνο ως αντιπρόσωποι ενός καλλιτεχνικού είδους, αλλά ενός τύπου άντρα του οποίου ο πόνος είναι σύμφυτος με την αρρενωπότητά του.

Η πραγματικότητα όπως είναι, μέσα από το Newsletter του VICE Greece

Ο Walter Kimbrough, πρόεδρος του Πανεπιστημίου Dillard –που αποκαλείται χαϊδευτικά «hip hop prez»– διδάσκει ένα μάθημα κάθε εξάμηνο το οποίο λέγεται Hip Hop, Sex Gender and Ethical Behavior. Λέει συχνά ότι οι ράπερ «προσπαθούν να γιατρευτούν μόνοι τους και εκφράζουν τα προβλήματά τους μέσω της μουσικής τους». Του παραδέχομαι πως βρίσκω δύσκολο τα προβλήματα που έχει ο Lil Wayne να αναγνωριστούν με την ίδια ευκολία που αναγνωρίζονται τα αντίστοιχα του Kid Cudi, κυρίως επειδή ο Wayne θεωρείται «gangster» και άρα πιο σκληρός. Περιέργως, μου απαντάει με αισιοδοξία, λέγοντάς μου πως «αν έβγαινε και έλεγε πως "ναι, πάσχω από κατάθλιψη και πρέπει να ζητήσω βοήθεια", νομίζω ότι και πάλι θα τον σέβονταν».

Μπορεί να έχει δίκιο. Ίσως είναι απλώς θέμα μεθόδου.

Είναι κρίμα πάντως: όσο σκληροί κι αν είστε, όσο σκληροί και άξεστοι κι αν είναι οι στίχοι σας, το γεγονός είναι πως σε καθημερινή βάση κάνετε εμάς τους οπαδούς της ραπ πολύ χαρούμενους και θα έπρεπε να ενδιαφερόμαστε γι' αυτούς που μας κάνουν χαρούμενους. Αντ' αυτού, παρατηρούμε την κατάθλιψή σας και προσπαθούμε να σας παρηγορήσουμε αφού έχετε αποφασίσει να ζητήσετε βοήθεια. Δεν κάνουν έτσι οι φίλοι. Δεν κάνουν έτσι ούτε οι οπαδοί. Έχουμε δει πως μπορεί να τελειώσει ο χρόνος για κάποιο άτομο καθώς περιμένουμε να το πάρει απόφαση και να ζητήσει βοήθεια. Το τελευταίο πράγματα που έκανε tweet ο A$AP Yams πριν δώσει τέλος στη ζωή του με ένα μείγμα ναρκωτικών ήταν μια αναφορά στο Codeine Crazy.

Οπότε ναι, ζητήστε βοήθεια, αλλά μην περιμένετε από τους οπαδούς να σας δείξουν τον δρόμο, μιας και μοιάζουμε κι εμείς εξίσου χαμένοι. Δυστυχώς, στην προσπάθειά μας να αφαιρέσουμε το στίγμα της κατάθλιψης και του άγχους, ουσιαστικά στιγματίσαμε εκείνους που θεωρούμε πως δεν μπορούν να νιώσουν αυτό τον πόνο. Επειδή ραπάρετε για τα ναρκωτικά, το σεξ και τα λεφτά, έχετε τον σχεδόν μυθικό αέρα ενός ατόμου που δεν μπορεί να πληγωθεί από τις ψυχικές ασθένειες – αν και η εμμονή με τα ναρκωτικά, το σεξ ή τα λεφτά είναι ξεκάθαρο σημάδι ενός ατόμου που πάσχει από κατάθλιψη.

Το λάθος στην κρίση είναι δικό μας, όχι δικό σας. Έχουμε επιλέξει ποιον παίρνουμε σοβαρά όταν μας λέει ότι πάσχει από κατάθλιψη γιατί έχουμε κάνει την ψυχική ασθένεια αξεσουάρ μιας αισθητικής. Στην πραγματικότητα, είναι κάτι πολύ παραπάνω από αυτό και σας αξίζει κάτι καλύτερο.

Περισσότερα από το VICE

Μετά από Eπτά Χρόνια Κρίσης Aναρωτιόμαστε Γιατί δεν Υπάρχει Fair Trade στην Ελλάδα

Η Χλόη Κριθαρά Devienne Δημιούργησε το πιο Σκληρό Πρότζεκτ για το Τράφικινγκ στην Ελλάδα

O Ιησούς Χριστός Είναι Πλέον Επίσημα ο Βασιλιάς της Πολωνίας - και Αυτό το Άρθρο Eίναι Αληθινό

Ακολουθήστε το VICE στο Twitter, Facebook και Instagram.